fríggjadagur 7. mai 2010síða 10

Fríggjadagur 7. mai 2010 · Nr. 78 10 Sosialurin Ein roynd at v Randi Jacobsen Tá ið tann skuldsetti mað ur in varð førdur til grund lógar hoyrið mikudagin, varð væl ansað eftir, at mað ur in ikki rýmdi. Hann var í hand jørnum, og tveir politist ar leiddu hann inn. Inn komin vóru hand jørn ini tikin av honum, og hann setti seg niður við síðuna av verja sínum. Vaktarhaldið var so nógv, at ein politistur alla tíð ina stóð undir liðini á tí skuld setta mann­ inum, tríggir poli tit istar sótu beint við, og aðrir politistar sótu afturi í rættar salinum. Tann skuldsetti sat og skim­ aðist runt í rættar sal in um og út gjøgnum vindeygað. Tað var stilt sum til eina jarðarferð, meðan bíðað varð eftir fútanum, sum á hesum rættarfundinum var ákæri. – Nú kemur hon, segði tann skuldsettir. Maðurin varð skuldsettur fyri drápsroynd, og í øðr um lagi fyri grovan harð skap og harðskap móti tænastu manni, við tað at hann stakk varafútan Finn Ougaard í lærið. Tann skuldsetti noktaði at hava droynt at drepa, men hann viðgekk at hava stungið við knívi. Illur inn á Almannastovuna Hetta malið snúði seg bara um, at hann ætlaði sær at melda Almannastovuna, men tað bar ikki til. Hann hevði verið bæði hjá politinum, advokatum, í løgtinginum og í Dómhúsinum. Hann vildi hava upp merk­ samheit, segði hann. Í seinastu viku kom hann til ta niðurstøðu, at ein asta loysn var at fara eftir varafútanum, geva honum ein hvøkk og harvið ein møguleika aftrat. – Tað var ikki persónligt men hevði nakað við hansar arbeiði at gera, segði tann skuldsetti maðurin. Reinan knív Mikudagin ella hósdagin í sein­ astu viku var hann farin inn í handilin Thomas Dam Búnýti og keypt ein knív. Knívar átti hann heima, men hann vildi hava ein nýggjan knív at stinga, tí knívurin skuldi vera reinur og ikki gera so nógvan skaða sum ein gamal knívur við nógvum bakterium kundi gera. Jagstraði varafútan Tann skuldsetti maðurin duldi ikki, at hann síðan í seinastu viku hevði gjørt fleiri royndir at koma til Finn Ougaard og stinga hann. Hann hevði ætlað at gjørt tað í rættarsalinum í seinastu viku, men tá var hann ov sei nur. Tí útsetti hann gerðina til hesa vikuna. Hann hevði tó ein dag verið heima hjá Finn Ou gaard, sum kom út at tosa við hann, men tá gjørdi hann einki við tað, tí hann vildi hava áskoðarar. Tann dagin segði Finn Ou­ gaard honum sjálvur, at hann fór í Norðurlandahusið um kvøldið. Og har fór tann skuldsetti mað­ urin eisini. Men hann náddi bara at síggja vara fútan koyra avstað. Plássið við Norðurlandahusið hevði annars verið gott, tí har vóru nógv fólk, segði tann 40 ára gamli maðurin. Allar hesar dagarnar gekk hann við knívinum í lumm an­ um. Mánadagin var hann farin til húsið, har fútaskrivstovan er. Dyrnar vóru læstar, men Finn Ougaard kom út at tosa við hann og greiddi honum frá, hvar Almannamálaráðið var. Har vóru eingi fólk uttan fyri, so tann skuldsetti valdi ikki at brúka knívin. So hendi tað Men týsdagin skuldi tað verða. Tá fór hann í Dómhúsið og spurdi eftir Finn Ougaard. Hann fekk at vita, at Finn Ougaard var á fundi inni í húsinum, og hann stillaði seg uttan fyri at bíða. Við Finn Ougaard segði hann, at nú gjørdi hann sein astu royndina at melda Al manna­ stovuna. Hann svar aði, at tað kundi hann ikki. Tá so Finn Ougaard vendi sær á og skuldi snara til vinstru, tók hann knívin úr jakkalummanum og stakk Finn Ougaard í vinstra lær. Hann vildi ikki stinga hann í armin, tí so kundi Finn Ougaard fara undan, og hann hevði tá rakt hann aðrastaðni á kroppinum. Hann rakti júst har, hann ætlaði at raka, segði hann. Men hann hevði ikki ætlað, at knívurin skuldi fara so langt inn. Fútin upplýsti í grund lógar­ hoyrinum, at knívurin, sum hevði 10 cm langt blað, var farin heilt inn til skaftið. Kundi eiga knívin Tann skuldsetti segði, at hann hevði ikki drigið knívin út aftur. Hann flenti, tá ið hann segði, ÁLOP 40 ára gamli maðurin, sum er skuldsettur fyri at hava stungið varafútan við knívi, segði seg í grundlógarhoyrinum hava roynt allar møguleikar at gera vart við sína misnøgd við Almannastovan. At fara eftir varafútanum var hansara seinastua roynd, men hann ætlaði bara at geva Finn Ougaard ein hvøkk, ikki at drepa hann