týsdagur 24. november 2009síða 15
‹ fyrra síða allar 36 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 225 - 24. november 2009
15
nøvn
Tú ert ikki millum okkum
meira, men í tonkum
mínum ert tú mangan.
Ja, kvøldið fyri tosaðu
vit saman í telefon, og lítið
vardi tað meg at hetta
skuldi verða seinastu ferð,
vit báðir tosaðu saman.
Um morgunin hin 13.
oktober heilsaðust vit, áðr
enn farið var til verka
hendan dagin. Seinni bleiv
eg ringdur upp og fekk tey
tungu boðini, at tú ikki
longur vart ímillum okk
um, og at tú hevði verið
fyri syrgiligari vanlukku.
Tú fekst við tað, tær dámdi
væl. Tá hesi tungu boð
bórust mær, reikaðu tankar
mínir víða um.
Eg havi kent teg sum ein
góðan vin og nábúgva í 37
ár. Og ígjøgnum hesi ár
hava vit havt manga góða
løtu saman. Tað var altíð
hugaligt at tosa við teg,
bæði tá tað snúði seg um
álvara og gaman. Serliga
sita tær løturnar fastar, tá
tú sat á trappuni og rullaði
tær eina samson. Tá var
tað ikki so sjáldan, at tú
ikki visti okkurt skemtiligt
at siga frá. Tí hittinorðaður
og skemtingarsamur vart
tú, hetta eru løtur, sum eg
ongantíð komi at gloyma.
Vit nábúgvar, ið kendu
teg, vita hvat tað er, at
missa teg og kenna saknin
eftir teg. Hugsi um tykk
um, Jastrid, Nicolinu og
Dianu við familju. Má
Harrin styrkja tykkum.
Tú helt hondina yvir
teimum, sum ikki høvdu
tað so lætt í skúlanum, og
høvdu brúk fyri eini ser
ligari hjálp – hetta fekst tú
eisini eitt heraklapp fyri.
At tú ikki vildi lata nakr
an standa uttanfyri, havi
eg eisini kent uppá mín
kropp. Eg minnist, at eg
sum ungur drongur stóð
einsamallur niðri á Støðni
og hugdi, meðan bátarnir
fóru eftir høgguslokki. Tá
tú rópti: ”Jóhan Pauli kom
tú við mær, tú skalt ikki
standa einsamallur eftir”.
Tú hevur lært meg mangt
og hvat.
Við hesum vil eg lýsa frið
yvir minnið um mín góða
vin Ásmund Lamhauge.
Jóhan Pauli
Minningarorð um
Ásmund Lamhauge
Í morgin, mikudagin 25.
november, verður Sólrun
Lómstein á Toftum 70 ár.
Sólrun er væl kend á
Toftum, har hon saman við
manninum í mong ár rak
handilin hjá Pidda.
Foreldrini
hjá
Sólrun
vóru Betty og Petur Skaale
á Toftum. Tey fingu tvær
døtrar. Sólrun var tann
eldra, og Betty, sum er gift
Jógvani við Keldu í Klaks
vík, var tann yngra. Mamm
an doyði, tá ið hon hevði átt
Betty, og hon er uppkallað
eftir mammuni. Piddi var
93 ára gamalur, tá ið hann
doyði í 1999. Hann búði
fyri seg sjálvan, men Sólrun
og hennara vóru serliga
nógv um hann.
Sólrun vaks upp mitt í
meldrinum á Toftum. Pápin
hevði handilin og postin, og
harvið kendi hann eisini
ábyrgd fyri mjólkabátunum,
sum við farmi og fólki
sigldu millum Havnina og
Skálafjørðin. Mest sum alla
sína tíð hevur Sólrun verið
við í virkseminum hjá páp
anum, og í meiri enn 35 ár
róku hon og maðurin handil
in, sum tey seldu fyri fáum
árum síðani.
Sólrun var ikki meiri enn
stór smágenta, tá ið hon fór
at spæla í sunnudagsskúlan
um, og í meiri enn eina
hálva øld hevur hon spælt
til møtini í salinum. Ivaleyst
eru tey fleiri, sum komast
við plátuna, sum Sólrun
Skaale og Oddmar Færø
sungu fyri mongum árum
síðani. Eitt nú sungu tey
Lítið barn sum meg.
Sólrun fylgir væl við í
samfelagnum, hon er fam
iljukær, hevur serligt hegni
at taka sær av fólki, og hon
er sera góð við heimstaðin.
