leygardagur 2. februar 2002síða 14
‹ fyrra síða allar 23 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 23 - 2. februar 2002
27
lótu lív í stríðnum at fáa skrivi
frælsi og talufrælsi, heilt frá
fronsku kollveltingini og fram
eftir, at menn enn ikki skulu nýta
hetta frælsi fult út, ístaðin fyri
tápulig og heimføðislig dulnevni.
Gav æðuvíkinginum rætt, tá
hann segði. “Torir tú ikki at vísa
hvør tú er, tá tú sigur tína mein-
ing í bløðunum, so eigur tú at
halda kjaft!!!”
Hann skifti evni og kom inn á
heilsuna og nú var eg knappliga
aftur á heimabana, aftan á eina
viku á B 6. Og áðrenn tyngd
kom á okkum, fór hann at tosa
um mammuna, sum hann mintist
við einum smíli. Røddin broyttist
heilt, gjørdist so eym, bleyt og
góð, tá hann tosaði um mamm-
una, sum nú er farin.
“Ja, nógv eru brekini”, suffaði
hann. “Men mamma segði altíð,
at ellisárini vóru tey simplastu í
lívinum. Sær tú, ikki lættastu,
men simplastu. Tá tú ert 67, tá er
mest sum øll ábyrgd tikin frá
tær”, segði hann. “Men kreftin,
hon kemur innan í frá.” Næstu
løtuna reyt úr honum. Hann fór
við ferð inn í dreymaheimin og
vendi ikki aftur, fyrr enn tað
reyk av havragreyti morgunin
eftir.
Nógvir føroyingar eru rein-
dyrkaðir rasistar, tað hoyrir tú so
ofta í dagligum práti. Á uppi-
haldsstovuni í dag kom prátið
inn á føroyingar, sum gifta seg
við littum útlendskum kvinnum.
“Heima hjá okkum er ein litt
komin, hon er onkunstaðni har
suðuri frá, heilt suðuri í gjøg-
num, eg minnist ikki hvar, tað
kann so gera tað sama, men hon
er vøkur, um hon er litt”, segði
ein maður á uppihaldsstovuni.
Okey, soleiðis kann tað eisini
sigast.
Eg byrji at leiðast við
hospitalsprátið. Vit tosa næstan
ikki um veðrið longur, tá vit
hittast á gongini ella aðrastaðni.
Nei, fyrsti setningurin er ofta:
“Nú hvussu liggur blóðsukrið hjá
tær í dag? Vanliga, so sigi eg
sum er, men innantanna hugsi eg
særdur: “Hvat rakar tað teg,
hvussu blóðið hevur tað í mínum
æðrum, er einki privat longur?”
Í dag er dramatikkur í
Sandágerði. Hann er eystan í
ættini, hvassur vindur og
eystanaldurnar rulla so tungar
inn ímóti høvuðsstaðnum. Á
argjalandinum bróta tær heilt úti
við Høvdan, so skjótt tær eru
komnar inn um endan á brim-
garðinum og fara so sorandi í
einum broti gjøgnum urðar-
grótið, loypa høgt upp um
klettarnar í ósanum og láta lív á
sandinum. Sandurin er so snjó-
hvítur, tá tær fara niðan og
gránar skjótt, tá tær eru á veg
oman aftur sandbrekkuna í
útsúðinum. Ein likka liggur og
rullar beint uttanfyri brimið, og
ein gráur, helst ein skurði,
hongur uppi yvir sandinum í
vindinum og væntar sær fong.
Her trekkir so frískligt, her eg
siti, hóast vindeygað er væl og
virðiliga latið aftur og tað hvínir
so lystiliga í hinum vindeygun-
um á deildini, nú stormur er
uttanfyri. Eitt framsíggið sjúkra-
hús við góðari ventilatión
leverað frá náttúrunnar hond og
sum ikki kostar eitt oyra.
Mínir dagar eru skjótt taldir
her á B6. Í morgin verði eg
útskrivaður, gongst sum ætlað og
lívsferðin heldur fram, ein dag í
senn. Og sum meistarin sigur:
“Stúrið ikki, hvør dagur hevur
nóg mikið við sínum
trupulleikar, og hvør leggur eina
alin aftur at lívinum við at
stúra?”
Týsdagur 22. januar 2002:
Um eg skuldi átt nakað avger-
andi orð at sagt um mín aldur-
dóm, nái eg hann, um Gud vil,
seinasta teinin á lívsferðini, so
hevði eg sett krøv til aldurdómin.
