týsdagur 25. mai 2010síða 32

Týsdagur 25. mai · Nr. 85 32 Sosialurin Ótrúligt hugflog og seiggj í fyri­ reikingarnevndini við stuðli frá stovnum og fyritøkum, og ivaleyst liggur væl meira arbeiði og stuðul aftan fyri tiltakið, enn vit vanligu vitjandi og bara njótandi kunnu ímynda okkum. Forkvinnan í løgtingsins fiski­ vinnunevnd metti beinrakið til tak­ ið at vera framúr fólksligt. Og tað var tað við lít. Gamaní er dagurin ætlaður sjófólki og teirra, men er ikki minni forkunnugur fyri onnur og øll, sum kenna seg sum Føroya fólk. Ein so góð og alment viðkom­ andi siðvenja sum Føroya sjó­ manna dagur kann við lutfalsliga fá um eld sálum aftanfyri seg hava trupult við at endur nýggja seg ár frá ári, men, men so tykist als ikki at bila fyri bils 5. árið á rað. Sjómannnadagurin er al samt vorðin meira Føroya sjó manna­ dagur heldur enn bara norð oyinga, men sum omanfyri nevnda for­ kvinna so beinrakið segði, so eig ur sjómannadagurin fram yvir sjálv­ sagt at verða hildin í Klaks vík, har tiltakið spretti, og fyri skip an in er ment ár undan ári eins og fólksliga undirtøkan við. Fyri skipanin er fyri­ myndar lig og avrikið somuleiðis. Umframt fastar afturvendandi kappingar vóru í ár nýggjar lagdar afturat. Har var uppaftur meira fyri børn ini, og fyri okkum vaksnu var nógv nýtt og forvitnisligt bæði fyri eygu og oyru. Framsýningin av søguligum skipsmodellum í Eik mundi afturvið viðkomandi fyri­ lestrum vera tað mest tignarliga. Opið var í Samsonarsmiðju, har tú kundi síggja elligomul amboð, smíðað amboð til sjóvinnuna. Somu leiðis var bátamotorsavnið hjá sundamonnum heilt einastandandi, har óførar eldsálir greiddu frá. At fáa havrannsóknarskip okk­ ara at bróta túr av og sýna teirra gerandisarbeiði umborð alment fram í verki var ikki minni eitt bragd og eyðvitað til fyrimuns fyri øll, tá hugsað verður um, at mangan er ávísur tvídráttur millum vinnu og havvísund. Samband við og kunning til vitjandi almenningin týðir nógv, og allastaðni vóru viðkomandi fakkøn fús at greiða frá og svara forvitnum spurningum. Allastaðni kendi ein seg sum fullvirdan og vælkomnan vitjandi. Sjómanskapur hevur vanliga verið ein mannfólkaverð, og sum eg nevndi í eini heilsan aftaná fyrsta sjómannadagin, so saknaði eg ta ferðina sjóvinnukvinnurnar í teirra ofta minni sjónliga leikluti, men hesaferð tóku fleiri kvinnur sjálvsagdan lut í kappingum, eins og kvinnuligi borgarstjórin setti hátíðar dagin og forkvinnan í Løg­ ting sins fiskivinnunevnd endaði dagin við vælvaldum orðum, áðrenn hon handaði heiðurstekin til flot­ an fyri góðan fong, harímillum ung kvinna taldist millum veiði menn­ irnar. Eisini høvdu sjomannakonur lista framsýningar bæði í egn ing ar­ skúri og á skipsdekki. Sjómannadagurin er yvirhøvur eitt uttanduratiltak, og havi eg í tí sambandi mangan stúrt fyri veðrinum, sum tó hesuferð og ofta áður hevur verið hendinga gott. Men tí er tað umhugsið av fyri­ reikingarnevndini eisini at taka hædd fyri tí og eisini hava tiltøk undir taki ella dekki. Listaframsýningar í egningar­ skúri ella um borð á skipi rigga óføra væl­ eisini tað at koma inn á vanlig rokalig arbeiðspláss, sum eru reinskað og hampað so væl. Tað vísir seg at bera væl til at fara væl um, har matvøruframleiðsla fer fram. Havi nevnt tað áður, at sjó­ mannadagin hittir tú fólk og gamlar kenningar og tey mest sum bara har. Tí eigur sjómannadagurin at halda fram árliga. Norðoyingar funnu uppá, høvdu áræðið, løgdu rygg til og eiga framhaldandi at varðveita og fyriskipa sjómannadegnum sum Føroya sjómannadagur fyri alt Føroya fólk og samsvarandi at verða stuðlaðir av almennum og privatum fyritøkum, sum onkusvegna vara av sjóvinnu kring alt Føroya land. Sjómannadagurin er svalandi ókeypis fyri fólkið, í sjálvum sær eitt bragd, sum onnur síðani vísa seg at hava tikið við eftir sjómannadegnum. Tó kundi eitt fólksligt íkast kring alt Føroya land hóskandi verið framyvir at latið sjóvinnuna og sjómannadagin átt henda eina dagin á árinum burturav, so at ikki “aðrir festivalar” vóru júst tá, og soleiðis kundu enn fleiri fólk kring landið vitja í fiskivinnuumhvørvinum á Stongunum í minsta lagi hendan dagin, síðani har er nakað fyri øll, siglandi sum landkrabbar, svintu­ og kragafólk, ung sum gom ul, kvinnur og menn – øll sum kenna ein fólksligan samleika og vilja kennast við røtur, nútíð og fram­ tíðarvánir. Signaður dagur: Var veðrið frammanundan og aftaná óstøðugt, so makaði hann sjómannadagin eystanættina, stakk suður­ og vesturum upp í norðan við dyrd­ arveðri fyri síðani aftaná loknan hátíðardag at mala (við sólini) uppaftur í eysturætt við vindi. Tað tóktist sum úr erva tillutað einum góðum, tignarligum, væl fyriskipaðum og væl vitjaðum fólksligum tiltaki. Takk fyri tit mongu eldsálir og stuðlar. Vinarlig heilsan Eyðun Joensen – gamal klaksvíkingur uppilagstur í Havn. Føroya sjómannadagur 2009 Ummæli Norðoyingar framdu aftur bragdið at halda ein rimmar sjómannadag fyri øllum Føroya fólki, hesuferð á fimta sinni. Mynd: Hilbert Eliasson