mikudagur 16. januar 2002síða 11
‹ fyrra síða allar 17 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
20
Nr. 10 - 16. januar 2002
Nr. 10 - 16. januar 2002
21
– Tá ið tað nú kemur
fram í donskum og
føroyskum fjølmiðl-
um, at viðgerðin á
Ríkissjúkrahúsinum
ikki altíð er á hædd
við onnur sjúkrahús,
má hetta kannast, tí
slíkum úttalilsum
kunnu sjúklingarnir
ikki liva við, sigur
Føroya Felag Móti
Krabbameini
HEILSUBÓT
Áki Bertholdsen
– Tað er umráðandi, at vit
altíð tryggja okkara sjúkl-
ingum tað bestu viðgerð-
ina.
Tí tekur Føroya Felag
Móti
Krabbameini
fult
undir við Sámal Petur í
Grund landsstýrismanni, tá
ið hann sigur, at hann fer at
kanna møguleikarnar fyri,
at føroyingar, sum fáa
krabbamein, kunnu fáa
betri viðgerð aðrastaðni
enn á Ríkissjúkrahúsinum,
ella í Danmark annars.
Jancy Gaardlykke, ráð-
gevandi sjúkrasystir hjá
Føroya Felag Móti Krabba-
meini, sigur, at tað er gott,
at Landsstýrismaðurin fer
at seta kanningar í verk fyri
at vita, um tann viðgerðin,
føroyingar, sum fáa krabba-
mein fáa, er nóg góð.
Tølini eru batnað
Hon sigur, at hóast tølini
fyri ávís sløg av krabba-
meini, eitt nú bróstkrabba
og krabba í langanum, eru
batnað seinastu árini, vísa
kanningar enn, at sum heild
koma fleiri sjúklingar við
krabbameini undan við lív-
inum í Noregi og í Svøríki,
enn í Danmark.
– Tølini fyri norðurlond-
ini tala fyri seg og tey vísa,
at tað doyggja lutfalsliga
fleiri danir av krabbameini
enn tað doyggja norðmenn
og sviar.
– Akkurát hví danska
heilsuverkið haltar aftaná
hini norðurlondini í hesum
føri, vita vit ikki nágreini-
liga. Tað er ikki vist, at tað
er sjálv viðgerðin, sum ikki
er nóg góð. Tað kann verða,
at tað eru tær fyribyrgjandi
kanningarnar, sum norð-
menn og sviar gera, sum
gera munin, men tað kann
eisini vera tí, at bíðitíðin í
Danmark er ov long aftur-
ímóti í Noregi og í Svøríki.
– Tí taka vit heilt avgjørt
undir við, at viðurskiftini í
Noregi, Svøríki og Íslandi
við, verða kannað, sigur
hon.
Jancy Gaardlykke sigur,
at sjálvsagt er tað at fegnast
um, at úrslitið hjá teimum,
sum fáa krabba og brósti
og langa eru batnað, men
tað er ein sannroynd, at enn
eru tað fleiri danir sum
doyggja av krabbameini
enn tað eru norðmenn og
sviar.
Ongi føroysk tøl
Hon sigur, at hvussu hag-
tølini eru fyri før-oying-
ar,vita vit ikki.
– Tað var ikki fyrrenn í
1995, at vit fóru undir at
skráseta krabbameinssjúkl-
ingar í Føroyum, men tí-
verri hava vit enn onga
uppgerð fingið fyri, hvussu
tað gongst føroyingum við
krabbameini.
– Tað er stórt spell, at vit
ikki hava fingið skráseting-
ina fyrr, tí viðurskiftini í
Føroyum líkjast ikki altíð
viðurskiftunum í Danmark,
sum vit mangan hava lyndi
til at halda.
– Eitt nú vita vit, at í Før-
oyum eru færri tilburðir
krabbameini í langa enn tað
eru í Danmark. Hinvegin
hava vit fleiri tilburðir av
krabbameini í maganum.
– Tí hevur tað stóran
týdning, at vit fáa okkara
egnu tøl, tí sum er, fáa vit
ikki víst á nøkur úrslit ella
samanborið støðuna í Før-
oyum við støðuna í øðrum
londum, tí enn vita vit ikki,
hvussu føroyskir krabba-
meinssjúklingar klára seg.
Jancy Gaardlykke sigur,
at nú eru vit í Føroyum
sjálvi før fyri at viðgera
ymisk sløg av krabbameini.
