týsdagur 6. september 1932síða 3

Udgifter: 71,00 m...... . — 7600 lalt Kr. 150,00 Batterier Tilsyn m. Nettooverskudet af Dritten for 1931 Anskaffelsen af Nolsøanlægget, der fandt Sted i 1925, kostede 5000,00 Kr. Telefonvæsenet har ogsan siden haft en Del Udgif- ter ved senere Ændring af An- bliver saaledes Kr. 123,97. lægget. Selvom det var ønskeligt, at Nolsø og Udøerne fik billigere Forbindelse, Udvalget ikke, som Forholdene foreligger, at kunne tilrnade at imøde- komme Andragendel. mener Forslag. 1. Tinget kan ikke for Tiden imødekomme Andragendet. 2, Der tilstilles Forstanderska- bet for Nolsø Sogns Kom- mune et Eksemplar af Be- tænkningen. Telefonudvalget, den 29. Aug. 1932. Joh. M. Fr. Poulsen. O. F. Joensen. Joh. Danielsen. Edw. Mitens. G. Winther. Betænkning 1 Sag Nr. 52 h/1932: Telefon til Nesvik. Fisker Hans J. Andreasen, Nesvik, har til Telefonudvalget indsendt Andragende om, alt der mana blive oprettet Telefonsta- tion der paa Pladsen. Sagen er af Udvalget henvist til Tingets Afgørelse. Af en af Sagen ved- lagt af Amlsingenioren afgiven Erklæring fremgaar, al der kun er 2 Huse i Nesvik; disse ligger omtrent midt mellem Strømnæs og Langesand, ca. 3 km fra hver Station. lovrigt udtaler Amtsingeniøren, at det vilde være meget uheldigt at sælte en nv Station vigtige Hovedlinje mellem Vest- ind paa den megel manbavn og Fuglefjord, hvor der er 8 Mellemstationer í For- vejen. Det kniber allerede nu med at faa Ringningerne til at vad fa igennem. Vanskeligere bli- ver det, hvis der kommer en Station til, idet Ringningerne jo gaar gennem samtlige Mellem- stationer saaledes svækkes yderligere for hver ny Stalion, ] og der kommer til. Skal der opreltes en Station ved Nesvik, mener han, at den bør anlægges som Abonnent fra Strømnæs med særlig Ledning. Bekostningen vil kunne anslaas til ca. 630 Kr. Udvalget mener, idet man henviser til foranstanende, ikke for Tiden at kunne anbefale Oprettelse af en ny Station i Nesvik. Poslforbindelsen maa, efter hvad man har fanet op- lyst, i Betraglning af den ringe Bebyggelse siges at være ret god, idet Postbaaden anløber Nesvik 2 Man kan ikke antage, at Nybyggerne Gange ugenllig. i Nesvik i slørre Omfang skal komme til at faa Brug for Téle- fonen, og skulde det ske en enkelt Gang, saa vil det være overkommeligt for dem at benytte Stationerne saavel í Strømnes som Langesand. Forslag. 1. Tinget mener for Tiden ikke kunne imødekomme An- af Nesvík. H. J. Andrea- at Be- al dragedet om Oprettelse en Telefonstalion i 2, Der sen tilstilles et Eksemplar lænkningen. Felefonudvalget, den 30 Aug. 1932. Joh. M. Fr. Poulsen. O. F. Joensen. Joh. Danielsen. Edw, Mitens. G. Winther, | Sagan um „Satyr“. | Ein dimm sega. »Satyr« var føddur og barnvaksin í Tórabýi. Á ungum árum sýndi hann, at hann hevði bæði hug og hegni til at skriva og at yrkja. Hann var borin til at vera rilhovundur. Nornan gav honum skaldagávur. Hann gjørdi ferð til Danaríkis. Danir »kendu honum bøkur, kendu honum lest, allan góðan lærdóm, sum hann var ein presta eins og tíkið 5 verður til í Jósveins vísu. til 1900, aftur foðistað sín 1800 Komin heim um aldamótið fór hann fyri álvara