Eg hevði viljað havt fult skil, til
eg dróg andan seinastu ferð, og
eyguni brustu.
Hetta er slett ikki nakað, sum
eg havi gjørt mær tankar um fyrr.
Íblásturin kom knappliga her í
kvøld.
Ein nýggjur sjúklingur er
komin á deildina í kvøld, meðan
eg havi verið úti og brent sukur
og hesin sjúklingur nærkast
teimum 100. Hann er slett ikki í
hesum heimi, soleiðis sum vit
skilja hann. Hann liggur bara og
letur og letur sáran. Hann liggur
skamt frá okkara stovu. Í fyrstuni
helt eg talan vera um eitt sjúkt
barn, sum rullaði og murraði seg
sjálvt í svøvn. Bleyti maðurin
vaknaði í mær, og eg tók synd í
stakkalinum. Sjúkrahús er einki
fyri børn, hugsi eg og minnist
aftur á traumatisku upplivilsini
hjá mær sjálvum, tá eg lá á
Klaksvíkar Sjúkrahúsi fyri skjótt
40 árum síðan sum smádrongur
við menigittis herjandi í høvdin-
um. So fái eg at vita, at sjúkling-
urin er ein kvinna, sum er heili
95 ára gomul, ein øgiligur aldur,
hon hevur helst kent sítt fyrsta
forelskilsi í 1920, tá Hitler sat
ókendur og fátækur og drakk øl
niðri í München. Eg hugsi, at
hetta er eitt lítið ynskiligt lív hon
hevur nú. Men so hugsi eg aftur,
at eg eri lítið eyðmjúkur mót-
vegis stóra skaparanum, at
hugsa soleiðis. Hvat veit eg um,
hvørja ætlanin tann stóri skap-
arin hevur við hvørjum einstøk-
um menniskja, og á sama hátt
sum ein sjúklingur ikki er longur
enn hægst neyðugt á Lands-
sjúkrahúsinum, soleiðis er eisini
við jarðarlívinum. Eg eri sann-
førdur um, at vit eru ikki eitt
sekund longur her á foldum enn
vit skulu, vit eru her til sálin er
búgvin at halda leiðina fram
móti ævinleikanum og summar
sálir nýta 100 ár at tilbúgva seg,
aðrar bert nakrar tímar.
Blóðsukurliga sæð hevur dag-
urin verið sámuligur, 8,6 kl. 8,
6,4 kl. 14, 11,5 kl. 17 og 15,7 kl.
22. Hetta seinasta talið er tvífalt
so nógv sum tað eigur at vera,
soo.. Eg eri vorðin sárhentur av
at prika fingraspíssjarnar fýra
ferðir um dagin. Dómur fellur í
morgin, tá fái eg at vita, um eg
skal sproyta insulin í meg
reistina av lívinum, ella um nóg
mikið er við tablettum. Eg kenni
við mær sjálvum, at avgerðin
longu er tikin. Orki ikki at hugsa
tankan, at eg skal tuska Havnina
upp og niður fleiri ferðir um
dagin, skal heilsan vera í lagi.
Í kvøld er so myrkt, at eg valla
síggi sandin. Klokkan er farin av
midnátt, hospitalspresturin í
Sandágerði er farin niður. Á
Argjum sløkna ljósini eitt og eitt
og eystanbrimið rurar frið yvir
okkum. Tann gamla er eisini
sovnað eina løtu... . Nú vaknaði
hon aftur og fer aftur at rópa, tó
ikki so hart. Hon er lin nú og
ljóðið minnir nógv um, tá ketta
rópar á kettlingin, kjerlig og
kedd.
Mikudagur 23. januar 2002:
Eg eri júst útskrivaður og skal
ganga mær heilsuna aftur næstu
tveir mánaðarnar.
8
Sosialurin Nr. 23 - 2. februar 2002
Hevur tú als ongan áhuga fyri
ítrótti, so legg ikki í at lesa
víðari. Restin av hesi grein fer
at snúgva seg um ítrótt á
høgum støði - fyrst og fremst
um hondbólt.
Fleiri stórhendingar hava
verið í altjóða ítróttinum í
seinastuni serliga hondbólt-
inum. Stuttligt at síggja, at
vestmannagentur royndu seg í
altjóða hondbólti. Sjálvt um
tað gekst illa fyrra dystin, so
mentu tær seg ordiliga í
seinna dystinum.
