týsdagur 4. september 1928síða 3

= | Í Í an seinasta fimtinginum. Yvurhov- ur hugsaði hann, al menn vóru mentir at stødga til ta tíð. Niclasen segði seg at vera í parti við teim monnum, ið hildu arbeiðslon skal betal- uppá, al ast, og helst eina ferð um vik- una, og hann slydjadi seg til royndir, ið hann hevði gjørt í teirri tíð, tá hann var handils- maður. Har hevur tað víst seg, at best er fyri báðar partar, at klúrað verður upp beinleiðis, soleiðis at hann, ið selur fær sítt og hin ið arbeidur fær sítt, hini forholdini, at skrivað verður uppá lepar, eru ósunn og for- kastulig. Tí á henda hátt, við al skriva, kunnu framkoma stórar, og til tíðir, gamlar skuld- ir, 10 hættisligt er fyri báðar partar at knossast hesum óskilið ikki uttanum, uttan at menn betala peningin út, so at fólk ikki upp til at liva uppá borg. Allar ført við sær, al lad hevur verið nógv við, kemst gevur SÉg hesar skuldir hava »vrøvl«, og aftrat kan eisini sigast, at menn vóru óhugað- ir at fara til arbeiðis, lí teir ikki vilstu seg at fáa nakað aftur- fyri. Ég havi, sum eg segði, eisint haft forræining síðani 1900 byrjaði, og havi altíð hildið meg til tað »contanta«, Skuld verð- ur aldri vunnið uppá. Tað er tí skeivt, at fólk ikki fær sín pening, tí tað er vánaligt at statt. máli halda hús, táið soleiðis er Tad er ein ógvuliga góður at belala út, lí eg veit, at fólk betalti betur aftur til enn til aðrar, lí ley fingu pengarnar aftur á hátt. Tað ér indi fyri sam- til min annan sunt og uppbyggj: fundið, at lantirnard. Tað er verri. halda seg »Con- onnur síða, ið er Tað er hjá handils- ella eisini fyri lað mesta tað tryýt- Jankin er ikki ein nógv manninum arbeiðsgevar- inum, sum eru fiskakeyparar ur peningur. altíð átti at halda seg til tann credit, sum hann beinasamur, menn So mega lí ið fåast verið, og kann í ållondum, og fyri henda credittin mega teir sjálvsagt lata fisk. Men verður eingin fiskur til at fáa, til, flyta Og teir gera eisini skip út, lílið er til av eyðsæð, at Tað leiðini, liga kann gerast skil á tí óskili, so so er einki at má hann lí halda seg og gevast al inn neyðsynjar- somu menn vørur. láið so so er tað verða mein- og peningi, okkurt má nógvir tað endi- strokið. eru bogar á áður ið nevnisf »ereditsystemid«, Vit mega fyrst og fremst fáa fleiri pengar til landið. Vit mega ikki leggja band á okkara keypmenn. Tað kann jú fora við sær, at tað koma einir tveir »kapital- istar« til landið og keypa upp fiskin, soleiðis, at prísirnir falla næstan niður í einki. Tað fyrsta, ið tørvast, er at fáa eitt peningainstilut, ið vil slyðja vinnulivið. Zachariassen og Debess talaðu eisini um banktrotid, id var ein stórur meinbogi fyri vinnulív- inum. Debess helt annars ikki, at skilnaðurin her á landi, arheiðs- millum arbeiðarar og gevarar gjørdi seg so krafliga galdandi sum aðrastaðni um heimin, og tað var tí vont at gera nakra hesum viðurskiftum. at starv lógbotan í Zakariassen segði, arbeidsmannsins fiskimannsins tíverri ikki altíð bar á somu leið. Hann harm- aðist um, at fiskarin alt og ofta bidadi nakað leingi eftir pen- inginum. Annars var hann eisini av lí áskoðan, at credit- Syslemid var ein 6ting, ti td var ikki altíð so lætt hjá hús- móðrini at halda hús, tåid hon aldri hevdi pening millum hendir, og Effersøe var einigur við hr. J. O. Joensen og hr. Niclasen. Hann dvøldi serstakliga við tað, brævinum stóð, um ut arbeid- arar noyðast al liva uppá borg. Tankip er góður, men um nakað kann gerast við hetta, við {. d. »Mægling«, kundi hann ikki úttala seg um, men vildi gjarna, at nakað gott kundi komið burtur úr hesum. Iann helt seg minnast frá lí tidini hann fekkst við »jura«, at tað stóð nakað í norsku lóg, eilt »bestemmilsi um, al »Kjøb- skulde svare sin Skyld ella nakað í Tað er sum meinast í hesum manden til denn Menigmandd« rættning. nakað lað sama, viðfangi, og hetta er nakað gott. Tí hevur arbeidarin tað