leygardagur 15. desember 2001síða 13
‹ fyrra síða allar 23 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
6
Sosialurin Nr. 243 - 15. desember 2001
UMMÆLI
Niels Uni Dam
Eg ræddist eitt sindur fyri,
at hendan útgáva skuldi
vera eitt savn av teimum
ofta stak vánaligu grein-
unum um tónleik, sum
Sosialurin hevur borðreitt
við hetta seinasta árið.
Men so var ikki. Beint sum
eg sá góðskuna á pappírin-
um og nógvu snotiligu
myndirnar, sá eg, at her
hevði man gjørt sær ómak.
Fólkini aftan fyri pop.fo
hava havt stóran leiklut í
framleiðsluni, og bókin
tykist at vera gjørd við
somu professionalismu,
sum vit kenna frá teirra
heimasíðu.
Bókin er, eins og pop.fo,
ein roynd at fevna um alt
tað, sum fer fram á
føroyska pop- og rokk-
pallinum.
Bókin tekur okkum víða
um í føroyskum poppi og
rokki. Heilt nógv tiltøk og
bólkar eru umrødd, og rúm
er eisini fyri meira umfat-
andi greinum um tey
størru tiltøkini. Tiltøk sum
Prix Føroyar og Ólavs-
søkukonsertin, og bólkar
sum Clickhaze, I Am og
All That Rain, sum hava
gjørt nógv um seg í 2001,
fáa gjølla viðgerð.
Væl gjøgnumarbeidd
Eyðun Klakkstein, sum
hevur staðið fyri tekst-
arbeiðinum í bókini, sýnir
stak gott innlit í føroyskan
tónleik og kemur víða um.
Greinirnar eru bygdar á
greinir úr Sosialinum og av
pop.fo, men eru tillagaðar
soleiðis, at tær hóska til
hesa bók. Sjálvt um hetta
er eitt bland av greinum
skrivaðar til heilt ymiskar
miðlar; tíðindablaðið og
internetsíðuna, so hevur
umskrivingin gjørt bókina
til eina heild. Slík um-
skriving kann vera torfør,
men her riggar hon.
Myndasíðan er snøgg
Hyggja vit at lay-out, so
eru útgevararnir slopnir
stak væl frá hesum. Bókin
er ein frægd fyri eyga,
nógvu myndirnar eru í
góðum samspæli við
tekstin, og bókin gevur tí
lesaranum eitt innlit í
føroyskan tónleik 2001
bæði í myndum og orðum.
Tó eru onkrar myndir
komnar eitt sindur skeivt
fyri: Á síðu 92 í greinini
um Ivory, er myndin av
Mikael Blak við elektrisk-
um bassi og punkhári
neyvan ein mynd av Ivory.
Tað sama á síðu 57 í
greinini um Frændur:
myndin er av Terja Ras-
mussen, men í bakgrundini
sæst Allan Mortensen úr
MC-Hár. Sostatt er hatta
neyvan ein mynd av
Frændum.
Men hyggja vit burtur
frá nøkrum heilt fáum
svipsarum, so er mynda-
síðan eisini væl úr hondum
greidd.
Ikki bara gott
Nú ljóðar tað kanska, sum
um eg skammrósi bókina,
og tað kemst ikki uttanum,
bókin er veruliga ein góð
árbók. Men hon hevur
eisini sínar minni góðu
síður.
Bókin er sum sagt bygd
á greinir úr Sosialinum og
av pop.fo, hetta merkir, at í
greinunum um fyrsta
partin av árinum er bókin
mest bygd á Sosialin.
Hetta tí at pop.fo ikki var
til fyrr enn 2. mei.
Hetta hevur við sær, at
hendan tíðin ikki er líka
væl umrødd sum restin av
árinum. Gamaní, Prix
Føroyar fær nokkso nógv
pláss, men hetta er jú
størsta tónleikatiltakið
hetta árið. Men sjálvt við
fýra undanumførum og
einari prix-finalu, fær
tíðarskeiðið januar til mei
væl minni pláss enn restin
av árinum.
