leygardagur 9. februar 2002síða 15
‹ fyrra síða allar 25 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
8
Sosialurin Nr. 28 - 9. februar 2002
GRAND PRIX
Eyðun Klakstein
Keypmannahavn: Tá Brøðurnir
Olsen vóru í Føroyum í august
mánaði í fjør, hittu teir á fyrsta
sinni Pætur við Keldu. Pætur
spældi á somu konsert sum
donsku beiggjarnir, og teir vóru
ovfarnir av tí, teir hoyrdu.
– Pætur er ein sera evnaríkur
tónleikari, hann syngur framúr
væl, og hann ger sera góðar
sangir, sigur Noller Olsen, sum
saman við beiggja sínum,
Jørgen, er kendur frá Brøðrunum
Olsen.
– Tá Pætur spældi á konsertini
í Føroyum, bæð eg Steen,
umboðsmannin hjá okkum, lurta
eftir honum, tí eg var ovfarin av,
hvussu væl Pætur sang. Steen
var púra samdur við mær, og eg
veit, at hann og Pætur hava tosað
saman síðani.
Síðani konsertina í Føroyum
fyri hálvum ári síðani, hevur
umboðsmaðurin hjá Brøðrunum
Olsen verið í sambandi við
Pætur fleiri ferðir, og møguliga
spyrst okkurt samstarv burturúr
hesum.
Grand Prixið kann geva
nakað
Sangirnir, sum verða við í final-
uni í danska Grand Prixnum í
kvøld, eru meira ella minni
loyniligir, og tí kann eingin gera
eina meting av, hvør hevur góðan
møguleika at vinna.
– Tað er sjálvandi stórur
munur á, um tú vinnur Grand
Prixið ella ikki, men nú er Pætur
púra ókendur í Danmark, og tí
kann sjálv luttøkan í kappingini
hjálpa honum ávegis, heldur
Noller Olsen.
– Eg dugi ikki at meta um,
hvørt Pætur hevur ein kjans at
vinna, tí eg havi hvørki hoyrt
sangin hjá honum ella hinar
sangirnar, sum eru í finaluni, og
tí er tað vónleyst at meta um
møguleikarnar hjá honum.
– Men Pætur hevur ein fyri-
mun í tí, at hann skrivar sínar
egnu sangir, og tað styrkir hans-
ara støðu bæði í Grand Prixnum
og aftaná, sigur Noller.
Vinnarar og hinir
Skal luttøkan í Grand Prixnum
brúkast til at gera vart við seg á
einum størri marknaði enn tí
danska, so er einfalda kravið
sjálvandi ein sigur, men í Dan-
mark eru fleiri dømi um, at
luttakarar í Grand Prixnum hava
vunnið rættiliga fram, hóast teir
ikki vunnu.
– Sum oftast er tað ein
fyrimunur, um tú vinnur Grand
Prixið, men tað eru nógvir sangir
frá Grand Prixnum, sum eru
vorðnir landaplágur, hóast teir
ikki vunnu kappingina, so hóast
Pætur ikki vinnur kappingina, so
kann hann fáa nakað burturúr,
men tað veldst sjálvandi um
sangin og framførsluna annars,
sigur Noller Olsen.
– Eg eri glaður fyri, at føroy-
ingar hava fingið ein luttakara
við í Grand Prixið. Tað er gott
fyri føroyingar, og eg fegnist um,
at tað er ein slíkur tónleikari sum
Pætur. Hann hevur sera góð evni,
og hann er ein fittur fýrur. Eg
ynski honum góða eydnu leygar-
kvøldið, og eg vóni, at hann fer
at standa seg væl, sigur Noller
Olsen.
GRAND PRIX
Eyðun Klakstein
Keypmannahavn: Tað hava
verið skiftandi tíðir í donskum
Melodi Grand Prixið, og fyri
seks árum síðani var tað nær
við, at Danmarks Radio, sum
skipar fyri kappingini, setti
endaliga punktum fyri Grand
Prixnum.
Eftir nøkur vánalig úrslit í
europeiska Grand Prixnum,
vóru danir troyttir av kapping-
ini, og eisini fyriskipararnir
hildu, at Grand Prixið helst
hevði tænt fyri seg. Men hóast
tað var ómetaliga nær við, at
Grand Prixið var sent til hvíld-
ar, gjørdi Danmarks Radio eina
bjargingarroynd, og síðani
hevur tað gingið rætta vegin.