Hondbólturin hevur fasta-
tøkur á vestmenningum. Hví
er lætt at skilja. Umstøðurnar
til hondbólt eru framúrskar-
andi í bygdini - og so er
hondbóltur eitt spæl, sum ger
blóðið heitt.
Í hesum døgum hyggja vit
at EM-kappingini í Svøríki.
Har er hondbóltur á høgum
støði at síggja. Sjálvur havi eg
í mong á fylgt við svenska
landsliðnum. Mong hava í
fleiri ár sagt, at nú eru teir ov
gamlir: teir kunnu ikki halda
áfram. Men jú: tað kunnu teir.
Magnus Wislander, Staffan
Ohlson og hinir kunnu. Teir
hava spælt saman so leingi,
teir kenna hvønn annan so
væl, teir duga so væl at spæla,
at tað ber til. Og legg til
merkis: tað koma alla tíðina
nýggir leikarar inn.
Hvat er tað so sum hugtek-
ur við hondbólti: jú fyrst og
fremst, at tað er eitt liðspæl,
har tú bert kemur fram á
vegnum um alt liðið kemur
við. Svenski landsliðsvenjarin
"Bengan" hevur dugað sera
væl at fáa sínar leikarar at
skilja, at tað nyttar onki at
gera nakað einsamallur.
Kollektivið er tað sum ger
avrikini. At hann so hevur
havt so góðar spælarar, at teir
til tíðir hava dugað at brotið út
og gjørt einstaklinga avrik, ger
bert liðið betri. Tað hevur
gjørt, at liðið eisini spælir
undirhaldandi hondbólt í
staðin fyri maskinhondbólt.
Tá ið eg skrivi hesar reglur,
veit eg ikki, hvussu langt
sviar, íslendingar ella danir
eru komnir í kappingini, men
øll komu tey víðari eftir teir
tríggjar fyrstu dystirnar.
Og so til fótbóltin. At sleppa
at leika ímóti Týsklandi man
vera ein av størstu dreymun-
um hjá einum fótbóltsleikara.
Væl veit eg, at vit ikki skulu
rokna við at vinna ein slíkan
dyst, men minnist til hvussu
stóra umrøðu allir týskir dystir
fáa. Nú mugu allar Føroyar
brúka hendan møguleikan.
Dystir har Týskland luttekur,
eru "háprofil" dystir.
Pressan fylgir ógvuliga væl,
og í Týsklandi er kappingin
hørð um at fáa bestu søgurnar.
Møguleikin er veruliga at selja
Føroyar í sambandi við dyst-
irnar.
Ferðaráð og onnur sum
hava uppgávuna: Her er
møguligt at seta ljóskastaran á
Føroyar og fáa týskarar á tal,
sum annars eru torførir at
hitta. Áhugin fyri Føroyum er
framvegis stórur, og setir FSF
so eisini ein kendan lands-
liðsvenjara, so er vegurin
opin.
Ítróttarliga eru teir ungu
leikararnir til reiðar. Teir vilja
bert framat, so skulu teir
nokk!
Ja, hetta bleiv bert ítróttar-
prát, men hvat skal eg annars
skriva um eftir ein langan
januar mitt í Eystrasalti?
Verðin er minni - og hyggur
man aðrastaðni, tá ið tað er ov
myrkt her.
Góður møguleiki at seta ljóskastaran á Føroyar
TELDUBRÆVIÐ
Frá: Árni Gregersen, Bornholm, argr@tv2bornholm.dk
Til: turid@sosialurin.fo
Evni: Vikuskifti
Málbitin
Lease - langleiga ella
líggja?
Í seinasta Orðafari varð
skotið upp at nýta orðið
langleiga fyri "lease" (og
"leasing"). Tað hevur fingið
undirtøku, men onkur hevur
hildið, al tað lýsir ikki
fyribrigdið nóg væl, tí tílík
leiga er ikki altíð long.
Síðan eru vit komin fram á
gott gamalt føroyskt orð, ið
nú tykist vera farið úr brúki,
og tí verður einki tikið frá
orðinum, um tað verður
uppafturvakt við hesi nýggju
merking. Orðið er at líggja,
og merkti tað 'læna' el. 'lata
hava til nýtslu í styttri ella
longri tíð'. Á fornmáli og
íslendskum eitur orðið ljá.
