hósdagur 24. januar 2002síða 6

10 Nr. 16 - 24. januar 2002 Nr. 16 - 24. januar 2002 11 Sosialurin Stovnaður: 1927 Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Müller jan@sosialurin.fo Blaðstjóri: Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Tíðindaleiðari: Jústinus Eidesgaard justinus@sosialurin.fo Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo Finnbjørg Nattestad finnbjorg@sosialurin.fo Anja Weihe anja@sosialurin.fo Blaðfólk: Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo Turið Kjølbro turid@sosialurin.fo Stefan í Skorini stefan@sosialurin.fo Heri á Rógvi heri@sosialurin.fo Ítróttur: Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo Myndamenn: Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo Sosialurin í Norðoyggjum: Postsmoga 231 Nólsoyar Pálsgøta 1 700 Klaksvík tel. 458686 fax 458687 e-post: klaksvik@sosialurin.fo Uppseting/prent: Uppseting: Hestprent Prent: Prentmiðstøðin Útgevari: Sp/f Sosialurin Avgreiðsla: Mán.-frí. 8-16 Argjavegur 26, Tel. 311820, Fax 314720 Postadressa: Postboks 76, 110 Tórshavn E-mail: post@sosialurin.fo lysing@sosialurin.fo lysingartorg@sosialurin.fo Blaðið verður prentað mánadag-fríggjadag klokkan 1400 Lýsingar Freistir: Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir Týsdagsblaðið Mán.kl. 10 Frí. kl. 15 Frí. kl. 12 Frí. kl. 12 Mikudagsblaðið Týs. kl. 10 Mán. kl. 15 Mán. kl. 12 Mán. kl. 12 Hósdagsblaðið Mik. kl. 10 Týs. kl. 15 Týs. kl. 12 Týs. kl. 12 Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10 Mik. kl. 15 Mik. kl. 12 Mik. kl. 12 Leygardagsblaðið Frí. kl. 10 Hós. kl. 15 Hós. kl. 12 Hós. kl. 12 Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og áðrenn ásettu freistir. Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð. Stødd: Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm. Nógv taka sær heiðurin av, at føroyska vinnan er so nógv minni heft av studningi í dag enn fyri 10 – 15 árum síðani. Fólkaflokkurin letst sum um, hann eigur heiðurin. Samgongurnar frá 1990 til 1994 tóku tyngstu tøkini, og var tað ikki Fólkaflokkinum at takka, at nógvar stuðulsskipanir vóru avtiknar. Tað var ein kombinatión av umstøðunum og treiskni frá samgongufeløgunum hjá Fólkaflokkinum. Samgongan millum Javnaðarflokkin og Fólkaflokkin slitnaði tá, tí Fólkaflokkurin hevði ikki rygg til neyðugu tiltøkini. Allir teir almennu grunnarnir, ið verða stovnsettir, tað verði seg vinnuframagrunnar ella klekingardeplar, eru stuðulsskipanir. Ein skattalætti til sjómenn er eisini ein stuðulsskipan til reiðaríini. Tað grovasta dømi um almennan studning er, tá man ger, sum Jørgen Niclassen gjørdi, tá hann avskrivaði skuld til júst rækjuflotan. Tá er ikki talan um veðhald ella studning, men heldur reina forering av skattgjaldarans peningi. Tað er vert at leggja til merkis, at júst Fólkaflokkurin stóð á odda fyri hesum átaki. Óansæð hvat man heldur um studning, so er tað sera naivt, at halda, at tað almenna nakrantíð kann yvirláta alt til marknaðarkreftirnar, hóast nógv tykjast halda hetta í hesum døgum, har alt er gingið framá í fleiri ár á rað. Marknaðarkreftirnar klára ikki alt – vit kunnu bara hyggja at Føroya Banka, Fiskasølu, Fiskavirking, har landið mátti taka upp eftir fría initiativinum. Tað almenna má ikki lata nakað, uttan at fáa nakað aftur- fyri. Tìðin er farin frá fólkafloksforeringum. Vit hava dømi, har landið hevur