Í 2000 vunnu Brøðurnir
Olsen europeiska Grand Prixið,
og tað skapti sera stóran áhuga
fyri kappingini í Danmark, og
tá europeiska kappingin kom til
Keypmannahavn í fjør, syrgdu
danir fyri einjum óhoyrdum
showi.
Upp og niður
Tá danska Grand Prixið var
sent á DR1 í fjør, hugdu meira
enn tvær milliónir danir í sjón-
varpi, og tað er óvanliga nógv.
Men Grand Prixið er aftur vorið
eitt fólkaligt tiltak av teimum
heilt stóru, og tí fær Pætur
kjansin í kappingini, júst sum
áhugin er á toppinum.
Men fyrireikararnir av Grand
Prixnum vita, at tað gongur
skjótt hvønn vegin. Danmark
hevur seinastu tvey árini fingið
sera góð úrslit, og tað økir um
áhugan. Endar Danmark
hinvegin sum nummar 16 ella
18 í Estlandi 25 mai, so fer tað
raka áhugan fyri kappingini
meint.
Tí er tað umráðandi, at danir
kunnu bjóða ein góðan sang, tá
europeiska finalan verður í
Estlandi í mai mánaði.
Sigrar og tap
Danmark tók fyrstu ferð lut í
Grand Prixnnum í 1957, og í
1963 eydnaðist tað dønum at
finna kappingina fyri fyrstu
ferð.
Longu trý ár seinni vóru
atfinningarnar at kappingini so
ógvusligar, at Danmarks Radio
gjørdi av at taka seg burturúr.
Danmark fór ikki uppí aftur
fyrr enn í 1978, og síðani hava
danir verið við so at siga alla
tíðina. Onkur ár hava úrslitini
verið vánalig, meðan 2000
stendur sum stóra sigursárið.
Gjøgnum árini hava162
sangir roynt seg í danska Grand
Prixnum. Tað hevur verið
ymiskt, hvussu nógvir finalistar
hava verið hvørt ár, men síðani
1982 hevur verið vanligt, at 10
luttakarar hava kappast í
finaluni.
Tvær milliónir
seinast
Tað verða nógv eygu, sum
fara at fylgja Pæturi við
Keldu og hinum
luttakarunum í danska
Grand Prixnum í kvøld.
Seinastu hugdu meira enn
tvær milliónir fólk, tá
kappingini varð send á DR
Brøðurnir Olsen:
Góða eydnu, Pætur
– Tað kom ikki óvart á meg, at Pætur fekk ein sang við í danska Melodi
Grand Prixið. Hann er eina sera evnaríkur sangari og tónleikari, sum ger
góðar sangir, sigur annar av Olsen beiggjunum
– Eg eri glaður fyri, at føroyingar hava fingið ein luttakara við í Grand Prixið. Tað er gott fyri føroyingar, og eg fegnist um, at tað
er ein slíkur tónleikari sum Pætur. Hann hevur sera góð evni, og hann er ein fittur fýrur, sigur Noller Olsen
Mynd: Jens Kristian Vang
Sosialurin Nr. 28 - 9. februar 2002
9
ARVAGRANSKING
Bárður Olsen
Í hesum døgum er rok um arva-
gransking, men tað sær ikki út
til, at nakað alment kjak er um
hetta sera týdningarmikla evnið.
Hetta er sera óheppið, tí arva-
gransking fer at hava sera stóran
týdning fyri okkum og tey, ið
koma aftan á okkum.
Arvagransking er eitt sera
stórt øki. Tað ber illa til at vera
100 prosent fyri ella ímóti, tí tað
er alt annað enn svart og hvítt.
Eina ferð í framtíðini, vónandi
ikki ov skjótt, fer tað at verða
gjørligt at lekja AIDS og krabba-
mein við manipulering av arva-
eginleikunum. Hetta er sjálvsagt
gott, men tann brennandi spurn-
ingurin er, um tað ber til at brúka
arvagransking bara til góð enda-
mál? Arvagransking kann í
prinsippinum brúkast sum eitt
slag av fólkamorði. Sálarliga
sjúk, evnaveik og onnur, ið
møguliga ikki sóu vanlig út,
vórðu náðileyst slaktað í Nazi-
týsklandi. Hetta varð gjørt fyri at
reinsa sokallað ”skaðilig ele-
ment” úr germansku rasini.