at skriva. Góðlyntur var hann altíð sum unglingi, og hann var altíð í stríð móti tí ónda. Tá hansara sjónarringur hevði fingið størri rúmd, vegna uttanlandsferðina, bar hann í logandi orðum fram hug- sjónirnar her á landið, ið menn bard- ist fyri aðrastaðni í heiminum, m. a. eisini í Danaríki. »Satyr« var javnaðarmaður og av- haldsmaður. Javnaðarmannakvæði danska skrivaði hann um til Foroyskt, Foroyum fekk »Satyr« var javn Altid, túið hann skrivaði, var tað javnaðar- avhaldsfólkinum í ið Jú, jú, og g gav hann kvæði, hann heiðurs- prógv fyri. aðarmaður og avhaldsmaður. maðurin og avhaldsmaðurin, ið tók til tað ella >poesic orða, um so var Í »prosa« Og hann skrivaði nakað av tí besta, ið enn er skrivað av slíkum, ið midj- aði avhaldsmanna. Hárhvassur var penn- móti málum javnaðarmanna og ur hansara, ið altíð rokk málið sínum. Eina av sínum mongu yrkingum endaði »Satyr« hesum råmandi álvarsorðum: »Raåsdrekka elur upp ógerð og terandi svongd elur hat skamm yvir tað samfund, id bjóðar sínum trælum gift fyri mat.« Søgan er ikki lidug enn. »Satyr« slepti bæði sær sjálvum, sínum javn aðarmannahugsjónum og ollum av 5 haldsmannahugsjonum upp å fjall. »Dejligt skinner Sølen over Skæl lingstjeld,« soleiðis skrivaði ein av fedrunum. Men neyvan var tað burtur í dyrd og vakurleika, alt fór. Tað var farið at við »Satyr«. Hann ganga hin vegin gang: var ikki avhalds maður meiri. Hann var ikki javnað- armaður meiri. Hann hongdi seg uppí sjålvstyrisflokkin, menniskjuni tutla (0) og nú sínamillum, at tey væntað hann skjótt fer at detta niðurí sam- | bandsflokkin. »Her er so myrkt,« segði presturin í »Anniku«. »Betegnandi er tað fyri teg, »Satyr«, | seyði „Foringatíðindig stutt áðrenn | blaðið doyði. Ein avhaldsmaður, sum er javnaðarmaður Watkins omkommet. Kæntret med en Kajak og druknet. Gronlands Styrelse har mod- taget følgende Telegram fra Ko- lonibestyreren i Angmagsalik: Watkins omkommet ved Ka- jakulykke den 20. August. Watkins gik alene paa Sæl- fangst den 20. August i Kajak. Ekspeditionens Motorbaad forc- samme Dag Kortlægnings- arbejder. Om Eftermiddagen fandt — Motorbaaden Watkins Kajak drivende ned ad Kysten, fyldt med Vand. I Nærheden fandtes Watkins Benklæder paa en drivende Isflage. Ekspeditio- sammen log iværksalle straks Grønlændere en omfatten- nen med de Eftersøgning som varede til Midnat og fortsattes hele næste Dag men uden Resultat. Statsministeren har gennem Gesantskabel i London overfør hans Familie udtrykt den dan- ske Regerings hjertelige Delta- gelse, En af Englands dygtigste og mest lovende Opdagelsesrejsende. Den der Forsker, gammel, af Eng- lands dygtigste og mest lovende unge arktiske kun blev 25 Aar var betragtet som en videnskabelige Opdagelsesrejsen- de, og hans nuværende Grøn- lands-I.kspedition omfattedes med hele Nationens Interesse, Særlig bekendt blev han for af arktiske Flyverute-Ekspedition i Grønland 1930—31, for hvilken Gerning han som sin Ledelse den engelske den yngste Forsker modtog Det køl. engel- ske Selskabs Guldmedalje. Mr. Watkins kort han forlod Forsom- blev, før London i mer for at begive sig ud paa det arktiske Eventyr, der skulde komme