mikudagur 16. mars 2011síða 13

13 Mikudagur 16. mars 2011 · Nr. 32 Sosialurin Munandi færri norsk børn verða doypt í kirkjuni, mun­ andi færri ung verða fermd, og støðugt fleiri vaksin velja at fara úr kirkjuni til aðrar átrúnaðarligar bólkar ella felagsskapir. Samstundis siga støðugt fleiri, at tey trúgva als ikki, at Guð er til. Hetta er nakað av tí, sum kom burtur úr einari kanning, sum granskarin Pål Ketil Botvar hevur gjørt fyri norsku kirkjuna. við hagtølum frá kirkjunum er hann komin eftir, at part­ urin av kirkjufólkinum, sum ganga í kirkju regluliga, er minkaður úr 11 í 7 prosent, og at tey, sum verða doypt í kirkjuni, eru fækkað úr 81 prosentum í 1999 í 68 pro sent í 2009. 81 prosent av norska fólk inum eru skrásett sum kirkjufólk, men av teimum 20 til 30 ára gomlu eru tað bara 72 prosent, sum hoyra til kirkjuna. Eitt heldur óvæntað úrslit var kortini, at tað er ikki bara tað yngra ættarliðið, sum vendir kirkj­ uni bakið. Tvørturímóti eru tað tey millum 55 og 65 ár, sum ganga undan í so máta, skrivar Aftenposten. Pål Ketil Botvar heldur kortini, at norska kirkjan hevur fleiri møguleikar at fáa fólk at støðast. Men so er neyðugt at endurskoða guðstænastuna og sálmarnar, sigur hann. Granskarin ásannar tó, at tað er mark fyri, hvat kirkjan kann gera. Um 30 ár standa kirkjurnar tómar Bara sjey prosent av kirkjufólkinum í Noregi eru í kirkju eina ferð ella meiri enn eina ferð um mánaðin, og talið minkar so skjótt, at hendir einki munagott, fara kirkjurnar at standa tómar sunnudag longu innan 30 ár Tað er gott pláss til guðstænastuna í Vålerengen-kirkju ein vanligan sunnudag Mynd: Aftenposten Broytingarnar, sum lands­ stýriskvinnan Ane Hansen hevur lagt fram, skulu fremj­ ast í tveimum umførum. Í fyrra umfari snýr tað seg um útróðrarflotan. Megin part­ ur in av hesum flotanum er gamal og alt ov dýrur at halda, og tað forðar fyri, at vinnan er fíggjarliga burðardygg. Tí ætlar Ane Hansen at gera karmar fyri, at flotin verður endurnýggjaður, so leiðis at fiskimaðurin og sam fe lagið fáa gagn av honum, sam­ stundis sum fiska stovn arnir verða gagnnýttir sum best. Tað fer at kosta millum 600 og 700 milliónir krónur at endurnýggja útróðrarflotan, og landsstýriskvinnan ætl ar, at tað privata skal í lumm­ arnar eftir pengunum. Fyri at geva fleiri møguleikan at reka útróður ætlar lands­ stýriskvinnan at strika regluna, sum sigur, at fólk skulu hava havt fiskivinnu sum høvuðsvinnu í minst tvey ár fyri at fáa fiskiloyvi. Tað fer sambært lands­ stýris kvinnuni at eggja land­ krabbum til at gera íløgur í útróðurin. Vón hennara er, at privatir íleggjarar megna uppgávuna, og her hugsar hon bæði um einstaklingar, vinnufeløg, stovnar, pen­ sjóns kassar og onnur. Gongst sum ætlað skal lógin um at endurnýggja út róðrarflotan avgreiðast í Landstinginum í vársetuni og koma í gildi 1. januar í 2012. So kemur næsta stig. Tá fer landsstýriskvinnan at leggja fram uppskot um eitt nú rættindi hjá út­ lendingum at eiga í grøn­ lendsku fiskivinnuni, av reið­ ingarskyldu og býtið millum útróðurin og hin partin av fiskiflotanum. Stórar bygnaðarbroytingar í grønlendsku fiskivinnuni Grønlendska fiskivinnulóggávan kemur nú á tingborð, tí landsstýrið hevur gjørt av at laga lóg og reglur soleiðis, at fiskivinnan verður burðardygg og til gagns fyri tann einstaka fiskimannin og samfelagsbúskapin Grønlendski útróðrarflotin er gamal og dýrur at reka Mynd: KNR Lagt til rættis: Árni Joensen Fiskiskapurin sum í einum ævintýri Íslendskir trolarar hava havt sera góðan fiskiskap í Barentshavinum tær seinastu vikurnar. Eitt nú landaði Málmey 900 tons av toski og hýsu, sum teir høvdu fingið eftir 20 døgum, og sambært íslendsku bløðunum var fiskurin bæði stórur og góður. Skiparin á einum øðrum íslendskum trolara, Sigurbjørg, letur væl at fiskarínum: – Tað er ótrúligt, sum her er nógv at fáa. Á tí grunna fáa vit nógvan tosk, og á heldur størri dýpi er fult av hýsu, sigur Vilhjálmur Sigurðsson, skipari, við Morgunblaðið. Hann hevur roynt í Barentshavinum í fleiri ár og sigur, at tað er stórur munur á fiskinum har nú og fyrr. Tað er týðiligt, at fiskurin fær nógva føði, og íslendski skiparin vísir í hesum viðfangi á, at menn hava ikki fiskað lodnu eystanfyri tey seinastu árini. – Eg havi ongantíð verið í so góðum fiskiskapi sum nú. Hetta er sum í einum ævintýri. Vit mugu ansa eftir, at vit ikki fáa ov nógvan fisk, sigur Vilhjálmur Sigurðsson. Kommunurnar spara Nógv tær flestu komm unurnar í Dan mark ætla at brúka færri pengar í ár, enn tær gjørdu í 2009. Samanlagt eru útreiðslurnar á fíggjarætlanunum fyri 2011 knappar fimm milliardir krón ur minni enn út reiðslurnar í rokn skap unum fyri 2009. Felagið hjá kommununum, Kommunernes Lands­ forening, sigur, at 84 av teimum 98 kommununum hava sett sær fyri at brúka minni í ár enn í 2009. Næstan 20 prosent av kommununum hava skert útreiðslurnar meiri enn fýra prosent, og níggju kommunustýri hava sett sær fyri at spara í minsta lagi seks prosent. Formaðurin í danska kommunufelagnum, Jan Trøjborg, sigur, at kommunustýrini hava serliga lagt seg eftir at spara við at effektivisera, men hann leggur afturat, at tað slepst ikki uttanum, at sparingarnar fara at níva hjá borgarunum. Sigurbjørg og hinir íslendsku trolararnir hava havt rokfiskiskap eystanfyri Mynd: Morgunblaðið Kommunurnar í Danmark ætla sær at brúka næstan fimm milliardir krónur minni í ár enn í 2009.