týsdagur 17. februar 1931síða 2

oaser RES þú RS GR fn A ei ES = á pe Vindeygir, hurdar og listar Gott og bíligt arbeiði. Hugo Øster's Maskinsnidkari, Tlf. 216. Tórshavn Tlf. 216, Altingstubbakkinum til 1000 ára hátíðina í Íslandi, verður úrslitið heldur tunnligt, og D. T. noyð- ist at:velja sær aðrar brandar til nýtslu í næstu atlogu. Streymur. Margaret Bondtield. Expeditricen, der blev Englands Arbejdsminister. Samtale med den svenske Dr. I en kvindelige phil. Annie Quensel, udta ler Margaret Bondfield: Labour, Ar- har til Opgave al — The ministry of »ejdsministeriet, samarbejde Resultaterne af de Un- lersøgelser, der foretages af de an- p ire Ministerier. Vi registrerer 108 indkommer, og ts samtlige Ar- Arbejdere og det rene med, Opgaver, som Rig » de øger at fordele pejdsmuligheder blandt Arbejdsløse, Vi er at hvad vi netop nu t pad gennemle- ver ikke er hverken mere “ Iller mindre end en industriel Re- volution Naar jeg siger dette, saa er det Erfaringen, der taler, thi husk, jeg er ingen paa Maade, ske i rigere Maal end Anledning til at baade nationale og ogsaa nogen tionale, Og paa de mes Omraader. Betænk blot hvill tisk Skole jeg har gennemgåadt Jeg begyndte som he Pig« som Ekspeditrice i en Fort ng og blev næsten med det samme Medlem af Ekspedient ) Fag renmg, En eventyrlig Karriere. Margaret Bi ætter; Allerede 1898 gtes jeg ti Sekretærassisten Fagforenings- unionen og blev i denne St r ind- til 1908 Om De ! 5 ned hvilken Entusiasme jeg disse Aar propaganderede Pal r Ski for Arbejderpartiets Program og den kooperative Bevægelses Udbredelse i helt til de kvindelige Arb jderorga- nisationer, blev rst deres Sekretær og sluttelig, da disse gik op den nationale Arbejde i, algt til Chief Woman Officer, kvindelig Fag- 4 foreningsformand saa at sige. I 1918 gjorde jeg som den første Kvinde min Entre i en parlamentarisk Ko- mite, og nogle Aar sad jeg som dens Ordfører Lige fra den ing be- gyndte man at sende mig Í som Delegeret til internationale Kongres- ser, først Rom og hurtigt derefter til Washington, for ikke tale om Genéve, hvortil jeg de sidste 10 Aar regelmæssigt sendtes, to Gange som officiel Repræsentant for den 1 1, > i c engelske Regering Allerede under første af 1994 Ministerium nærmeste Hjælp denne Tid besøgte jeg C alle med al t + vaigles sætte mig ind Børneemi- grationen sammenhængende Proble- mer. Jeg har endda deltage bejderkongres i Rusland, og det er ikke mindst som Følge af dette gesidige Kendskab til andre Lande, at jeg Sindsro end mine rater ser Tiden am man- Forholdene Í med større mange af Kamme- Med Arbejde paa langt Sigt kommer man længst. Har Ministeren selv tilhørt el- ler med Velvilje fulgt den modifice- æde Marxisme, son England gaar under Navnet Fabian Society? — Ja, det forsikrer jeg for. Jeg har aldrig været Tilhænger af vold- Omstyrtningsmetoder, omme min form har altid været Arbejde paa gt Sigt, det kommer man især 1 Politik længst med, De ved maaske, t vi blandt Fabian Societys ældste fedlemmer tæller saadanne Mænd wm Bernhard Shaw, Sydney Webb mstaaende Arbej- mg Lord Oliver, Disse fri fænkere har nedlagt et stort le paa at vinde de ku turelle Kred- ses Sympati for paa lovilg Vis at sikre deres Interesse for visøe nød- endige sociale Reformer, I Særde- eshed har vi Kvinder haft megen ravn deraf, frem for alt gennem vestilletheden mellem Mænd og svinder, Vi er erede 14 Kvinder Rigs- lagen, og Je kan ærligt gt at vore mandlige Kolleger behandler os "uldstændig som deres Lige, selv om gsaa nu og da kan høre nogle g fulde Bemærkninger, som ff Eks, om Susan Lawrence, som i Øje- blikket fungerer som bisiddende Statsraad í Sundhed »Oh, Susan, hun er en af Englands dygtigste Personer af | irkelig høj Intelligens, hun har bare en Fejl, at hun er Kvinde! Forskellen paa den kvin- delige Society og År- bejder-Repræsentant. — Hvorledes fordeler de k ige Deputerede sig blandt skellige politi Pat ? — D Kons ive har tigs dagskvind de Lib« én, Lloyd e Dat Megan, de Uaf- 1 og mit eget Par n Rig ; r over. tentet