gott, so hevur arbeidsgevarin tað eisini gott. Hetta er best fyri allar partar at fáa í ordan. Tað var nakar, ið nært við, al fiskarinum ikki allíð gekkst so væl at fáa sínur pengar. Hetta kann ikki vera rætt atborið. Tí tað stendur jú nakað í kon- traktini, ið tryggjar fiskarin, um reiðarin ikki skuldi verið heilt solidur: Fiskarin eigur sín triðing og hevur rætt at:býta frá, lí kann selja hann til góðan keyp- hann eigur sín parl og ara. Gunnar Winther: ímillum reiðaran og fiskarin eru Men Forholdini ikki so ring nú á dogum. fiskarinum er ikki rúmliga al- gongt til sjópantarættin. Tað kann mangan falla tvørligt, íser enn ikki allt lítið 1924—20), og tað er tað ið nú stendur fyri sum hevur har hjå Fiskarin rør út og fær sína veidu innkomið, men hevur uppá seg, úti. ringari artað okkum. Heimafiskarin er treyt, tað Suðuri nú seg bert skrivaða uppá bók, soleiðis var ikki fyrr, lá fekk hann pen- hondina, til hús mest sum ingin i men nú kem- hann aftur av torvheiðum. Patursson vildi leggja eitt gott ráð inn fyri útiróðurin. Hann átalaði, at menn ftáalaðu um heimafiskiskap, ístaðin fyrt at nýta orðið útiróður. Johan Poulsen seyði seg ikki at kenna nakað til lað í sínum valdømi, at úliróðrumenn ikki fingu pening fyri fiskin, leir avreiddu. P. M. Dam: Sum Niclasen greiðir frá, so hevur hann fort henda lívið, at útbetala arbeidslønir. Og hevði hann eisini kunna gingið við til hesum viður- ikki fóru spurning út í eina skipan við skiftum, fyri, at mangir Um litið hevði verið framhelt, um hann var ræddir av knóranum. á tað, ið har ilt við at sera, Effersøe so sum enn er. Fiskimenn og arbeidsmenn mega koma til at arbeiða meiri saman, enn tilfelli er nú, og her eiga menn al eggja til sam- arbeiðis, og ikki íslaðin royna at skilja hesar báðar urbeiðandi flokkarnar sundir. Tað kann koma eitt gott samarbeidi flag ímillum fiskimannin og arbeiðs- mannin, um skipað verður so- leiðis fyri, at teir verða at standa saman, í vinnu í tokum og ágóða. Eg dugi ikki at síggja, at lad fer at bera til at: framhalda ein mun millum hesar báðar flokkar. Fiskimadurin býtir frá sín tridjing og letur hann upp í hendirnar á tær ið arbeiðsmenn og fiskimenn hava felags. Á henda hált verða báðir partar beinleiðis at styðja hvønn annan, og fáa eisini báðir partar á henda hált meira fyri strevið. Allir producerandi eiga at ganga fyri at fáa heimafiski- moderniseraðan, samløkur, saman skapin so al hann kann gerast til eina stóra innilogu í okkara landi. Sjálv- sagt eiga bankvidurskiftini at gerast so lagalig, at eisini bankar mega gerast tað leir eiga at vera: ein stuðul í sam- fundinum. Málið for í nevndina fyri ymisk mål, hóast framsøgu- maðurin skeyt hana í lógneynd- ina. Skipini byrja nú so við og við at venda stevnid heimaflur, og veidan er ymislig. „Ernestina“ kom á Klaksvík frá Gronlandi 31. august við 75000, sum væntast at gera ca. 1000 skpd. „Queen“ kom 1. sept. á Vestmannahavn frá Íslandi vi 9000 fyri allan Eysturlandstúrin. Hetta er nærmast ein ogiligur munur at kalla; men hetta munu eisini verða útjaðrarnir. Annars er frætt frá fylgjandi »Titania« 27,000, »Cheerfull« 21.000, »frex« 33,000, »Litla Emma« 31,000, >Sv 36.000, »Union Jack« 30,000 síðan á Olavsøku. vInoy« 97.000, »Dcinisvør« 20,000 og pVidov« Ca, Fiskamarknaðurin tykist at lova góðan pris í heyst, góður, ja prisurin er longu so at tað kann vera ivasamt, hval rættari er, at halda ella lata. »Knørrur" er farin til Hull við seldum farmi av Grønlandsfiski. Var sum geyur Hull. verið talan Prísurin ca. 40 oyr. Annars hevur tis kilo cif uni 3/'/, OVr. kg > her; enn er ikki nokur sóla komin ílag til hendan pris. men eins ella til enn Ein danskur keypari, sum ætlar at:taka stórfarmar saltfiski og ifjør ein tveir av Amerika, Fil selja, so marknadurin her liggur býður ikki meira 39. hendan pris vil eingin fyri eygablikkid stillur. Eyri pakkaðan saltfisk til