týsdagur 4. januar 2000síða 9

17 tíðindablaðið sosialurin Nr. 1 - 4. januar 2000 16 tíðindablaðið sosialurin Nr. 1 - 4. januar 2000 Hvítur : Carl Eli Nolsøe Samuelsen, rating 2040 Svartur : Martin Brekká, rating 2100 1.d4 Rif6 2.c4 e6 3.Rif3 d5 4.Ric3 c6 (Byrjanin kallast frúgva- bragd) 5.cxd5 exd5 6.Bg5 Be7 7.e3 Ribd7 8.Bd3 0-0 9.0-0 Re8 10.Rb1 (Geri meg kláran til b4_fyri síðani at leika b5) Rif8 11.Rie5 Ri6d7!? (Mangan havi eg telva hesa byrjan, bæði við hvítum og svørt- um, men handan riddar- aleikin havi eg aldin sæð fyrr) 12.Bxe7 Fxe7 13.Rif3 (vildi ikki býta riddaran av á d7, tí so fær hann útvikla bispin og fær samstundis rókasam- band) Rif6 14.b4 Bg4 15.Be2 Rad8 16.b5 Rie4! (Martin fær avviklað støðuna við skili) 17.Rixe4 dxe4 18.Rid2 Bxe2 19.Fxe2 c5 20.dxc5 Fxc5 21.Rib3 Fb6 22.Rfd1 (Her bjóðaði eg javnleik. Eg kendi meg Klaksvíkin karmur um fimta umfar CARL ELI NOLSØE SAMUELSEN Talv: Á aðalfundi í fjør heyst hjá talvsambandinum varð avgjørt, at í fimta og tíggjunda umfari skuldi allir dystirnir í teimum trimum deildinum verða telvaðir undir sama taki. Ósaskúlin í Klaksvík verður karmur um fimta umfar nú komandi leygardag klokkan 12.00. Tíggjunda- og síðsta umfar í liðkappingini verður í Havnini síðst í februar. Hetta tiltak sum klaksvík- ingar skipa fyri leygardagin, er sera umráðandi fyri fel- agskapin og felagsandan í føroyskari telving, og tískil má eitt sovorðið tiltak ikki detta niðurfyri. Liðkappingin í ár er nógv merkt av, at kollfirðingar bert manna lið í fyrstu deild. Tíðliga í kappingarárinum nøgdan við javnleik í hes- ari støðu, men Martin tók ikki av) Rie6 23.Fc4 h6 24.a4 (24.Fxe4 Fxb4 gevur svartan lítlan fyrimun) Rig5 25.Rbc1 Fg6 26.Fc7!? (Kongastøðan hjá mær sær veik út, men enn er hon trygg) 26_..Rd3 (Svartur fær einki burtur- úr riddaraskúkunum á f3 ella h3) 27.Ric5 Rxd1+ 28.Rxd1 b6 (Báðir eru í tíðarneyð) 29.Rd8? (Orsøkin til spur- nartekið sæst um fáar leikir) Rxd8 30.Fxd8+ Kh7 31.Rib3 Fe6? (31_.Rif3!+ 32.Kh1?? Rie1 33.g3 Fg4 og hvítur verð- ur mátaður. 31_.Rif3+ 32.Kf1 Rixh2 33.Kg1 og svartur hevur fyrimun) 32.Fd1 Fc4 33.Rid4 Fd5 (Martin bjóðaði javnt, men eg sá ein seinasta møguleika og leikti víðari) 34.Fc2 Rie6? (34_.f5 einasti leikur) 35.Ric6! Ric5 (35_.Fd7 36.Fxe4+) 36.Rixa7 Fd3? (Frúgvaavbýtið er ikki besta loysn í tílíkum enda- talvi) 37.Fxd3 exd3 38.Kf1 Rixa4 39.Ke1 Kg6 40.Kd2 Kf6 41.Kxd3 Ke6 42.Kc4 Ric5 43.f3? Rid7? (Her var neyðugt hjá mær at leika við tað sama 43.Ric8, so- leiðis at svarta støðan læstist. Eg var heppin, tí Martin átti at leika 43_.Kd6 og tá er sera tor- ført hjá mær at vinna) 44.Ric8 g5 (Martin kann ikki flyta riddara ell kong, tí antin missir hann finnu afturat ella letur hann kongin hjá mær koma inn í støðuna) 45.Kd4 h5 46.h3 f5 47.f4 g4 48.Kc4 h4 49.Kd4 g3 50.Kc4 Rif6 51.Rixb6 Rie4 52.Rid5 Rid6+ 53.Kc5 Rixb5 54.Rie7! (Stuttlig støða, báðir riddarnir standa í deyða, og eingin kann drepast) Ria3 55.Ric6! (Síðsti kjansur hjá Martin er, um eg leiki 55.Rig6 Ric2 56.Rixh4 Rixe3 og javn- leikur er besta boð) Rib1 56.Rid4+ (55_.Ric2 56.