leygardagur 5. januar 2002síða 6
‹ fyrra síða allar 17 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
10
Nr. 3 - 5. januar 2002
Nr. 3 - 5. januar 2002
11
Sosialurin
Stovnaður: 1927
Ábyrgdarblaðstjóri:
Jan Müller jan@sosialurin.fo
Blaðstjóri:
Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo
Tíðindaleiðari:
Jústinus Eidesgaard justinus@sosialurin.fo
Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo
Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo
Finnbjørg Nattestad finnbjorg@sosialurin.fo
Anja Weihe anja@sosialurin.fo
Blaðfólk:
Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo
Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo
Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo
Turið Kjølbro turid@sosialurin.fo
Stefan í Skorini stefan@sosialurin.fo
Heri á Rógvi heri@sosialurin.fo
Ítróttur:
Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo
Myndamenn:
Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo
Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo
Sosialurin í Norðoyggjum:
Postsmoga 231
Nólsoyar Pálsgøta 1
700 Klaksvík
tel. 458686 fax 458687
e-post: klaksvik@sosialurin.fo
Uppseting/prent:
Uppseting: Hestprent
Prent: Prentmiðstøðin
Útgevari:
Sp/f Sosialurin
Avgreiðsla:
Mán.-frí. 8-16
Argjavegur 26,
Tel. 311820, Fax 314720
Postadressa:
Postboks 76, 110 Tórshavn
E-mail:
post@sosialurin.fo
lysing@sosialurin.fo
lysingartorg@sosialurin.fo
Blaðið verður prentað
mánadag-fríggjadag klokkan 1400
Lýsingar
Freistir:
Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir
Týsdagsblaðið Mán.kl. 10
Frí.
kl. 15
Frí.
kl. 12
Frí.
kl. 12
Mikudagsblaðið
Týs. kl. 10
Mán. kl. 15
Mán. kl. 12
Mán. kl. 12
Hósdagsblaðið
Mik. kl. 10
Týs. kl. 15
Týs. kl. 12
Týs. kl. 12
Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10
Mik. kl. 15
Mik. kl. 12
Mik. kl. 12
Leygardagsblaðið Frí. kl. 10
Hós. kl. 15
Hós. kl. 12
Hós. kl. 12
Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og
áðrenn ásettu freistir.
Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð.
Stødd:
Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á
einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm.
Nú fór 2001 afturum, uttan at ein føroyskur parta-
brævamarknaður sá dagsins ljós. Hetta er neyvan tað
ringasta, ið er hent í farna ári. Tað er týdningarmikið
at seta spurningin, hví man vil seta á stovn ein
føroyskan partabrævamarknað.
Skal ein slíkur marknaður hjálpa føroyskum fyri-
tøkum at reisa kapital? Er tað fyri at fáa gjøgnum-
skygni? Ella er tað kanska tí spekulativar kreftir
vilja sleppa framataftur Føroya Banka og fiski-
ídnaðinum?
Sagt hevur verið, at fortreytin fyri einum føroyskum
partabrævamarknaði er, at tær almennu fyritøkurnar
sosum Føroya Banki og fyritøkurnar hjá Framtaks-
grunninum skulu á ein slíkan partabrævamarknað.
Tað má sigast at vera ein fallitterklering frá føroysk-
um vinnulívi. Er veruliga einki privat partafelag, ið
vert er at gera íløgur í? Ella er veruleikin kanska
tann, at allir sita tungt á sínum og vilja ikki loyva
øðrum framat. Hvussu skulu vit so vænta, at
hugburðurin broytist, aftaná hesir hava keypt eitt nú
Føroya Banka.
Hetta er kjarnin í málinum. Einki er sum garanterar
nóg stóran handil. Stóru feløgini koma at skifta
eigara einaferð, og so fara onkrir snøklar at verða
handlaðir, men um ein ordiligur marknaðarprísur
skal fáast, so krevur tað eina ávísa volumen, ið
neyvan fæst í Føroyum – ella fyri tað í Íslandi.
Insidara handil er eisini nakað, man má forða.
Hvussu menn ætla sær at gera hetta, hevur eingin
sagt nakað um.
