leygardagur 26. januar 2002síða 11
‹ fyrra síða allar 23 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Hendan myndin er av íbúð-
unum yvir í Lon í Havn,
vanliga kallað »Revagarð-
arnir«, er tikin í 1950.
Hetta er fyrsta sosiala
byggjaríið hjá Tórshavnar
Kommunu.
Ovara
Lon
hevði fimm íbúðir og Nið-
ara Lon hevði átta íbúðir.
Fyrstu fólkini fluttu inn í
1949.
Myndin er tikin frá ein-
um stórum steini niðan
móti Frúutrøð, nevndur
»Hestahøvdið«.
Norðan fyri Ovara Lon
sæst turkihúsið, har tey
turkaðu klæði. Niðan fyri
tað sæst vaskirúmið, sum
hevði kókigrýtu.
Hinu megin Bókbindara-
gøtu síggjast húsini hjá Jó-
annes Frederiksen, Johan
Slættalíð, Christian Sam-
uelsen (Kiss), Jens Poulsen,
Hans Hendrik Jacobsen og
Oliver Kragesteen. Vinstru-
megin hómast tekjurnar á
húsunum hjá Bern-
hard Arge og Anton
Toftalíð.
Høgru-
megin síggjast hús-
ini hjá Emil Juul
Thomsen, og niðan
fyri hómast tekjan
hjá Hans Nielsen.
Úti á Skansanum
sæst veðurhúsið, har
fók eisini hava búð.
Myndina
eigur
Kemm Poulsen.
2
Sosialurin Nr. 18 - 26. januar 2002
Postboks 76, 110 Tórshavn, telefon 311820, telefax 314720,
teldupostur: turid@sosialurin.fo
Blaðstjórn: Turið Kjølbro
EG MEINI TAÐ
Eg meini, at Føroyar eiga
at vísa umheiminum, at vit
ikki kunnu stuðla fremm-
andahatrinum hjá dønum.
Nýggi útlendingapolitikk-
urin hjá donsku stjórnini
hevur longu sett Danmark
í andstøðu í Evropa, og
ynskja vit ikki somu
lagnu, noyðast vit at gera
heimin varugan við, at vit
ikki stuðla fremmanda-
hatri.
Nýggja uppskotið hjá
donsku stjórnini býtir
danska fólkið upp í fyrsta-
flokks borgarar og annan-
flokks borgarar. Hetta er
eitt tað størsta alment
stýrda rasistiska átakið í
Vesturevropa síðan annan
veraldarbardaga og skal
síggjast sum ein bleytari
og tillagað útgáva av
apartheid.
Tað er bert ein spurning-
ur um tíð, áðrenn onkur
dregur Danmark fyri ST-
mannarættindadómstólin
og vinnur sakina. Tað er
ikki torført at skilja, hvat
hetta hevur við sær, tá
talan er um útflutning og
altjóða samstarv annars.
Ynskja vit sum føroy-
ingar ikki at vera ein part-
ur av hesum, mugu vit
gera vart við hetta og tað
nú. Hvussu fer eitt
handilsboykott av Dan-
mark at ávirka okkum?
Neyðugt er at Føroya
Landsstýri eru undan-
gongumenn í altjóða
átøkunum móti Danmark,
hetta vísur altjóða sam-
felagnum at vit sum før-
oyingar ikki stuðla fremm-
andahatri, og ikki velja at
síggja onnur fólk sum
annanflokksborgarar bara
tí danska stjórnin sigur
tað.
Seinastu nógvu árini
hevur Danmark havt nógv
tí harðastu útlendingalóg-
ina í Vesturevropa, og
hetta hevur bert ført al-
samt verri integratión við
sær. Síðsta danska stjórnin
við sokallaða sosialdemo-
kratinum Poul Nyrup Ras-
mussen á odda kappaðist
við Dansk Folkeparti um
at spreiða fremmandahat-
ur. Hetta skapti ein
hatskan hugburð í stórum
parti av danska fólkinum.
Tá ein penur sosialdemo-
kratur kundi føra ein
tílíkan politik, so var hann
nokk ikki galin.
Tað er tí nú sera torført
hjá fólki av øðrum upp-
runa enn donskum at fáa
arbeiði í Danmark. Ung
fólk av øðrum uppruna
enn donskum sleppa ikki
inn á dansistøðini, og sera
torført er hjá hesum at fáa
bústaðir. Hetta hevur verið
galdandi í skjótt nógv ár,
og hevur avlagað tilveruna
hjá nógvum fólki. Tað er
lætt at skilja, at nøkur av
hesum fólkum, ofta ungir
strongdir menn, enda úti í
brotsverkum.
Og júst hetta við brots-
verkunum hava Poul
Nyrup Rasmussen og
hansara kumpanar brúkt
sum orsøk til at gera
útlendingapolitikkin enn
strangari, og spreiða enn
meira hatur og ræðslu
millum vanliga danskaran.