Eitt nú hevur hon verið virk
in í fornminnisfelagnum og
bygdasavninum á Toftum,
síðani tey vórðu sett á
stovn.
Í 1967 giftist Sólrun við
Hanusi Lómstein, sum er
ættaður úr Syðrugøtu. Tey
bygdu uppi á Hamri, og tey
eru mong, sum hava sitið
væl inni hjá teimum. Sólrun
og Hanus eiga fýra børn,
sum øll eru gift og eiga
børn: Betty býr í Keyp
mannahavn, har hon er
farmaseutur, Erla er trú
boðari í Onglandi, Gurðun
er trúboðari í Russlandi, og
Andrass býr í Keypmanna
havn, har hann er lærari.
Sólrun eigur tólv ommubørn
tríggjar gentur og níggju
dreingir.
Eftir at tey góvust at
handla, búðu Sólrun og
Hanus eitt skifti í Keyp
mannahavn. Fyrr í ár fluttu
tey aftur til Toftir, har tey
trívast væl, og tey eru
mong, sum fegnast um, at
tey, eftir at hava verið í
útlegd og tætt upp at børn
um og barnabørnum, nú eru
komin aftur á rókina.
Mikudagin 25. november
klokkan 19 verður sangløta
í Nebo, har øll eru hjartaliga
vælkomin.
J
Sólrun Lómstein 70 ár
Tøkk
Hjartana takka vit fyri sýnda samkenslu, tá okkara
elskaði maður, pápi, beiggi, mammu- og pápabeiggi
Andrias Nolsøe
so brádliga andaðist og varð jarðaður.
Takk til prestarnar Berg D. Joensen og Símun
Jacobsen fyri troystarrík orð. Takk til organist,
kirkjutænarar og sangarar.
Takk fyri blómur, kransar, gávur og heilsanir.
Takk øll, sum hjálptu til við ervinum.
Takk øll, sum sýndu honum seinasta heiðurin
í kapellinum í Havn og sum fylgdu honum til
hansara seinasta hvíldarstað.
Familjunnar vegna
Hanna, Jón Eli, Annika, Hjørdis
og Jens Pauli við fam.
Tøkk
Hjartaliga takka vit fyri sýnda samkenslu,
tá okkara elskaði bróðir og mammubeiggi
Sæbjørn Poulsen
so brádliga andaðist og varð jarðaður.
Tann til Ann G. Hansen fyri troystarrík orð.
Takk til kirkjutænarar.
Takk fyri blómur, kransar, gávur og heilsanir.
Takk tit, sum hjálptu til við ervinum.
Ein serlig tøkk fer til Lisu Nolsøe.
Takk øll tit, sum sýndu honum seinasta heiðurin
í kapellinum og sum fylgdu honum til hansara
seinasta hvíldarstað.
Familjunnar vegna
Hanna, Óli Jóhannes, Marita, Jón Eli og Annika
Tann 28. november 1939
bleiv Asbjørn Ejdesgaard
borin í heim á Eiði. Foreldur
hansara vóru Anna og Clem
ent Ejdesgaard. Asbjørn er
næstyngst av seks systkjum,
fýra beiggjum og tveimum
systrum.
Síðan 1996 hevur Asbjørn
havt bústað á Sambýlinum í
Runavík og trívst hann væl
millum sínar líkar.
Meðan Asbjørn enn var
búsitandi á Eiði, syrgdi
hann fyri í eini 20 ár, at
flaggið bleiv vundið á stong
í kommununi, og síðan
hann flutti til Runavíkar
hevur hann eisini røkt hesa
uppgávu fyri ymiskar fyri
tøkur, so sum Shell, Sjó
mansheimið og Røktarheim
ið og aðrastaðni.
Asbjørn hevur sítt dagliga
yrki á Verkhúsinum Stíggi
um dagarnar og gongur til
og frá sínum arbeiði, har
honum dámar væl.
Asbjørn heldur sín 70 ára
føðingardag í Kvinnufelags
húsinum á Glyvrum leygar
dagin 28. november millum
kl. 14.00 og 18.00.
Við hesi føðingardags
heilsan vilja vit ynskja
Asbjørn hjartaliga tillukku
við tí stóra degnum og
ynskja honum nógv góð ár
framyvir.
Vit øll á Rúnarvegi
Til Asbjørn Ejdesgaard
á 70 ára degnum