Men stráluviðgerð fáa vit
ikki givið í Føroyum.
Hon vísir í hesum við-
fangi á, at hóast danir hava
tryggjað krabbameinssjúkl-
ingum skjóta viðgerð, er
bíðitíðin eftir at sleppa í
stráluviðgerð oftani yvir
ein mánað.
Má kannast
Jancy Gaardlykke gevur
læknastjórarnum á Lands-
sjúkrahúsinum rætt í, at tað
er ein stórur fyrimunir at
hava gott samstarv við eitt
– ella fá – sjúkrahús, har vit
kenna arbeiðsgongdirnar
og har vit hava eitt gott
samstarv.
Í okkara føri er tað við
Ríkissjúkrahúsið. Ein part-
ur av hesum samstarvi er, at
fýra ferðir um árið koma
ráðgevarar av Rìkissjúkra-
húsinum til Føroya at
kanna krabbameinssjúkl-
ingar og at undirvísa.
– Hetta er ein stórur fyri-
munir, tí vit hava ongan
serlækna í krabbameini í
Føroyum.
– Men tá ið tað nú kemur
fram donskum og føroysk-
um fjølmiðlum, at viðgerð-
in á Ríkissjúkrahúsinum
ikki altíð er á hædd við
onnur sjúkrahús, má hetta
kannast, tí slíkum úttalils-
um kunnu sjúklingrnir ikki
liva við, tí tað skapar
ótryggleika.
– Tí taka vit fult undir við
Sámal Petur í Grund, tá ið
hann sigur, at hann fer at
kanna, um tann viðgerðin,
sum verður givin í dag, er
fult á hædd við ta viðgerð,
sum verður givin aðra-
staðni.
– Tí er tað rætt at kanna,
um vit ikki kunnu fáa eitt
betri úrslit við at samstarva
við okkurt annað sjúkrahús,
serliga tá ið tað eisini frætt-
ist, at Ríkissjúkrahúsið ikki
gevur viðgerð, sum tað ber
til at fáa á øðrum sjúkra-
húsum.
– Hon sigur, at støðan hjá
Krabbameinsfelagnum er
púra greið, at føroyingar
betala fyri viðgerðina og tí
er ongin orsøk til at betala
fyri nakað annað enn tað
bestu viðgerðina.
Marinustøðin í Havn
eitur nú Tjarnargarð-
ur og ein bólkur
roynir at finna útav,
hvat húsið sal brúkast
til. Ein tanki er at
gera tað til
venjingarmiðstøð og
umlættingarpláss til
eldri
ELDRAPOLITIKKUR
Áki Bertholdsen
Marinustøðin í Havn verð-
ur nú kanska venjingarmið-
støð og umlættingarheim
hjá eldri fólki í Tórshavnar
Kommunu.
Tað er í hvussu so er ein
tanki, sum er óglugliga
frammliga hjá bólkinum,
sum er settur at kanna eftir,
hvat húsið best kann brúk-
ast til.
Betala L. Samuelsen,
sum er formaður í bólkin-
um, sigur, at fundir hava
verið við nógvar áhuga-
bólkar, eitt nú fysioterap-
eutar, ergoterapeutar, heila-
felagið og onnur, fyri at fáa
hugskot um, hvussu húsið
best kemur til sín rætt. Í
næstumverður fundur við
fleiri stovnar.
Til tey eldru
Tað hevur alla tíðina ligið í
luftini, at húsið, sum býráð-
ið keypti frá statinum fyri
12 milliónir, skuldi brúkast
til onkur eldramál til frama
fyri tey eldru.
– Hesir áhugabólkar, vit
hava tosað við, eru samd
um, at tað er stórur tørvur á
eini venjingarmiðstøð til
eldri, sum hava brúk fyri tí,
t.d. eftir eini heilabløðing,
blóðtøppi, ella av onkrum
øðrum bakkasti, sum førir
við sær, at tey hava brúk
fyri venjing.
Samstundis kann húsið
brúkast til umlætting, so at
summi av hesum fólkum
eisini kunnu búgva í hús-
inum ímeðan tey fáa venj-
ingar.
Hon sigur, at sjúklingar,
sum verða útskrivaðir av
sjúkrahúsi, hava ofta stóran
tørv á venjing í langa tíð
aftaná og í løtuni eru ikki
nóg góðar umstøður til tað
annars, og tí er stórur tørv-
ur á eini slíkari miðstøð.
