Sosialurinarkiv
Sosialurin 2002-01-22, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 22. januar 2002síða 6

‹ fyrra síða allar 21 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

10 Nr. 14 - 22. januar 2002 Nr. 14 - 22. januar 2002 11 Sosialurin Stovnaður: 1927 Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Müller jan@sosialurin.fo Blaðstjóri: Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Tíðindaleiðari: Jústinus Eidesgaard justinus@sosialurin.fo Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo Finnbjørg Nattestad finnbjorg@sosialurin.fo Anja Weihe anja@sosialurin.fo Blaðfólk: Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo Turið Kjølbro turid@sosialurin.fo Stefan í Skorini stefan@sosialurin.fo Heri á Rógvi heri@sosialurin.fo Ítróttur: Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo Myndamenn: Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo Sosialurin í Norðoyggjum: Postsmoga 231 Nólsoyar Pálsgøta 1 700 Klaksvík tel. 458686 fax 458687 e-post: klaksvik@sosialurin.fo Uppseting/prent: Uppseting: Hestprent Prent: Prentmiðstøðin Útgevari: Sp/f Sosialurin Avgreiðsla: Mán.-frí. 8-16 Argjavegur 26, Tel. 311820, Fax 314720 Postadressa: Postboks 76, 110 Tórshavn E-mail: post@sosialurin.fo lysing@sosialurin.fo lysingartorg@sosialurin.fo Blaðið verður prentað mánadag-fríggjadag klokkan 1400 Lýsingar Freistir: Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir Týsdagsblaðið Mán.kl. 10 Frí. kl. 15 Frí. kl. 12 Frí. kl. 12 Mikudagsblaðið Týs. kl. 10 Mán. kl. 15 Mán. kl. 12 Mán. kl. 12 Hósdagsblaðið Mik. kl. 10 Týs. kl. 15 Týs. kl. 12 Týs. kl. 12 Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10 Mik. kl. 15 Mik. kl. 12 Mik. kl. 12 Leygardagsblaðið Frí. kl. 10 Hós. kl. 15 Hós. kl. 12 Hós. kl. 12 Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og áðrenn ásettu freistir. Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð. Stødd: Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm. Føroyar liggja í stjórnarloysi. Hetta munnu føroy- ingar hugsa, nú stjórnarflokkarnir eru farnir at senda miðlunum hvassorðað tíðindaskriv, har annar rópar í eyst og hin í vest. Har tað fella mong høggini. Hetta er einki nýtt, tí vit hava í eitt heilt valskeið verið vitni til eitt áhaldandi og afturvendandi stríð millum flokkarnar. Tað er ótrúligt, at samgongan hevur hildið skeiðið út. Antin hevur løgmaður eini ótrúlig evni til at lata ganga og til at síggja møguleikar ella er hann ein vingliskøltur, sum ikki torir at taka avleiðingarnar av eini óhaldbarari støðu. Vit kenna jú afturvendandi úttalilsi hansara um “at tað man nok fara at ganga” og “bíða nú, vit fáa at síggja”. Tað er so eisini ótrúligt, at Tjóðveldisflokkurin ikki hevur pakkað sekkin og er farin úr Tinganesi, tá hugsað verður um, hvussu teir ferð eftir ferð eru settir í skák mát av løgmanni. Hvør minnist ikki greiðu boðini úr London, har løgmaður kravdi at tjóðveldisformanninum, at hann tók aftur uppskot, sum Fólkaflokkurin ikki hevði havt møguleika at viðgera. Og hóast Hoyal helt fast til tað síðsta, gav hann seg kortini. Og úrslitið bleiv ein sjálv- stýrissamtykt, sum í veruleikanum var ein fullkomin afturtøka frá Tjóðveldisfloksins síðu. Tað er hetta, sum nívir fast hjá Tjóðveldisflokk- inum, og tí royna teir nú at bjarga stumpunum við eitt nú í íslendskum miðlum at siga frá, at fullveldið liggur bara fýra ár frammi í tíðini – ein beinleiðis