týsdagur 18. september 1928síða 3

Få hjálpar. Har er vanur at hanga ein »redningskransur«; men hvar var hann, tåid óhappi hendi? goymdur undir lús og slá! Slíkt er ikki bert skilaleyst, men heilt óforsvarligt av teim ráðandi í bygdini. Fyrst einki ljós um náttina, og eingin >red- ningskransur« hvorki á nátt ella degi, Miðvingur. A [ff [fy [OA [ [[[[[f[[f[ [[[f[f[f[f[f Fiskaprisirnir eru fram- vegis uppgangandi. Fleiri tilboð eru frammi, men útboðið er ikki stórt enn. Mangir upp- keyparar herheima lýsa í bloð- um um saltfiskakeypi; fiskimenn, ið ætla at býta frá, eiga at vera varir um seg og og ikki binda seg til solu fyrr enn teir hava ráðfort við Fiskimannafelagið. Tað sigist fyri vist, at Norð- menn frammi tilboði uppá foroyskan Klipfisk, og skuldi tað verið tekin á at teir men seg eru við ikki hava ovnógv at bjóða úl av norskum fiski. Boðini uppá saltfisk liggja nú í 23 pd. og 10 sh. pr. ton cif, britiska havn og uppá klippfisk 39 sh. fob. her. Meðan eftir- spurningurin eftir saltfiski er stórur úti, eru klippfiskakeypar- arnir her heldur spakir. Frá Keypmannahavn hava boð verið frammi um 146—418 fyri stóra pakkaðan saltfisk. Herverandi látast ikki fúsi at keypa í stórum ONT. saltfiskakeypara enn og nakar openbarur prísur millum er ikki blaðið var fiskimann reidaran og komin fram endað. enn tå Fiskiskapstíðindi. »Andrea« 17000. »Sigrid« 32.000 Torshavn: Vestmanna: í alt. »Milly« 40.000 í alt. Frá »Duceu« er komið telegram av Bakkafirði, at hon hevði fiskað 22.000. Klakksvík: »Pride« 23.000 í alt. Frætt er frá »Ecliptiku«, ið hevur 50,000, »Polarstjørnuni«, »Svinoy« og »Carlton«, fiskað 40,000 Tað ætlast at hini Klakks- 25.000 kringum og frå ið hava hvor. víksskipini hava um 20 hvor. Hvar er nu leyvin og sjálvræðisýl? Hvar eru teir? rópar um hól og heyg. Var rólið av tungnum og tinasleyg? Tað fellur so stirvið og deyðakalt. Er leyv vorðin lamb? Vit gruna alt. Men einaferð tit odnaðu — einaferð — so todnadu, sodnaðu, og deyðin nú ristir sítt dekka tekn —. Nú lok leggjast aftur um dripið megn. Heyststormur tagnar við grátandi repn: Her fánaði, fúnaði, gránaði — — ÁHOYRARI. Lýsingar Det bedste er ikke for godt — HØVDINGAR HITTAST EFTIR REGIN Í LÍÐ (SJÓNLEIKUR Í 3. er útkomin og fæst TÁTTUM FRÁ ÁRINUM 1001) békasølunum ella hjá útgevaranum R. Rasmussen, Føroya Fólkaháskúli. Upplagið er bert 450. Prísurin er 2 krónur. Galvaniseradar takplåtur keypast biligast frå Poul Hansens Heilsølu, Torshavn, Telefon 65, Telegramadresse VERITAS. Tilboð ynskjast uppá bygging av set- húsum í Havn. Nærri frágreið- ing vid at venda sær til Louis Zachariasen, Tilbud paa 30 Lam til: Slagtning (mindste Vægt 26 Pund) modtages inden 20. ds. Sanatoriet, Skinsakigt læst hvenn dag hjá Máltr 5 J. Lambaa. K eyp 18 cm. A. F. Hansen í Kollafirði, einasta forrætning í Feroyum, ið hevur verið mulkterað fyri at selja ov bíligt. Til Canada med Cunard os White Star Linien. Alle Oplysninger ved Jens av Reyni, Thorshavn, eller C. Mogensen, Nyhavn 1, København. Allir føroyskir Keypmenn eiga at selja føroyskar ansjósir, tí tær feitari og kosta einki reinar og útlendsku ímóti. frískar, enn tær aftur eru nógv Fáast hjá Chr. A. F. Hansen, Kollafjorð. Foroya Leyting 1928. Kirkjubøfestini. (2. viðgerð). M. S. Viðstein: at løglingsformadurin, Tað undrar meg, sum Cr formaður í neynd fyri »ymisk skal hava verið við at tað