Hon skoytir uppí, at skal
húsið gerast til ellisheim,
krevur tað sera so stórar
ábøtur og broytingar, at tal-
an verður at kalla um eitt
nýtt hús.
Hinvegin ber tað væl til
at gera tað til eina slíka
miðstøð
við
smávegis
broytingum.
Somuleiðis liggur húsið
væl fyri, beint við Lágar-
garð, so tað ber væl til at
hava felags køk við Lágar-
garð og møguleikarnir at
byggja út eru eisini góðir,
um tørvur verður á tí.
Beata L. Samuelsen sig-
ur, at ein slík venjingarmið-
støð er ein tanki, sum er
frammaliga hjá bólkinum,
sum annars er mannaður
við
Elini
Lindenskov,
Marjun Smith, fyristøðu-
kvinnu á Lágargarði, Eyð-
un Jensen, leiðari á Sosialu
deild hjá Tórshavnar Kom-
munu. Skrivari hjá bólk-
inum er Hanna Joensen.
Hon leggur tó dent á. at
ongin endalig avgerð er tik-
in.
Hon sigur, at Tórshavnar
Kommuna yvirtekur húsið
1. august og tá vóna tey at
hava eina ætlan tøka fyri,
hvussu húsið skal brúkast.
Men er tað ikki endaliga
heilt greitt, hvat húsið skal
brúkast til, er tað í hvussu
so er greitt, at tað hevur
fingið nýtt navn.
Marinustøðin eitur nú
Tjarnargarður eftir tjørnini
og tað sampakkar eisini væl
við Lágargarð, sum er beint
við.
Krabbameinsfelagið tekur fult
undir við Sámal Petur í Grund
– Føroyingar betala sjálvir
fyri alla sjúkuviðgerð
uttanlands og tí er ongin
orsøk til at betala fyri nakað
annað enn tað bestu
viðgerðina. Tí má
spurningurin kannast, sigur
Føroya Felag Mòti
Krabbameini. Higartil fer
viðgerðin fyri tað allarmesta
fram á Ríkissjúkrahúsinum,
men Krabbameinsfelagið
tekur undir við, at aðrir
møguleikar verða kannaðir
Marinustøðin brúkast til uppvenjing og umlætting
Tjarnargarður, er navnið, sum Marinustøðin hevur fingið. Ein tanki, sum er frammaliga, er at
brúka húsið til venjingarmiðstøð og umlætting hjá eldri fólki í Tórshavnar Kommunu
FISKIVINNA
Vilmund Jacobsen
Trolararnir hava framvegis
rættiliga góðan upsafiski-
skap. Mánamorgunin vóru
Safir
og
Smaragd
í
Saltangará
við
stívliga
300.000 pundum, megin-
parturin upsi. Nakrir 100
kassar vóru av øðrum
fiskasløgum.
Á Fiskavirking í Sal-
tangará høvdu tey ríkiligt at
gera, tá ið vit frættumána-
morgunin,
tí
umframt
fiskin
hjá
Safir
og
Smaragd, lógi eini 90.000
niðurfyri frá seinastu viku.
Spurdur, um tey vænta
nakra last aftrat hesa vik-
una, sigur Jason Johanne-
sen:
– Vit hava so nógvan fisk
inni, at vit orka ikki at
vænta okkum meira í
løtuni.
Hann heldur, at tey hava
nóg mikið av fiski til hós-
dagin.
– Nógvur upsi er á mark-
naðinum í løtuni. Hava vit
brúk fyri meirafiski, tá ið
vikan líður, er ikki óvist, at
vit ikki keypa nøkur tons
aftrat. Men beint nú orka
vit ikki at hugsa um meira
fisk, sigur hann.
Upsin smáur
Upsin, sum Safir og Sma-
ragd høvdu hendan túrin,
var ógvuliga smáur. Tað
nógva eru 4’arar og 3’arar,
og tað er smáur fiskur.
– Hinvegin var upsin, vit
keyptu frá Fram og Grøna-
nesi í síðstu viku, væl
størri, sigur virkisleiðarin.
Upsin, sum skipini hava
fingið, hevur verið mis-
javnur í stødd, og serliga
eystanfyri og innari vest-
anfyri er upsin smáur í
løtuni, sigst. Men í sein-
astuni hava skipini eisini
fingið nógvan upsa á
Munkagrunninum, og har
hevur slagið verið munandi
betri.
Jason Johannesen heldur
ikki, at skipini royna á
somu leiðum, tá ið slagið er
so misjavt.