stuðlað við góðum úrsliti, men hevur fingið nevndarlimir ella ávirkan afturfyri. Eisini hevur talan verið um, at landið verður keypt útaftur úr vinnuvirksemi. Einki fyri einki má verða leiðin frameftir. Hevði vinnan dugað betur at konsoliderað seg, so hevði ikki verið tørvur á orðaskiftinum, sum vit nú eiga at hava um rækjuflotan. Føroyska vinnan hevur tíverri ofta víst seg at verið ov stuttskygd. Eitt gott dømi um hetta er trygdargrunnurin hjá alivinnuni. Ein slíkur grunnur varð settur á stovn í 80’unum, men seinni syrgdu borgarligu flokkarnir, uttan at vinnan mótmælti, fyri, at inngjøldini steðgaðu. Úrslitið er, at aftaná rekordár í alivinnuni, so er í minna lagi at standa ímóti sjúku og øðrum. Vit hava ein blandingsbúskap og viðurkenna flestu flokkar hettar. Fólkaflokkurin er eitt undantak. Hann letst verða fyri, at marknaðarkreftirnar skulu klára alt, men tá til stykkis kemur, so er hann fremstur fortalari fyri, at landið skal lata pening til privatar fyritøkur, uttan at fáa nakað afturfyri – vit síggja, hvat Jørgen Niclassen gjørdi, tá hann kom í Tinganes. Tað er vert at hava í huga stuðulin, sum tað almenna á sinni lat til Smyril Line og sum gjørdi, at fyritøkan kom fyri seg og kundi mennast. Seinni fekk tað almenna stuðulin aftur. Um tað eru slík modell vit eiga at geva gætur aftur ella ikki er ein politiskur spurningur. Og tað er væl eisini til slíkt, at vit hava fingið dialogin og orðaskiftið. DAGSINS MEINING Sosialurin Innsent tilfar Fult navn skal vera undir innsendum tilfari. Innsendar greinar, har blaðleiðsl- an ikki er kunnað um bústað og telefonnummar, verða ikki settar í blaðið. Studningur VIÐMERKINGAR Eivin H. Jacobsen Sørvág Í sosialnum 10.01.02 er samrøða við undirritaða við yvirskriftini ”Hundraðtals tómu húsini á bygd“ Vilja hava avgjald og bústaðar- skildu. Hettar kann virka sum ein rættuliga áloypandi og provokerandi yvirskrift, sum lesarin longu í yvir- skriftini tekur avstand frá og fer at hugsa um ognar- skatt og annað líknandi, sum fær blóðtrýstið upp í vandahæddir. Innihaldið, sum er fakta, kámast burt- ur, men er sera viðkomandi ímillum okkum kommunal- polittikkarar og burdi fing- ið landspolitikkarar at spurt seg sjálvar, um okkara bústaðarpolitikkur er nøkt- andi, ella um hann ikki skuldi fylgt tíðini og havt fleiri valmøguleikar heldur enn at kveistra trupulleikan frá sær og siga , at framtíð- arbústaðarviðurskifti er ein kommunal uppgáva. Í greinuni verður víst á eina óhepna gongd viðvíkj- andi tómum sethúsum, sum allar bygdir uttan fyri Havnina hava at dragast við – summar størri enn aðrar. Løgmaður kallar tey spøk- ilsishús, men onkur vil kalla tað spøkilsisbýlingar. Tá bygdir kunnu vísa á, at 10% ella meir av øllum sethúsum í einari bygd standa tóm, sum er ogn hjá bygda/avbygdafólki, sam- stundis sum trýstið á kom- munurnar økist viðvíkjandi útvegan av grundstykkum, eiga vit at hava peikifingur- in á lofti,og spyrja okkum, um ikki ein bústaðar- politikkur vantar, og skal hettar ikki skiljast, sum jag- stran eftir teimum, sum á ein ella annan hátt hava ognað sær hús úti á bygd. Um 10% av sethúsunum høvdu staðið tóm í høðu- staðnum, hevði hettar tal verið uppi á sirka 6-700 húsum, sum svarar til, at størsti partur av Argum lá myrkur. Um hettar hevði verið veruleikin, eri eg sannførdur um, at allir møguleikar høvdu verið troyttir, áðrenn Hoyvíks- hagin