ranging av tí sjálsvstýrissamtykt teir sjálvir lótu seg tvinga at taka undir við fyri at kunna varðveita valdið. Tað er ikki so løgið, at løgmaður fer út og vísir aftur slíkum úttalilsum, tí er hetta ikki at undirgrava ta samtykt, sum man sjálvur hevur tikið undir við? Løgmaður gjørdi vart við júst tað sama herfyri, tá hann segði føroysku fólkatingsumboðunum frá, at tey umboðaðu á ongan hátt landsstýrið, tá tey viðgjørdu mál í fólkatinginum. Hetta var ein ávaring til serliga tjóðveldisumboðið um ikki at tengja tess støðu í Tinganesi saman við tess umboðan á fólkatingi. Løgmaður sá, at Tjóðveldisflokkurin ætlaði sær at fáa egnan vinning uppá bekostning av tess støðu í landsstýrinum. Í sjálvstýrissamtyktini hevur Tjóðveldisflokkurin góðtikið at bíða við spurninginum um fullveldistøku til 2012. Løgmaður sigur nú, at hetta kann eins væl blíva uppaftur seinni, og tað er sjálvandi eisini ein broyting. So meðan Tjóðveldisflokkurin nú í valstríðnum er farin at tosa um fýra ár til vit kunnu taka fullveldi er Fólkaflokkurin farin hin vegin til at tosa um 10 til 15 ár ella meira. Hetta eru greiðar útmeldingar, sum tó ikki eru í samsvar við sjálvstýrissamtyktina, ið segði 2012 vera avgerandi vegamótið. Hetta vísir bert, hvussu alt flýtur í samgonguni. Einasta náttúrliga avleið- ingin er at skriva út val sum skjótast. DAGSINS MEINING Sosialurin Innsent tilfar Fult navn skal vera undir innsendum tilfari. Innsendar greinar, har blaðleiðsl- an ikki er kunnað um bústað og telefonnummar, verða ikki settar í blaðið. Eljustríð í Tinganesi VIÐMERKINGAR Jóanes N. Dalsgaard Ein grundleggjandi leið- regla í demokratinum er leiðreglan um, at ein at- kvøða er upp á mannin. Ella við øðrum orðum: Einhvør atkvøða skal telja tað sama sum einhvør onnur atkvøða. Soleiðis er ikki í Føroyum í dag. Tá føroyingar velja fólk í løgtingið, er atkvøðan hjá einum veljara í Sandoynni næstan tríggjar ferðir so nógv verd, sum atkvøðan hjá einum veljara í Suð- urstreymoy og tvær ferðir so nógv verd, sum atkvøð- an hjá einum veljara í Norðoyggjum. Hetta átti ikki at verið so. Men órætturin er lógarfest- ur í løgtingsvallógini. Í løgtingsvallógini er ásett, hvussu nógvar umdømis- valdar tingmenn hvørt valdømi eigur. Men talið av umdømisvaldum ting- monnum samsvarar ikki við fólkatalið í einstøku valdømunum. Tað rætta var, at ein tinglimur um- boðaði sama tal av velj- arum, uttan mun til, hvar í landinum hann var valdur. Í dag er hetta er ikki so. Tinglimurin úr Suður- streymoy umboðar tríggjar ferðir so nógvar veljarar sum tinglimurin úr Sand- oynni. Við øðrum orðum skal einstaki tinglimurin úr Suðurstreymoy røkja áhugamálini hjá tríggjar ferðir so nógvum fólkum sum einstaki tinglimurin úr Sandoynni. Av hesum sæst týðuliga, at tinglimurin úr Sandoynni hevur nógv betri umstøður at røkja ser- áhugamál hjá veljarum sínum, enn tinglimurin í Suðurstreym hevur. Við øðrum orðum er veljarin í Suðurstreymi munandi verri umboðaður í tinginum enn veljarin í Sandoynni er tað. Summi fólk í Føroyum hava sostatt, sum er, meira at siga enn onnur. Hetta er í stríð við grundregluna um, at allar atkvøður skulu telja líka nógv. Hesin órættur eigur at vera rættaður. Og tað gerst einans við at broyta løg- tingsvallógina. Broytingin sum krevst, er sera einføld. Vallógin skal broytast Sum er ásetir §1 í løgtings- vallógini talið á umdømis- valdum tinglimum fyri hvørt valdømi sær. Ting- mannatalið er fastlæst