Keypmanna- | havnar fæst góður prisur Í smáum, ca. 46—-17 oyr. cif, men har gongur nógv av, og hetta er bert småsøla at rokna. Frá Spaniamarknadinum, sum týðandi fyri fiskaprís- frættist frá fram er nógv miðjan bert irnar her, august og ímóti nú gott. Har tykjast at vera ljósar útsigtir. „Fiskets Gang“ skrivar 22/,: »Det er vel mange aar siden, at dette marked har været saa fuldstændig ribbet for kliptisk som nú, og lillross for al vi nu befinner oss i en periode, da er der god efterspørgsel Alt skulde for ganske tra innlandelt. saledes ligge godt an en livlig im- port frem over høsten,« noterar blad | 70 kg (kurs 62,5) og ust sama til pakka a 50 29. aug prísirnar 76 peselas pr. god efterspørgsel« Fiskemarkedetl. (Telegram til Amtet). 1.—90.—28. dansk Be- 100 Bilbao: Tons af (færøsk) Klipfisk 153 Tons. (Tons), dansk (færøsk) (Peselas) pr. 50 islandsk 300 kg) for holdninger Tons, Fons. Priser 14/77. Priser kg) for Markedet ligt, men stigende Tendens, * dansk (færøsk) (Pesetas pr. 50 norsk Klipfisk 71/76. liv- | IE Ur Føroyum. | | Tórshavn. „Lagarfoss“ Ílavnini var um dagirnar á við Førovingum, ið verið høvdu í Íslandi og ró úl. Ildebrand opstød Onsdag Nat í Restaura- Axel Andri ved Tinghusvejen. Nalteti tm Kjendom I den den let al »Vhorshavn tør "SENS sene som opstod, var det ikke saa samle Brand- men til af Mandskab, mangle Á tance fra Borgerni med [Iver der ukningsarhejdet. ; | sum saltfiskaprísur | | Bygningen nedbrændte totalt. | | Sve Ga í | M Sys Søstre" | | Í ri id í } | ! 1 | ] ) Skip | I | ) til h I ra | I erið Í | jon Í n I j Í | > Dann Í | | HI HUMAN MI Rita" Sæt Ski il MN til cv Keypið Chr. A. F. Hansen í Kollafirði, | einasta forrærning í Foroyum, ið hevur verið muikterað fyri at selja ov bíligt. | | | fæst hvenn dag hjá | vm Í. Lambaa. Husholdningsskolen. | 2 Maaneders Kursus begynder | 15. September. | barkaði og tjóraði, fáast hjá Chr. A. F. Hansen Hoyrivur, 3 biligar hjá el Trond Hansen. Så ENS Kv 5 PRISKURANT GRATIS P2 in) KK KK KM Violiner, Celloer og Trompeter, Guitarer, Luther, menter Skinsakløt Nétastykkir, konsumet plejer á være mindre, | paaner. ubbifon „R. „ljaldur“ Sæben. „OKKARA | De bedste. [De fæ røske. De drøjeste. ICY! va Hil NH HO HH HI 2.303 C.S H MUSIK INSTRUMENTER HDD alle Slags Strygeinstrumenter, Harmonikaer, Strenge og Noder for af bedste Kvalitet til de billigste Priser ARMIN E. VOIGT Musikhandel og Nybygning af Violiner og alle Strygeinstrumenter. MARKNEUKIRCHEN (SACHSEN) KIR IR IK KS KK KI Søldatjørdur. Stor Automobil- ulykke. Natten til Søndag er der sket en frygtelig Automobilulykke paa Vejstrækningen Fuglefjord—Gøte. Automobilet, hvori befandt sig to Personer foruden Chaufføren, styrtede ud af Vejen og væltede. Chaufføren, Søn af H. P. Wejhe, Lamhauge, Clement, almindeligt kaldet „Kemme“, døde øjeblikke- lig. De to Passagerer, Sønner af J. F. Skibenes, Skibenes, fik store Kvæstelser, den ene fik sit Ben knækket. Ulykkens Aarsag samt Kata- strøfens nærmere Omstændig- heder vides ikke endnu. Men er der ikke Anledning til allerede nu at sætte en Stop- per for, at der fremtidig bygges De to Auto- paa Vejstræknin- Solmundefjord, Karakter, at smalle Landeveje? mobilulykker sen Fuglefjord er af san alvorlig det er slaaet fast en Gang for alle, at de smalle Landeveje er Dodsveje. | Lysingar UNNIN NNE SEES ES HDD = = = == me = Toiletsæber. HAN MI Ferskt Seyðakjet fæst hvonn dag hjá Máltr. 89, J. Lambaa. Allir føroyskir Keypmenn HI lll il eiga at selja føroyskar ansjósir, lí tær eru frískur, reinar og nógv feitari enn tær útlendsku og kosta einki aftur ímóti. Fáast hjá Chr. A. F. Hansen, Kollafjørð. Til Canada med Cunard os White Star Linien. Ale Oplysninger ved av Reyni, Thorshavn, eller C. Mogensen, Nyhavn 1, København, ma Skrubbifon renser alt. Jens RR. A.“ SMGSENESEJ KSK KOL KSK KSK KO Kx = R KUN FØRSTE KLASSES VARER Mandoliner, alle Instru- Banjoer, faas hos