hevði verið tikin til byggiøki, men í høðusstað- num er trupulleikin tað øvugta. Undirritaði er samdur við løgmanni, tá sagt verður at ognarrætturin eigur at verða virdur, og tí er hettar ikki nøkur løtt uppgáva. Í politikki eru ongar sjálv- sagdar og einfaldar loysnir, men hettar frítekir okkum ikki fyri at taka málið upp og finna eina loysn, sum liggur fram í tíðuna og við einari hugburðsbroyting, fáa okkara borgarar at taka undir við. Sum tað hevur verið sagt fyrr, so er eingin lóggáva á økinum, og so gott sum eingir aðrir møguleikar eru enn at byggja nýtt. Hettar fer ikki at vera nøktandi í framtíðini, og enn minni øll ynskja hettar av fíggjarlig- um orsøkum. Fyri at útinna alternativar bústaðir, mugu nakrar politiskar avgerðir takast, sum í minsta lagi javnseta alla bygging fíggjarliga. Her verður hug- sað um rentufrádráttin og MVG, sum ikki er javnsett, um vit tosa um alternativa bygging. Hvat avgjaldinum við- víkur, so fingu fleiri hjarta- bankan, tá eitt gjald uppá 25-30.000 kr bleiv nevnt, men um hettar tal kann halda lív í kjakinum, so kann tað gott standa 130.000 fyri mína skyld, men givið er, at eitt ella annað lyklabýti átti at vera nýtt, hvat tað so skuldi verið. Í fíggjarætlanunum hjá kommununum er stórsti parturin rakstur, og íløgur, ein partur av rakstrinum og íløgunum fer til viðlíkhald og nýgerð í bygdunum, tað kann vera vatn, kloak, gøtuljós og aðrar ábøtur. Her verður ikki tikið hædd fyri, um húsini standa tóm ella tað verður búð í teim- um, so spurningurin um av- gjald (ikki ognarskatt) skal vera á tóm hús, ella hvussu skattakrónurnar hjá borgar- anum í kommununum rætt- vísast skulu nýtast skal verða upp til lesaran at taka støðu til. Í Dimmalætting og Sosi- alinum 17. januar hevur Heðin Mortensen eina við- merking, sum hann kallar Havnarskatt. Eg skal við- ganga, at henda orðing er óheppin, og um at punktera innihaldið av samrøðuni, men tá Heðin Mortensen tosar um lønir, sum verða útgoldnar í Havn til av- bygdafólk, so hevur hettar einki við innihaldið í sam- røðuni at gera, hettar er ein útviklingur, sum kemur at vinda uppá seg, so hvørt sum tær fysisku forðingar- nar í samfelagnum verða burtur. Her kann hugsast, at innan fyri 10 ár, verður tað ikki óvanligt hjá einum klaksvíkingi at arbeiða vesturi í Vágum ella um- vent, og tað er jú endamálið við teimum stóru íløgunum í tunlar, sum eru og vera í gerð framtíðini, men tá Heðin Mortensen skyldar avbygdafólk fyri at fara av- stað við øllum arbeiðum í Havnini, kann eg ikki í- mynda mær nakra aðra for- kláring enn, at øll tann al- menna umsitingin liggur í høðusstaðnum, og at av- bygdafólk eru betri kvali- fiserað ella hvat? Eisini verður nevnt, at Tórshavnar kommuna skal asvaltera vegir so píka- skøddir bilar av bygd kunnu koma til Havnar. Til hettar er at siga, at løgting- ið hevur júst avtikið asvalt- studningin, hettar var ein skipan, har kommunurnar eftir fólkatalinum fingu eina árliga upphædd at asvaltera fyri. Her hevur Havnin fingið nógv tann størsta partin, sum narúrligt er, um Heðin Mortensen hevur sovið í tímanum ella tikið undir við uppskoti- num, dugi eg ikki at svara uppá, men hettar var ein skipan, sum var skilagóð og rættvís, eg fari at heita á Heðin Mortensen at fylgja væl við ætlanunum hjá landsstýrinum um at leggja uppgávur út á kommunur- nar, fyri síðan seinri at sleppa at siga, at hettar er