mikudagur 20. januar 2010síða 20

20 Nr. 13 - 20. januar 2010 tíðindi Tað tekur sína tíð at koyra teir níggju kilo metrarnar av smøl um landsvegi av Strond um og norður á Selatrað. - Nei, tað er ikki altíð líka stutt- ligt at koyra eftir Sela trað ar vegnum. Høvdu vit bara fing ið ein beinari og breið- ari veg, sigur San na Andreasen, bygda- ráðs lim ur á Selatrað Bygdamenning Snorri Brend snorri@sosialurin.fo Myndir: Jens Kristian Vang Selatrað: Tað er langt mill­ um bilarnar, sum koyra eftir vegnum til Selatraðar. Tey sum koyra eftir veg­ num á fyrsta sinni, munnu undrast um, at hann er so vána ligur sum hann nú eina ferð er. Tað er sum at vera umborð á báti í ringum sjógvi. Umframt hetta er vegurin smalur, og kemur tað fyri, at ein bilur kemur tvørt fyri ella skeivur á vegnum, so kann meiri enn so henda, at hann fer út av vegnum, og tá er ikki nógv at gera. Ynskið hjá fólki á Sela­ trað er at okkurt verður gjørt við vegastrekkið, so leið is at tað fer at hóska til nútíðina. Ein teirra er San na Andreasen, sum um boð ar Selatrað í bygd a­ ráð num á Strondum. ­ Vit ynskja og vóna skjótt at fáa ein breiðan og ikki minst beinan veg til Strend ur. Vit ynskja kortini ikki ein motorveg, men bert ein ein breiðari veg, sigur hon í hesi samrøðuni við Sosial in. Tað eru umleið 60 ár síða ni at vegurin kom til Sela trað ar, men nú er tað alt fleiri og fleiri sum ynskja, at vegastrekkið út á Stre nd ur verður dagført til nú tíðina. Í einum komandi blaði fara vit at umrøða av leið­ ing ar nar, sum vega sam ban­ di hevur havt fyri bygdina. Seinastu 3­4 árini er fólka­ talið minkað úr 62 niður í 52! Spurningur uttan svar Ein avgerandi treyt fyri at ein hvør bygd ella býur kann menna seg ella hava fram burð, er gott vega sam­ band við meginøkið. Her hevur Selatrað tann fyrimun, at vegurin kom longu til bygdina fyri um leið 60 árum síðani. Hetta var fólkinum tá til stórt gagn og gleði, ikki minst ta tíðina, tá Sunda­ ferjan sigldi millum Sela­ trað og Hósvík. Í dag kann ein siga, at fólk ið anno 2010 krevur gó ðar vegir, breiðar vegir og i kki minst tryggar vegir. Og her er tað, at tað kanska haltar mest við tí umleið níggju kilometrar langa vega strekkinum til Morsk­ ra nes, Kolbanagjógv og Strend ur: Selatraðarvegurin er snøgt sagt ikki hóskandi til ferðslu na og ferð ing ar­ mynstr ið í dag! Hetta vita fólk á Selatrað alt um. Og hetta hevur San­ na Andreasen eisini sína meining um, tá hon verður spurd um tað sama. Hon svarar í roynd og veru við ein um mótspurningi: ­ Hví spyrt tú ikki onkran sum ikki býr her og sum sjáld an koyrir hendavegin? ­ Øll hesi fólkini kunnu geva tær besta svarið uppá spurn ingin!, sigur Sanna av gjørd. Lívsfarligt Sanna hevur búð í meiri enn 30 ár á Selatrað – hon er upprunaliga av Skipanesi – og arbeiðir á Strondum. Hon veit tí alt um, hvat tað merkir at koyra eftir vega strekkinum bæði í góð um og ringum líkindum. Tað er helst so sum hon sig­ ur: ­ Eg koyri eftir vegnum hvønn einasta dag. So eg hugsi als ikki um, hvussu vegur in er. ­ Men tey, sum ikki búg­ va her, ­ tey siga í øllum førum, at hann er lívs far li g­ ur, slær Sanna fast. Sum bygdaráðslimur í Sjóv ar kommunu er hon sjálv andi áhugað í tí, sum rør ir seg millum fólkið. Og tá talan er um vegastrekkið millum Selatrað og Strend­ ur eru fólk rættiliga samd á máli: Vegastrekkið er bæði smalt, tað er veikt, sýnirnar eru nógvar, vegurin skræd­ n ar í støðum og haraftrat hell ir hann. Eingin olja – nógv rusk Fyri tann fremmanda kann ein túrur eftir Selatrað ar­ veg num vera ein góð og vøk ur uppliving. Men á vetrar tíð er tað alt annað enn stuttligt at koyra her. Tað er meiri enn so - Ynskja ikki nakran ” Her koma mangan stórir bussar við ferðafólkum, eins og fólk við jøvnum millumbilum vitja skótadepilin í bygdini. Nú ætlanin er at víðka um virksemið her, er eingin ivi um at ferðslan bara fer at økjast enn meiri í framtíðini ” Tá tað fer at nærkast ársenda, verður tøkur peningur so at siga bert tveittur í Selatraðarvegin