mikudagur 16. januar 2002síða 9

16 Nr. 10 - 16. januar 2002 Nr. 10 - 16. januar 2002 17 Clikchaze uttan Eivør, Mold við mannfalli, Týr við frískum blóði, Hatespeech við nýggjum tónum og 200 við somu søgu. Rockurin rungaði, tá Tutl hevði konsert í Norðurlandahúsinum leygarkvøldið KONSERT Eyðun Klakstein Tað var eitt bland av borg- arligari mentan og avbjóð- andi rocktónleiki, tá Tutl leygarkvøldið hevði kon- sert í sambandi við at felag- ið hevur 25 ár á baki. Bólkar sum Mold, Hate- speech og 200 skuldu spæla, og í salinum í Norð- urlandahúsinum vóru tøl sett á setrini, so fólk kundu sessast í friði og náðum, krossa beinini og so leggja oyru til harðan rocktónleik. Undirtøkan fyri tiltakin- um var góð, og tað var mest sum útselt til konsertina. Tað var ikki gjørt nógv burtur úr pallinum, sum var onkrastaðni har á gólvin- um, meðan ljósini hingu uppi yvir á teimum eyðkendu skinnarunum. Neyvan serliga dekorativt, men hvør sigur, at tónleikur altíð skal vera so visuellur. Tiltakið tóktist tó eitt sindur nakið, men við hvørt kann tað hava nakað gott við sær. Kvøldið bjóðaði ymisk sløg av rocktónleiki frá bólkum, sum hava ymiska bakgrund og framtíð. Men tað riggaði væl at seta hesar bólkar saman, og undir- haldið var gott. Mold við manglum Tveir av bólkunum hetta kvøldið gjørdu meira ella minni comeback, og tað var eisini annar av hesum bólk- unum, sum legði fyri. Mold, sum ikki hevur spælt nakað serligt seinastu árini, var føroyskt ískoyti til grunge-rákið, sum segðist byrja í amerikanska býnum Seattle fyri meira enn 10 árum síðani. Hetta var eitt rák, sum fyrst í nítiárunum gav al- tjóða rocktónleikinum eitt meira skitið og ófantaligt ljóð. Rákið hevði eisini síni viðhaldsfólk í Føroyum, og bólkar sum Pearl Jam, Nir- vana og aðrir hava kanska sín part av heiðrinum – ella skyldini – fyri tónleikaliga samleikan hjá Mold. Teir vóru eisini at kenna aftur, hóast teir vóru færri, og bara tríggir av uppruna- ligu limunum vóru á pallin- um hetta kvøldið. Tá sang- arin, Niclas Thorsteinsson, messaði nøvnini á teimum, sum vóru saknaðir, upp, ljóðaði tað næstan sum ein gudstænasta allahalgannna dag. Restin av framførsluni líktist ikki nakrari gudstæn- astu, hóast stevið var tungt, røddin á Niclasi djúp og næstan syrgin. Mold hevur ongantíð fingið breiða undirtøku í Føroyum, og hetta kvøldið vísti júst hví. Tónleikurin, framførslan og hugburðurin hjá bólkinum hóskar seg meira til ein smalan fjepp- araskarða enn eina bland- aða fjøld av tónleikaáhug- aðum. Hatespeech broyttir Hin comeback bólkurin hetta kvøldið larmaði eitt sindur meira, og tað vóru nógv, sum áðrenn konsert- ina tutlaðu um, at nú skuldi Hatespeech aftur spæla. Hvussu mundi tað fara at vera. Hatespeech plagdi at spæla harðan rocktónleik, og tað var eisini við hesum slagi av tónleiki, at teir í 1999 spældu á Prix Føroyar finaluni. Tað er ikki ofta, at so harður tónleikur finnur vegin til finaluna, men Hatespeech hevði eitthvørt, sum hugtók fólk tá í tíðini. Og hóast bólkurin hesa- ferð hevði gjørt sær ómak við nýggjum slagi av fram- førslu, hevði broytt tónleik- in nakað og sóu øðrvísi út enn fyri trimum árum síð- ani, so hugtóku teir fram- vegis. Teir spældu bæði sangir hjá sær sjálvum og øðrum, og tá teir tónaðu nøkur kend útlendsk løg, var tað kanska enn ein staðfesting av, at tíðirnar broytast – Hatespeech eisini. Tungt og hart frá Týr Mest aktuelli bólkurin á konsertini hesaferð var Týr, sum tveir dagar framman- undan hevði latið nýggja fløgu úr hondum. Teir vóru ikki nógv broyttir síðani seinast, og tónleikurin hjá teimum er ikki nógv øðrvísi enn hann, sum bólkar plagdu at spæla í sjeyti og áttatiárunum. Harður, stevtungur rockur við eini harðari attitudu. Onkur vildi sagt primitiv- ur tónleikur, men í eini ásannan av, at hetta slagið av rocki hevur yvirliva øll rák seinastu mongu árini, kann tónleikurin heldur kallast klassiskur rockur. Tú hómar kendar rock- bólkar í tónleikinum hjá Týr, men teir hava fingið sær sín egna samleika. Teir draga norðurlendska guda- læru inn í tónleikin hjá sær, og teir duga eisini at brúka gamlan føroyskan sang. Hetta ger Týr