ein kommunal upp- gáva/trupulleiki. Ikki havnarhús, men tóm hús Heðin Mortensen, løgtingsmaður Føroyingar flestir eru limir í einum fakfelag ella á- hugafelag, sum samráðist teirra vegna. Tá arbeiðsfólk fara til arbeiðis er tað ikki tí, at tey treytaleyst geva seg inn undir arbeiðsgevaran ella mangla sjálvsavgerðarrætt. Tá arbeiðsgevarin flytir lønir ella pensjónsgjald, er tað heldur ikki tí, at hann vil mutra arbeiðsfólkið ella verður rændur. Báðir partar velja at gera eina avtalu. Innihaldið stendur fyri tað mesta í høvðussáttmála, sum fak- feløgini samráðast um. Sámráðingarnar gera av, hvørji rættindi og hvørjar skyldur partarnir eiga. Føroyar hava ein sáttmála við Danmark. Men hjá okk- um hevur nevndin gjørt av, at vit uttan nakað skulu lata 366 milliónir krónur frá okkum. Formliga yvirtaka vit nøkur málsøki, men tey hava longu í nógv ár verið undir okkara ræði. Og síðani blokkurin kom, hava pengarnir úr Danmark ikki verið markaðir til ávís endamál. Fyri 366 milliónir krónur kundu vit havt goldið nýggja Smyril í einum, vit kundu hækka pensjónirnar, og vit kundu sett stovnsfæ í íbúðargrunnar – og so kundu vit bygt ellisheim fyri rest. Samgongan við fólki sum Bjarna Djurholm og Helenu Dam á Neystabø á odda høvdu klárað seg illa sum fakfelagsfólk: “vit vilja varveita sáttmálan og júst sama uppgávubýti, men vit vilja gjarna hava 40% minni útgoldið!” Samgongufólk eiga at forklára fólki, hví tey held- ur vilja lata vera við at byggja neyðugu íbúðirnar, og hví tey heldur vilja læna pengar til undirsjóvartunn- larnar enn at brúka teir pengar, sum vit hava sam- ráðst okkum til. Og so ellisheim fyri rest! Thomas Arabo Føroyingar eru ikki so vánaligir, at teir ikki kunnu tala sína egnu søk. Mær vitandi er tað eingin danskur fólkatingslimur, ið sigur seg umboða Føroya søk í loysingarspurningi- num. Um so var, so hevði eg nokk eisini hildið tað var ódámligt, eins og eg haldi tað verða ódámligt, tá Tjóðveldismenn mobilisera grønlendskar fólkatings- limir fyri eina søk, ið teir ikki klára at skapa undir- tøku fyri her heima. Trælalyndið Tað má verða trælalyndið, ið er so inngrógvið í parti av føroyska fólkinum. Ístaðin fyri at hava álit á egnum landsmonnum, so fara Tjóðveldismenn til út- lendingar at fáa stuðul í loysingarspurninginum. Er tað ikki onkur íslendskur professari í Lund ella ST, so eru tað grønlendskir fólkatingslimir. Alt gott um hesar menn, og alt gott, um at biða um fakliga ráðgev- ing uttanlands í allari al- mindeligheit, men tá tað kemur til spurningin, um vit skulu loysa ella ikki, so er tað føroyingin, man skal spyrja, og ikki øll møgulig onnur. Alt annað er tekin uppá avmakt og – ja Tor- bjørn Jacobsen – undirbrot- ligheit. Lat okkum betala við kassa 1 so hvørt Tjóðveldisflokkurin hevur tann trupulleikan, at meiri- lutin av Føroya fólki vil ikki fylgja mannminkandi ætlanini um at loysa uppá kreditt frá dønum.Aftaná at hava malið í ring í góð trý ár, so eru vit aftur har, vit hava verið seinastu 50 ár- ini. Einasti munur er, at nú tykjast øll glað. Lat okkum yvirtaka málsøkini eitt fyri eitt og betala við kassa 1 so hvørt. Tað er ein virðilig gongd, har eingin hevur orsøk til at vera undirbrotligur. So kann man kanska síggja fram til, at veruligur politikkur verður settur aftur á dagsskránna. Har burdi verið nógv at tosa konstruktivt um. Heri Joensen Nú lata Tórshavnar