mánadagur 4. januar 2010síða 18

18 Nr. 1 - 4. januar 2010 tíðindi Niðanfyri prenta vit nýggjárs røðuna, sum Kaj Leo Johannesen, løg mað ur, helt nýggjár s aftan: Gott kvøld øll somul! Í kvøld leggja vit farna árið aftur um bak. Vit ganga aft ur móti ljósari tíðum og fara undir eitt nýtt ár við nýggj um avbjóðingum og møgu leikum. Árið hevur verið merkt av búskaparligum remb ing um um allan heim. Hesar eru nú um at hasa av. Met ingar siga, at gongd kemur aftur á heimsbúskapin kom an di ár, og vit kunnu loyva okkum at vænta, at før oyski búskapurin aftur fer at vaksa. Okkara búskapur er lutfals liga væl fyri. Vit hava megn að at staðið ímóti bú skap ar liga lágtrýstinum. Men leiðin úr aldudalinum verð ur helst long, og vit fara neyvan at uppliva sama bráð vøkstur eins og undan­ farin ár. *** Søgan hevur víst okkum, at tey samfeløg, sum megna at umstilla seg og fremja neyð ug ar broytingar rætt stundis, standa seg best. Vit føroyingar hava altíð livað av náttúruni, har gongd in skiftir millum góð ár og ring ár, og í øldir hava vit búleikast eftir megin reglu ni um at brúka eftir føri muni. Javnvág er ikki millum inn­ tøkur og útreiðslur hjá lands­ húsarhaldinum. Tí er út reiðs­ luvøksturin á fíggjar lógini fyri komandi ár minkaður munandi saman borin við undanfarnu árini. Harumframt eru lógar broyt ingar framdar, sum geva landskassanum fleiri inntøkur, og játtanin til íløgur er hin størsta nakran tíð, tá útbyggingin av flogvøllinum er tikin við. Málið er at fáa javnvág í almenna raksturin innan 3 til 5 ár. *** Tað áliggur okkum at skipa samfelag ið soleiðis, at øll hava møguleika at skapa sær eina góða og trygga til veru. Eitt sam­ felag, har ar beiði er til allar hendur. Eitt samfelag, har koman di ættarlið støðast og vilja seta búgv. Í árinum 1900 skrivaði Andrass Samuelsen, sum sei n ni gjørdist løgmaður: “Væl er okkara land fátækt, men um Føringar við øllum sínum vilja og av allari megi vilja løna sínum fostur landi sum góð børn móð ur síni, so er landið ikki fátækt.” Føroyar eru ikki longur eitt fátækt land. Vóru tíðir nar trongar, ella tóktust av bjóðingarnar øgiligar, fullu vit ikki í fátt. Altíð var vilji at løna fosturlandinum. Altíð vóru hendur, sum vil du taka tøk, tá ið á stóð. Og altíð var áræði at taka við nýggjum avbjóðingum. Langt hava vit vunnið fram á leið hesi 100 árini, og okkara ríka samfelag bygg ir á avrik hjá kvinnum og monnum, sum undan okk um hava stríðst á sjógvi og á landi. Gott er at kenna hitan av hondum, ið sleptu. *** Fyri at menna okkara vælferða­ rsamfelag og veita borgarunum betri tænastur, mugu vit eisini taka tøk og fremja grundleggjandi tillagingar. Hetta arbeiðið er byrjað. Í morgin skriva vit ein nýggj an kapitul í heilsusøgu Føroya, tá nýggj skipan við almennari heilsutrygd kem ur í gildi. Skipanin er sam haldsføst og ger umsitingina smidligari og bíligari. Ein meginregla er, at tey, sum hava størsta tørvin á heili­ vági, fáa mest í stuðli. Nýggj pensjónsskipan verð ur sett í verk í komandi ári. Endamálið við skipan ini er at tryggja øllum borgar um virðilig ellisár, har tey, sum hava møgu­ leika, rinda til egnu eftirløn, með an landið tryggjar tey, ið ikki hava havt møguleika til at spara upp til sína egnu pensjón. Kommunuøkið verður ný skipað. Eindirnar verða færri og sterkari, so meir fæst fyri skattakrónurnar. Kommun urnar verða betri før ar fyri at røkja Latið okkum standa saman um eitt samfelag har rúm er fyri øllum