og broytist ikki, sjálvt um t. d. fólkatalið í valdøminum broytist munandi. Ístaðin fyri eitt fast ásett tal av tinglimum fyri hvørt val- dømi, skuldi eitt valdømi tí átt tað tal av tinglimum, sum svaraði til fólkatalið í valdøminum tá val varð. Løgtingsvallógin ásetir, at 27 umdømisvaldir ting- limir skulu vera. Ein um- dømisvaldur tinglimur átti tískil at “kosta” 1/27 av tí samlaða talinum av velj- arum í Føroyum, soleiðis sum tað er uppgjørt beint fyri valið. Var hetta gjørt, so hevði býti av umdøm- isvaldum tinglimum í skrivandi stund verið, sum uppgjørt í talvuni niðan- fyri: Vert er at hava í huga, at her er talan um eina sera einfalda lógarbroyting, sum afturfyri loysir ein álvarsligan demokratiskan trupulleika. Broytingin átti at verið framd beinanvegin, soleiðis at valt kundi verið eftir nýggju reglunum longu til løgtingsvalið komandi. Ein føroyingur – ein atkvøða! Valdømi Umdømisvald Broyting í mun til verandi tal Norðoyggjar 3 -1 Eysturoy 6 +1 Norðurstreymoy 2 0 Suðurstreymoy 10 +2 Vágar 2 0 Sandoy 1 -1 Suðuroy 3 -1 Heðin Mortensen løgtingsmaður "Pensiónsøkið er afturút- siglt og verður tikið til viðgerðar. Endamálið er, at øllum verður veitt ein trygg og rættvís eftirløn… og neyðug stig framd." Hesi føgru orð standa í sam- gonguskjalinum hjá brátt farnu samgongu. Trý ár og átta mánaðir seinni kemur ein eykajáttan og uppskot um lappalógir. Pensjónistarnir fáa eina lítla hækkan, sum tó ikki ein gang svarar til prís- hækkanina, meðan henda samgongan hevur sitið. Fyrst hava vit ein fíggj- armálaráðharra, sum setur seg tungt á kassan fyri ikki at gjara so nógv út, at hann ikki skal hava ráð til fullveldið. So høvdu vit ein landstýrismann, Helenu Dam á Neystabø, sum ikki tordi at fara í tíngið og á samgongufund við pen- sjónini, men í heimildar- loysi minguleraði alt so til, at hon til endans mátti fara frá. Eisini rópa fólkafloks- menn um fólkatrygd. Teir vilja hava, at tey, sum hava góða løn, ikki sjálvi sleppa at leggja sær eftirlønina til rættis, og tey við lágum inntøkum skulu onki fáa frá landinum. Síðani fáa vit allan ruðuleikan við eftir- lønunum hjá landsstýris- monnum. Eftir at hava baksast við ta eftirlønina í fýra ár, fara landstýrismenn í ellinta tíma at hugsa um vanliga pensjonistin. Fyri at enda at gera ruðuleikan fullkomnan, so er partur av loysnini nú at taka frá kommununum. Hví søgdu tit ikki tað, tá komm- unurnar gjørdu fíggjar- ætlan? Alt fer av lagi, tá slík boð koma, tá fíggjar- ætlanin er samtykt. Samgongan kláraði hvørki at viðgera pensjón- ina, ei heldur at taka neyð- ug stig, og pensjónsøkið er framvegis afturútsiglt. Mongum brestir ætlan Jógvan Arge býráðslimur í Havn fyri tjóðveldisflokkin Skúlamálini eru átrokandi í Tórshavnar Kommunu. Vit hava átta fólkaskúlar. Onk- ur er rættiliga væl dagførd- ur, men fleiri eru ov smáir og hóska illa til krøvini, sum nútíðin setir. Tí verður úr øllum ættum rópt um nýbyggingar ella útbygg- ingar. Sambært einum tilmæli, sum býráðslimir fingu frá fyrisitingini tíðliga í fjør, var brúk fyri at byggja fólkaskúlan út fyri einar 30-40 mió. kr. um árið í fleiri ár. Ógvuliga lítið er framt í verki hetta farna árið. Eitt sindur varð summar bygt upp í Heimara skúla við Landavegin, sum hoyrir til Venjingarskúlan, og nakrar skúlastovur eru í heyst bygdar aftrat Hoyvíkar Skúla. Argir, Hoyvík, Kolla- fjørður og Kaldbak Farið er undir at meta um, hvat gerast kann á Argjum, í