Tað eru so nógvir spurningar, ið standa ósvaraðir, at
vit ikki mugu lata almennu feløgini verða prøvi-
kaninir í einum føroyskum partabrævamarknaði.
Vilja menn hava ein partabrævamarknað, so lat teir
skráseta sínar egnu fyritøkur á hesum marknað. Har
eru nógv privat feløg, ið kunnu skráseta seg, sosum
skipasmiðjur, reiðarí, alibrúk og annað. Almenn ogn
eigur so ikki at verða brúkt í onkrum óvissum
eksperimenti.
Tað er einki sum forðar føroyskum fyritøkum í at
skráseta seg á altjóða partabrævamarknaðum. Hví
ikki skráseta seg í Keypmannahavn, London, Frank-
furt New York o.s.fr? Grønlandsbanken er skrásettur
á Københavns Fondsbørs. Føroya Banki hevur
saktans format til ein slíkan partabrævamarknað,
um hetta einaferð verður eitt politiskt ynski.
Vónandi er projektið Partabrævamarknaður Føroya
ikki enn eitt dømi um eina serføroyska dunnuhylja-
skipan, tí krøvini til vinnulívið er ov hørð á einum
ordiligum partabrævamarknaði.
DAGSINS MEINING
Sosialurin
Innsent tilfar
Fult navn skal vera undir innsendum tilfari. Innsendar greinar, har blaðleiðsl-
an ikki er kunnað um bústað og telefonnummar, verða ikki settar í blaðið.
Partabrævamarknaðurin
VIÐMERKINGAR
Jústinus Leivsson
Eidesgaard
Herfyri skrivaðu vit um
leitingina eftir útróðrarbát-
inum Eldorado úr Klaks-
vík, at hesin hevði verið ein
ballingartúr í Nólsoy. Her
er nakað komið skeivt fyri,
tí bert tveir av teimum
trimum monnunum, sum
vóru við, vóru druknir og
høvdu ballast í Nólsoy.
Skiparin hevði sjálvur ikki
smakkað dropan, og meðan
hinir báðir vóru í landi,
hevði hann sovið. Hann var
móður, tí hann hevði arbeitt
síðan tíðliga á morgni við at
fáa motorin úr Almu J. At
hann hevði lagt seg var eisini
orsøkin til, at hann ikki
hevði hoyrt VHF ´in, tá
vaktarskipini kallaðu. Og
eisini var leyst samband í
antennuni, sum gjørdi, at tað
ikki hoyrdist so væl.
Eldorado hevði sleipað
útróðrarbátin Almu J. úr
Klaksvík og á Borðoyarvík,
har báturin skuldi takast
upp. Alma J hevði ongan
motor og skal hava nýggjan
ísettan.
Eldorado fór av aftur
Borðoyarvík um fimmtíð-
ina, og tá teir ikki vóru
komnir fram klokkan tíggju
um kvøldið, vórðu boð
send til Vaktartanastuna.
Brimil og Tjaldrið fóru at
leita og eisini Alfapilot úr
Klaksvík. Seinni komu
eisini Norðan úr Klaksvík
og ein bátur frá Trygdar-
miðstøðini. Klokkan tvey
um náttina fekk Vaktar-
tænastan
samband
við
Eldorado. Báturin var tá
staddur uttanfyri Rituvík á
veg úr Nólsoy norður til
Klaksvíkar.
Vit umbera mistakið at
vil av órøttu eisini hava lagt
skiparan undir at hava verið
druknan.
Skiparin var ódrukkin
Eyðólv Dimon
Tað finnast ongi dømi úr
grannalondunum,
sum
vísa, at tað er ein fyri-
munur at leggja skúlar-
nar út til kommunurnar
at umsita, men nógv eru
dømini um tað øvugta.
Javnaðarflokkurin krev-
ur at fólkaskúlin skal
verða verandi eitt lands-
mál
Tá kreppan kom var øll-
um greitt, at tað var nógv,
ið skuldi skipast ørðvísi.
Neyðugt var m. a. við ein-
um greiðari umsitingar- og
ábyrgdarbýti millum land
og kommunu. Javnaðar-
flokkurin kom í 1997 við
sínum boði um eina fram-
tíðar
kommunuskipan.