Komm- una og Føroya Tele ein nýggjan barnagarð upp við Sundsvegin í Havn. Hetta eru undirritaðu tey fyrstu at fegnast um. Tó eru ávís ting, sum kunnu verða trupul at skilja, og vilja undirritaðu heita á landsins mynduleikar um at hjálpa okkum: 1. Hví kann landsfyritøk- an Landssjúkrahúsið ikki gera íløgur í ein barnaans- ingarstovn, tá landsfyritøk- an Føroya Tele kann? 2. Hví kann peningurin hjá skattgjaldaranum fara til barnagarð á Føroya Tele, men ikki á Landssjúkrahús- inum? 3. Hví stendur í § 7 í “Løgtingslóg nr 67 frá 10. mai 2000 um Dagstovnar og Dagrøkt” at kommunan kann geva stovnum loyvi at seta á stovn dagstovn um hetta ikki er vilji lands- stýrisins ? Hvørjir stovnar kunnu fáa loyvi ? 4. Hví kunnu nøkur fá prosent av íløgujáttanini til Landssjúkrahúsið komandi árini ikki nýtast til barna- ansing, tá hetta er so átrok- andi? 5. Er tað Landsstýris- maðurin í heilsumálum ella Føroya Løgting sum játtar pening til Landssjúkrahús- ið? 6. Er tað sjúkrahúsleið- slan ella Landsstýrismaður- in í heilsumálum sum rekur Landssjúkrahúsið? Vónandi ber til at fáa svar uppá hesar spurningar. Um áhugi er fyri at hoyra meira verður pallborðs- fundur um evni í Norður- landahúsinum 30. januar kl. 19.30. Vegna Foreldrafelagið í Havn. Barnaansing á Landssjúkrahúsinum Jan Müller, blaðstjóri Guttormur Djurhuus skriv- ar í Sosialinum í gjár m.a. hetta: “Ein sjúkrasystur, umframt tær dulnevndu í Sosialinum, hevur eisini latið sína rødd hoyrt. Vert er at í hesum sambandi at bíta merki í, at Sosialurin alment sigur seg einki vilja hava við dulnevnd lesara- brøv at gera. Her er so trongdin til at birta upp- undir klandur sterkari enn almennu prinsippini”. Tað er í fínasta lagi, at Guttormur Djurhuus, sum annars plagar at vera skila- góður og hava ein kontant- an og greiðan penn, finst at Sosialinum, tá hann heldur hetta vera rætt og rímuligt. Tað hevur hann gjørt í øð- rum samanhangi eisini. Sum blað eiga vit sjálvandi at taka til okkum sakligan og skilagóðan kritikk. Í hesum førinum rakar Gutt- ormur tó heilt við síðuna av. Sjálv adressan er skeiv og skuldsetingarnar móti Sosi- alinum tí eisini órættvísar. Sosialurin hevur ikki, sum Guttormur førir fram, prentað dulnevnd lesara- brøv frá sjúkrasystrum í sambandi við B6 málið. Her má okkurt vera komið í bland hjá tí annars so gløgga og skarpa eygleiðar- anum. Dugi bert at síggja, at tað má vera annað blað hann hugsar um. Dimmalætting prentar t.d. leygardagin 29. desember lesarabræv undir heitinum “Ein heilsan frá nøkrum av sjúkrasystru- num á B6”. Hetta brævið kom ikki í Sosialin. Fyri at koma í blaðið mugu nøvn- ini á teimum, sum skrivað hava, standa undir. Og tað gjørdi tað ikki. So her mis- tekur Guttormur seg, helst av ósketni. Men eitt sindur óumhugsað og flóvisligt má sigast. Ella – kann tað hugsast, at hann her helt seg hava fingið eitt kær- komið høvi at skjóta av onkrar av sínum agressión- um móti blaðnum! Undirritaði roknar við at fáa eina almenna umbering frá Guttormi Djurhuus fyri hetta hansara óhepna mis- tak og ósakliga álop á blað- ið. Rokni við at hann fer at koma til ta niðurstøðu, at Sosialurin gjørdi rætt, tá blaðið fyri nøkrum árum síðani gjørdi av ikki at loyva dulnevndum lesara- brøvum. Trupulleikin er bara tann, at soleingi onnur stór bløð loyva dulnevndum lesarabrøvum, so hendir skaðin kortini. Og umrødda lesarabræv frá nøkrum