mikudagur 25. august 2010síða 24

Mikudagur 25. august 2010 · Nr. 124 24 Sosialurin Oyggjablaðið Orð&myndir: Snorri Brend Í Skálafirði: Hetta er sum einhvør onn ur skúlastova í einumhvørjum nú tíð ar fólkaskúla í Føroyum. Øll neyðug útgerð til undir vís­ ing ina er tøk. Bøkurnar eru har. Samvirkna talvan er har. Ein floks­ lærari, ið hevur royndir við inn­ skúl ing ini er har. Og haraftrat er skúla gongd in í Bláu stovu, har teir bláu litirnir eru eyðsýndir, m.a. við liti num á gardinunum. Teir átta næmingarnir eru setst­ ir, hvør við sítt egna borð, og ein av dreingj unum, Martin Óli baksast hesa løtuna við at fáa taskuna upp at hanga. Og so nær hann akkurát at siga hey við ein annan, ið situr beint aftanfyri hann og sum hevur ging ið í somu dagrøkt sum hann. ­ Hey Dánjal, sigur Martin Óli, sum kemur úr Søldarfirði hvønn morg un. Birna riggar telduna til, alt með an klokkan nærkast løtuni, tá skúla dag ur in skal byrja. Fá sekund yvir 9 biður hon næmingunum góð­ an morgun: “Góðan morgun, fyrsti flokk ur”. Tey eru skjót at svara aftur og heilsa lærara teirra við sama svari, so leið is at dagurin kann fáa eina góða byrjan. Lærarin takkar fyri, og bið ur nú næmingarnar sita stillar, tí nú skulu tey byrja sum tey plaga ­ við morgunsangi og bøn. Birna takkar Gudi fyri tann nýgg ja dagin, fyri hvønn einstakan næm ing, og biður Hann vera við teimum øllum henda fimta skúla­ dagin í frískúlanum. ­ Ger tað eisini so, at næm ing ar­ nir kunnu læra ordiliga nógv, og at tey eisini verða góð hvør við annan, bið ur hon. Tey syngja síðani tveir kendar barna sangir sum kendir eru úr sunnu dags skúlanum. Hvør teirra syng u r við sínum munni sjálvandi, Frískúli Klokkan er nakrar fáar minuttir í 9 fríggjadagin, tá bæði lærari og næmingar eru klár til dagsins fyrsta tíma. Fimti dagur í kristna frískúlanum Keldan er um at byrja. - Ja, gerið so væl, og seti tykkum niður við borðini. So kunnu vit byrja, sigur Birna Vestergaard, flokslærari í 1. flokki Snorri Brend Tað var ein spennandi dagur, tá Mart in Óli mánadagin í farnu viku á fyrsta sinni trein inn um skúl ans gátt í frískúlanum í Keld ­ u ni. Eitt nýtt kapittul var byrj að í hansara lívi, nú hann á fyrsta sin ­ ni kann kalla seg skúla næm ing. Í longri tíð hava fólk í sam­ kom u ni Kelduni í Skálafirði ar­ beitt við at fyrireika frískúlan, og tá hinir skúlarnir byrjaðu eft­ ir summarsteðgin, byrjaðu tey eisini her. Útbúnir lærarar vóru fingnir til vega, og skúlaleiðarin, Jastrid Høj kundi gleðast um, at átta børn byrj aðu í hesum fyrsta krist na frí skúla num í Føroyum og at fleiri eisini tóku við til boð­ n um um frí skúla, forskúla og frí­ tíðar stovu. Allur tann nýggjasti skúla­ út bún að urin er fingin til vega, so leið is at undirvísingin kann vera á hædd við hana, sum aðrir næm ingar í 1. flokki fáa í øðrum skúl um. Hóast játtan frá Menta mála­ ráði bæði um skúlaætlan, tíma­ tal og næm inga tal, vantar enn nakað í at fáa javnvág í rakst ur­ in. Men aftanfyri skúlan stendur sam kom an Keldan, sum í sínum vi sjón um hevur ætlanir um ein krist n an frískúla. Martin Óli er komin í ein lítl­ an skúla við smáum flokkum, her lær ar in hevur góða tíð til tann ein staka næmingin og har størri dent ur verður lagdur á tey kristnu virð ini. Og her hevur hann eisini møgu leika at verða ment ur á øll um økjum ­ bæði í kunn leika, sosialt, likamliga og ikki minst anda liga. Hetta eru alt viðurskifti, ið lítli Martin Óli neyvan hugsar stór ­ veg is um. Fyri hann og tey, sum eru rundan um hann, hevur tað alt at týða at umstøðurnar eru góð ar og at hann kann læra tað sum hann skal. ­ Tað er í fínasta slag at ganga í skúla, slær ungi søldfirðingurin fast. Lært nógv Martin Óli hevur fingið pláss í fremsta raði, uttast við vind­ eygu ni. Hóast hesa plasering fylgir hann væl við í undirvísingini. Hann roynir sum frægast at gera vart við seg, tá Birna set ir teimum ein spurning fyri og annan eftir, fyri at halda sam røðuni um bók­ stav ir nar gang andi. Nú hann hevur gingið í skúla ­ num í samfullar fimm skúla dag­ ur, er tíðin vist komin til at gera støðu na upp: ­ Eg havi lært nógv. Vit hava lært um bókstavin Á, og eitt sind ­ ur um bókstavin L. Hetta dám ar mær væl, sigur ungi næm ing urin. Tá eg verði stórur Martin Óli kemur úr Søldarfirði, og má tí eitt sindur fyrri upp á morgni enn onkur av hinum næm ing un um, sum býr í Skála­ firði. ­ Tað ger einki. Eg orki væl at fara upp um morgunin, sigur hann avgjørdur. Hann hevur tvey eldri syst kin sum eisini ganga í skúla, tó ikki her í frískúlanum, tí tey eru eld ri enn hann. Fyri Martin Óla kennist tað gott at ganga í skúla. Skúlin er góð ur og flokslærari hansara, Bir­ na dugir ordiliga væl. ­ Eg veit ikki rættiliga, hvat eg fari at blíva til, tá eg verði stórur, si g u r Martin Óli Arge. Men hann hevur nøkur ár aftr at frammanfyri sær, til tess at fáa greiðu á tí spurninginum. snorri@sosialurin.fo Stuttligt at ganga í skúla NæmiNgur - Eg haldi, at tað er stuttligt at ganga í skúla, sigur tann skjótt sjey ára gamli, Martin Óli Arge úr Søldarfirði. - Man skrivar, spælir, teknar og alt møguligt Man skrivar, spælir, teknar og alt møguligt Martin Óli arge, næMingur Birna Vestergaard er flokslærari hjá 1. flokki og arbeiðir eisini nakað í frítíðarstovuni. Hon hevur áður arbeitt sum lærari í Runavík, eisini við innkoyring av næmingum iNNkoyriNg - Mær dámar væl at ganga í skúla, sigur seks ára gamli Martin Óli Arge úr Søldarfirði. Hann er væl útgjørdur til ein strævnan skúladag skúlatiNg Laksu