Sjálvsagt kann ein polit-
iskur flokkur í einum
demokratii ikki vænta, at
hann einsamallur sleppur at
seta politisku kósina, tá
grunnleggjandi broytingar
skulu gerast. Tá er neyðugt
at finna breiðar semjur og
ikki arbeiða sum sitandi
samgonga ger, nú hon ætlar
at leggja fólkaskúlan út til
kommunurnar.
Allir borgarar sama
skúlatilboð
Javnaðarflokkurin fer ong-
antíð at góðtaka, at føroy-
ingar verða býttir upp í
fyrsta-
og
annanfloks-
menniskju. Tey, ið hava
alskyns tilboð og so hini,
og hetta verður avleiðingin,
um skúlin verður lagdur út
til kommunurnar. Komm-
unurnar eru ógvuliga ym-
iskt fyri, og fólkaskúlin,
sum skal geva næming-
unum somu byrjan ella
grundarlag at fara víðari í
lívinum, fer í staðin at býta
skúlanæmingarnar upp í
tey, sum hava gingið í skúla
í eini góðari kommunu og
so øll hini. Kommunurnar
hava í dag ábyrgdina av at
keypa útbúnað og bøkur til
skúlarnar, og her er longu í
dag ein stórur munur
millum støðuna í teimum
ymsu skúlunum, og hetta
vil Javnaðarfloksins upp-
skot rætta.
Summi fingu teldur fyri
15 árum síðani onnur í
fjør
Klaksvíkin er eitt gott
dømi. Hóast her er talan um
næststørstu kommununa í
landinum, so keypti Klaks-
víkar kommuna fyrstu teld-
urnar til skúlarnar undan-
farna skúlaár. Aðrastaðni í
landinum høvdu fólkaskúl-
arnir havt teldur og teldu-
undirvísing í 10 –15 ár. Um
næststørsta kommunan í
landinum hevur so lítla
orku/vilja at røkja skúlan,
hvat kann avleiðingin tá
ikki gerast í kommunum,
sum eru minni enn Klaks-
vík. Londini uttan um okk-
um fóru fyri fleiri árum
síðan undir at leggja upp-
gávur út til kommunurnar.
Men har finnast ongi dømi,
sum vísa, at tað er ein fyri-
munur at leggja skúlarnar
út til kommunurnar. Í eitt
nú verðins ríkasta landi,
Noreg, eru nógv dømi um
júst tað øvugta. Statskassin
flýtur yvir í pengum, með-
an óteljandi dømi eru um
vantandi orku og beinleiðis
vanstýring av t. d. fólka-
skúlanum, eldraøkinum og
øðrum økjum, sum komm-
unurnar hava ábyrgd av.
Játtan og uppalingarligu
skipanirnar hjá
landinum
Javnaðarfloksins støða er,
at tíðin er komin til eina
nýggja
tíðarhóskandi
kommunuskipan. Ein skip-
an, sum styrkir fólkaræði
og leggur avgerðarrættin so
nær borgaranum sum til
ber. Tó eru ávís mál, ið
verða betur røkt í hóskandi
størri eindum og stýrd av
økisráðum. Ráðum, sum
verða vald beinleiðis sam-
stundis sum kommunu-
stýrini verða vald. Hesi
skulu stýra skúlanum, men
flokkurin heldur fast við, at
landsumsitingin framvegis
skal umsita fólkaskúlin,
t.v.s. gera fíggjarætlan, játta
peningin og taka sær av
uppalingarligu skipaninum.
Steðgið ætlanunum hjá
landsstýrinum
At roynt verður at gera
langtíðarætlanir er at fegn-
ast um, tó saknar ein álv-
aran aftanm fyri ætlanir,
sum fevna um fleiri val-
skeið, um tær ikki eru
grundaðar á samstarv mill-
um allar flokkarnar á tingi
ella í hvussu er teir 4 stóru.
Kommunuætlanin er eitt
grelt dømi, har sitandi
samgonga arbeiðir eftir
einum leisti, sum teir vita
verður koldømdur av ein-
um landsstýri, har Javn-
aðarflokkurin er í Tinga-
nesi, og í dag benda øll
tekin á, at Javnaðarflokk-
urin er felagsnevnarin í
komandi samgongukabal-
um. Er tað tá rætt at brúka
tíð og orku til eina ætlan,
sum kolsiglur eftir løg-
tingsvalið.