álit, ið nevndini. mål«, komið er frá átti tó at lagt tydning, ið givið Hann tann meiri dent á logmannspallurin hevur, og somuleiðis verið við at vart ta ræði og virði, okkara logting enn eigur eftir. Vit javnaðar- menn eru als ikki við til al minka um logtingsins virði og ræði. Tykist okkum logið, at SKANDINAVIEN Eneste direkte Ruter fra København til Amerika og Kanada. Regelmæssig Afgang fra Kø- benhavn og Oslo flere Gange om Maaneden. Ingen Pasvisering til Kanada. Alle Oplysninger om Forhol- dene, Rejsen, hvorledes Ny- ankommende hjælpes til Arbejde ete. faas ved at skrive efter vore illustrerede Haandbøger, der gratis sendes overalt. Ved Ankomsten til Winnipeg vil Liniens egne Re præsentanter være til Stede for at modtage Passagererne og være dem behjælpelige. Halifax og Skriv til Agenten: H. C. Miller, Thorshavn, eller Passager-Afdelingen, Kongens Nytorv 8, København K. Nótastykkir, tjøradi, fáast hjá Chr. A. F. Hansen í Kollafirði. Ferskt Seyðakjet J. A ambaa. Jæ „Okkara“ Toiletsæber mildeste og behageligste. barkaði og fæst hvønn dag Máltr. 89. inum, táið henda sakin var til fyrstu viðgerð, og at doma eftir boðaði frá beint tað fara at ein tí, ið »Krossur« aflaná, so sær soleiðis út, at greiða man koma á, um hetta er ella hon okkara Vit sær av ikki. Frá tað ikki. tingið tekur bert, at hesum máli vilja og roynur at fáa hesum báðum sín rætt, og á rottum stað átal- ar atburð yvirvaldsins. Niclasen var einigur við tað mesta av broytingaruppskotinum hjá javnaðarmonnum. Tá hann hevði sett broytingaruppskot til uppskotið, var tað fyri at leggja nevndin hevur beint hesa sak frá sær við teim orðum, at tingið heldur seg einki kunna gera við málið. Um kannað verður eftir i loglingslógini, so vil tað í 8 17 kunna rætt til at ríkisslýrið og ríkisdag síggjast, at tingid hevur bera kæru inn fyri yvir »ad- ministratiønina« her á landi, halda, at skeivt og hon hevur illa at skilja Vit S 17. fingið jørð, um vit borið seg , SO- leiðis Hesir báðir festibrøv teimum Ogreidu menn, ið hava uppå hesa sum ikki frå mjúkum var tilgongd vegna við hildnir Fad er sjålvsagt, at hesir menn mega fáa sviknir av yvirvoldini, eru einum orði fyri spolt av teim ráðandi. eru jú endurgjald. Teir teim, ið skipa fyri tí foroysku »g6dsadministrati- Onini«, Vit hava tí sett fram broyt- ingaruppskot, ið í stuttum gong- ur út uppá, at tingið átalar at- burð yvirvaldsins í hesum máli, og vit innstilla teir til gjald ella aðra jørd, ið kann vera til taks. Bert, sum nevndin, at svara aftur, at málið má avger- ast við ikki endur- dómstólarnar, er okkum nógmikið. Er oll henda søk við »kirkju- bøfestunum« bert eitt politiskt aktstykki, so fær fólkið ongatíð ov skjótt at vita, at so er. Og eftir tí, ið hendi her í tingsal- til, at menninir skuldu fáa fria proces. Hann vildi biðja for- mannin seta uppskotið til at- kvoðugreiðslu punkt fyri punkt. Effersøe vildi ikki úttala seg um sjálva sakina í avgjørdum orðum. Men helt hann ikki ráðast kundi til, at geva teim viðurgjald al prestajorðini. Prestajørdin var so illa farin, hon gav ikki nógv. Hon var heldur ikki okkara, tað høvdu menn á sinni nógv ímóli, men hann hugsaði at best er sum er. Annars helt hannn tað vera ein spurning, um tann ið sekaður var ikki ifylgi $ 17 í logtings- lógini skuldi fáa eina ábreiðslu. Kortini læt hann verða óvist um Miðvingarnir ikki høvdu brotið rætt