Sosialurinarkiv
Sosialurin 2010-06-11, síða 10
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 11. juni 2010síða 10

‹ fyrra síða allar 80 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Fríggjadagur 11. juni 2010 · Nr. 93 10 Sosialurin Vilmund Jacobsen Eftir at hava verið í stjórastarvinum á Búnaðar­ depli num í Kollafirði í eitt stórt ár, hevur Bjørn Paturs­ son nú boðað arbeiðsgevara sín um frá, at hann ynskir at verða loystur úr hesum starvi samstundis, sum hann ynsk ir at taka við festinum aft ur í Koltri. Bjørn og Lükka Patursson tóku í sínari tíð við festinum í Koltri hin 1. januar í 1994 og flut tu úr aftur Koltri hin 1. febru ar í 2009. Dreymastarv Tá Bjørn Patursson fyri góð um ári síðan fekk sítt dreyma s tarv sum tað er hjá land bún að armanni at gerast stjóri á Búnaðardeplinum, tók dóttirin, Malan og mað ur hennara, Petur á Dul Paturs­ son, við festinum í Koltri. ­ Jú, eg fekk mítt dreyma­ starv, og eg var ógvuliga err­ in av at fáa hetta starvið, sum eg slett ikki hevði rokn­ að við at fáa. At gerast bú­ n að ar stjóri er eftir mínum tykki tað ultimativa innan land búnaðin. Eg havi fingist við landbúnað síðan 1984 og havi eitt nú verið formaður í Bóndafelagnum. Men het­ ta er avgjørt tað hægsta, tú røkkur innan føroysk land­ bún að arviðurskifti. Bjørn Patursson sigur, at hann trívist sera væl sum bún að arstjóri og vísir á, at stovn ur in er vælvirkandi og hev ur nógv og góð starvsfólk at føra verkið víðari. Ymiskt er loyst úr lagdi, og skjøtil er settur á onnur mál før oysk­ um landbúnaði at gagni. ­ Eg stúri slett ikki fyri, at stovnurin í Kollafirði ikki er í góðum hondum. Eg stúri meiri fyri lagnuni, sum Kolt­ ur kann fáa, nú dóttir mín og mað ur hennara hava tikið av gerð um at fara haðani Tey ungu vilja heim LÍV OG LAGNA Bjørn og Lükka Patursson vilja nú aftur í Koltur – og tey ungu vilja inn á meginøkið aftur. - Tá eg fekk starvið sum búnaðarstjóri, royndi eg at sannføra meg sjálvan um, at tíðin ivaleyst var komin til at fara úr Koltri og royna okkurt annað. Eg var tá farin um tey fimmti. Nú royni eg av nýggjum av sannføra meg um, at skulu vit útaftur í Koltur, so má tað vera nú – og áðrenn árini gerast ov mong, sigur Bjørn Patursson jú, eg fekk mítt dreymastarv, og eg var ógvuliga errin av at fáa hetta starvið, sum eg slett ikki hevði roknað við at fáa BJØRN PATURSSON