týsdagur 19. februar 2002síða 10

Nr. 34 - 19. februar 2002 19 SÍ vann sum væntað steypafinaluna móti einum skerdum og illa sperdum ÍF-liði, sum kempaði, men sum í veruleikanum ikki hevði stórar møguleikar fyri at vinna FLOGBÓLTUR Emil Lisberg Jacobsen Sjáldan hevur nakað lið havt so ringar umstøður upp undir eina steypa- finalu, sum ÍF hevur havt. Og sjálvt um einki skal takast frá SÍ, so eru tað umstøðurnar hjá ÍF, sum hava yvirskuggað alt annað í sambandi við finaluna. Tað fær ikki verið øðrvísi. Í grundspælinum í lands- kappingini tapti ÍF allar dystirnar, men síðani tá hevur tað gingið nógv betur. Serliga gjørdi tað mun, at Odd Eliasen kom aftur á hevaraplássið, tí tað gav samstundis fleiri øðr- um leikarum møguleika fyri at fara aftur á tey pláss- ini, teimum líkar best. Síð- ani tá hevur alt verið nógv betri, og tað hevur eisini rættvísgjørt, at ÍF var annað liðið í steypafinaluni. Vikuskiftið áðrenn final- una hendi so tað, at Odd Eliasen sleit sær hælsinuna í dysti móti Fleyr. Ein dyggur smeitur fyri liðið, og tað gjørdist heldur ikki frægari av, at Jan Áki Olsen eisini varð skaddur í sama dysti. Ein annar av lykla- leikarunum, Bartal Eliasen, hevði verið á venjingarlegu við fótbóltslandsliðnum á Kypros alla vikuna upp undir finaluna, so umstøð- urnar vóru alt annað enn optimalar hjá fuglfirðing- um. Onkur glotti var kanska kortini at hóma. Veteranurin Bjarne Hansen var komin við aftur og skuldi styrkja liðið til finaluna. Men náttina fyri finaluna misti hann mammu sína, og so fekk hann sjálvandi heldur ikki verið við. So SÍ var risastórur favo- rittur. Sørvingar stillaðu við sterkastu manning og høvdu enntá fingið veteran- in Annfinn Joensen við eisini, so her skuldi ikki verið tað stóra at tosa um. Og tað bleiv tað heldur ikki. Løgdu hart út Tá sørvingar ein og ein í nummarrøð runnu inn á vøllin áðrenn dysturin skuldi byrja, var tað rætti- liga stuttligt at síggja, at tað vóru teir lægstu sum komu inn fyrst. Men eingin skuldi lata seg lumpa: Sum teir komu inn, gjørdust teir bara størri og størri, og tá so Rajko Petrovic við sínum tveimum metrum og eina sentimetri kom inn á vøllin, hevði tú longu varhugan av, at hetta fór at vera fyribils hæddarpunktið hjá flog- bóltinum í Sørvági. Heilt frá byrjan sá tað út til, at SÍ fór at vinna stórt. Teir løgdu seg beinanvegin á odda 5-0 og seinni eisini 10-3 og 19-10. ÍF hevði einki mótsvar til óhugna- liga sterka blokkin hjá SÍ. Annfinn Joensen (195 cm) og Rajko Petrovic (201 cm) blokkaðu so væl, at teir ikki bara steðgaðu álopsroynd- unum hjá fuglfirðingum, men ofta endaði blokkurin eisini beint niðri í gólvinum hjá ÍF, so hann var effek- tivur bæði so og so. Settið endaði 25-15, og tá hevði ÍF bara vunnið heilt fáar bóltar. Nógv av stig- unum hjá teimum komu av feilum, sum SÍ gjørdi. Í øðrum setti var øðrvísi. ÍF-liðið var sum hamskift. Teir løgdu seg framum frá byrjan, og síðani hildu teir seg 3-4 stig frammanfyri rættiliga leingi. Sørvingar fóru eisini at gera feilir, bæði frammi við netið og longri afturi á vøllinum, og tá støðan var 14-9, bleiv neyðugt hjá SÍ at taka time- out. Tað hjálpti, tí rútman hjá ÍF bleiv brotin, og so tók SÍ teir aftur. Endin á hesum settinum bleiv sera javnur. ÍF var eitt skifti á odda 21-20, men tá av- tornaði, fóru sørvingar eis- ini avstað við hesum settinum, 26-24. Eingin slingur í valsinum Tú sat við einum varhuga av, at fuglfirðingar høvdu givið tað teir kundu í øðrum setti, og at krútið nú so smátt var við at vera uppi. Og so var. Eftir at teir høvdu verið trilvandi í øðrum setti vóru SÍ-ararnir nú aftur komnir upp í umsnaringar, og í triðja setti høvdu teir tam- arhald á støðuni frá byrjan til enda. ÍF tók time-out við 13-7 og 17-11, men tað munti einki. SÍ hevði yvir- vág, og við 24-14 høvdu teir dystarbólt. Nú hava sørvingar sum so ikki serliga góðar royndir við dystarbóltum, men hesa- ferð var eingin slingur í valsinum. Allan dystin ígjøgnum hevði