mikudagur 16. februar 2011síða 29

29 Mikudagur 16. februar 2011 · Nr. 20 Sosialurin Oyggjablaðið beiði Hóast arbeiðini kunnu vera ymisk stødd og tíð, er tað altíð ein fantastisk gleði, tá ein kann njóta tað lidna arbeiðið og kann hyggja eftir einum væl laðaðum garði HANDVERK Tað krevur sín mann og gott tol at laða ein garð. Men garðurin her við Meinigheitshúsið á Skála er eitt gott prógv um, at fram kemur hann ið hóvliga ferð. - Ja, ein grótlaðari má hava gott tol, sigur Regin Jóanesarson Tol, tol og tol Heilt síðani Regin Jóanesar­ son var 14 ára gamal hevur hann arbeitt úti, ­ fyrst við veg ar beiði og síðani arbeitt fyri seg sjálvan við maskinu og hond. Ein avgjørd fortreyt fyri slík um arbeiðum, og serliga tá tal an er um at laða ein garð, er eygað: At hava eitt gott eyga, sum sær linjurnar og møgu lei k arnar í tí einstaka steini num. ­ Men tað er kortini eitt ið krevst í hesum arbeiðinum, og tað er tol, tol og aftur tol, slær Regin fast. At hann bæði hevur handa lagið, køna eygað og tol ið við sær í arbeiðinum, er vakri garðurin rundan um Meinig heits húsið á Skála eitt prógv um. Dia dugir Ein annar kendur grótlaðari er Dia Jacobsen úr Leynum. Teir hava arbeitt saman, og her hevur leynamaðurin verið hentur í ráðum hjá vest­ menn inginum. Regin hevur tí sera nógv gott at bera starvsfelaga sín­ um fyri hansara nærlagni og dugnaskap. ­ Jú, Dia, hann er óførur. Hann dugir, slær Regin fast. Meðan Regin hevur ar­ beitt nógv fyri Fuglafjarðar kommunu, hevur Dia gjørt stór arbeiði fyri Sørvágs kommu nu. ­ Vit kendust frá fyrr av, og hevur hann verið ein sera góð inspirasjón hjá mær. Vit ar beiddu saman fyrr, men tey seinnu árini hava vit arbeitt hvør sær, greiðir Regin frá.