hósdagur 4. februar 2010síða 18

18 tíðindi Nr. 24 - 4. februar 2010 Tað vóru 36 væl nøgd ir luttakarar, sum í gjárkvøldið vóru liðug á snar­ skeiði í stavseting hjá Jonhardi Mikkle sen, lærara á Læra skúla­ num. ­ Eg trúði ikki, at tað bar til at hava tað stuttligt og læra før­ oyska mállæru sam­ stund is, helt ein av lut tak ar anum fyri Mál Anna V. Ellingsgaard anna@sosialurin.fo »Hatta er eitt slag av bróst­ haldara«, slær ein myrk­ hærd ur maður fast Hinir nikka imponeraðir Nei, tað snýr seg hvørki um silki ella blondir, men um bendingarmynstir og orð ið »push­up« hesa løtu­ na í auluni á Lærara skúla­ num, har 36 íðin fólk sita á staviskei í føroyskum Lagið er gott kring so ­ kallaða »mann fólka borð­ ið«, har eini átta mans sita og rætta stavifeilir í einum teksti. Hetta er sætta og sein as ta kvøldið á skeið­ num og blýantarnir ganga títt ir niður eftir tekstinum, har eitt ð verður strikað her, eitt komma sett inn har og so framvegis. ­ Jú, nú gongur munandi frægari at rætta feilir, enn tað gjørdi í byrjanini, held­ ur ein fyri. ­ Tað er eisini líka við, at man er farin at freistast at lesa bløðini við reyðum rætti penni í hondini, tí man sær knappliga stavifeilir alla staðni, sigur ein annar. Ein av teimum, sum er við á hesum snarskeiðnum í føroyskari stavseting, er Joen Remmer, flogskipari. Tá hann hoyrdi um skeið­ ið, var hann ikki í iva um, at hetta var júst nakað fyri hann. – Eg vildi gjarna ruddað upp í mínum stavifeilur, til dømis ð og kommafeilir, tí eg skrivi rættiliga nógvar mail ar hvønn dag. Og so haldi eg eisini, at tað at duga at stava, er nakað heilt grund leggjandi, sum man eigur at duga, sigur Joen Remm er. Tað hevur heldur ikki bøtt um stavingina, at hann hev ur búð niðri í 14 ár, og hesi árini stórt sæð ikki hev ur skrivað føroyskt. – Eg havi fleiri ferðir ætlað mær at gjørt okkurt við tað, men satt at siga havi eg ikki hættað mær undir mál læru bøkur sjálv­ ur. Tað fantast iska við hes­ um skeiðnum er at Jonhard Mikkelsen dug ir so væl at greiða frá mál læru uppá ein ótrúliga ei n faldan máta, so tú skilur tað. Joen Remmer leggur aftur at, at eftirhondini fer so nógv samskifti fram skriv liga, at brøv og teldu­ postar ofta eru einasta inn­ trykk ið, tú hevur av fólki. – Eg havi til dømis onga­ tíð sæð mín bankaráðgeva, sjálvt um eg haldi meg ken­ na hann væl gjøgnum teldu postar, smílist hann. Tá teldupostar soleiðis kun nu blíva mátin, tú fatar ein persón, kanst tú byrja at stúra fyri, at títt trúvirði mink ar í eygunum á øðrum, um tað, tú skrivar er fult av feilum heldur Joen Rem­ mer. Í skemtingarsama mann­ fólka horninum hitta við Gunnar Mohr, sum er stjóri í íløgufelagnum 14. – Eg kendi meg heilt einfalt ikki nóg vísan í, at tað, eg skriv aði var rætt stavað. Tað eru jú rættiliga nógv ár eftir hondini, síðani eg gekk í skúla, sigur Gunnar sum ikki ivaðist, nú møguleikin var fyri at fáa ruddað ringas tu felirnar av veg num. Eisini Gunnar skrivar rætti liga nógv brøv í sínum dag liga starvi, og har er ikki "ráð" til at hava stavi­ feilir Brøvini, eg skrivi í mín­ um arbeiði, skulu oftast vera stutt og sera neyv, og tá skal lítið til, áðrenn okkurt kann misskiljast, um málið er sløsut. Tú kanst heldur ikki vænta at verða tikin seriøst, um tað tú skrivar er fult av feilum, held ur Gunnar, sum er glað ur um, at tað nú er eydn ast at fáa flestu ð'ini uppá pláss. Millum dámurnar hitta vit Eriku Lómstein Peter­ sen, sum er skrivari á Ílegu­ savn inum. Har rættlesur hon nógvar tekstir umframt at hon skrivar nógvar fundar frásagnir. – Eg havi lagt merki til, at tað eru nøkur ting, sum Ruddaðu upp í sta Hava, vera, verða, blíva, fáa +ð Tá ið orðini hava, vera, verða, blíva, fáa standa hjá sagnorði, endar sagnorðið við ­ð Dømi: hevur livað, er skrivað, fáa kvøðið, blíva bitið Hetta sniðið við ­ð verður við hvørt blandað saman við 1. persón eintal til dømis: *eg sitið, sum ivaleyst er smittað av sniðnum eg havi sitið. Reglan er henda: stendur eg framman fyri sagnorði, fær sagnorðið ikki ­ð. Rættilykil: set inn dømd ella dømt Jonhard Mikkelsen, lærari heldur eyga við hvussu tað gongur Ov trongt hjá Lívdini Samkoman Lívdin í Hoyvík er vaksin so nógv, at tey vóru noydd at finna sær onnur høli til møtini sunnudagar. Nu sunnudagin verður seinastu ferð, at samkoman hevur møti í Hoyvíkar skúla. Hereftir verða møtini hildin ikki so langt frá Hoyvíkar skúla. 14. februar verður nevniliga fyrsta møtið hildið í nýggja skúlanum við Løgmannabreyt. ­ Tað var vorðið ov trongligt í Hoyvíkar skúla, sigur Jógvan Zachariasen, pastorur í samkomuni við Rás2. Samkoman hevur havt ein góðan vøkstur av fólki, síðani møtini byrjaðu í 2001. ­ Nú eru vit komin í ta støðu, at samkoman ikki veksur, um vit ikki vaksa meiri um karmarnar, sigur Jógvan. Samkoman hevur annars í umbúna at byggja nýggjan bygning í Hoyvík. Bæði prosjektering og tekningar eru klárar, men bíðað verður eitt bil við byggingini, inntil fíggingin er í lagi. Minni skattur í Vestmanna Vestmanna kommuna fekk nakað minni av skatti inn í januar mánaði í ár, í mun til í fjør. Í januar komu góðar tvær milliónir og 540 túsund krónur inn í skatti, ímóti tveimum milliónum og 500 túsund krónum í fjør. Hóast krónuupphæddin er størri, er kortini talan um eina afturgongd, tí á nýggjárinum skuldu vestmenningar gjalda eitt prosent meiri í skatti enn í fjør. Ein orsøk til lækkingina er óstøðuga arbeiðið á flakavirkinum í bygdini. Virksemið gjørdist at enda so lítið, at fólk vórðu send til hús. Ein onnur orsøk til lækkingina er hin einfalda, at fólkatalið í Vestmanna er lækkað hetta seinasta árið. Fyri einum ári síðani búði 1256 fólk í bygdini, men 1. januar í ár var talið lækkað til 1195 vestmenningar. Hinvegin verður víst á, at fleiri fólk eru flutt til bygdina henda seinasta mánaðin.