fra dá ar! le Kvit rs Rækkt nen g ogsaa nogle fra et andet socialt Milieu, som Lady Moseley og Mary Ham Lon. — Er der nogen Forskel at spore 1 le forskellige Typers M ge Rigsdagsarbejdet paa? — J r er, og den er forstaaelig nok, Den enkelte Arbejderkvinde la- der altid d po ke Arbej Par- tiets Tjeneste gaa forud for res egn )1 | familie tere n V er S Op- ejdets $: otelser afholder hende ikke sjældemt Í Del- tagels r, Arbejd Kommis- sioner mende. Vi h 1 nin- san iaardt I skal regere med Minor Rig ren Modstandere os, Man gør uendelige Bi erlighe- der, selv naar den to mulige Hast og Bes af Hensyn til Nøden TAGNUAANULUUUARAADDLLSRLAAKNAGLRRÐRÁÐLULRAUULRAÐAHEÐAFDAUUR HINIR Ar ti at eg havi gjort verkstaðið størri og fingið fleiri maski- nur, kann eg nú av- henda arbeiði nógv skjótari enn fyrr. irðingarmest HUGO ØSTER r Í v CS KRRKNBENERREEEREAEENKRRDGEREERAROGRDRRODRAKRRNRKANRBAKODDARGRONODADN Skrivstovusveinur leitar hóskandi. pláss á skrívstovu ella tilikum. Prentsmiðjan vísir á. NU , Sambandspolitikkurin Øl fólk, id nakað skil hava, munnu ofta og (fll harmast yvir atburð »Dimmalætting«ar gjøgn- um árini; lað er ein spillan og ikki meðan ein klikkjan inná ley, ið hennara við inum, er alt og eru i parti, Danskarin, sambandsflokk- ger alt gott einasta, ið skil er í! »Dimma« kann nú skriva, eins og hon er von, men lungt skal ta split og ill- millum meðan lað er við sínum sambandsflokki, og harmuligt er, at hon bi igda vørum semju, ið komin er Foroyingar og Danir, sannleikin er tann, at hon ið skaða viðurskiflini grovuna hevur bæði »Grava eingin {í ofta fellur hann millum hesu fyri einum vørum, í hana sjålvur«, og lad vísur seg sannuliga eisini, at grivna grov sambandsins stendur opin fyri lí. Við lí spillandi anda, at »vi arme og elendige Folk udi Færø« einki kunnu hvors niðurlag var haft í myrkastu tíð Føroyalands hevur verið og er herróp sambandsins bæði er heima og yvirfyri Danmark, ;g vísir tað seg, at hettar er lað esta fyri tað; lí tess meiri »konkursir« eru, less meiri inn- oku fyri blaðið, og tess fálæk- ari Føroya fólk er, less meir vinning fyri partíið, tí hervið Ma teir meiri sligid fast, at vit einki orka og einki kunna, og liva av ierfyri miskunn Dana. At slíkt er satt, er sjálvandi ikki kunna fáa foturnar fyri okkum, harmuligt, "at vit skulu men bert bida og bida frå Dan- mark, lá okkum manglar, er minkandi fyri Feroyingar. Sam- bandspolitikkurin hevur tí skaða og skaðar viðurskifti Dana og Førovinganna, og sambands- politikkurin | hevur skyld í ti vesæladómi, ið hevur verið og er í Foroyum. Teir hava, so al lívslíð, haft á dana- í sambandsins í ir IØFOVSKU SESSIPNAl lingi, teir hava rált fyri borgum herheima, og teir hava haft loyvi at spilla landsmenninar út bæði gjøgnum blað teirra og tey donsku blødini; men nú sær illa út fyri, at hettar skal standa við, og er sambandið tess vegna komið á gravarbakkan á lí grøv, ið tað gróð fyri oðrum. Ei undir í, um spjálkanin er stór, og fyri Føroyingar tað ongantíð ovskjólt, at tað svinnur. Eitt tað mest láturligasla, ið fylgisneyt hava og Danir er »Dimma« og fingið sær fyri, er tað, at Før- oyingar spilla Danskarar út yvir- fyri útheiminum. Þetta kann vist heila »Dumhedens Record«! Hettar kann sjålvandi ikki koma lað kunnugt, at her bæðir bæði eitt fram við skili, lí ollum er og annað, og at vil standa nóg aftanfyri okkara i allar håttir, í stuttum: landið er - Hettar er og er lað eingin lygn, um Før- oyingar og ferðafólk bera hesu boð til kann grannalond Orøkta. sannleikin, onnur ikki skyldu, so lond, og vil og danska stýrið bera tað sambandið, og hvor kann siga hesa má vera annað, enn at tað hevur hindra framgongd landsins, tó at lótir ofta hava verið frammi í >Dim- malætting« um ymiskar fyri- tokur. Hvor minnist ikki propa- gandaferð blaðstjórans, ið bleiv propaganda fyri blaðið? Hvor minnist ikki ísfiskin? hval ein nú? og hval hjálp fær fyritokan er hellandska sildin og (lara- brenning annað enn (ad sama bankin? Nei, vit eiga á 25- ára hálíð sambandsins at síggja