Skúlin eitt landsmál
Malmberg D. Olsen
Við árslok verða ymiskir
titlar deildir út til persónar,
sum á ein ella annan hátt
hava útmerka seg í sam-
felagnum. Eitt nú ársins
neyðrakett, ársins maður,
ársins
fótbóltsspælari,
ársins virki og hvat vit nú
kunnu nevna. Hví ikki
ársins fiskimann eisini?
Men uppundir hvørt ein-
asta val eru tað pensión-
istarnir, sum eru so ógvu-
liga áhugaverdir, men hesin
sýndi heiður man vera
ógvuliga ivasamur tá hann
skal vísast í verki, tá bránar
hann eins og kavi fyri sól.
Lítil ivi man verða um, nú
tað aftur stendur eitt val
fyri durum, at pensiónist-
arnir einaferð enn verða
støvaðir av og brúktir til
stemmufiskaríið.
Tað er gleðiligt at hoyra
um tað framgongd, sum teir
flestu
samfelagsbólkar
hava havt í árinum, sum fór,
men tey veikastu í samfe-
lagnum, sum ikki hava
møguleika vegna skerdan
førleika, at vera við í einum
dagsverki, eru langt aftur-
úrsigld og kunnu ikki tosa
við, men tey hava tann
ivasama heiður, at blíva
nevnd tá val stendur fyri
durum. Rætt skal vera rætt.
Helena gjørdi ein bata, tá
hon sat í landsstýrisstólin-
um og tað skal hon eiga
eina tøkk fyri.
Tað hava nógvar bøkur
verið skrivaðar um tað
ættarlið, sum eru pensión-
istar í dag, eitt nú bøkurnar
um føroyingar, teir tóku
land og teir, sum sigldu
undir krígnum. Hesir menn
settu seg ikki hendur í favn,
sjálvt um teir ikki høvdu
møguleika til at lívbjarga
sær her á klettunum. Nei,
teir sigldu einar 1600
fjórðingar vestur í hav og
tóku land í Grønlandi og
Íslandi, har teir bygdu sær
skúrar at búleikast í 4-5
mánaðir av árinum. Ar-
beiddu á landi og róðu út
undir primitivum korum,
langt burtur frá heim-
landinum, har teir vunnu til
dagin og vegin. Hesir menn
og konir teirra hava uppi-
borið eina virðiligari pen-
sión enn tað, sum verður
útgoldin í dag.
Vit standa á gáttini til
eina alternativa vinnu, men
mín vón er, at oljan ong-
antíð má køva okkara
fiskivinnu, tá verður land
okkara fátækt, sjálvt um
oljupengar floyma inn í
landskassan. Hugsa bara
um tær avleiðingar tað fær
fyri tey, sum arbeiða í
fiskivinnuni. Um daglig-
dagin – lívið er nú einaferð
meir enn bara krónur og
oyrir – missa vit prátið um
fiskarí mann og mann
ímillum fara at práta um
køld oljuføt ístaðin, verða
vit ógvuliga fátøk. Um vit
bert fara at síggja nakrar
sleipibátar, ístaðin fyri
bátar og skip, sum føra
fong av grunni til lands, tá
verða vit enn fátækari,
sjálvt um oljan rennur í
stríðum streymum. Eg fari
at ynskja tykkum, sum
skulu stýra, eitt gott hegni
til at halda um stýrisvøl so
tað ikki verða sett størri
segl, enn báturin tolir.
Er nakað lív aftaná pen-
siónsaldurin var yvirskrift-
in.
Eftir
forsøgnunum
nýggjárskvøld, skuldi tað
verið
hampuliga
góðir
møguleikar
fyri
einum
sømuligum lívið aftaná
pensiónsaldurin. Eg havi
ikki hoyrt um nakran, sum
er deyður vegna tað, at
hann ella hon bleiv pen-
siónistur, men at tað er lítið
meir enn ein aning, sum
pensiónin strekkir til tori,
eg at festa á blað við árs-
skifti.