Tað øvugta hendi
Men rættiliga nógvur upsi
er at fáa. Tað eru jú bara fá
ár, síðan fiskifrøðingar
mæltu til at skerja veiðina
munandi, tí stovnurin var
so illa fyri!
Onkur fiskimaður tók
skemtandi til herfyri, at tá
ið fiskifrøðingar siga, at ein
stovnur er illa fyri – tá
stendur væl til og nógv er í
væntu.
– Hetta sóu vit við tosk-
inum miðskeiðis í nítiárun-
um, og tað sama er hent
viðupsanum. Fiskifrøðing-
arnir fóru púrasta skeivir.
Tað, sum hendi, var júst tað
øvugta av tí, teir søgdu fór
at henda, segði fiskimað-
urin.
Safir og Smaragd fullir undir lúkurnar
Fíggingin er í tveimum
pørtum. Byggifígging og
endaliga fíggingin. Enda-
liga lánið verður aftur-
goldið við inntøkum, sum
stava frá nýtslugjøldum frá
teimum, sum nýta tunnils-
anleggið. Tá útveganar-
kostnaðurin er fult aftur-
goldin, verður alt anleggið,
uttan viðurlag, avhendað
landinum til ognar, og
verður tá anleggið partur av
landsvegakervinum.
Fortreyt fyri
vinnuligari menning
Bjarni Djurholm vísti á, at
ein av fremstu fortreytun-
um fyri vinnuligari menn-
ing í einum landi er, at
undirstøðukervið er væl
útbygt, og tá Norðoya-
tunnilin um eini fýra ár er
liðugur, er vegasamband
millum eini 85 % av før-
oyingunum.
- Gott undirstøðukervi er
eisini fortreyt fyri trivna og
mentan, og at vit kunnu
røka málunum, tá tað snýr
seg um økis- og útjaðara-
menning. Tí mugu vit eisini
hugsa um at útbyggja
undirstøðustøðukervið fyri
landið sum heild, tað verið
seg vegir, brýr, tunnlar, skip
og kervið á samskiftisøk-
inum.
Fyri at fáa sum mest
burtur úr okkara íløgukrón-
um og fyri at minka sum
mest um vandan fyri upp-
hiting av okkara búskapi,
eiga vit gjølla at umhugsa
tær einstøku íløgurnar, at
arbeiði verða boðin út og at
gera langtíðarætlanir.
Hetta er arbeiði, sum
VMS tekur í stórsta álvara.
VMS hevur í hesum sam-
bandi uppskot um lang-
tíðar-íløguætlan, har ein
setningur er at íløgurnar frá
ári til ár eru javnar við atliti
at kostnaði og ikki minst
viðv. ávirkanini á búskapin
í síni heild.
Tað er mín vón upp, at
tað fer at eydnast at sam-
skipa íløgurnar á teimum
einstøku økjunum við und-
irtøku frá øllum flokkum á
tingi. Hóast langtíðar-
íløguætlanir
sjálvsagt
javnan skulu korrigerast, so
er neyðugt við tvørpolit-
iskum semjum, sum bera
tvørtur um løgtingsval.
Hetta er einasta gongda
leið, skulu vit ikki enda í
íløgusveiggjum, sum koma
okkum aftur um brekku.
Hava vit ráð
Landsstýrismaðurin nam
eisini við spuringin at hava
ráð og segði: -Mangur man
hugsa, um vit hava ráð at
fremja íløgur av hesum
slag. Tað kunnu vit altíð
kjakast um. Politiski mynd-
ugleikin má tó hava fyri
eygað, at tíðirnar broytast
og krøvini herðast. Tí er
áhaldandi neyðugt at taka
støðu til útbyggingar í
samferðslukervinum.
Umframt, at neyðugt er at
gera raðfestingar, so er
eisini neyðugt at velja mill-
um sløg av samferðslu-
hættum.
Fyri at lýsa fyrimunir og
vansar,
verða
ymiskar
møguleikar settir upp móti
hvørjum øðrum.
Í samskiftinum oyggj-
anna millum stendur valið
nú millum fast sambond
ella framhaldandi sjógvegis
sambond.
Orsakað av kreppuni og
eisini, at vit annars ikki í
langar tíðir gjørdu serligar
íløgur í sjóvegissambond-
ini, er strandfaraflotin nú so
gamal, at mangar av neyð-
ugu íløgunum í flotan skulu
loysast komandi fáu árini.
