mánadagur 11. oktober 2010síða 9

9 Mánadagur 11. oktober · Nr. 144 Sosialurin Nøvn Magnus Gunnarsson maggi@sosialurin.fo Í farnu viku tóku seks bygn­ ingssnikkarar prógv á Tekn­ iska Skúlanum í Tórshavn. Teir eru f.v.: Hallur Thomsen, Froðba, Hallur Victor Dimon, Tvøroyri, Høgni L. Højgaard, Runavík, Jóhannus E. Jo­ hansen, Argir, og Ólavur Jensen, Sørvágur. Góði Frits! Eg siti her og droymi meg at vera saman við tykkum á Hotel Vágum í løtuni, síggi ”skálkabrosið” hjá tær, og hvussu tú hugnar tær, tí tað dugur tú væl. Veit at tú saknar ommu við tína síðu í dag. Minnist mongu løturnar vit hava havt saman, tá vit vóru eftir havhesti og tú bannaði yvir Skopunarbátin sum sigldi tvørt fyri okkum, tú rópti á meg og bað meg sigla hann niður hehehe, ja tað var ein góður túrur, tá vit komu at landið aftur, hevði omma gjørt góðan døgurða, haldi at hon hevði koyrt eitt ræst kjógv í ovnin. Dagin eftir tá eg og Jón skuldu til Havnar aftur, minn ist eg at omma setti seg inn í bilin. Nú kemur so ein av tínum nábúgvum oman, haldi at hann hevði kenn­ ingina, hann fær hondina á lærið á ommu sum situr í bilinum, og missur fløskuna, ja hon fór rullandi oman brekk una, tú rópti á hann: Fløskan, fløskan, tú misti fløskuna, hann svaraði ”lat fløskuna fara til H…., ” hann hevði jú hondina á lærinum hjá ommu. Eina løtu seinni spyr hann, ”tú Frits hvørjir eru hasir mennirnir ?” Sum ikki einaferð var tú skjótur at svara, ”jú hattar eru tveir franskmenn, sum eru komnir at vitja”, omma bronglaði okkurt til okkum og vit aftur til hana, og so skuldi tú siga okkurt eisini, so letur í nábúgvanum ” Frits halt tú kjaft og læt hana tosa tí tað dugur tú ikki”. Góði Frits, eg sakni løt­ urnar runt køksborið hjá ommu, har hava vit tikið nógv kortspøl. Eg var oftani glaður yvir at ”Sam” ikki sigldi um kvøldarnar, tí tú dámdi ikki so væl, tá Jón og eg vunnu á tær og ommu, men vunnu tit, fullu orðini so sum ”hattar var sum ein lítil grind ella inteligensurin sigrar. Eg vil við hesum orðum takka fyri tað tú hevur verið fyri ommu og øllum hjá henni, og ynskja tær hjartaliga tillukku við deg­ num, og má Harrin signa teg og framtíð tína. Heðin og Thyra Skarðhamar v/ familju á flatlondum Frægi listamaður – heilsa til Amariel Norðoy á seksti­ fimm ára degnum Frægi listamaður í bóltandi postbáti í inn ­ og útsúði, har mastrartoppur, toppljós og siglingarljós lita løriftið í skyggjandi, tárakendum, drippandi, dropalitum. Aldan leggur inn um stokk og æsing – skakast í borðum og bitum av tínum litríku penslastrokum. Firðir og sund standa í rokum av dimmbláum, svørtum, vesandi húsaskýggja. Skákstrikur koma undan tangum og nesum ­ lissa seglini upp á sluppum, skonnartum, motorum í løttum strokum ­ í kyldum um silvitnis vág og gráum, hvítmylju vatni. Penslabørn tíni hava nú latið teg í í seksti fimm ár – í morreytt kot, litríkar troyggjur, hosur og stúkur. Væl hava penslarnir dugað at fjálga um tín bul, arm og legg, men einki er sum ein útróðrarbátur við sótsvørtum ljóðringum, glintandi við lending, gnellandi um strong og íðu í boðabrotum undan eyst­ og vestfalsbroddi. Har er tín motorbátaheimur­ tín dagur og staður ­ títt listaliga bylgjubrot! Frægi listamaður. Frits Heilsan til Frits á Dunga á 95 áradegnum Bygningssnikkarar