teirra við ikki at flyta, sum álagt varð teim. Hann ráddi uevndini til at fáa skrift- ligt svar frå amtmanninum um atburðin í ollum, eins og at fáa at vita støðuna hjá ríkisstjórn- ini. Winther helt tingið ikki kunna lata hesa sek fara sær av hond- um ábreiðslu til teirra, ið Mo Vissa menninir høvdu fIngid aftur ið teir høvdu goldið fyri festibrovini. (Við iriðju viðgerð, fell frá = javnaðarmonnum, neyndaruppskotið = og broytingaruppskotið frá Niclasen vóru samtykt). utan vóru. fyri. al peningin sekaðir var eingin upp- skotið meðan politisk akt, sidu er Djóralæknin. Patursson greiddi frá lønviå- urskiftum læknans, eins og hvussu lønirnar vóru hjá líkn- andi embætismonnum. Helt hann lønina vera ov lítla hjá djóra- lækna okkara og talaði fyri at fáa lønkorini bøtt, P. M. Dam: Eitt gamalt orð- tak sigur: betur fyri varin enn eftir snarur. Menn eru í út- heiminum ógvuliga ágrýtnir at royna at fyribyrgja sjúkur. Tá her er talan um len, er kanska eisini hóskandi at tala um, hvat arbeiðið skal gerast fyri lenina. Nú er at ilt er hjá fåtækrum at søkja læknan, tað er ofta dýrari enn missurin av sjálvum kríatúrinum. Fólk letur tí vera at søkja læknahjálp til dyr Hetta er skeivt. Tad åtti sjålvandi at verid gjørligt ljá ollum at kunna sekt djóra- lg skjóti tí til at log- tað soleiðis, síni. æknan. ingið virkar fyri, at hin fasta onin gerst hægri og praksisið íligari. Vit vita, hvussu hart uberklasjúkan plågar. Henda fólki og landi so ymetaliga dýr. Er ikki at vera at henda óumsjón- aða mjolkasøla er ein stórur smittuberari. Neyt kunna hava tuberklar og smitta við mjólk og kjøti. Kg skjóti til, at tað lagt læknanum sum skyldu at vitja kring Feroyar og taka tuberklaroynd av hverju lágan er yangin fyri, verður kúgv, t. d. eina ferð um árið. Vit kunna ikki liva óvarnir Í hesum ræðuligu sjúkratíðum. Hann vildi skjóta til nevndina at hugsa eisini um síðuna av sakini. Debess var glaður yvir, at hevði borið henda tanka Hann hevði sjálvur gingið og hugsað um hesi viðurskifti. Tað var ræðuligt at hugsa sær, við sjúku og kundu smitt- sum sagt, hin smittuberari, bæði við- tuberklum, tyfus og vørum herviligum sóttum. Tað ikki lítið av peningi, ið landið lat fyri hesar sjúkur, umframt alt tarnið og spillið sjúkurnar Var tað ti hættisligt at henda tankan um at hava eina slranga um- sjón við djórum okkara burtur. Aðra sum sagt, menn ídnir fyri at Hann mælti tí nevnd- sum best nndir spurningi, ið Dam í sakina. hesa Dam fram. hvussu til stóð hvussu sjúkurnar ast. Mjólkin var, versti víkjandi var elvdu. Vísa staðni vóru, ógvuliga fyribyrgja. ini til at við taka hesum bar Patursson segði, at hevði prógvað, at royndir tey foroysku neytini vóru ógvuliga frísk. Tað vóru tey innfluttu neytini, ið vóru smittandi og sum høvdu spilt slagið. Hann skuldi vera við til at umhugsa sakina frá ollum síðum. (Málið fór í búnaðarnevndina). Umsekn arbeiðarafel- ags „Eningheden“ s um studning til ísvirki komið frá ministeri… inum til viðmælis. Effersøe og Winther mæltu til at sakin fór í figgjarnevndina, har umsókn somu sek viðkjan- di var til viðgerðar. P, M. Dam: Henda søk hev- ur verið fyri og er í nevnd. Hon kemur til gjøllari umrødu, tå hon kemur aftur f salin, og torvar tí ikki kanska nú at gera langt av. Men eg skal kortini loyva mær at minna á og undirstrika og biðja tingmenn minnast til og leggja sær í geyma, at henda