Kanska er tað tí, at
minni hendi hetta tíðar-
skeiðið? Tað kann gott
vera, men hvat við
konsertferðini hjá Ivory í
USA og tann í Fraklandi,
og hvat við Ivory á danska
TV2, ella tey kvøldini tey
spældu í Keypmannahavn.
Hetta fellur kanska ikki
inn undir popp ella rokk,
ella ger tað? Konsertferðin
hjá Ivory í Eysturríki
verður nevnd, var hendan
meira popput ella rokkut
enn hinar?
Ella hvat við Revival á
Foley’s? Um nakar før-
oyskur bólkur spælir
popp/rokk so er tað júst
Revival.
Ella tann stórhending, at
Føroyar fingu sín egna
tónleika portal á netinum?
At www.pop.fo bleiv
stovnað? Hetta er slett ikki
nevnt.
Men tað er kanska ov
nógv at krevja, at bókin
skal minnast til øll tiltøk
og hendingar hetta seinasta
árið, og at øll skulu fáa
líka nógv pláss.
Lítla Rúm ársins
ringasti bólkur
Tað sum er mest irriterandi
við bókini er, at hon brúk-
ar vanligan føroyskan
ummælarastíl. Tað er, at
man ongantíð sigur, at
nakað er ringt. Hetta er
gjøgnumgangandi gjøg-
num alla bókina, uttan líka
ta einu ferðina: Á blaðsíðu
17, verður skrivað í
greinini um undanumfarið
til Prix Føroyar í Klaksvík:
”Bólkurin Lítla Rúm úr
Havn var mannaður við
trimum tónleikarum, sum
eru rættuliga nýggir í
fakinum, og tað hoyrdist
eisini á framførsluni.”
Eg var ikki sjálvur í
Klaksvík, og veit tí av
góðum grundum ikki
hvussu ringir Lítla Rúm
vóru. Men at teir høvdu ta
einastu ringu framførsluna
í ár, ivist eg í. Við bert at
hava kritikk av hesum eina
bólki, gevur Tónleikur
2001 lesaranum eina mynd
av Lítla Rúm, sum ársins
ringasti bólkur. Hetta er
møguliga ein røtt mynd,
líka veit eg? Men vóru teir
veruliga einasti ringi
bólkur í ár? Um so er, áttu
teir at fingið eitt heiðurs-
merki fyri hetta.
Okkurt mitt ímillum
Tað er onki skeivt í, at man
sigur, at ein bólkur er
ringur, tá hann er ringur.
Men trupuleikin er, at hetta
ikki er gjøgnumgangandi;
bókin nevnir ikki hvør er
ringur, og bara av og á
hvør er góður. Hetta ger, at
fleiri av teimum góðu
bólkunum enda í sama
flokki, sum teir ringu
bólkarnir. Antin ummælir
man, ella ger man ikki.
Tónleikur 2001 roynir at
gera okkurt mitt ímillum.
Hetta sama er galdandi í
útgávuyvirlitinum. Nakrar
fløgur fáa góð orð við á
vegnum; til dømis verður
sagt, at Unn Patursson
kemur væl frá síni fyrstu
soloútgávu, at All That
Rain spæla væl, at Holger
Laumann & Plúmm spæla
framúr væl og at Jakkin
hevur klárað at endur-
nýggja sín tónleik, meðan
aðrar fløgur onki ummæli
fáa, tildømis verður einki
sagt um hvussu Triple Trio
sleppur frá sínari útgávu,
ella um Corona Guitar
Kvartet spælir væl. Antin
skuldu allar fløgurnar
verðið ummældar ella
ongar.
Samanumtikið skal tó
sigast, at Tónleikur 2001 er
ein frálík bók. Hon gevur
eitt gott innlit í hvat hendi
hetta árið, og er áhuga-
verdur lesnaður fyri tey,
sum hava áhuga fyri
føroyskum poppi og rokki.
Bókin fer at standa sum
ein góð tónleikasøgulig
kelda fyri árið 2001.