Hópin av børnum vóru millum
hesi. Hetta var ein tann and-
styggiligasta gerðin, ið er gjørd
móti mannaættini. Grundin til
hetta var, at Adolf Hitler
droymdi um tað germanska
supermenniskjað. Næstan upp til
okkara dagar vóru evnaveik
tvangssteriliserað í Skandinavia.
Hetta sær út til at vera ein eitt
sindur penari máti at gera tað
uppá, men endamálið var tað
sama. Verður tað sama við arva-
gransking? Er málið at gera eitt
tveir metur høgt menniskja, við
bláum eygum og ljósum hári?
Tað er einki mark fyri, hvat
vísindafólk kunnu finna uppá.
Ber tað til, so verður tað gjørt,
uttan mun til, hvat tað er. Hetta
snýr seg ikki um moral, men um
at verða viðurkendur og møgu-
liga fáa eina Nobel-viðursløn. Tí
má man altíð fylgja við, hvat
hendir á vísindaøkinum, tí tað
kann altíð ávirka okkum fyrr ella
seinni.
Í ár var Human Genome Pro-
ject fullført, tað vil siga, at øll
tey menniskjaligu genini eru
kortløgd. Frá tí stóra ókenda, til
ta nýggju verðina. Men gongur
vegurin til tað lovaða landið?
Hetta er ein stórhending, men
hvat verður tað næsta? Fer tað at
bera til at taka patent uppá
menniskjalig gen? Fara gagnlig
gen fyri ein eginleika at verða
seld fyri hægstbjóðandi? Kanska
verður genið, ið ger, at vit eldast,
funnið. Tá fara fólk at liva ógvu-
liga leingi, um tað fer at bera til,
at nullstilla ta innaru klokkuna í
menniskjanum.
At skilja ímillum
Ein sera áhugaverdur filmur er
gjørdur um genmanipulering.
Hann eitur ”Gattaca”. Navnið er
samansett av nøkrum av táttun-
um í DNA spiralinum. Hvør
bókstavur er ein táttur. Hetta skal
helst ímynda at vera ein genetisk
koda fyri ein eginleika ella eina
sjúku. Filmurin er um ein mann,
ið vil vera astronautur. Sera væl
spælt av Ethan Hawke. Hansara
størsta forðing er, at hann ikki er
genmanipuleraður, tí tað eru
næstan øll hini. Hann má fjala
tað, tí annars fer hansara dreym-
ur í sorl. Hetta minnir sera nógv
um apartheid. Hetta er ein fram-
tíðarfilmur, men hetta kann
henda í nærmastu framtíð.
Einaferð verða menniskju gjørd,
ið eru immun fyri sjúkum og
ikki hava nøkur ”brek”. Hvat so
við teimum, ið ikki eru perfekt
og teimum, ið hava ”brek”?
Verða tey tey skilt sundur í gull
og bronsumenniskju?
Platon var ein tann fyrsti, ið
skilti menniskju sundur í slíkar
”virðis -bólkar”. Hetta er júst
tað, ið nasistarnir eisini gjørdu.
Hitler meinti, at jødarnir ikki
kundu brúkast til nakað, tí vórðu
tey viðfarin sum djór.
Gentøkni snýr seg sjálvandi
ikki bara um mennsikju. T.d snýr
tað seg um genspleisaðar mat-
vørur og um heilivág. Medisin-
menn í t.d Amasonas hava í
túsindvís av árum brúkt plantur
sum heilivág. Tað hevur sjálv-
andi tikið nógv ár at funnið útav,
hvør planta hjálpir ímóti hvørj-
um. Nú í nýggjari tíð eru heili-
vágsfyritøkur blivnar áhugaðar í
hesi aldargomlu vitan. Í nógvum
førum hava tær fingið vitan frá
medisinmonnum. So hava tær
analyserað ymiskar plantur og
isolerað tey aktivu evnini. Síðani
verða hesir úrdráttir kemiskt
hópframleiddir. Teir fátæku
indiánarnir í Amasonas hava ikki
fingi eitt klovið oyra. Hetta er
stuldur, sjálvandi skuldu indián-
arnir fingið gagn av hesum, men
tey hava ikki fínar advokatar, ið
verja teirra rættindi. Teir ríku
verða ríkari og tey fátæku
fátækari.