vælvaksni blokkurin verið eitt av sterkastu vápn- um hjá SÍ, og tað var eisini blokkurin, sum tryggjaði teimum seinasta og avger- andi stigið í dystinum. Men tað stuttliga var, at tað hesaferð var lægsti maður á liðnum, Kaj á Stongum, sum saman við Annfinni Joensen blokkaði dystar- bóltin niður í gólvið hjá ÍF. Nei, flogbóltur snýr seg ikki bara um hædd — als ikki. SÍ vann altso steypa- finaluna, og tað var vænt- að. Tað er væl møguligt, at teir eisini høvdu vunnið, um ÍF hevði verið við full- ari styrki, men tað ber ikki til at gita um slíkt. Dysturin er spældur og avgjørdur, og so ikki meir um tað. Samanumtikið bleiv finalan ongantíð serliga spennandi, og tað var spell. Bara í øðrum setti beit ÍF frá sær, men annars var munurin á liðunum ov stórur til, at tað nakrantíð kom veruligur spenningur í. Av tí sama kann eingin ivi vera um, at rætta liðið vann. Hjartaliga tillukku, SÍ. Til stuttleika kann at enda skoytast uppí, at tví- burðabrøðurnir Borko og Boban Ilic nú hava vunnið og tapt eina steypafinalu í part. Boban vann hana í fjør við ÍF móti Mjølni, sum Borko tá var leikandi venjari hjá. Í ár vann Borko so finaluna saman við SÍ móti ÍF og tvíburðinum Boban. Í leikarayvirlitinum í leikskránni til finalurnar stendur annars, at Borko hjá SÍ er 192 sentimetrar høgur, meðan Boban bert er 191 sentimetrar. Men tað er kanska tí, at Borko hevur eitt sindur longri hár enn Boban. SÍ-ÍF 3-0 (25-15, 26-24, 25-14) Eingin slingur í sørvágsvalsinum Tað var fyrst og fremst í spælinum framman fyri netinum, at sørvingar tryggjaðu sær finalusigurin Mynd: Álvur Haraldsen Ikki sørt leskiligt tykajst sørvingar at hugsa, og hóast tað neyvan verður etið, so er ikki sørt, at smakkurin av steypinum mundi kennast góður, nú FM-møguleikin er fokin Mynd: Álvur Haraldsen 19 18 Nr. 34 - 19. februar 2002 At byrja við spældi TB við nervunum uttaná, men so skjótt sum tær komu av við teir ringastu nervarnar, høvdu tær tamarhald á støðuni. Mjølnir lá væl fyri í trimum teimum fyrstu settunum, men tær vunnu bara eitt av teimum FLOGBÓLTUR Emil Lisberg Jacobsen TB-leikararnir lótu ongan iva vera um, hvat lið er tað besta í føroyskum kvinnu- flogbólti í løtuni, tá tær leygardagin vunnu ein tryggan sigur í steypa- finaluni móti Mjølni. At TB vann dystin, var ikki heilt so óvæntað, tí tær hava eisini verið fremst í landskappingini heilt frá byrjan. Men Mjølnir er einasta lið, sum hevur vunnið móti teimum í meistaradeildini, og harum- framt vann Mjølnir steypa- finaluna bæði í 2001 og í 2000. Tí vóru tað eisini summi, sum roknaðu við, at klaksvíkskvinnurnar kundu lumpa TB, eins og tær lumpaðu Drátt í finaluni fyri einum ári síðani. Tá var Dráttur fremst í lands- kappingini og vann tvey tey fyrstu settini í finaluni, men Mjølnir vann dystin 3- 2. Eina løtu sá næstan út til, at søgan fór at endurtaka seg, men tað var bara eina løtu. Gloymdu nervarnar Bæði liðini vóru so at siga fullmannað til dystin leyg- ardagin. Burtursæð frá Beintu Klakstein, sum her- fyri meiddi sær fótin, vóru allar við, eisini Gudrid Nolsøe, sum hevur verið uttanlands, men sum hevur spælt nakrar av dystunum hjá TB í ár. Hjá Mjølni var Tove Riksfjord komin heim úr útlondum til dystin, meðan Sólvá Eystberg, sum hevur verið við í onkr- um av dystunum í hesum kappingarárinum, hesaferð var liðleiðari saman við Margit G. Joensen. Høllin á Hálsi var fullsett, og alt var klárt til eina rimmar finalu. At byrja við var eingin munur á liðunum. Tey fylgdust heilt upp til 4-4, men so leyp Mjølnir avstað. Frá 4-4 løgdu tær seg á odda 9-4, og so noyddist TB at taka time-out. Nerv- arnir sótu uttaná hjá TB- kvinnunum hesa løtuna, og sjálvt um tær royndu at leggja trýst á Mjølnir, eydnaðist tað ikki, og tær bláu vunnu allar bóltarnar. Men so líðandi tveittu TB-kvinnurnar teir ringastu nervarnar fyri borð, og tær fingu minkað munin niður í 10-11, og so átti Mjølnir tørn til at taka time-out. Nú gekk aftur javnt á. Mjølnir kom framum 