- Rid4+ riddaraavbýtið) Kf6 57.Rif3 Ria3 58.Kd4 Rib5+ 59.Kd3 1-0 tóku teir sítt 3. lið úr kapp- ingini, og mátti stutt seinni eisini taka 2. liðið úr kapp- ingini. Teir eiga nógvir góð- ir telvarar sum kundu telva við, men manglandi áhugi hjá hesum monnum er helst orsøkin til hetta stóra for- fall. Eftir fýra umfør er Havn- in klárt á odda í fyrstu deild, men klaksvíkingar liggja og lúra tvey og eitt hálvt stig aftanfyri. Í aðru deild eru vestmenningar eitt vet frammanfyri næstu liðini. Í triðju deild og unglinga- deildini er kappingin somu- leiðis hørð og opin. Talvið hesa vikuna Talvið niðanfyri varð telvað miðskeiðis í november, tá Hval- vík og Havnin møttust í liðkappingini. Frammanundan varð roknað við einum jøvnum dysti, men havnarmenn vunnu 3,5- 0,5. Talvið sum er millum meg sjálvan og Martin Brekká á fyrsta borði er langt, áhugavert og ikki heilt feilfrítt. Tíðindaskriv frá Mjølnir 45 lið hava boðað frá lut- tøku í ár. Hetta tal er væl lægri enn undanfarin ár. Í ár er kappingin fyrsta viku- skifti í árinum, sum er naka- ð fyrr enn vanligt, og er hetta møguliga ein av or- søkunum til lága luttakara- talið. Kappingin fer annars fram í KÍ høllini og í fim- leikarhallum skúlans, og verða innleiðandi dystirnir leiktir leygardagin. Sunnu- dagin verður so farið undir at leika finaluumførini. Vinnandi liðini fáa steyp og heiðurstekin, og er tað P/F Kósin Seafood, sum let- ur hesi. Í samband við kappingina verður skipað fyri dansi leygarkvøldið, og verður hesin hildin í Lognbrá. Komandi vikuskifti fara bestu kvinnuliðini í land- inum undir seinnu helvt av landskappingini. Størsti spenningurin man helst vera tengdur at, um klaksvíks- genturnar fara at halda fast um oddasessin, ella um nak- að av hinum liðunum man megna at taka tær aftur. Tað av hinum liðunum, sum á pappírinum hevur besta møguleikan at taka Stjørnuna aftur, er Kyndil, men kyndilsliðið verður nakað skert, nú vit fara und- ir seinnu helvt. Semona og Beinta burtur Tað er nevnliga soleðis, at bæði Beinta Sørensen og Semona Fjallstein verða burturstaddar meginpartin av dystunum í seinnu helvt, og tískil er líkt til, at kynd- ilsvenjarin, Flemming Raben, verður noyddur at finna aðrar streingir at spæl- a upp á. Beinta fer um fáar vikur niður til Danmarkar, har hon ætlandi skal útbúgva seg til fysioterapeut, meðan Semona fer at nýta komandi hálva árið at ferðast í. Talan er tó ikki bara um frágongd, tí Frida Johanne- sen, sum fyrr hevur verið at sæð á besta kyndilsliðnum, er nú heimafturkomin, og hon hevur longu verið og vant nakrar ferðir. Flemming Raben við- gongur eisini, at tað fer at krevja eitt sindur av um- skipan, tá hópurin broytist soleiðis, men sum hann sig- ur, so er ikki so nógv at gera við hetta, og tær, sum eftir eru, mugu so royna at klára seg sum frægast. Talan hevur annars verið um at fáa onkran útlendskan leikara hendan vegin, men higartil er einki komið burt- ur úr hesum práti, o g nú er helst somikið langt fráliðið, at einki fer at spyrjast burtur úr hesum. Líkt er sostatt til, at tað verður eitt nakað skert Broytt kyndilslið Talan er um bæði til- og frágongd hjá føroyameistarunum úr Kyndli, nú endaspælið í hondbólti fer av barkastokki kyndilslið, sum í vár fer at taka kappingina upp við Stjørnuna, men hópurin má framvegis metast sum ein hin sterkasti í landinum, so ikki er óhugsandi, at tað kann fara at gerast heilt spennandi. Beinta Sørensen fer í næstum av landinum í útbúgvingarørindum Hevur tú eina søgu ella tíðinda- stubba til ítróttin, ber altíð til at seta seg í samband við okkum á tlf. 311820 ella við at senda teldupost til: jakup@sosialurin.fo Komandi vikuskifti skipar Mjølnir fyri árligu flogbólts- kappingini fyri eldri deildum í Klaksvík Hendan seinasta dagin í ár- inum er náttúrligt at taka samanum. Í samanumtøkuni av skeiðinum hjá sitandi landsstýrissamgongu má standa ovast á breddanum, at pengarnir fossa úr lands- kassanum. Síðani fullveld- ismenninir tóku við leiðsl- uni í Tinganesi, eru útreiðsl- urnar á fíggjarlógini øktar eina slaka millión krónur hvønn einasta yrkadag! Hetta eru sjálvsagt tøl, ið tala. Men áðrenn eg nemi við fíggjarliga óskilið í Tinganesi, ætli eg at líta eitt sindur aftur um bak. Flestu okkara munnu verða samd um at nógv er broytt hesi seinastu hundra árini, og einki er at ivast í, at broyt- ingarnar fara at ganga skjót- ari í komandi øld. Eg skal bert stutt nema við fyrstu árini í hesi øldini. Tíðin í dag er so nógv ørvísi, enn tíðir- nar vóru tá. Politiska skip- anin, mentanin og fólka- hugsanin vóru ørvísi, og tað er ein royndur lutur, at hvør tíðin skilir ikki aðra. Tó var tað fyrst í hesi øld- ini, at føroyskur partapoli- tikkur kyknaði, og fleir- flokka skipanin sá dagsins ljós. Samfelagið, sum vit síggja í dag, er framhald av teirri menning, sum grund- arlag varð lagt undir tá. Tvey heimskríggj vóru í fyrru helvt av 20. øld, og hesi høvdu stóra ávirkan á føroyska gerandisdagin. Serliga tað seinna kríggið, broytti føroyska samfelagið og politisku skipanina nógv. Føroyar eftir 1948 Eftir at Føroyar og Danmark undir Seinna Heimsbardaga høvdu verið hertikin av hvør sínum stórveldi í fimm ár, dugdu øll at síggja, at ikki bar til at venda aftur til gomlu amtstøðuna. Mikið politiskt stríð var um hvørja skipan, Føroyar skuldu hava í staðin. Men endin var so, at vit fingu heimastýrislóg- ina. Tað var undir Heima- stýrisskipanini, at rættilig ferð kom á menningina av føroyska samfelagnum. Føroyar gjørdust eitt nú- tímans vælferðarsamfelag, sum fylgdi menningini í okkara grannalondum. Men føroysku loysingar- flokkarnir vildu alla tíðina hava hesa skipanina burtur - uttan at hava nakað betri at seta í staðin. Sambands- flokkurin hevur tó - frá fyrsta degi - vart hesa skip- an. Hon gav víðastu karmar hjá føroyska samfelagnum at fáa lut í samfelagsmenn- ingini, og hon tryggjaði Føroya fólki bestu kor. Sambandsflokkurin í 20. øld Sambandsflokkurin hevur síðan stovnanina í 1906 haft ein tíðandi leiklut í føroyskum politikki. Frá tí at fyrsta landsstýrið varð skipað í 1948 og til dagin í dag, hevur Sambandsflokk- urin verið í samgongu í um- leið 31 ár - harav hevur flokkurin átt løgmann í um- leið 20 ár. Sambandsflokk- urin var við til at seta Heim- astýrislógina í verk. Flokk- urin var við til at endur- nýggja fiskiskipaflotan, og at seta fólkapensiónina í verk. Hann var eisini við til at fremja samtíðarskatta- skipanina og at útbyggja farmaskipaflotan. Tá bú- skapurin var ovurupphitað- ur í 80-árunum, var flokk- urin við til at seta bundna uppsparing í gildi o.s.fr. Sambandsflokkurin hev- ur altíð verið hornasteinurin í føroyskum politikki. Kreppan í 90-árunum Tá føroyska samfelagið fyri umleið tíggju árum síðani varð rakt av búskapar- kreppu, góvu loysingar- flokkarnir Heimastýrislóg- ini skyldina fyri, at kreppan kom. Hetta gjørdu teir fyri at tváa hendur. Øll vistu, at vit í nógv ár høvdu havt bæði almenna og privata ovurnýtslu í Føroyum Vit høvdu lænt pening og ve- hildið, so tað forsló. (Car- agata álitið s. 33) Árini frá 1994 til 1998 eydnaðist tað við Sambandsfloksins leiðslu at rudda upp og reisa samfelagið á føtur aft ur undir somu stjórnarskip- an, sum aðrir søgdu seg ikki kunna stýra við. Tað sigur seg sjálvt, at ein skipan, Nakrar viðmerkingar á gáttini til ár 2000 sum megnar at lyfta eitt samfelag úr djúpari búskap- arkreppu og samfelags- kreppu, kann ikki vera ors- økin til, at samfelagið kom í hesa somu kreppu. Broyt- ingar eru náttúrligar Flestu lógir og skipanir mugu kort- ini av og á dagførast fyri at fylgja við tíðini og samfel- agsmenningini. Soleiðis er eisini við Heimastýrislógini og Heimastýrisskipanini. Sambandsflokkurin hevur í farna ári tilevnað eitt ný- skipanaruppskot, sum skal tryggja framhaldandi menn- ing av føroyska samfelagn- um í Ríkisfelagsskapinum. Eftir hesum uppskoti skulu Føroyar gerast alt meira sjálvbjargnar, væl- ferðarsamfelagið verður varðveitt og ment, og kom- andi ættarlið fáa fjølbroytt- ar møguleikar í altjóða høpi. Tað einasta vissa sitandi landsstýri hevur hinvegin sett sær fyri, at Føroyar skulu gerast fullveldi. Longu í komandi ári er ætlanin, at loysa Føroyar úr Ríkisfelagskapinum. Sostatt verður ár 2000 eitt avger- andi ár fyri framtíð Føroya. Landstýrið ætlar, at ein av bestu og tryggastu samfel- agsskipanum í heiminum skal takast frá føroyingum. Helvtin av búskapinum skal hvørva, og somuleiðis skulu rættindini, sum føringar hava í ríkinum, hvørva. Hetta er tað einasta, sum við vissu kann sigast, at føroy- ingar fáa burtur úr ætlanum landstýrisins. Hvussu sam- felagsmyndin annars fer at síggja út, er tí ikki trupult at ímynda sær. Seinasta árið Tá vit hyggja eftir seinasta árin- um, so er eitt stórt kanning- ararbeiði gjørt, og nógvar milliónir krónur eru brúktar í samband við fullveldisætl- an landsstýrisins. Hvítabók, Caragata álitið, »Íslendsku tølini« o.s.fr. Alt hetta skuldi »hjálpa føroyingum at taka støðu til spurningin um ríkisviðurskiftini«. Men higartil má sigast, at hetta rúgvismikla og sera kostn- aðarmikla tilfar, ikki hevur sannført vanliga føroyingin um tað, sum landsstýrið vildi - tvørturímóti. Mong ivast meira nú, enn tey gjørdu frammanundan, meðan onnur hava vent loysingini bakið. Tey sum enn ikki hava vent ætlani bakið, mugu helst hava meira kunning frá landsstýr- inum, áðrenn tey síggja ørv- itisætlanina í rætta ljósin- um. Vit, sum vilja halda fram í Ríkisfelagsskapin- um, fegnast um veljara- kanningina, sum Útvarp Føroya gjørdi herfyri. Kanningin, sum varð al- mannakunngjørd beint eftir, at Hvítabók var útkomin, vísti, at 60,6% av føroysku veljarunum ynskja at verða verandi í ríkisfelagsskapin- um. Veljarar eru »gummi- stempul« Sambært veljara- kanningini hjá Útvarpinum, so halda 60,5% av teimum spurdu at spurningurin um, hvørt Føroyar skulu verða innan fyri ella uttan fyri Ríkisfelagsskapin, eigur at verða lagdur fyri veljarar- nar, áðrenn samráðingarnar við danir byrja. Sambands- flokkurin legði eisini í heyst eitt uppskot fyri Løgtingið um at halda eina slíka fólka- atkvøðu. Men uppskotið fall - bara Sambandsflokkurin atkvøddi fyri tí. Í veruleik- anum merkir hetta, at Før- oya fólk verða ikki eftir- spurd, tá okkara framtíðar- støða skal avgerast. Ikki fyrr enn samráðingarnar við donsku stjórnina eru lidnar, og sáttmálin er góðtikin av bæði Løgtingi og Fólka- tingi, sleppur vanligi føroy- ingurin at siga sína hugsan. Føroyski veljarin skal tá einans virka sum eitt »gummi-stempul«, ið skal góðtaka ein sáttmála, sum longu er avgreiddur. Ein tepur meiriluti er nøktandi, sigur landsstýrið, og fólka- atkvøðan verður ikki bind- andi. Fíggjarlógin hækkar So koma vit til fíggjarliga svansið í Tinganesi, sum hevur við sær, at pengarnir í veruleikanum fossa úr landskassanum. Tað er eitt faktum, at útreiðslurnar á V i ð m e r k i n g : fíggjarlógini eru hækkaðar við meira enn 400 millión- um krónum, síðani sitandi landsstýri tók við. Hetta svarar til einar 4 - 5 milliónir krónur um vikuna. Ella sagt við øðrum orðum: Fyri hvønn einasta yrkadag hjá hesi samgonguni eru út- reiðslurnar øktar eina slaka millión krónur! Hetta eru fíggjarligu úrslitini higartil hjá einari samgongu, ið hev- ur sum høvuðsmál, at Før- oyar skulu rekast uttan rík- isveitingar. Nú skuldu Før- oyar hava eina fullveldis- fíggjarlóg, søgdu teir. Vorð- ið sum fullveldisfíggjarlóg! Vit eru helst fleiri, sum við ljósi og lykt leita eftir trú- virðinum hjá hesi fullveld- issamgonguni. Nýggja stýr- isskipanarlógin Eisini á stýrisskipanarliga økinum er syndarliga lítið skil á hjá hesi samgonguni. Fleiri sera álvarslig dømi eru um hetta. Sambært stýrisskipanar- lógini, er tað løgmaður, sum hevur eftirlit við og harvið ábyrgd av, at hvør lands- stýrismaður situr fyri sínum málsøki á lógligan og full- góðan hátt. Tó hava vit í hesum valskeiðinum sæð, at hesar reglur verað ikki fylgdar. Løgmaður sær ímillum fingrar við lands- stýrismonnum, og hetta mágar støðið undan stýris- skipanarlógini Við embæt- isførslu síni skapar løgmað- ur óhepna siðvenju, sum ger stýrisskipanina maktar- leysa. Vit hava í hesum val- skeiðinum sæð, at ein lands- stýrismaður var baði ákærd- ur og dømdur uttan at verða settur frá. Vit hava í hesum valskeiðinum eisini sæð, at ein landstýrismaður ikki vildi seta lógir í gildi, sum vóru samtyktar í Løgting- inum. Og so hava vit í hes- um árinum eisini verið vitni til, at landstýrismaður fór niður í landskassan eftir peningi, ið hvørki var játt- aður av Løgtingi ella fíggj- arnevnd. Heldur ikki hetta fekk avleiðingar! Hví landsverksfrøðingurin var frákoyrdur, er fyri mong ein gáta. Hetta kostar skatta- borgarunum milliónir av krónum í starvsútreiðslum. Men gátan verður ikki svarað, og onki fær avleið- ingar. Nógv avgerandi lýti Saman um tikið er politikk- inum hjá fullveldissam- gonguni sera vandamikil fyri føroysku tjóðina: Rík- isrættarliga siktið er skeivt og í stríð við fólkaviljan. Veljararnir verða vanvirdir og misbrúktir í einum kvett- líknandi talvi, har leikt verður um lagnuna hjá ein- ari heilari tjóð. Fíggjarliga stýringin er ein sonn skand- ala. Og ferð eftir ferð verða reglur ikki fylgdar, uttan at nakað fær avleiðingar fyri nakran. Úrslitini tala fyri seg í einari samanumtøku, sum fullveldisflokkarnir valla kunnu erpa sær av her á gáttini til ár 2000. Vit síggja inní eitt avgerandi ár fyri føroysku tjóðina. Eitt ár, sum í ringasta føri kann taka bestu møguleikar, frælsi og tryggleikan frá okkum, umframt at spjaða føroysku tjóðina. Mítt nýggjársynski fyri lagnuárið 2000 er, at vit í Føroyum velja røttu leiðina í málinum um framtíðar- støðu Føroya, leiðina sum føroya fólk longu hevur sæð, men sum politikarar teirra ikki vilja kennast við. Á tann hátt seta vit punktum fyri langdrigna orðaskiftin- um, so vit sleppa undan pol- itiskt, og fólksligu polar- iseringini. Eisini í 21. øld eiga Før- oyar og føroyingar at taka lut í altjóða menningini við øktum sambandi og sam- starvi — eisini við londini í ríkisfelagsskapinum. Við ynskjum um eitt av Harranum signað nýggjár. Edmund Joensen formaður Sambandsfloksins Tað er ikki lukkuligt, um tú sum føroyingur sigur tað,tú sjálvur - og øgiliga nógv onnur - hugsar. Serl- iga ikki, um tað hevur nakað við mentan at gera. Hygg bara at, hvussu teir ummælarar, sum tora at vera atfinningarsamir og erligir, verða viðfarnir. Vit sóu einaferð herfyri, hvussu tað gekst Carl Joh- an Jensen, tá hann dittaði sær at siga, hvat hann helt um ávísar føroyskar bók- aútgávur. Og nú fyri jól var Eyðun Andreasen so frekur at siga, hvat hann heldur um hesar kanning- arnar, sum verða gjørdar av aldarinna einum og hvørjum. Tað er nærliggjandi at spyrja, hvat feilar okkum føroyingum? Eru vit veru- liga so býtt, at vit halda, at alt, sum verður gjørt her, er so avbera gott, at ikki ein fingur kann setast á nakað sum helst? Er tað veruliga so, at vit ikki tora at siga, hvat vit halda um tað, sum givið verður út, tí vit eru bangin fyri, at tað fer at skaða út- gevaran fíggjarliga? Ella er vit so smásár, at vit verða formermað, bara tí onkuur dittar sær at siga, at tað, sum út verður givið á føroyskum, ikki stendur mát við tað, útgevarin sjálv- ur heldur? Hetta seinasta er ivaleyst nakað nær veruleikanum. Og so er spurningurin, hvørjum vit skulu hyggja at. Tí, sum gevur út og verður fornermaður, ella tí freka og ófantaliga ummælaranum, sum ikki dugir fólkaskikk og kann lata hampafólk sleppa at geva út tað, tey hava hug til. Harra Guð, vit hava jú frælsi til næstan hvat sum helst. Talifrælsi, skrivifrælsi og so víðari. Tó er ikki líkt til, at vit hava frælsi til at ummæla føroyskar bøkur og kanningar av aldarinnar persónur. Og tað er í grund- ini løgið, at fólk reagera so- leiðis, sum vit hava sæð í fleiri førum. Tí hvussu bera hesi somu fólkini seg at dagliga? Tey siga akkurát tað sama, sum slí-kir ditti- muntar sum Carl Johan og Eyðun eru so frekir at bera alment fram. Munurin er bara, at hesir báðir tora at leggja navn til. Og tað er meira, enn sigast kann um tann stóra ummæl- araskaran, sum gongur í krókum og skotum og um- mælir bæði líkt og ólíkt. Væl kvalifiserað halda tey sjálvi. »Men tú mást ikki siga tað aftur frá mær. Nei, nei, ert tú óður. Hvat nú um systkinabarn gummu abba- dóttir handan, sum skrivaði, fær tað at vita. Vit kennast, og so verður galið, og tey fara bara at finna upp á okk- urt at siga um meg. Nei fyri frið skuld er best at lata vera. Men tað er heilt sikk- urt, at hatta var nakað for- ferdiligt lort, sum kom út til jólar. Tavavist.« Og so koma tey dulnevndu lesar- abrøvini sleingjandi. Í hesum seinna førinum, nevnt er, eru tey flestu tó so fræg, at eitt navn stendur undir. Og tað er so eitt stig rætta vegin. Men eg kann ikki lata vera við atsiga, at ikki alt, sum borið hevur verið at Eyðuni Andreasen hesar dagarnar, hevur verð líka vælumhugsað, áðrenn sent er til bløðini. Til dømis at fara at ivast í, um vit yvirhøvur høvdu havt nakað føroyskt mál, um Victor Danielsen ikki hevði virkað, sum hann gjørdi, er helst at leggja honum í so nógvar dygdir til. Tað verður nógv givið út til olar, og eingin, sum hugsar eitt lítið sindur, kann siga annað enn, at tað er væntaði vinning- urin av søluni, sum ásetur útgávutíðina. Og tað er heilt givið, at sumt verður eisini merkt av hesum. Tí tað er eingin ivi um, at ikki alt í hesi rúgvuni er líka gott. Men Guð náði og troysti tað ólukkudýrið, sum torir at siga tað alm- ent. Edvard í Skorðini Joensen Eitt sindur um at siga sína hugsan