fríggjadagur 16. apríl 2010síða 15

nr. 69 · 16. apríl 2010 15 VIKUSKIFTI Ein av síðvetrardøgunum í síðstu viku, eg var á mínari dag ligu sálarbøtandi gonguferð í hálvvillu nátúrini í Havn, varð eg við eitt skræddur úr mínum sál ar bót artonkum. Har vóru tvey smá lomb, nei, har var eitt aftur at. Trý smálomb, svørt sum pápin. Hann helt seg eitt sindur burtur­ frá, arrogantur og sýntist ikki at hava stórvegis áhuga fyri hesum nýgg ju í fylginum. Hansara ar­ beiði var langt síðani gjørt. Nú er tað her, nú er tað komið, tað, sum summi kalla vár, segði eg við meg sjálvan, tí har eingin ann ar. Eg steðgaði og stóð eina góða løtu og hugdi eftir hesum fyrs tu síðvetursboðunum. Ein nógv størri gleðiboðskapur enn hasin veruleikafjari ynski dreym­ ur in nakrar dagar framm an­ undan, á páskum. Ein veruleikans gleði boð skapur. Og ikki eitt orð um páskalambið, takk! Gásarsteggin á stykkinum, eg gangi framvið tvær ferðir um dag in, kom aftur í gjáramorgunin spel andi við nevinum fremst sum eitt spjót móti mær. Hann tekur fjórðings kúfóður upp á fýra sekund sum einki, fis ir og fylgir mær fram við stiki num til hann ger eina skjóta strateg­ iska meting og vendir gartandi við og roynir at flúgva aftur til bøguna. Men veingirnir eru skerd ir. Tvær ferðir um dagin sama ritu alið. Altíð árvakin, steggin, eisini klokkan hálvgum seks um morgun in. Hann kemur so nær, at tú sært ljósabláu ringarnar í eygu num. Eg giti, hann hugsar og físir: pína doyð, kemur hasin dummi fan in aftur tvætlandi her í morgun. Í morgun svav hann, sá eg, tá eg kom oman eftir vegnum. So eg fór eina aðra leið fyri ikki at órógva hann. Hann var einsa­ mallur í morgun. Bøgan er far in í gásarhúsið, giti eg. Skjótt verð ur gult lív á stykkinum. Hvussu nógvir verða teir í ár, gásar ungar­ nir? Í fjør vóru bara fýra. Og á trøðni vestanfyri eru geit ar lomb ini komin út at skatta helja r dýpið. Enn eru tey ikki far in at hoppa um allar geilar, men eru hjá mammuni við húsið. Verð in er stór, so hon má takast stig fyri stig. Dunnuungarnir koma eisini skjótt, minnist meg rætt. Teir eru sum samdøgursflugurnar. Fáa eina stokkuta løtu í ánni, áðrenn aðr ir fuglar taka teir. Nátúran, eisi ni tann í stórbýnum, stýrir sær sjálvari. Hevði dunnan ongan fígg inda, var ikki livandi her fyri dunn um, so nógvar høvdu tær ver ið. Gæsnar missa ongan unga – fyrr enn á jólum. Eisini tann reguler ingin virkar. Sólin kemur upp millum Stong og Eystnes klokkan sirka hálv­ gum sjey og fer sníkjandi vestur­ eftir at gera sniðálop á sort an. Hitin er pluss nøkur fá. Síð vet ur­ in er komin. 25. flagga vit fyri øllum hes um og okkara einasta stigi á sjálv stýris leið. Sunnudagur er, tann 25., men tað er fyrigivið arbeiði at vinda í húnar hátt, mar sj era og halda røður (bara røð an er skrivað gerandisdag). Nú síðvetur er við øllum sín um halgidøgum og brotum á halgidagslógina, komi eg at hugsa um ein felagsskap í studenta skúlanum á Akureyri, har eg gekk fyri skjótt hálvari øld síðani. Latínlærarin og nakr ir skúladreingir høvdu ein felags­ skap, sum teir nevndu Salta to­ res, haldi eg tað var. Snobbarí ið fyri latíni livdi framvegis tá í studentaskúlunum í Íslandi. Fantaseraðu, at tey gingu í latínskúla. Felagsskapurin, ella klikan, Saltatores, helti seg til eina staðfesting hjá Cicero, á latíni sjálvandi: »Nemo enim fere saltat sobrius, nisi forte insanit.