Men nú eru sokallaðu
sosialdemokratarnir ikki í
stjórn meira. Ein høgra
stjórn er komin til valdið,
og hendan stendur við
einum stórum trupulleika:
Hvussu kann hendan
stjórnin føra ein meira
høgravendan útlendinga-
politikk enn tann
undanfarna stjórnin
gjørdi? Hetta er torført,
eftirsum hetta var tann
strangasti politikkurin í
vestur Evropa.
Fólk eru rødd av øllum
ræðumyndunum, sum
politikkarar og fjølmiðlar
hava málað, og krevja ein
harðari politikk. So
núverandi danska stjórnin
velur at argumentera við,
at í arabisku londunum er
politikkurin so og so
strangur og tí kunnu vit
brúka sama politikk yvir
fyri arabum. Danska
stjórnin velur altso at
melda seg úr Vesturevropa
á hesum øki. Danska
stjórnin velur ein politikk,
sum er kendur úr Suður
Afrika, úr Irak úr Nazi
Týsklandi og Ísrael.
Men vit føroyingar hava
ongan áhuga í at melda
okkum burturúr Evropa, tí
mugu vit siga stopp, og
saman við hinum
londunum fordøma okkara
donsku ríksfelagar.
Vit mugu fordøma danir!
Niels Uni Dam skrivar:
Í Lon – fyrsta sosiala byggingin í Havn
GAMLAR HAVNARMYNDIR
Lagt til rættis:
Birgar Johannessen
Tá London-bólkurin »The Times« vitjaði í 1968
Í 1968 vitjaði enska or-
kestrið, The Times, í Før-
oyum, og hildu teir m. a.
konsert í Sjónleikarhúsi-
num í Havn.
Hendan myndin er tikin
í hesum sambandi, og eru
teir 12 menninir aftast frá
vinstru hesir: Kári Mour-
itsen, frásøgumaður, Hans
Chr. Clementsen, Finn-
bjørn Johansen, Jógvan
Telling Joensen, Frants
Marius Olsen, Sigurd
Bech, Birgar Johannes-
sen, Rúni Øster, Niels
Símun Johannesen, Jógv-
an Dahl, Jógvan Sofus
Vágsheyg og Símun Arge.
Teir átta í miðjuni eru
frá vinstru: Ólavur Øster,
Jóannes Nielsen, Marius
Joensen
á
Hvítanesi,
Andras Samuelsen, Jógv-
an Hendrik Johannesen,
Finnbogi
Johannessen.
Tveir lítlir tónleikarar á
knøum eru: Kolbein Sim-
onsen og Jógvan Nielsen.
Sitandi
fremst
frá
vinstru eru teir í bólkinum
úr London, The Times.
Uttast høgrumegin sigur
Eirikur Rasmussen.
Myndina eigur Maja
Joensen.
Soleiðis sá ein Citrón-
etikett hjá Restorff út í
sjeytiárunum…
Sosialurin Nr. 18 - 26. januar 2002
3
SAMRØÐA
Ingrid Bjarnastein
Køkurin í Missiónshúsinum í
Nólsoy er karmur um samrøðuna
við Terja Rasmussen. Missións-
húsið í Nólsoy virkar nú sum
dagstovnur hjá 15 børnum frá 0
– 10 ár. Tað er í hesum dagstovn-
inum Terji Rasmussen dagliga
starvast, og tað er í Nólsoy, at
hann ætlar at seta búgv. Lívið
sum trubadurur er komið at
enda, og nú er ætlanin at byggja
hús í Nólsoy saman við gentuni,
og báðum døtrunum. Eisini er
ætlanin at fáa egið studio í
kjallaran.
Men hvussu ber tað til, at ein
havnarmaður, búsitandi í Keyp-
mannahavn, brádliga vendir
heimaftur á klettarnar og síðani
velur at búseta seg í eini lítlari
bygd sum Nólsoy.
– Grundirnar eru nógvar, hví
júst Nólsoy er bygdin eg havi
valt at búseta meg í, sigur Terji
Rasmussen.
– Fyri tað fyrsta, so hava eg og
gentan tosað um, at tá vit skuldu
flyta heimaftur, so skuldi tað
vera til eitt av teimum smærru
plássunum nær við Havnina.
Mær hevur eisini altíð dámað
væl í Nólsoy og mær dámar væl
frið. Tað tekur heldur ikki langa
tíð at fara til Havnar, og tað er
eisini væl bíligari at byggja hús
og keypa grundstykki í Nólsoy
enn tað er í Havn. Nú havi eg
allan mín uppvøkstur sæð
Nólsoynna, meðan eg nú ístaðin
fyri sleppi at síggja inn á
Havnina.
Stórtrívist
Terji varð útbúgvin pedagogur á
læraraskúlanum í januar 1995,
og fór í 1998 niður til Keyp-
mannahavnar. Í Danmark ar-
beiddi Terji á einum viðgerðar-
heimi fyri ung, sum kanska kann
samanberast við Rókina úti á
Argjum. Eftir at hava starvast har
í tvey ár, valdi hann at gerast
fulltíðartónleikari burturav, sum
hann sjálvur sigur. Terji leigaði
seg inn í eini høli í Herlev, har
hann gjørdi sítt egna studio. Í tí
studionum vórðu tríggjar fløgur
framleiddar, og sum eitt ískoyti
byrjaði hann at spæla á nátt-
klubbum og líknandi.
– Men at syngja "Hotel Cali-
fornia" á eini barr er "dødens
pølse" í longdini, greiðir Terji
frá.
– Tí valdi eg at geva mítt
trubadur virksemi upp, og flyta
heim til Føroya eitt hálvt ár "ov
tíðliga". Eg kundi eisini valt at
fingið mær arbeiði niðri, fyri
síðani at siga upp um eitt hálvt
ár, men eg valdi heldur at flyta
heim til eitt nýtt lív í Nólsoy.
Songfuglurin sigur, at hann
stórtrívist í Nólsoy og nólsoying-
ar hava tikið væl ímóti sær.
– Eg fari ikki til Havnar uttan
so, at eg havi eitt ørindi, sigur
Terji.
– Eisini her á barnagarðinum
trívist eg væl. Eg hevði ongar
forvæntningar til arbeiðið her, so
eg eri hvørki vorðin positivt ella
negativt yvirraskaður.
Tó sigur Terji, at tað eru tey
størru børnini, ið hava tikið best
ímóti honum. Tey smærru hava
ikki rættiliga vant seg við at eitt
mannfólk er komið í húsið enn.
Rótleysur
– Nú er tað eisini soleiðis, at eg
sjálvur helst vil, at míni egnu
børn skulu vaksa upp í sama
umhvørvi sum eg gjørdi. Føroyar
hava eitt nógv sunnari umhvørvi
enn tey hava aðrastaðni, har
børnini ikki kunnu fara út einsa-
møll, tá teimum lystir. Men við-
hvørt haldi eg, at man gloymir at
taka børnini í álvara. "Hatta er
bara eitt barn", "Ikki lurta eftir tí
børn hava at siga" og so fram-
vegis verður alt ov ofta sagt,
sigur Terji Rasmussen
Terji hevur tó sjálvur ta áskoð-
an, at eitthvørt barn skuldi verið
heima, til tað var tvey ára gam-
alt, og harvið eisini havt annað
av foreldrunum heima hjá sær.
Men hann leggur tó dent á, at tað
er samfelagið, sum vit liva í í
dag, sum ger, at hetta ikki er
møguligt. Tað eru ikki foreldrini,
ið hava skyldina fyri, at tey ikki
kunnu vera heima hjá børnunum
tey fyrstu árini.
Spurdur, um hann heldur tørv-
ur er á mannligum pedagogum,
svarar hann, at tað er tað so
avgjørt.
– Eg vóni, at fleiri menn velja
at gerast pedagogar í framtíðini.
Børn, og kanska serliga dreingir,
hava eisini brúk fyri eini mann-
ligari fyrimynd. Kvinnur eru av
náttúru meira bangnar av sær, og
ofta kann hetta steðga børnunum
í at kanna síni egnu mørk. Konur
eru meira hjúklutar enn menn.
Soleiðis er kynsbýtið nú eina-
ferð, um tú vilt tað ella ei.
Men Terji ætlar sær at støðast í
Nólsoy. Tað er í øllum førum
ætlanin. Familjan flytir heim í
juni, og so skjótt sum liðugt er at
útstykkja, verður farið í gongd
við at byggja hús.
– Um hetta er mín endastøð
veit eg ikki. Eg eri rótleysur og
eg slái ikki røtur nakrastaðni. Eg
flutti til Danmarkar fyri at sleppa
undan føroyingum, men tá eg so
endaði mitt á Oyrasundskollegi-
enum, hevði eg meira føroyingar
rundan um meg, enn eg hevði
havt, um eg hevði eina íbúð í
Havn. Men nú eri eg komin í
tann aldurin, har eg havi ein
etableringstørv. Ommur og abbar
eru deyð, mamma býr niðri, so
nú er tíðin komin at fáa mítt
egna, og tað skal vera í Nólsoy.
Eg skal ikki siga, at eg kanska
fari burtur eitt ár ella tvey, men
eg fari altíð at venda aftur til
Nólsoyar.
Havnarmaður í Nólsoy
Ein av songfuglunum í Føroyum, sum hevur verið virkin í tónleikinum í
mong, mong ár, er Terji Rasmussen. Terji er kendur frá millum øðrum
Frændum, Føstufressum og Moirae, har hann hevur havt ein stóran leiklut. Nú
er 35 ára gamli havnarmaðurin fluttur úr Keypmannahavn til Nólsoyar, har
hann arbeiðir á dagstovninum. Og tað er í Nólsoy, Terji ætlar sær at støðast
Rótleysi Terji Rasmussen setur búgv í Nólsoy
Mynd: Jens Kristian Vang
C
M
Y
K
21
20