Sosialurinarkiv
Sosialurin 2010-05-14, síða 14
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 14. mai 2010síða 14

‹ fyrra síða allar 72 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

nr. 81 · 14. mai 2010 14 VIKUSKIFTI Til arbeiðis Vilmund Jacobsen vilmund@sosialurin.fo Herdis Gaardbo á Toftum hevur átt og rik ið Kiosk Bonus á Glyvrum í fleiri ár, men nú heldur hon, at tíðin at komin til at gevast. Enn er lykilin ikki snaraður enda liga, men tað verður hann um heilt stutta tíð. Hon ætlar sær nú at selja kioskina, sum hon keypti, eftir at mað ur hennara Ivan doyði av sjúku, bert 54 ára gamalur í 1989. – Enn havi eg opið onkra løtu av og á, tí enn er onkur vøra eftir. Her er nakað av sodavatni og okkurt smá­ veg is aftrat. Tað er ein tíð síðan, at eg segði bløðini frá mær, so tey koma ikki long ur. Nakað av vøru kann eisini latast inn aftur. Herdis, sum er fødd 19. oktober í 1940, heldur, at skal hon eiga nøkur ár eft ir, har hon ikki er so bundin, sum hon hevur verið hesi meiri enn 20 árini, hon hevur átt og rikið kioskina, so skal tað verða nú. – Nú ætli eg mær at njóta pen sjóns­ ár ini, soleiðis sum eg higartil ikki havi havt stundir til at gera. Kioskin hev ur verið opin hvønn dag í árinum, undan­ tikið á jólum og páskum, og í nógv ár havi eg onga fasta hjálp havt. Onkur hevur tó verið at heitt á, tá tað hevur bor ist mær frá at fara til arbeiðis, sigur hon. Saknur kortini Kiosk Bonus á Glyvrum hevur havt op­ ið hvønn yrkadag frá klokkan 14 til 23. – Hetta vóru mangan langir dagar í eini keðiligari tíð á degnum og kvøldi­ num. Eg dugi ikki ordiliga at siga, hvussu avgerðin kennist, men tað verð­ ur ivaleyst saknur í ikki longur at fara inn í kioskina um dagarnar. Øll hesi ár hava fleiri viðskiftafólk gingið aftur, og tað hevur verið ein serligur hugni at hava havt við hesi fólk at gera. Eg væn ti, at eg fari at sakna tað sosiala, sum hetta virksemi hevði við sær, sigur hon. Herdis sigur, at tá hon keypti kiosk­ ina, var meiri virksemi í umhvørvinum kring um økið, og hon hevði eisini onkran at hjálpa sær, tá ástóð. – Her var Glyvra Bio við sínum virk semi, skótar í kjallaranum í Missións húsinum, meiri virksemi í Kvinnufelagshúsinum, og størri næm­ ing ar gingu í Glyvra skúla. Okkurt skifti var eisini pylsuvognur, sum alt til sam ans dróg meiri fólk til umhvørvið her rundan um, sigur hon. Sum kvinna í góðum árum og eftir­ sit andi við trimum vaksnum dreingjum, tá maðurin doyði, mátti hon taka sær okkurt fyri, sum kundi geva henni eitt fíggjar ligt grundarlag. – Eg arbeiddi í Kiosk Bonus um tað mund ið, tá eg keypti. Hetta var ein lut fals liga stór íløga, sum eg noyddist at fíggja við láni. Hetta var í eini tíð, har fíggjarligu viðurskiftini í Føroyum byrj aðu at gerast trupul, og at kalla alt land ið fá ár eftir rendi seg í eina djúpa fíggjar liga kreppu. Herdis sigur, at hóast at kalla alt sam felagið merkti kreppuna tíðliga í ní­ ti ár unum sum ógvuliga tyngjandi, gekk tað kortini hampiliga væl hjá henni tey fyrs tu árini, hon átti og rak kioskina. – Hetta var tungt, men sølan var nógv betri, enn hon hevur verið seinnu ár ini. Eg havi so átt kioskina øll hesi ár, og eg havi megnað at havt hana gang­ andi, leggur hon aftrat. Fer at selja Bonus Herdis og Ivan eiga tríggjar synir. Tveir teirra búgva í Danmark, meðan hin yngsti býr á Toftum. – Eg haldi ikki, at nakar teirra hevur hug til at reka hetta virksemi víðari, sig ur hon. Enn er Kiosk Bonus ikki seld, men okkurt er í umbúna, og Herdis vænt ar, at tað ikki fer at ganga so long tíð, til, at selt verður. Sum blaðung arbeiddi Herdis nøk­ ur ár í matvøruhandlinum hjá Miu í Tróndargøtu í Havn, men annars var hon eins og mangar kvinnur í kommununi eitt langt áramál á flaka­ virki num Nyki á Toftum. – Eitt skifti arbeiddi eg eisini í mat­ vøru handlinum í Oyrunum, sum tá varð róptur Oyrahandilin. Mær dámdi væl at arbeiða í handli, sigur fryntliga kvinn an á Toftum. Fekk handilsskúlaprógv Meðan hon arbeiddi hjá Miu í Trónd ar­ gøtu sum 15­16 ára gomul, gekk hon um kvøldarnar eisini á handilsskúla, men hon gjørdi seg ongantíð lidnan har. – Handilsskúlaprógv tók eg ikki fyrr enn nógv ár seinni á Kambsdali. Hetta var veturin 1974/1975, og tá var hetta eisini kvøldskúli, sigur hon. Herdis Gaardbo riggar nú av á Glyvr­ um. Eitt langt og stundum stræv ið kapitul í lívi hennara er av. – Nú fari eg at njóta pensjónsárini við øðrum enn at standa í eini kiosk frá klokkan 14 um dagin til 23 á kvøldi. Eg haldi, tað er rætt at gevast, meðan man enn finnur hurðina, sigur Herdis Gaard­ bo. – Nú fari eg at njóta pensjónsárini. Eg haldi, tað er rætt at gevast, meðan man enn finnur hurðina, sigur fryntliga Herdis Gaardbo, sum í meiri enn 20 ár hevur átt og rikið Kiosk Bonus á Glyvrum mynd: vilmund jacobsen til arbeIðIs starv: Sjálv leiðari besta við starvinum: Tað sosiala ringasta við starvinum: Nógv bundin starvstíð: 1990 starvsfólk: Einsamøll staður: Glyvrar stjóri: Eg sjálv fakta herdis gaardbo Gevst meðan tú enn finnur hurðina – Tað var eiTT sTórT Tak í sínari Tíð aT keypa KiosK Bonus. íløgan var luTfalsliga sTór, men sølan var BeTri Tá, enn hon hevur verið seinnu árini. eg havi so áTT kioskina øll hesi ár, og eg havi megnað aT havT hana gangandi, sigur herdis gaardBo, sum nú er í ferð við aT rigga av á glyvrum