« Íslendska umsetingin var so­ leiðis: »Einginn dansar ófullur, nema hann sé vitlaus.« Tað merkir, leysliga týtt, at eing in dansar ódrukkin, uttan tey eru óð í høvdinum. So tey, sum dansa edrú páska­ nátt, eru óð í høvdinum. Síðvetur UmaftUrafturum høgni djurhuus Farið endiliga og rennið! stóra Kvinnurenningin verður hildin á sjálvum pápadegnum 5. juni. Og so hugsaðu nógv, at tað var løgið, at meira enn 2000 kvinnur skulu rýma av húsum sjálvan pápadagin. Men í grundini er tað ein fín loysn. hvussu kann ein pápadagur haldast betur, enn við at mamman er úti og rennur. deiligur friður at hyggja eftir fótbólti í sjónvarpi, drekka eina øl og hava beinini uppi á sofaborðinum. jú, kvinnur, farið endiliga út og rennið pápadagin – tað er ein góð gáva til mannin! Kunnu tit bara líka minnast til at seta øl í køliskápið og keypa chips, áðrenn tit fara út? Bjargingarbátar – nú við navni og kvinnum Í gjárkvøldið var Tjaldrið á Havnar vág og kannaði tveir bjarg ing arbátar.Tað vísti seg, at Lóm ur mannaður við kvinnum ongan radarreflektor hevði. Hin báturin var Gongurólvur, eisini mannaður við kvinnum. Tíðindi á Rás2 Hvør er bilførari? Sex and the City- treylarin er á gøtuni Planet.fo Tað var løgið Steinar eru kastaðir inn gjøgnum rútar nar, sum nú eru knústir Dimma Heitur jøkul Eyjafjallajøkull hevur goyst tvær ferðir Portal.fo Ja, men tíbetur var tað bara blámusoppur Hevur tú fremmandar gestir við hús? Sosialurin Sjálvandi! Skuldi tað kanska verið menn? 2033 kvinnur til Kvinnurenningina Portal.fo Bara tað ikki bleiv pínlig luft Løgmaður fær sviskur frá drotningini Olivant Gera vit ikki øll tað? Badmintonfelagið satsar uppá framtíðina Norðlýsið Einki meira enn vanligt! Serfrøðin talar í eyst og vest Jóannes Eidesgaard í viðmerking Altjóða rák! Jóhanna Sigurðardóttir vil hyggja frameftir Olivant Ein mánaður størri enn alt 2009 Sands kommuna fekk góðar 174.00 krónur meira inn í skatti í mars mánað í ár samanborið við í fjør. Kringvarp.fo ranga í strúpan Ári leitar eftir kavbátum roysningurin Ári, sum vitjaði í Føroyum herfyri, er farin til havs. Ein sendari á roysninginum ger, at tað ber til at fylgja hansara ferð. Ári setti kós í ein norðan, men so suður eftir aftur, og hevur nú svomið í ein landsynning í eina tíð. herfyri skrivaði sosialurin, at russiskir kavbátar hava kannað havbotnin norðanfyri Føroyar. Og tað sær út til, at Ári hevur fingið frænir av onkrum norðanfyri. sær næstan út, sum um hann jagstrar russiskar kavbátar. Ein maður, sum sendi skitin klæði hjá sær á eitt vaskarí, setti ein pappírslepa á skjúrtuflippuna, har hann skrivaði “brúka meira sápu her”. Tá hann fekk klæðini aftur, var ein pappírslepi í nývaskaðu undirbuksunum. har stóð “brúka meira pappír her”. Maðurin og vaski- klæði Kvinnurenning á pápadegnum: