mikudagur 18. august 2010síða 21

21 Mikudagur 18. august 2010 · Nr. 121 Sosialurin Oyggjablaðið happing. Tað var heldur hinvegin: Teir yngru føldu meg sum eina syst ur, meðan teir eldru føldu meg sum eina dóttur. At eg skuldi verða til ólukku fyri skip og manning, var ongatíð tikið uppá tungu, vísir John vá á. Hon hevði sum vera man nak að av sjóverki, men tá tey vóru kom in til Vestmannaoyggjarnar merk ti hon einki til tað. Tað ein as ta sum hon ikki kundi eta var havra­ greytur, sum hinir av mann ing ini hinvegin dámdu sera væl. Aftanfyri skorsteinin Arbeiðið í messuni umborð á einum skipi verður gjørt eftir ávísari skip­ an og innan ávísa tíð. Johnvá varð purr að út árla á morgni, og arbeiddi so til nakað út á kvøldið, tá hon fór á frívakt. Hóast hennara arbeiðið var í messu ni, ynskti hon at sleppa at gera tað sama sum allir hinir ar­ beid du við. ­ Eg meini so við, ­ teir ótu jú ikki alla tíðina, sigur hon brosandi. ­ Eg varð tí við í øllum arbeiðinum um borð. Eg slapp tí bæði at egna, krøkja inn, blóðga, arbeiða í lastini og mín sann eisini at banka ís. Fríløturnar vóru brúktar til ymiskt. Serliga væl dámdi henni frí løtu na seinnapart sunnudag. Tá varð altíð borðreitt við lagkøku, og við einum slíkum í hond og einum heit um kaffi aftrat, plagdi hon at seta seg afturum skorsteinin um­ borð og bara njóta útsýnið. ­ Tað var fantastiskt bara at sita so leið is og nýta tey stóru og veldigu ís fjøl l ini. Ognú, sum tað var flott. Gott at hoyra kvinnurødd Hóast nógv var at gera umborð, var eisini tíð at tosa heim og við onnur skip sum eisini vóru á fiskileið. Serliga væl minnist hon ta einu sam røðu, sum hon hevði við Palla hjá Mariannu, sum var skipari um­ borð á Klakki. Hesin vildi bara vita, hvus su eg hevði tað. ­ Hann var eisini bleytur av sær, og hann segði tá, at tað var sera gott at hoyra málið á eini kvinnu sum var til skips. Dagur datt av degi umborð á framhald SJÓKVINNA - Tað var eitt heilt fantastiskt upplivilsi at vera til skips. Eg angri ikki eina løtu at eg mynstraði umborð á Jákupi B, sigur 64 ára gamla, Johnvá Josephsen í Klaksvík. Í 1962 fór hon á sín fyrsta túr til skips Eg veit ikki hví, ið ikki fleiri ungar kvinnur eru farnar til skips gjøgnum árini. Kanska halda tær, at tað er skomm at vera sjómaður