Spennandi
verður
at
hoyra hvat fyri lokomotiv
skal brúkast í valagita-
tiónini til komandi val, tað
ræður um, at hava tað røttu
menu’ina á matarseðlinum,
livst so spyrst.
Gott nýggjár.
VIÐMERKINGAR
Er nakað lív eftir pensiónsaldurin?
Jógvan við Keldu
løgtingsmaður
Einmælda løgtingssamtykt-
in 20. desember var ein
stórhending fyri Klaks-
víkina og Norðoyggjar. Eg
fegnist um, at Norðoyggjar
og Klaksvíkin eru mítt
valdømi, og at tað er her eg
havi fingið loyvi til at virka
og vónandi kann virka í
komandi árum.
Mong vóru átøkini í
farna ári, og framburðurin
var sjónskur á flestu økjum.
Vinnan kom væl burtur
úr árinum, oljuleitingin gav
úrslit, arbeiðsstøðan í land-
inum var so góð sum helst
ongantíð áður. - Við hesi
arbeiðsstøðu vann føroyski
borgarin meiri pening enn
nakrantíð.
Búskaparviðurskifti Før-
oya hava ongantíð verið
betri rótfest enn júst í
hesum árum.
Samskifti og samferðsla
lykilin
Fyri Norðoyggjar fer sam-
tyktin, ið var einmæld, sum
gjørd varð 20. desember
um at seta á stovn parta-
felagið Norðoyatunnilin, í
framtíðini at standa okkum
øllum í minni, og verður
hugsað 4 ár fram, og alt
gongur eftir ætlan, fara vit
at koyra millum Klaks-
víkina og meginlandið.
Sjálvur havi ongantíð
skilt, at politikarar og onnur
áravís mótmæltu hesum
framburði, og politik-arar
saman við ávísum parti av
fjølmiðlunum royndu at
gera eina tílíka sjálvsagda
útbygging til láturs.
Hósdagin 10. januar fara
vit at hátíðarhalda gjøg-
numskotið í Vágatunnli-
num, sum helst stendur
liðugur á sumri 2003.
Ein og hvør ið hugsaði
nakað og fylgdi við í
grannalondum okkara, so
væl sum aðrastaðni sá, at
hesin útviklingur mátti
eisini koma til Føroya.
Góð samskifti og sam-
ferðsluviðurskifti er lykilin
til stórar partar av fram-
burðinum í framtíðini, nú
tíðin er kostnaðarmikil –
hvør minuttur kostar - og
alt skal henda í eini rúkandi
ferð bæði innan vinnulívið,
men so sanniliga eisini
innan mentan og ferðslu
við eitt nú ítróttafólki o.ø.
Gevur stóra ábyrgd
Føroya
Landsstýri
og
løgting góðu Klaksvíkini
og Norðoyggjum, ja fyri alt
tað øllum Føroyum, eina
lívsjáttandi jólahátíð, og
eina framtíðarvón so gylta í
nýggja árinum.
Tað er sanniliga at fegn-
ast um, og eg eri takksamur
fyri, at øll tingfólk Føroya
fólks atkvøddu fyri grund-
arlagnum fyri hesum risa-
stigi inn í framtíðina hjá
okkum, sum kann verða
øllum, og ikki minst okkum
klaksvíkingum og norðoy-
ingum til stóran framburð.
Eingin av okkum eigur at
taka hetta “fyri givið”, men
ábyrgd okkara er so sanni-
liga at henda íløga gevur
seg aftur á øllum liðum, at
Klaksvíkin og Norðoyggjar
koma at geva upp aftur
meira til landshúsarhaldið,
enn vit longu hava givið.
Teldupostur:
keldu@post.olivant.fo
Heimasíða
www.get.to/keldu
Thomas Arabo
Við vanligari beskeðinheit
tosar formaður Tjóðveldis-
floksins um “søguliga av-
talu” á Fólkatingi. Sam-
starvið, norðuratlantisku
fólkatingslimirnir hava, er
kanska áhugavert uppá sín
máta, men søguna haldi eg,
at vit skulu lata eftirkomar-
ar okkara meta um. Hvíta-
bók skuldi vera søgulig,
men hon tykist vera farin
nokkso stillisliga í søguna.