Ikki bara tí, at sam-
ferðslukrøvini alsamt eru
vaksandi, men eisini tí, at
altjóða ásetingar gera, at
skipini hjá SL skulu hava
munandi dagføringar ella
skiftast út. Verða nýíløgur
gjørdar í skip, verður eisini
neyðugt at taka støðu til
um- og útbyggingar av
havnaløgunum.
Kostnaðurin
Valið um Vestmannasund
gjørdist so fasta samband-
ið. Vit kunnu samanbera
árliga kostnaðin av projekt-
inum við støddina av
fíggjarlógini fyri 2002. Tá
síggja vit, at árliga avset-
ingin til hetta projektið bert
er uml. 0.5 % av samlaðu
fíggjarlógini árliga ella 8-
9% av íløgunum.
Samanborið við annað
virksemi, so ávirkar íløgan
undir Vestmannasundi í
byggifasuni, tvs. ringvirkn-
ingar á arbeiðsmarknaðin,
umleið tað sama, sum eitt
miðal føroyskt flakavirki.
Tá hildið verður fram
undir Leirvíksfirði, so flyta
vit v.ø.o. virksemið undan
Vestmannasundi
undir
Leirvíksfjørð.
Sostatt fer ávirkanin ikki
at merkjast á samfelags-
búskapinum, eins og avset-
ingarnar á fíggjarlógini til
hesa verkætlan næstu átta
árini verða lítið størri enn
avsetingarnar
til
fasta
sambandið
undir
Vest-
mannasundi.
Landsstýrismaðurin
segði at enda, at dagurin í
dag kann samanmetast við
eitt reisigildi. Hóast nógv
arbeiði er eftir at gera,
áðrenn farleiðin verður
latin upp í fyrru helvt av
2003, nýtti hann høvi til at
takka øllum, sum høvdu
verið við til at gjørt hesa
ætlan møguliga.
Hvalbiartrolarin,
Steintór, landaði
200.000 pund til
Delta Seafood á
Tvøroyri týsdagin
FISKIVINNA
Vilmund Jacobsen
Árið í fjør var tað besta
higartil hjá Delta Seafood á
Tvøroyri í nøgd. Virkið tók
ímóti 4.000 tonsum av
ráfiski. Av hesum fóru
umleið 2/3 til saltingar og
1/3 av landinum sum fesk
fløk.
40 fólk eru í starvi á
virkinum, sum byrjaði í
1995 og hevur virkað síðan.
Flestu arbeiðsfólkini eru av
Tvøroyri, men nøkur eru
eisini úr Hvalba. Sum
skilst, arbeiddu hvalbingar
á virkinum á Tvøroyri,
áðrenn virkið har norðuri
læt aftur fyrr í heyst.
Keypa mest beinleiðis
Á Delta Seafood siga tey, at
meginparturin av ráfisk-
inum, sum virkið keypir,
verður keyptur beinleiðis
frá skipunum.
- Hvalbiartrolarin, Stein-
tór, landar ofta her hjá
okkum, og tað gera hinir
trolararnir, Niels Pauli,
Mýlingur og Brestir, eisini.
Somuleiðis keypa vit fisk
frá
trolarunum
her
á
Tvøroyri.
Á Delta Seafood eru tey
væl nøgd við samstarvið,
tey hava við Fiskavirking á
Tvøroyri. Hetta byggir í
høvuðsheitum á, at virkið
hjá
Fiskavirking,
sum
serliga virkar ráfiskin til
flak, keypir tann smærra
fiskin,
meðan
Delta
Seafood, sum hevur lagt
seg eftir at virka saltfisk og
fesk fløk, keypir tann stóra
fiskin.Virkið sendir fesk
fløk av landinum alt árið –
og alt eftir, hvussu mark-
naðurin fyri feskum fløkum
er.
Steintór 200.000 pund
Týsdagin var Steintór á
Tvøroyri
við
umleið
200.000
pundum,
sum
Delta Seafood hevur keypt.
Sagt verður, at trolarin
hevur roynt sunnanfyri.
Meginparturin av veiðini er
miðalgóður upsi.
Stjóri á Delta Seafood er
Magnus Jespersen.
40 fólk arbeiða saltfisk og
flakaskera á Delta Seafood
Framhald av síðu 19
Á Delta Seafood á Tvøroyri
eru tey væl nøgd við
samstarvið, sum virkið hevur
við Fiskavirking á Tvøroyri
um keyp av ráfiski
C
M
Y
K
21
20