Hetta er stutt og smidligt orð
og átti tí at staðið seg væl í
kappingini við enska orðið
lease. Ein fyrimunur er, at tað
líkist tí nakað í sniði og
framburði. Skotið verður upp
at lata navnorðið vera
lígging.
Úr Orðafari nr. 3, 1987
Framhald av síðu 7
UTTAN ÚR HEIMI
Búskapur og vinna:
Hjáveiða
kostar
Danska fiskimálaráðið
hevur nú biðið løgregl-
una í Esbjerg leggja sak
ímóti skiparunum á
tólv ídnaðartrolarum,
sum herfyri vórðu tikn-
ir fyri at hava alt ov
nógva sild sum hjá-
veiði. Teir tólv ídnaðar-
trolararnir skuldu fiska
brisling, men nógv tann
størsti parturin av veið-
uni var sild, sum trol-
ararnir ikki hava loyvi
at fiska.
Tað er ikki vanligt í
Danmark, at myndug-
leikarnir leggja hald á
avreiðingarvirðið, men
í hesum føri var lógar-
brotið mett so umfat-
andi, at fiskimálaráðið
legði hald tær umleið
fimm mió. krónurnar,
sum skipini fingu fyri
sildina.
Talsmenn fyri fiski-
vinnuna hava sagt, at
avgerðin hjá myndug-
leikunum kann taka
beinini undan onkrum
av teimum tólv skipun-
um, men í danska fiski-
mannafelagnum
siga
teir seg duga at skilja,
at myndugleikarnir fara
harðliga til verka í
hesum máli, tí brotið
var so umfatandi. Hjá
onkrum av skipunum
vóru heili 95 prosent av
lastini sild.
Meiri
russisk olja
Russland fer at økja
sína
oljuframleiðslu.
Tað segði forsætisráð-
harrin Mikhail Kasja-
nov á einum fundi í
USA í gjár. Hann segði,
at russiska stjórnin
heldur tað vera rímiligt,
at Russland fær ein
størri part av olju-
marknaðinum.
Stjórnin í Moskva er
í løtuni í ferð við at
leggja eina langtíðar-
ætlan fyri olju- og gass-
vinnuna, soleiðis at
vinnan skal fáa betri
umstøður at virka und-
ir, og soleiðis at fleiri
íløgur kunnu gerast í
vinnuni.
Russiska
stjórnin
heldur, at fallið í olju-
prísinum fer at steðga,
og at prísirnir fara at
hækka aftur seinni í ár.
Sambært
Mikhail
Kasjanov halda russar,
at oljuprísurin eigur at
liggja millum 20 og 25
dollarar fyri tunnuna.
Úr Norðurlondum:
Ólóglig
flogavtala
Eitt hálvt ár eftir at ES
gav SAS og Mærsk Air
risastórar bøtur fyri
brot á kappingarreglur-
nar, hava ES-myndug-
leikarnar enn einaferð
vent eygunum ímóti
danskari flogferðslu.
Hesaferð sigur RES,
at Danmark og seks
onnur lond hava gjørt
eina ólógliga avtalu við
USA. Tann danska av-
talan
gevur
ameri-
kanskum flogfeløgum
loyvi at nýta danskar
floghavnir, og einki
mark er fyri, hvussu
stórt útboðið kann vera,
ella hvussu nógvar til-
og fráferðirnar eru. Tað
sama er galdandi fyri
donsk flogfeløg, sum
flúgva til USA.
ES sigur, at hetta er
brot á galdandi reglur
hjá samveldinum, og at
Danmark hevur als ikki
heimild til at gera slíkar
avtalur. Málið skal nú
fyri ES-dómstólin.
Avtalan millum Dan-
mark og USA varð
gjørd í 1995.
Vil hava
ES-orða-
skifti
Í Danmark hava stjórn-
in og Fólkatingið gjørt
av at skipa fyri einum
upplýsingarátaki
um
ES, samstundis sum
ætlanin er at fáa danir
at taka lut í orðaskift-
inum um, hvussu ES
skal lagast í framtíðini.
Hetta skal gerast í sam-
bandi við, at ein nevnd
um stutta tíð fer undir
at viðgera framtíðina
hjá samveldinum.
Eftir einum uppskoti,
sum var til viðgerðar í
evropanevndini
hjá
Fólkatinginum í gjár, er
ætlanin at skipa fyri
hoyringum og orða-
skifti í sjónvarpi og út-
varpi, og á arbeiðs-
plássum og skúlum
skulu fólk fáa ymiskt
upplýsandi tilfar um
ES.