tann skadapolitikk, ið (ad hevur kynt ímillum Danmark og Før- ført grúgvu, peningaliga sæð. oyar, og okkum niður á Fyri at bøta verandi óskil, er einasti vegur, at vit Føroyingar samlast um eilt mál, eitt mål ið kann hjálpa okkum á tað leið, at vit fáa uppbygt okkara vinnu- vegir. Meðan oll onnur lond kring okkum seta allar kreftir til fyri at fáa lond til at mest moguliga innloku, verður teirra geva her heima hjá okkum lítið og einki lag lagt í, hvussu gongur, ja verður av fleirtalspartfinum brúkt til gleði, at vit land niðurbrotið, okkara liggur fyri harvið at sláa tað fastari, at vil einki nytta, at vil einki skulu gera; men bert biða og hiða. Tað gav at bíla, tá ein rødari fyri kortum heyði fram- hildið, at vit sjálvir skulu, og tað bíta, ferð ið Føroyingurin skal taka tok gevur al hvorja til bata fyri landi sínum, at tað veika og tann av sambandinum innprentaða spilla altíð kemur fram, at vit einki orka Ov fáir, ov fátækir »arme og elendige« Spurningurin er, um vil nu fólk, um eru verri enn onnur vit gingu ta leið, ið ley ganga? eg haldi ikki; men, sum áður sagt, so leingi okkara vinnu- vegir eru niðurbrotnir, so leingi vit brúka amboð, id onnur lond fyri langari tíð hava gomul kasta burt, so leingi ið Foroya besta fólk eru trælir yvirklass- ans áður bóndans og nú reiðarans — og so leingi vit hava eilt ódemokralisk slýri, ið ikki brýggjar seg um land og fólk, koma vit aldrin til nakað annuð, enn vil eru — al versna ár eflir ár, Í eins og árið í ár ber prågv fyri. Ti eiga vil al vera vakin og ansin fyri al bøla um kor landsins; venda frá ti ósámuliga politikki, ið fordur er higartil, og ið forur í avgrundina. Oystein. Krým og andaneyð. Eg slapp ikki undan hini sponsku, kunnu til ætla, ei heldur enn aðrir; men tað er tó eitl uggilsi í allari neyðini vælsignað at tað var hitt ektaða »reytt, hvítt og blått«, foroyska krymid, við tilsvarandi grátt, kátt og háltg ið góu næsagluggunum nógmikið at gera. Íkki nýttist doktarahjålp, ti tað er sum all sunt at vita, hava krým, skal eg siga tykkum, hóast sunnheit, annað, eisini kann sum so mangl yvirdrívast, jú, jú, somen, Men eg hana mikið milda, »medium hevdi mild« Hin spanska skal ganga bædi mild og spakuliga, og vera góð at fåast vid, men best at sleppa undan, so meina teir klóku. Teir sleppa sær ti eisini Men hin spanska er slett ikki so spansk, ferðast bæði lág, bæði tey, id ikki vilja hava hana undan so skjótt sum moguligt. hon við, sum tit halda, skjótt um og tekur oll høg og og ley, sum eru sloppin undan henni. Táið eg 5 var Gtafturkomin gekk eg og fetti mær, lí eg var, skal eg siga tykkum, heilt væl sloppin. Ég fór so kvoldið spåkandi Eg hevdi i myrkrinum um mær yvir á kongabrúnna. ætlað geilabonkin, men hann var »bundin«, næstan mær at sett meg á Bundin, skal eg siga tykkum, skal og má erstatta »upptikin«. Eg skuldi ti fara longur yvir, li har stóð nakað av fólki í trunki og men í tí tosaðu, sama hoyrdi eg slíka andaneyð oman frá huldumans holuni. Eg fór niðan. Har stóð ein ræðuliga stórur hundur nogy størri enn tann ið frk. Rafn hevði, ikki so kola-krunk-svartur, og sá mest út tó var hann prikkutur, men sum eitt ektað sambandsross. Hetta leikaði í við halanum, og var ofta um stórdýrið stóð og njósaði, at missa ondina heilt. fekk hví hetta stórdýrið stóð og snyýsti og Á Kongabrúnni eg greiðu á, fýsti móti garðinum hjá >Dimmuc: Eitt nåltardimmi um vikuna, lænar tað hjá »Dimmu«, sína til hústrellaungarnar táið ond tey gera undir verk síni: »Ur oyggj i ovggj«. Ja, á Kongabrúnni vita teir næstan alt, ja, meir enn alt, og bæði nær ondin kemur yvir håstrøllaungarnar og hvaðani hon kemur frá. —————"eii Frá útheiminum. 1447 menn og 3065 kvinnur hava í 1930 roynt at gjørt enda á sær suðuri í Wien. 603 manns og 416 kvinnur høvdu eydnuna við sær. Í Juguslavien er komin í gildi ein lóg, ið gevur ollum piparasveinum nógs al hugsað um, tí eftir henni skal hvor ógiftur maður yvir 30 ár rinda 60% av sínum inn- tokum til statin, umframt van- ligan borgaraskatt. Av hesari årsøk er stórt brúð-