sjúkrasystrum á B6 hevur eftir Guttormsa tykki verið málinum til størri skaða enn gagn. Og út frá tí kann eg bert koma til ta niður- støðu, at Guttormur heldur tað vera skeivt av bløðu- num at koyra slík dulnevnd lesarabrøv í. Nú vit eru við tey dul- nevndu brøvini, so hví ikki stutt umrøða hetta so týð- andi evnið. Okkara hugsan á Sosialinum er tann, at besta grundarlagið undir dialoginum og orðaskifti- num er at spæla við opnum kortum. Hóast samfelagið er lítið, og tað tí kann vera ynskiligt at sleppa undan at leggja navn til alt, so man hetta kortini vera rætta leið- in. Hóast blaðleiðslur, sum góðtaka dulnevnd brøv, siga, at tær altíð tryggja, at tað, sum fer út dulnevnt, er borðbart, so er tað ikki nóg góð trygd. Stór og álvarslig mál sum eitt nú hetta við B6 mugu verða viðgjørd opið og ærliga. Vita fólk at tey ikki nýtast at seta sítt navn undir og harvið standa til svars fyri tað tey skriva, so verður orðaskiftið eisini hareftir. Má eisini ærliga siga, at eg hvakk við, tá eg læs hetta brævið í Dimmu beint fyri nýggjár. Helt málburð- in vera ov grovan og álopini ov persónlig. Tað er júst fyri at sleppa undan slíkum, at tað verður kravt, at fult navn skal undir. Nú skal eg ikki leggja meg út í, hvørjar treytir kappingarneyti okkara setir til innsent til- far. Men tað tykist mær løgið nú vit skriva 2002, og blaðið er mannað við so nógvum ungum og góðum kreftum, at henda forn- aldarleivd, sum eitur dul- nevnd lesarabrøv, fram- vegis skal standa so høgt í metum á einum so stórum og týðandi blað. Teir um tað. Men vita skulu teir, og hetta eru vælmeint ráð, at vit ongantíð hava iðrað okkum um avgerðina vit tóku fyri fimm árum síðani, ikki longur at loyva dul- nevndum lesarabrøvum. Har fólk kortini av gomlum vana hava sent okkum brøvini dulnevnd, hava vit í besta forstáilsi fingið tey til at seta sítt navn undir kort- ini. Tí er hetta eisini ein spurningur um tilvenjing. Ein spurningur um at sleppa okkum av við gamlar ringar vanar. Ein spurningur um at lyfta upp orðaskiftið á eitt hægri støði. Sjálvur loyvi eg mær at halda, at stig okkara hevur verið við til at lyfta orðaskiftið uppá á eitt hægri støði. Skal tó eisini taka í egnan barm og við- ganga, at tað í onkrum føri átti at verið sett størri krøv til navngivin brøv, har tað verða gjørd grov álop á nevndar persónar. So fyri tað at man hevur slept teim- um dulnevndu, sleppur tað ikki okkum, ið hava ábyrgdina, undan at hava eitt vakið eygað við tí, sum verður sent bløðunum. Til Guttorm, sum áður hevur funnist at okkum á Sosialinum fyri ikki at loyva dulnevndum lesara- brøvum, kann eg bert siga, at tað er gott, at tú er komin uppá aðrar tankar, at tú nú hevur sæð, hvussu dul- nevnd lesarabrøv kunnu birta uppundir klandur. Bert spell at tú leggur eftir teimum, sum hava tikið hetta til eftirtektar fyri langari tíð síðan. Adressan var skeiv og vil eg mæla tær til næstu ferð at fara til røttu adressuna. Annars gott nýggjár Guttormur. Vón mín er, at tú ikki gevst við at koma við tínum ofta- ni beinraknu og viðkom- andi viðmerkingum. At onkur so rakar við síðuna av, er ikki meira enn menn- iskjansligt. Okkara sam- felag hevur brúk fyri pen- num sum tínum. Harfyri nýtist man ikki altíð at vera samdur. Men tað er m.a. við dialoginum vit skulu byggja land. Skeiv adressa Guttormur VIÐMERKINGAR Undirbrotligheitin hjá Torbjørn Jacobsen C M Y K 11 10