Snøgg, umfatandi og lættlisin, ella stutt sagt
góð, hetta eru nøkur av teimum orðunum sum
kunnu nýtast um snotiligu árbókina um
føroyskan tónleik, sigur Niels Uni Dam í
ummæli av bókini Tónleikur 2001
Okkurt mitt
ímillum
ó
Sosialurin Nr. 243 - 15. desember 2001
7
SAMRØÐA
Heri á Rógvi
Í veruleikanum er tað ikki
serliga torført at kenna
húsini. Tað eru valla nógv
hús í Føroyum, sum eru at
kalla umringað av gróti -
stórum og góðum føroysk-
um gróti, har eisini okkurt
útlendskt granit er at finna
ímillum pettini frá ovaru
fláunum. Onkur steinurin
er eisini komin hálvan
vegin niðan í Kirkjugarðin,
men okkurt grótið fær
mestur eina aðra lagnu.
Tað er sjónliga vakurt
arbeiði.
Hetta eru húsini og
arbeiðsplássið hjá Ole
Nielsen. Hann er nakað so
forkunnugt sum gróthøgg-
ari, og hann hevur virkað
sum gróthøggari nú í góð
25 ár. Eftirspurningurin er
rættiliga stórur, og hann
hevur nóg mikið at taka
sær til um dagarnar.
Í Danmark
Ole Nielsen er sonur Johan
Nielsen, fyrrverandi fólka-
tingsumboð og prest. Hann
er føddur í 1955. Orsakað
av, at systir hansara hevur
eitt hoyribrek, varð familj-
an noydd at flyta til Dan-
markar. Pápin virkaði sum
prestur, bæði í Roskilde og
aðrastaðni. Ole Nielsen var
sjálvur níggju ára gamal, tá
ið familjan flutti til Dan-
markar. Hann starvaðist
eitt skifti hjá Berlingske
Tidende undir Nordisk
pressefoto, har hann fekst
við myndaviðgerð upp á
gamlan máta. Tað var
eisini ein, sum arbeiddi hjá
Berlingske Tidende, sum
eggjaði Ole til at fara í holt
við at útbúgva seg sum
gróthøggari, tá ið Ole
greiddi honum frá, at hetta
var nakað, sum hann hevði
áhuga fyri.
- Tá pápi var prestur í
Roskilde, gekk eg at kalla
hvønn dag framvið hjá E.
Nielsen’s mekaniske sten-
huggere, og tað var mestur
her, at eg fekk eyguni upp
fyri hesum, sigur Ole
Nielsen.
Hann fór síðani í læru í
1972 í Rødovre. Fýra ár
seinni, í 1976, var Ole
liðugur at læra sum grót-
høggari. Sum so mangan tá
í tíðini, varð Ole upp-
sagdur sama dag, sum
hann stóð útlærdur. Hetta
gjørdi tað so neyðugt hjá
honum at leita sær eftir
nýggjum arbeiði. Hann
starvaðist eina tíð í Dan-
mark, men ringdi síðani til
Grótvirkið í Føroyum, sum
hann hevði verið í sam-
bandi við, tá ið hann
vitjaði um summarið.
Haðani fekk hann at vita,
at hann kundi byrja
mestsum beinanvegin. Tað
var tí ikki annað at gera
hjá Ole uttan at fáa skipað
soleiðis fyri, at hann kundi
fara til Føroya at arbeiða.
- Eg minnist, at tað bert
vóru tveir aðrir útbúnir
gróthøggarar í Føroyum
um hetta mundið, sigur
Ole.
Ole varð sum sagt settur
í starv hjá Grótvirkinum,
sum Tórshavnar Kommuna
saman við øðrum átti.
Ole greiðir frá, at teir
høvdu úr at gera, og tað
hevur mestsum allatíðina,
ið Ole hevur arbeitt sum
gróthøggari, verið nógv at
gera.
Hann gjørdist longu í
1977 stjóri fyri Grótvirkið.
Í 1986 fór Grótvirkið á
húsagang, men tað kom
skjótt lív í aftur, og tá varð
Ole eisini knýttur at
virkinum. Síðani 1993
hevur Ole virkað sum
sjálvstøðugur.