spennandi. Hetta kvøldið var ein av fyrstu framførlsunum hjá nýggja gittarspælaranum í bólkinum, Terja Skibenæs, og tað varð beinanvegin greitt, at hann kann gerast stórur vinningur fyri bólk- inum. Hann spældi væl, og solospælið hjá honum var sannførandi. Týr brúkar nógv, at teir báðir gittarspælararnir spæla stemmir, og hetta riggar væl, hóast tíðin og meira venjing uttan iva fer at hava við sær, at hetta spælið fer at sita enn betri. Sangarin í Týr er framúr. Nú stuttklipti og ljóshærdi Pól Arni Holm er ein rættur rocksangari. Hann hevur eina sterka og fangandi rødd, og hann hóskar væl til tunga tónleikinum hjá bólk- inum. Nýggja fløgan hjá Týr kallast How far to Asgaard, og júst heitislagið av hesi fløgu var besta lagið í fram- førsluni hjá Týr. Hvør veit, um tað ikki verður meira at hoyra næstu tíðina. Petur á egnum veingjum Tað var eitt vónbrot at hoyra, at Eivør Pálsdóttir ikki fór at vera við Click- haze hetta kvøldið, og tá bólkurin ístaðin hevði fing- ið tveir útlendskar gesta- tónleikarar við til sína framførsla, tóktist niðurlag- ið verða fullkomið. Men tað skuldi vísa seg at ganga nakað øðrvísi. Petur Jensen hevði stóru uppgávuna at vera sangari og frontfigurur í bólkinum, men tað kom hann væl frá. Hann var ikki besti sangar- in á kvøldinum, men hann dugdi at avmarka seg til tað, sum hann kann. Tað vóru fleiri lang instrumental petti í tónleik- inum hjá Clickhaze, og hó- ast tú við hvørt visti, at her vóru tómrúm, sum stjørnan Rockurin rungaði Bogi á Lakjuni, gittarspælari í Clickhaze, royndi seg eisini sum sangari hesaferð. Mynd: Álvur Haraldsen í bólkinum plagdi at taka sær av, so var tað hóast tað ein fragd at hoyra teir spæla. Bólkurin er í góðari venjing og væl saman- spældur, og tað smittar út um pallkantin. Clickhaze spældi eitt sindur øðrvísi tónleik, enn bólkurin plagar at spæla. Umstøðurnar kravdu tað. Og tað riggaði væl. Onkur sangur frá tíðini við Visible Fish var fiskaður uppaftur, og tvey coverløg frá sjeyti- árunum settu eisini ferð á. Eina lagið sang annar av gittarspælarunum í bólkin- um, Bogi á Lakjuni, og hann var ikki ólíkaður manninum, sum gjørdi kendan, Jimi Hendrix. At broyta Purple Haze til Clickhaze líktist meira ein- um fornermilsi enn stórum hugflogi. Clickhaze fótaði sær væl og virðiliga, fyri tað um Eivør ikki var við. Sjálv- andi hevði framførslan fingið enn meira við eini Eivør í toppform, men spælið var tó so gott, at tað stóð einki aftanfyri hinar bólkarnar hetta kvøldið – heldur øvugt. Politisk longutong Eftir fleiri tímar við bland- aðum rocktónleiki fekk 200 uppgávuna at runda kvøld- ið av. Teir eru eisini rím- uliga aktuellir við fløgu, og teir spældu eisini sangir, sum eru á hesi útgávu. 200 er punkur, sum spæl- ir stuttligur. Tað er politikk- ur, ein fasada og ein prov- okatión. Og soleiðis var eisini hesaferð. Bólkurin hevði ómakað sær við at gera ein figur av eini hond við einum steyrrættari longutong. Ein illavorðin fingur framman fyri Dannebrog. So var tónin sligin. Á stólasetrum í salinum lá eitt pappírsblað við eini ooddagrein hjá kappingar- neytanum á Smyrilsvegi. Hon umrøddi tónleikin hjá 200. Hetta var eitt typiskt 200-stunt við hesi oddagrein, og tað er í hvussu so er lætt at stað- festa, at hevur tú ikki eitt lætt lyndi og góðan hug til humor, so er skjótt at fara skeivur av 200. Við f ll ldi k ki endaði føðingardagskons- ertin hjá Tutl. Her var talan um eitt fjøltáttað bland av føroyskum rocktónleiki og eitt sindur av etniskum tón- leiki. Tað eru 25 ár, síðani Tutl fó di ítt i k i hetta kvøldið gav teimum sløku 400 áhoyrarunum eitt kvøld við rocki umboðandi skiftandi og afturvendandi tíðir á tónleikapallinum. Mold kom afturíaftur á konsertini leygarkvøldið. Teir spældu sín eyðkenda grunge- merkta tónleik Mynd: Álvur Haraldsen Rockbólkurin Týr spældi sangir av nýggju útgávuni hjá sær, og heitislagið, How far to Asgaard, ljóðaði sera væl. Mynd: Álvur Haraldsen Týr spælir stevtungan rocktónleik við íblástri frá norðurlendskari gudalæru og gomlum føroyskum sangi Mynd: Álvur Haldsen Pól Arni Holm í Týr er ein framúr rocksangari Mynd: ÁLvur Haraldsen C M Y K 17 16