15- 12, men TB fekk javnað til 15-15, og so skiftust liðini um at vinna bóltarnar fram til 18-18. Men so skuldi bert 17 ára gamla Ingun Midjord serva fyri TB. Og tað gjørdi hon so væl, at frá 18-18 endaði TB við at vinna settið 25-18. Royndirnar hjálptu ikki Í øðrum setti var tað aftur Mjølnir, sum setti dags- skránna. Tær hildu seg frammanfyri allatíðina, og við 11-7 tók TB sítt fyrra time-out. Tað munaði einki, og Mjølnir førdi 18-11, tá TB aftur tók time-out. Suð- uroyarliðið hevði tá gjørt nógvar feilir, serliga í byrj- anini av settinum, meðan Mjølnir sá út til at hava fingið gott skil á sítt spæl. Settið sá út til at vera avgjørt, men tað var tað ikki. Spakuliga át TB burt- urav mjølnirleiðsluni, og nú riggaði tað væl hjá TB at leggja upp til smasjirnar hjá Gudrid Nolsøe, og tað gav Mjølnir trupulleikar. Tað hevur so ofta verið tosað um, at Mjølnir hevur so nógvar royndir at draga av, men tær sóu vit ikki nógv til, tí sjálvt um TB fór at spæla betur, so hevði eitt roynt lið ikki spælt sær av við eina so góða leiðslu, sum Mjølnir gjørdi í øðrum setti. Hvussu var og ikki, so fekk TB javnað til 20-20, og tá Mjølnir tók time-out, var støðan 24-23 til TB, sum sostatt hevði settbólt. Hann vunnu tær, settið endaði 25-23, og nú var 2-0 til TB. Hildu høvdið kalt Hetta var júst sama støðan, sum Mjølnir hevði verið í móti Drátti í finaluni árið fyri, og tí vildi eingin — heldur ikki teir mongu suðuroyingarnir á áskoð- araplássunum — taka nak- að fyri givið enn. Og í triðja setti tók dyst- urin eisini eina heilt aðra leið. Mjølnir legði hart út og kom á odda 8-3, áðrenn TB tók time-out. Men leiðslan bara øktist, og tá avtornaði hevði Mjølnir vunnið settið so mikið sum 25-13. Tað var ikki frítt, at onkur var farin at hugsa um eina endurtøku av finaluni í fjør. Mjølnir hevði verið langt frammanfyri í øllum trim- um settunum. Kortini høvdu tær tapt tvey tey fyrstu, men nú sá út til, at tær vóru um at fáa fótin fyri seg. Men TB helt høvdið kalt — nakað sum tær ikki høvdu gjørt í triðja setti. Triðja sett hevði verið ein ávaring um, at einki kemur av sær sjálvum, og at tær veruliga skuldu stríðast fyri tí, um tær ætlaðu sær at vinna henda dystin. Hjá Mjølni var hinvegin einki annað at gera enn at stríðast víðari. Tí bleiv fjórða sett eisini tað mest spennandi av øllum. Nú góvu bæði liðini sítt ítarsta, og munurin var ong- antíð serliga stórur. Tá fyrsta time-outið kom, var støðan 11-10 til TB, og tað var eisini gongdin. TB hótti við at fara frá Mjølni við støðuni 20-17, men Mjølnir kom afturíaftur og legði seg framum 22-21. Nú tók TB time-out, og tað hjálpti, tí TB vann allar bóltarnar, sum vóru eftir, og tá Mjølnir ikki kláraði at taka ímóti enn einum smasji frá Gudrid Nolsøe, var alt yvirstaðið. TB hevði vunn- ið 25-22 og vunnið steypa- finaluna 2002. Liðavrik aftanfyri sigurin Reint leikliga bleiv finalan einki serligt upplivilsi. Ser- liga í byrjanini vóru alt ov nógvir nervar við í spælin- um, og tað var sum um hvørki av liðunum nakran- tíð veruliga kom upp í hægsta gear. Samanumtikið hevði TB sigurin uppi- bornan, tí tær høvdu fleiri streingir at spæla uppá. Hjá Mjølni var Tina Jacobsen einasta veruliga álopshótt- anin, og tað var ov lítið. Maja Popovic hjá TB var einasti útlendski leikarin á vøllinum, men hennara leiklutur var ikki so stórur, sum hann onkuntíð hevur verið fyrr. Tað var fyrst og fremst eitt gott liðavrik, sum tryggjaði sigurin, og tá samanumkemur, er tað jú eisini júst tað, sum tað gongur út uppá. Hjartaliga tillukku, TB. TB-Mjølnir 3-1 (25-18, 25-23, 13-25, 25-22) TB vann móti Mjølni og nervunum Tað fór at líkjast einari endurtøku av finaluni frá í fjør, men TB megnaði at halda høvdið kalt í fjórða settinum Mynd: Álvur Haraldsen Tá dysturin var liðugur, var einki at siga til, at fagnaðurin á TB kvinnunum var stórur. Tær hava nú tryggjað sær steypafinaluna, og fyri framman bíðar sjálvt FM-heitið Mynd: Álvur Haraldsen C M Y K 18