Átakið fer at kosta
danska ríkiskassanum
einar 70 mió. krónur í
ár og tey bæði næstu
árini.
ES og Noreg hava
hvassliga funnist at
ísraelska forsætisráð-
harranum, tí hann
hevur sagt, at hann
átti at havt givið
ísraelska herinum
boð um at beina fyri
Yasser Arafat fyri 20
árum síðani
Men ameikanska stjórnin
vil ikki harta ísraelska
forsætisráðharran fyri orð
hansara.
Talsmaðurin hjá ameri-
kanska uttanríkisráðnum,
Richard Boucher, sigur, at
orðini eru so mong í stríð-
num millum ísraelsmenn
og palestinar, og hann segði
seg ikki hava nakrar ser-
ligar viðmerkingar til tað,
sum Sharon hevði sagt.
Í samrøðu, sum ísraelska
blaðið Maariv hevur havt
við Sharon, sigur forsætis-
ráðharrin, at hann iðrar seg
um, at hann ikki gav herin-
um boð um at beina fyri
Arafat, tá herurin kringsetti
PLO-leiðsluna í Beirut á
heysti í 1982.
Spania, sum hevur for-
mansskapin í ES, hevur
hvassliga
fordømt
orð
Sharons, og norski uttan-
ríkisráðharrin, Jan Peter-
sen, segði í gjár, at orðini
eru ógvuliga ósømilig, at
norska stjórnin fordømir
slíkt orðalag. Hann leði
afturat, at orð sum hesi fara
ikki at geva Ísrael fleiri
vinir.
Palestinskir
talsmenn
siga, at orðini eru bert enn
eitt prógv um, hvør og
hvussu ísraelski stjórnar-
leiðarin veruliga er.
Øll tey tíggju trygdar-
umboðini á Gorm-
feltinum í Norðsjó-
num hava sagt
arbeiðið frá sær. Tey
vilja ikki longur átaka
sær ábyrgdina av
trygdini á Mærsk-
pallinum
OLJUVINNA
Árni Joensen
Misnøgdin hjá trygdarum-
boðunum er ikki nýliga
íkomin. Tey hava leingi
verið misnøgd við, at við-
líkahaldið er alt ov vánaligt
við tí úrsliti, at summi rør
leka, og aðrastaðni er rustur
farin at gera um seg. Og
meðan hetta hendir, verður
framleiðslan støðugt økt.
Tey tíggju trygdarum-
boðini fara so langt sum at
siga, at Mærsk-pallurin er í
dag at meta sum ein
tíðarsett bumba. Tey vísa á,
at í mai í fjør var ein sterk
spreinging á pallinum, men
at hetta var bara tað ovasta
av ísfjallinum.
Fakfeløgini hjá trygdar-
umboðunum taka undir við
atfinningunum. Tey siga, at
seinastu árini hevur eldur
verið í á Mærsk-pallunum í
Norðsjónum fleiri ferðir, og
at hetta lættliga kundi verið
endað í vanlukkum. Sagt
verður, at ein tilburður var
á einum palli á Dan-felt-
inum fyri umleið einum ári
síðani, men at tað eydnaðist
Mærsk at dylja tað.
Trygdarumboðini
vísa
samstundis á, at aftan á
tilburðin í mai í fjør lovað
leiðslan í Mærsk at kanna
rørini á øllum pallunum,
men hetta er ongantíð gjørt.
Anders
Würtzen
hjá
Mærsk Olie og Gas av-
sannar, at trupulleikar eru
við trygdini á pallunum í
Norðsjónum, men blaðið
Politiken visti í gjár at siga,
at uppsagnirnar hjá trygd-
arumboðunum hava elvt til
stórt
fundarvirksemi
á
høvuðsskrivstovuni
hjá
Mærsk á Esplanaden í
Keypmannahavn.
Eisini myndugleikarnir
eru komnir upp í málið.
Orkustýrið fer nú at biðja
Mærsk um eina frágreiðing
um, hví øll trygdarum-
boðini hava sagt upp.
USA vil ikki harta Sharon
Trygdin á oljupallum hjá
Mærsk er ov vánalig
Ariel Sharon: -Eg iðri meg um, at eg ikki gav herinum boð um
at beina fyri Arafat.
Sovereign Explorer
Savnsmynd
C
M
Y
K
27
26