3/4 gravsteinar
- Eg vil meta, at gott og
væl 3/4 av mínum virk-
semi í dag er at gera grav-
steinar. Hitt er fyri tað
nógva skreytlutir av
ymsum slag, sigur Ole.
Hann greiðir frá, at hann
er útlærdur granithøggari,
ið ger, at hann dugir at
fáast við serliga hørð
grótsløg, men hann lærdi
einki um føroyskt grót, tá
ið hann stóð í læru.
- Tað týdningarmesta, tá
ið tú skalt vera gróthøggari
er at læra at nýta hamara
og meitil. Hetta er heldur
ikki nakað, sum tú bara
dugir soleiðis uttan víðari.
Tað krevur nógva venjing,
sum væl kann taka fleiri
ár, og hetta sæst eisini
aftur á hondunum, sigur
Ole Nielsen.
Hann sigur seg hava
gjørt mangar skreyttlutir,
og hetta er fyri tað nógva í
føroyskum gróti. Hann
hevur eitt nú gjørt nógvar
klokkur og minnisplátur,
og hetta er alt úr føroysk-
um gróti. Hann hevur
eisini eina ferð gjørt
trúlovilsisringar til ein
dana úr føroyskum gróti.
Gravsteinarnir, sum
hann ger, eru flest allir úr
føroyskum gróti, men hann
graverar eisini í steinar úr
granitt, men hesir koma
eisini nærum liðugt gjørdir
úr útlandinum.
Tá vit spyrja hann eftir,
hvat man vera tað størsta
verkið, sum hann hevur
gjørt, so svarar hann, eftir
at hava hugsað seg um, at
tað má væl vera eitt borð.
Tað serliga við hesum
borðinum er, at tað hevur
fingið graverað búmerkið
hjá Tórshavnar býráð.
Hetta borðið er síðani latið
til Reykjavíkar, og hann
minnist, at Reagan og
Gorbatjov hava nýtt hetta
góða borð.
List?
Er tað, sum tú gert, list?
- Eg meti, at sumt av tí,
sum eg geri er list, og sumt
er handverk, sigur Ole
Nielsen. Hann vísir til
stuttleika á, at tað í bókum
um útbúgvingar stendur at
lesa, at listarlig evni kunnu
vera ein fyrimunur í sam-
bandi við yrki sum grót-
høggari.
Spurningurin um hetta
er list ella ei, er tó ikki
nakað, sum upptekur Ole
nakað stórvegis.
Ole arbeiðir sum áður
nevnt, mestsum bert við
føroyskum gróti.
- Føroyskt grót hevur
altíð verið bíligt at fingið
hendur á, hóast fólk oftani
hava eina aðra fatan. Tað
hevur tað altíð verið nóg
mikið at gera - eisini í
kreppuárunum, sigur Ole
Nielsen. Grótið, sum hann
arbeiðir við, fær hann av
Boðanesi og úr Skopun,
sum hann sigur vera gott
brúksgrót.
Ein av teimum mongu
verkætlanunum, sum bíða
hjá Ole er nýggja løgtings-
húsið, har hann skal gera
m.a. gólv úr føroyskum
gróti.
- Sumt av tí, sum eg geri, er list, og sumt er handverk. Í bókum um útbúgvingar stendur at lesa, at listarlig evni
kunnu vera ein fyrimunur í sambandi við yrki sum gróthøggari, sigur Ole Nielsen
Mynd: Jens Kristian Vang
List við
hamara og
meitli
- Føroyskt grót hevur altíð verið
bíligt at fingið hendur á. Hóast fólk
oftani hava eina aðra fatan, so tað
hevur altíð verið nóg mikið at gjørt
- eisini í kreppuárunum, sigur Ole
Nielsen, sum er útbúgvin
gróthøggari og hevur starvast
innan hetta yrki í 25 ár. Sjálvur veit
hann ikki heilt, um hetta skal
roknast fyri at vera list ella
handverk
C
M
Y
K
25
24