Hvør veit? Kanska tað
søguliga við hesari sam-
gonguni verður, at hetta var
samgongan, ið lat tað al-
menna stagnera. Hettar var
samgongan, ið lækkaði
almenna
tænastustøðið,
soleiðis, at vit ikki fáa post
útbornan leygardag longur.
Hettar var samgongan, ið
ráddi fyri borgum, tá
sjúkrahúsverkið byrjaði at
detta sundur av berum for-
sømilsi. Eg las, í bløðunum
at
Landsverkfrøðingurin
ikki fekk verkfrøðingar, at
seta fyri teir, ið takkaðu fyri
seg eftir, at Vinnumála-
stýrið hevði verið í holt við
stovnin. Neyvan høvdu teir
fingið nakrar, um so var, at
nokk var til av verkfrøð-
ingum.
Alt hetta hevur Tjóð-
veldisflokkurin medábyrgd
av, og skal formaður Tjóð-
veldisfloksins ikki gloyma
tað.
Tjóðveldisflokkurin
var ein góður stuðul tann
tíð tað var, tá nógv av
omanfyristandandi
varð
ment í sjeytiárunum, og
harmiligt hevði verið um
alt nú datt niðurfyri av
berum einoygni.
At tosa vegna onnur
Tað er ikki eiti á, hvussu
væl tað liggur fyri at tosa
vegna onnur. Fyrst tosaði
nýggja leiðslan í Tjóð-
veldisflokkinum
vegna
føroyingar. Nú tosar Høgni
Hoydal vegna allar Javn-
aðarflokkar í heiminum.
Álvaratos, lat okkum koma
niður aftur á jørðina og
hugsa um úrslit.
Úrlsitið, sum Tjóðveldis-
flokkurin vil hava, má
røkkast í Føroyum. Stór
skomm er, um Tjóðveldis-
menn noyðast at mobilisera
útlendskar kreftir, tí teir
ikki megna at fáa ein
meiriluta í Føroyum. Hví
ikki gera avtalu heir heima
við ein flokk um at koma
hálvan vegin móti fullveldi,
sum heldur, heldur enn at
gera eina avtalu við ein
annan flokk, um at fara
allan vegin, sum ikki
heldur.
Gevist við
undirlutakensluni
Um vit høvdu skullað lurt-
að eftir undirbrotligheitini
hjá mest afturhaldssinnaðu
tjóðveldismonnum,
so
høvdu vit ikki havt avtalur
við onnur lond, sosum
fiskiveiðuavtalur, tí hesir
trúgva í grundini ikki uppá,
at vit hava rættin til nakað
sum helst uttan fullveldi.
Hvør hevur ikki álit á
føroyskan mátt og megi?
Hvør trýr ikki uppá rættin
til nakað, uttan vælsignilsi
frá Christiansborg? Tað eru
menninir, sum tosa um
nalvastrong hjá øðrum.
Føroysk javnaðarfólk
tora at trúgva uppá seg
sjálvi – vit eiga rættindi, og
tørva ikki at fáa fólkatingið
at viðurkenna hetta og
hatta. Tað er einki annað
enn ein manifestatión av
føroyskari undirlutakenslu,
tá Tjóðveldismenn vilja
hava danska fólkatingið at
viðurkenna føroyar sum
tjóð. Vit eru ein tjóð og
spyrja ongan eftir um tað.
Vit hava okkara rættindi til
ráevnini í undirgrundin og
skulu Tjóðveldismenn ikki
niður á Fólkating at aka á
knøum fyri at biða um
nakað vit longu hava.
Fá samfelagið at rigga
Vit eru ikki ein natión í ST
høpi, men tað kunnu vit
verða í morgin um vit vilja,
men tað vilja vit ikki í
løtuni.
Hettar fær Høgni Hoydal
einki gjørt við, men nógv
annað liggur á láni í hesum
samfelagnum – sjúkrahús-
verkið er eitt av mongum.
Tíð er at fara til arbeiðis
Høgni Hoydal. Tað handlar
ikki um hvat er søguligt,
men um hvat er møguligt.
Ein stórhending fyri Klaksvíkina og Norðoyggjar
Spurningurin er ikki hvat er søguligt – spurningurin er hvat er møguligt
C
M
Y
K
11
10