mikudagur 5. mai 2010síða 6

Mikudagur 5. mai 2010 · Nr. 77 6 Sosialurin Oyggjablaðið Æðuvík er o Snorri Brend Ein mikudag í farna mánaði fór Súsanna Brekku sum so mangan áður í náttúrubarnagarðin í Æðuvík við barni sínum. Veðrið var til at trilla lítlu dóttr­ ina, meðan tann nakað eldri son­ urin súkklaði á 3­hjólaðu súkklu síni tann stutta teinin millum heim og barna garð. Ein púra vanlig sjón í lítlu bygdini á eystursíðuni á Eysturoynni. Og ein gerandislig hending, sum Súsanna ikki hugsar stórvegis um. Tað kann tó tykjast løgið hjá onkr um, hví í víðu verð ein ung kona úr einum stórbýi endar í so fjar skotnari bygd sum hesari? Og ser liga tá ein hugsar um, at maðurin heldur ikki er hiðani. – Eg hevði verið vikarur á Kals­ oynni, og har dámdi mær sera væl. Hetta var eitt lítið stað, gott saman­ hald, og hóast eingin stórur handil var beint har, hugsaði eg einki ser­ ligt um tað, greiðir Súsanna frá. – Og so var tað heldur ikki alt ov langur vegur til Klaksvíkar, um ein skuldi har. Hvussu var og ikki: Súsanna búði eftir hetta eitt skifti á Glyvrum, men á einhvønn hátt longdist henni eft ir friðinum og ikki minst eftir tí lítla samfelagnum. Alt hetta funnu hon, maðurin og børnini her í Æðuvík. Heimsins nalvi Tá tann elsti sonurin var vorðin fimm ára gamal, slapp hann inn í nátt úru barnagarðin í Æðuvík. Saman við góðu starvsfólkunum og hinum børnum kom hann at trív ast sera væl her. Og tað kom mamma hansara eisini at gera: – Tað var simpelthen bara so well her í Æðuvík, – alvorliga well, sigur hon við góðari Klaksvíks­dialekt. Tann eina avgerðin førdi til ta næstu. Og tá tey frættu, at eini hús í bygdini vóru til sølu, avgjørdu tey at kanna hetta málið nærri. Sjálv hevði Súsanna ikki hugsað tankan um at búseta seg her, men ein koyri túrur eftir smala Æðuvíkar­ veg num ein sunnudag kann broyta so nógv. – Ja, er tað ikki ótrúligt? Vit Tað eru helst ikki nógvar smærri bygdir í Føroyum, sum hava ein so vælumtóktan barna garð sum tann í Æðuvík – náttúru barna garðin »Víkin«, sum greitt verður frá aðra­ staðni í blaðnum. Barnagarðurin byrjaði fyri átta árum síðani. Men ein polit­ isk avgerð í býráðnum er tikin um, at hann skal lata aftur og børn ini flytast í nýggja dag­ stovn in, sum verður tikin í nýtslu í Søldar firði seinni í summar. Tveir av dreingjunum hjá Súsannu hava gingið her, og bæði teimum og foreldrunum hava dámað hetta sera væl. Tann fyrri drongurin var ein innidrongur, og foreldrini stúrdu eitt sindur fyri, hvussu hann fór at trívast millum øll hini børnini. – Vit fingu annað at síggja. Og tá satt skal verða sagt, so er hansara stóri kunnleiki til nátt­ úru og djóralív fingin gjøgn um tiltøkini í barna garð inum. – Ja, eg má heilt erliga siga, at bæði eg og mong onnur við mær eru sera kedd um, at vit missa barnagarðin í summar, sig ur Súsanna, sum kortini liv­ ir í vón ini um, at hann kann halda fram. – Náttúrubarnagarðurin Vík in er stutt sagt ein gull­ klumpur. snorri@sosialurin.fo Ein gullklumpur Eg má heilt erliga siga, at bæði eg og mong onnur við mær eru sera kedd um, at vit missa barnagarðin í summar Tað er líka við, at man trívist her pr. automatikk BESTI BARNAGARÐURIN – Náttúrubarnagarðurin Víkin er ein gullklumpur, sum vit eru sera góð við. Eg skilji tí ikki rættiliga, at børnini skulu flytast til nýggja dagstovnin í Søldarfirði, sigur Súsanna Brekku. – Har fáa tey í øllum førum ikki somu møguleikar sum her í Æðuvík Mynd: Jens Kristian Vang ÆÐUvík – Hvørki maðurin ella eg hava nakað við Æðuvík at gera. Men nú vit hava búð her í fimm ár, kann eg bara staðfesta at hetta er heimsins besta stað. Her stórtrívast vit, sigur 28 ára gamla Súsanna Brekku úr Klaksvík. Hon kundi ikki hugsað sær at búð nakra aðrastaðni enn í Æðuvík