mikudagur 24. november 2010síða 26

Mikudagur 24. november 2010 · Nr. 163 26 Sosialurin Oyggjablaðið Úr balju í boblubað Tá hjúnini Helfrid og Helgi fóru undir at fyri reika sjálva bygg ingina høvdu tey ætla ð, at arbeiðið fór at taka rími liga tíð. Nú eru nakað yvir 4 ár ging in, og enn eru tey ikki flutt inn í dreyma húsini. – Ja, tað hevur tikið heldur long ur enn ætl að, staðfestir Hel frid. – Men nú er ferð komin á ar beiðið aftur. Fyri gerandisdagin í familjuni fer hetta eisini at føra til stór fram stig, nú dagurin nærkast tá tey kunnu flyta inn í 180 fer metrar stóru set hús ini. Børn ­ ini frø ast í øll um førum um hetta. – Í okkara lítlu hús­ um eru tey higar­ til farin í bað í eini balju, tí um støð ur hava simpelt hen ikki ver ið til ann a ð. Nú kunnu tey ístað ­ in gleða seg til at sleppa í eitt boblu­ bað, og har aftr at fáa hvør sítt kamar. – Men hin vegin, so er tað ikki altíð plássið sum er av­ ger andi fyri, um fólk eru lukku lig. Men eg giti, at fyri okk um fer tað at gera ger andis dag in rúm ligari – og, so behøvast vit heldur ikki at fara útum fyri at skifta mein­ ing. Nú kunnu vit sakt ans gera tað í ein um og sama rúmi, sigur Helfrid við ein um brosi. Eittans húsið Tað vóru tær tíðir, tá hamarsløgini geltu nógvastaðni á Eiði, frá fólki sum vóru í ferð við at seta føtur undir egið borð. Hetta sást eisini aftur í fólkatalinum, sum tá tað var hægst lá uppi í 668 fólkum. Í dag búgva 612 fólk á Eiði. Nú er hetta við húsabyggingini nærum vorðin ein rár hending, og í roynd og veru eru sethúsini hjá Helfrid og Helga einastu sethúsini sum eru í gerð í løtuni. – Eg veit um aðrar ungar familjur sum fegnar vilja búseta seg her, men tað er nokk ikki so lætt at fáa lán til húsabygging beint nú. – Í staðin velja nøkur teirra í tað heldur bíligaru loysnina at keypa eini sethús í bygdini, vísir Helfrid á. Tekningina gjørdu vit í 2005, men veitst tú hvat? Tá teir fóru undir at byggja tann nýggja barnagarðin her á Eiði, gjørdist eg sera kløkk, tá eg sá, hvussu gekk við tí arbeiðinum. Tað vísti seg at barnagarðurin líktist rættiliga nógv okkara húsum Hinvegin, so er tað ikki altíð plássið sum er avgerandi fyri, um fólk eru lukkulig. Men eg giti, at fyri okkum fer tað at gera gerandisdagin rúmligari