Hoyvíkshaganum og í Kollafirði. Skúlin á Argjum má víðkast, tí skjótt kann hann ikki taka móti fleiri næm- ingum. Ein arkitektur hevur gjørt eitt skitsuuppskot, sum mentamálanevndin er kunnað um. Uppskotið er áhugavert og ikki sørt óvæntað. Tær nýggju útstykking- arnar í Hoyvík fara at krevja meiri skúlapláss. Ætlanin er at byggja nýggjan skúla longur uppi, enn núverandi Hoyvíkar Skúli stendur. Arkitektar hava eisini í hesum førinum gjørt eitt skitsuprojekt. Her verður brotið upp úr nýggjum. Felags fyri hesar ætlaðu byggingar er, at tær eru dýrar. Verða mettar til kanska einar 200 milliónir tilsamans. Men tær kunna fremjast í stigum, so møgu- leiki er fyri at gera eitt petti á Argjum, síðani eitt í Hoyvík o.s.fr. Endalig po- litisk støða er ikki tikin til nakað av hesum. Kollafjarðar Skúli má nýtíðargerast. Býráðssam- gongan hevur lagt til viks eina ætlan, sum kollfirð- ingar høvdu um at byggja ítróttarhøll og skúlastovur í einari bygging. Býráðið er farið undir at fyrireika hesar byggingar eftir øðr- um leisti. Tey peningaligu krøvini eru eisini her stórt ivamál. Eitt ætlan er gjørd um at útbyggja bygdarskúlan í Kaldbak, sum er vorðin alt ov trongur. Har hevur verið hugsað um samstundis at gera eina miðstøð í bygdini. Byggingin er ikki enn komin á íløguætlanina hjá Tórshavnar Kommunu, men kann fremjast í fleiri stigum og skúlahølini sjálvi kunnu byggjast fyrst. Skúlarnir í Havn Teir tríggir eldru skúlarnir í Havn: Nonnuskúlin, Kommunuskúlin og Venj- ingarskúlin hava síni krøv um umbyggingar og aftratbyggingar, tí teimum vantar pláss til ymisk enda- mál. Eysturskúlin er tann nýggjasti skúlin í komm- ununi og er tann, sum best lýkur krøvini, sum eru komin aftrat við teirri nýggju fólkaskúlalógini. Longur frammi í tíðini liggur ein ætlan um at byggja ein Vesturskúla tætt við Handilsskúlan at taka móti børnum úr Vestur- býnum. Skúlabarnatalið er vaksið ógvuliga skjótt hesi sein- astu árini. Eftir bara fýra árum er næmingatalið í skúlunum í Tórshavnar Kommunu økt við útivið 500 børnum. Næmingarnir í fólkaskúl- anum vóru 2478 í tali í skúlaárinum, sum byrjaði í august 1997, og í skúlaárin- um, sum byrjaði í august 2001, eru næmingarnir 2973. Sum út sær í løtuni fer barnatalið at økjast javnt og samt. Spurningurin er tí, nær nakað hendir við skúlun- um. Tórshavnar Kommuna kann í árinum 2002 gera íløgur fyri 65 milliónir krónur í onnur endamál enn havnarbyggingar. Enn er ikki komið undan kavi, hvussu stóran part av hesum milliónunum, bý- ráðssamgongan ætlar at brúka til skúlabygging. Men tað verður í so snorkið, um talið ikki skjótt fer at liggja onkustaðni í nánd av 20-25 milliónum krónum um árið. Fyri minni gerst so lítið, og minni játtanin verður, størri verða trupulleikarnir á skúlunum. So her ræður um at seta út í kortið og koma í gongd. VIÐMERKINGAR Heðin Samuelsen Kjartan Hoydal var í farnu viku gestur í Sjónvarpinum í einum áhugaverdum práti um føroyska oljuvinnu. Uppá fyrispurning um vit áttu at havt eitt alment oljufelag, skiltist á honum, at hesin partur av vinnuni verður væntandi røktur nøktandi av teimum pri- vatu. Kom tað almenna uppí skuldi tað – eins og Atlantic Petroleum ger nú – satsa við sínum inn- skotspeningi (skattaborg- arans). Hetta alt eftir um tann dagur upprennur at olja finnst í rakstrarverdum nøgdum ella ikki. Tað kann væl vera, at hetta hevði verið treytin tað almenna felagið varð noytt at ganga undir fyri at kunna