Tað eru fólk, ið roknað við, at
tað fer at verða gjørligt at útvega
øllum heimsins fólkum nokk av
mati, tí tað fer at vera gjørligt at
framleiða meira matvørur orsak-
að av gentøkni. Vísindafólk
arbeiða við at gera t.d nøkur
kornsløg harðførari, so at tey
kunnu vaksa í kørgum umstøð-
um. Um tað fer at bera til at gera
kornsløg, ið ikki krevja nógva
vætu fyri at vaksa, fer tað møgu-
liga, at minka um hungursneyð-
ina. Men sum nú er, er nóg
mikið av mati til øll. Tað er bara
fordeilingin, sum er skeiv. Vit
vestanfyri hava fleiri matvørur
enn vit klára at eta, meðan tað er
ofta hungursneyð í pørtum av
Afrika.
Tað var nógv rok gjørt burtur
úr genspeisaðum sojabønum. T.d
legði umhvørvisverndarfelags-
skapurin Greenpeace á eitt
farmaskip, fermt við sojabønum.
Skipið fekk ikki loyvi at fara í
havn. Tað sær út til, at nógv eru
bangin fyri genspleisaðum
matvørum. Sjálvandi tí hetta er
so nýtt og eingin veit, hvørja
langtíðarávirkan hetta fer at
hava. Óttin er altíð størri fyri tí
ókenda, enn fyri tí kenda. Nú
sær tað út til, at føroyingar fara
at luttaka í gengransking. Tað er
gott, tí tað nyttar ikki at hvíla á
laurberjabløðum og vænta, at
onnur skulu gera alt arbeiði fyri
okkum. Her skal man ikki vera
naivur, tí gengransking snýr seg
um nógvar pengar, annars var tað
ikki serliga áhugavert at fara
undir. Hetta kann blíva ein stór
vinnugrein um rætt verður borið
at.
Meðan eg fekst við at skriva
hesa grein, kom eg av tilvild at
síggja framtíðarfilmin filmin ”X-
Man”. Filmurin eru um mutantar,
um menniskju, við óvanligum
eginleikum. At kalla ikki menn-
iskaligum eginleikum. Sera
áhugaverdur filmur, tí hann setur
spurningin, hvat er eitt menn-
iskja? Um kanska 500 ár, tá
menniskjaslagið homo sapiens,
er vorðið so genmanipulerað, má
tað definerast, hvat er eitt
mennniskja? Spurningur er sera
ringur at svara. Við gen-
manipulering kann menniskjað
útviklast til eina nýggja
menniskjatýpu. Fleiri menniskja-
týpir eru deyðar út, hví skal
homo sapiens vera nakað serligt
? Tað var náttúran, ið útviklaði
tær ymisku menniskjatýpirnar t.d
Cro Magnum. Fyri fyrstu ferð
verður tað gjørligt hjá einari
livandi veru at útvikla seg sjálva,
til eina aðra týpu, uttan um
náttúruna. Ja, hetta luktar av
science-fiction, men trupulleikin
er tíbetur, at eingin veit, hvat fer
at henda, so tað nyttar einki at
stúra.
Um tað verður vakra vaksna
verð ella ikki, tað fer tíðin at
vísa. Valið stendur millum at
gera gagn ella skaða. Um onkur
kom frá framtíðini og segði
okkum, hvat fer at henda, so
vistu vit, hvat vit skuldu gera.
Men tað hendir ikki, tí er tað
best at ganga varliga stig fyri stig
og alla tíðina hugsa, hvørjar
avleiðingar gentøkni fer at hava.
Vakra vaksna verð
Valið stendur millum at gera gagn ella skaða. Ráðiligast er at ganga
varliga stig fyri stig, og alla tíðina hugsa um, hvørjar avleiðingar gentøkni
fer at hava við sær
- Hetta snýr seg ikki um moral, men um at
verða viðurkendur og møguliga fáa eina
Nobel-viðursløn. Tí má man altíð fylgja við,
hvat hendir á vísindaøkinum, tí tað kann
altíð ávirka okkum fyrr ella seinni, sigur
Bárður Olsen
C
M
Y
K
29
28