luttaka. Men vit vita aðrarstaðni frá, eitt nú úr Danmørk og úr Noregi, at tað eyðnaðist tí almenna har at samráða seg fram til eina skipan har tað almenna oljufelagið tey fyrstu árini slapp at luttaka sum ein “borin” partur. T.v.s. at tey bjóðandi feløgini játtaðu at leggja kostnaðin út fyri tað al- menna felagið (í Danmark var parturin hjá Dopas upp til 20 prosent) til inntøkur einaferð komu. Síðani var tann ígjøgnum árini akku- muleraða upphædd aftur- goldin oljufeløgunum. Víðari varð avtalað, at skuldi tað hent, at ongin olja varð funnin og tí ongar inntøkur komu, ja so vóru tað oljufeløgini sum høvdu satsað og bóru allan kost- naðin av hesum. Um umstøðurnar til slík- ar avtalur í dag eru heilt ørðvísi, dugi eg ikki at meta um. Men at tað eyðnast Atlantic Petroleum at samráða seg fram til eina optión, sum gevur rættindi til at ogna sær úr 0,1% upp til heili 5% í felagnum, um áhugi nú verður fyri tí, sigur helst eitt sindur um viljan hjá oljufeløgunum at veita føroyskum áhugamál- um sersømdir. Kári Petersen, búskapar- frøðingur og Regin Hamm- er frá Dong vóru herfyri frammi við einum rokni- stykki, um hvat kundi fáast burtur úr einum oljuøki á stødd við tey bæði sunnan fyri føroyska markið, sum eru millum 300/400 mió tnd hvørt. Minnist meg rætt mettu teir, at við einum tunnuprísi uppá 21 US$, lógu um 17 % av brutto- úrtøkuni eftir í kolvetnis- skattum í Føroyum. 50 % fóru til at fáa oljuna upp og so vóru 33% eftir til sjálv oljufeløgini og teirra rakstur. Eitt slíkt økið verður mett at geva olju í eini 20-25 ár. Í Noregi, Danmørk og í Onglandi har teirra egnu heimligu feløg: Statoil, Maersk, Dong, BP, Shell, British Gas o.a. standa fyri útbygging og framleiðslu, man roknistykkið helst verða øvugt. T.v.s. har liggur nógv tann stórsti parturin av teimum 50% + 33 % sum avleitt virksemi heima, meðan restin fer í skattum. Hetta sigi eg uttan at vita tað, men havi varhugan av tí. Í løtuni eiga føroyingar 1 túsundapart í hesu vinnu og hava møguleika til, við ein- um á Guernsey skrásettum felag, at hækka nakað um privatu føroysku luttøkuna. Hetta treyta av, at íleggjarar á London Stock Exchange trúgva uppá, at Hess hevur funnið ein elefant, hvørs langi trantur røkkur inn á økið hjá Agip. Við einum “bornum” føroyskum oljufelag hevði helst ein munandi størri partur ligið eftir í Føroyum, ( samb. roknistykkið oman fyri einar 6-7 mia við 20 % luttøku) enn við tí leisti vit arbeiða eftir í dag. Eftir mínum tykki verður alt ov stórur dentur lagdur á “føroyskan keikant”. Tað er av nógv stórri týdningi, at hava eyguni eftir at skatta- og aðrar viðkomandi lógir syrgja fyri, at mest møgulig úrkoma av hesum tilfeing- ið, verður liggjandi eftir í Føroyum. Minnir hetta okkum ikki sørt um toskin, sum vit avreiddu óvirkaðan uttan- lands? Og hann varð enntá veiddur á føroyskum kjøli. Ta støðuna mettu vit ikki verða serliga skilagóða. Oljutilfeingið er ætlanin so gott sum alt at “veiða” á útlendskum kjøli og avreiða beinleiðis í útlandinum. Skuldi tað hent seg, at olja er við Føroyar í rakst- rarligum nøgdum, hava vit tá loyvi til, yvirfyri okkara eftirkomarum, at lata so lítlan part av landsins tilfeingið liggja eftir her heima? Tað sum krevst í hesu vinnu er ikki nógv annað enn í øllum øðrum vinnum, nevnliga: vit, skil, árræði og eitt sindur av peningi. Og her má sigast at Atlantic Petroleum hevur víst vegin. Fyrsta útbjóðingarumfar er farið, so har kemst ikki afturumaftur. Spurningurin er so: skulu vit lata oljuna liggja í friði til vit sjálvi eru búgvin og før fyri at hand- fara hana, so vit fáa frægari burturúr enn hesi 17 % pluss keikantin? Ella skulu vit skunda undir stovnsetanina av ein- um almennum føroyskum oljufelag, sum ígjøgnum Oljumálastýrið í einum møguligum komandi út- bjóðingarumfarið kann tryggja Føroyum sersømd- ir, sum í eins stóran mun, ikki kunnu veitast privatum feløgum? Og tá hava vit ráð til at droppað “føroyskan keikant”. Oljuprát Eitt ár í býráðnum 3: Skúlamálini troka á Mortan Hentze 1. januar kom nýggj bókasavnslóg í gildi í Føroyum, men lógin kann ikki setast í verk, tí at nærum eingin játtan fylgir við henni. Í samrøðu við blað- mann á Dimmalætting vísir Løgmaður á, at nýggja bókasavnslógin ongantíð átti at verið samtykt í verandi líki. Løgmaður verður endur- givin fyri at siga: "Tí standa vit í dag við eini bókasavnslóg, sum í verandi líki ikki tekur hædd fyri, at bókasøvn- ini í framtíðini ikki fara at hava tað býtið millum land og kommunur, sum tey hava í dag" og hann sigur, at av hesi grund má lógin aftur ein túr í tingið. Løgmaður sigur harafturat í samrøðuni, at avgerð og ábyrgd má fylgjast við nýggja býtin- um millum land og kommunur. Aftan á at hava lisið omanfyristandandi við- merkingarnar hjá Løg- manni um nýggju bóka- savnslógina, setti eg mær sjálvum nakrar spurning- ar, um Løgmaður ynskir tað, er hann vælkomin at svara teimum: Skal eg skilja Løg- mann soleiðis, at orsøkin til, at neyðugi peningurin til at seta nýggju bóka- savnslógina í verk ikki varð játtaður, er at býtið millum land og komm- unur ikki er, sum hann kundi ynskt sær tað? Eru vit komin hartil í Føroyum, at tað er loyvt Landsstýrinum, við Løg- manni á odda, at boy- kotta eina lóg, sum er samtykt av Føroya Løg- tingi, tí hon inniheldur eina einkulta petitessu, sum Løgmanni ikki hóvar? Er tað rímiligt, at land- ið skal liggja í bóka- savnslógloysi, meðan vit bíða eftir hasum vælsign- aða býtinum millum land og kommunu, sum kanska fer at koma einaferð, kanska ikki - er hetta ikki fullkomiliga vitleyst? Hevur man kannað, hvat hendi í t.d. Dan- mark, tá tær einstøku kommunurnar í høvuðs- heitum fingu ábyrgdina av at reka bókasøvnini? ... er tað avgjørt neyðugt, at vit endurtaka tey somu mistøkini, ið onnur longu hava gjørt? Seinast í samrøðuni við blaðmannin leggur Løgmaður á allarbesta Nýrupskan hátt áherðslu á, hvussu avgerð og ábyrgd má fylgjast. So- leiðis skal tað vera Løgmaður, greið tala! Og eg fari í hesum sambandi at minna Løg- mann á, at Løgmaður, Landsstýri og øll aðal- stýrini eins og vanligi borgarin hava ábyrgd av at fylgja teimum avgerð- um ella lógum, sum eru samtyktar á Føroya Løg- tingi. Men í hesum førin- um, eins í so nógvum øðrum seinastu árini, hevur hetta ikki verið gjørt. Ein kann bert enn einaferð staðfesta, at ovastu myndugleikar landsins als onga virðing hava fyri landsins lógum og bróta tær uttan at blunka. Í teirra verð kundi ábyrgd tað sama verið ein býur í Kina. Tað tykist sum um skomm ikki er skapt í hesum myndugleikum okkara, men tað skerst ikki burtur, at vit eru mong, sum skammast teirra vegna. P.S. Gud viti hvat hevði hent, um onkur gloymdi ella fekk hug at gloyma, at játta neyðuga peningin til ein nýggjan Smyril … hetta er heilt óhugsandi! Ja, tað er tað, men tá tað kemur til mentan, ber alt til - ikki so? Tað er einki minni enn fúl skomm C M Y K 11 10