at koste ham Livet, for- ung derinde, Margaret Rose Graham. lovet med en Englæn- Hun ledsagede Watkins til Kø- benhavn til ham dér, da han afsejlede med og vinkede Farvel Gronlandsbaaden. Det at Walkins Ekspert med Hensyn til, hvor- nævnes, var dan man skulde behandle en Kajak. Han kunde endog med stor Elegance gøre Eskimoerne det Kunststykke efter at slaa en Kolbøtte med Kajakken i Van det. I 1930 vendte han tilbage fra den sensationelle Grønlands- Ekspedition, hvorunder hans Kammeralt Mr. Courtauld laa af- skaaret fra Omverdenen i en Snehytte paa Indlandsisen og lykkeligt undslap med dansk Assistance. En Ven af det danske Kolonistyre. Watkins udtalte sig, da han sidst i København, i uforbehold- ne Vendinger om sil Syn paa Gronlandssagen, og han roste i det styre, der søgle at bevare Lan- stærke Ord danske Koloni- det for den grønlandske Befolk- ning. Han fræmhævede det dan- el ske Kolonistyre som Eksem- pel til Efterfølgelse. Føroya Løgting 1932. Log um rúsdrekka. (Framhald). P. M. Dam ásannaða við Sa- muelsen, at tað var rætt, at hann í fjør heyði borðið eink- arsølu við rúsdrekka á tingborð sum eilt mål, ið gav tinginum Men at tað skuldi hóska í år at halda uppá meiri pening. ikki málið sum fremjandi avhaldið í Foroyum kundi ikki ásanna. Meirlutin í nevndini, ið hann skjóta uppá ta stóru tollhækk- ingina sum fremjandi fráhalds- málið rókna í sínum álili við, at hækkingin vil geva linginum 127,000 kr. í meirinntoku. Somu nevndarlimir sigu, at hetta for- hold ætlandi at við. Sum talarin nært við fyrstu er vert lalkað ferð, hann hevði orðið, var her um peninga- spurning fyri landi. Tað komu vil ikki uttan um. Hann ætlaði, al ið høvdu greitt atkvødu fyri í heila takið at taka við rúsdrekkatolli, høvdu óivað sæð soleiðis uppá málið, eisini talan ein teir avhaldsmenn, at tá nú peningur í ollum for- um varð latín út fyri rús- drekka, kundi hann eins væl koma loglinginum Til góðar, sum at fremmandir fóru avslað við honum, hava teir hildið at forsvara tollvidtøkuna, tå hon kom at minka um råsdrekka- nýlsluna, Líknandi áskoðan er særliga seg kunna ætlandi vist galdandi hjá Samuelsen, mær og ødrum fråhaldsmonnum hildið verið uppá tollhækkan ella einkarsolu. Vil ikki nokta at okkara mólsløðumenn nú, annaðhvort fråhaldsmenn kunna kunna kasta okkum fyri, at tað er nú sín sak at byggja kirkjur og gera annað fyri rúsdrekka- pening. Av sønnum sær hetta ikki heill reinfort út. Men undanforslan hjá okkum frá- haldsmonnum er sum nevnt, at tað er betur, al lingið fær pen- ingin til nýtslu til góð endamál, enn at hann fer aðrastaðni. Tal- arin visti, at undir vidgerdini av einkarsølumålinum Samuelsen i fjør hevdi sagt, at einkarsøla vid råsdrekka bar honum reint »følilsismessigt« ímóti (Samuel- sen nikkadi) og segði, al tað sama var tilfelli viðvíkjandi honum sjalvum. Men hann dug- di ikki at síggja, at vit dálkaðu fingrarnar meira við einkarsølu var nú ella við eini enn tilfelli tollhækkan, hvarvið vit jú fáa og nýla hópin av peningi av rúsdrekkanum. Og tå ið so er, at vit í ollum føllum íkki koma undan, at peningur fer fyri rúsdrekka, og at vit ikki meina at kunna forsvara, at íkki ein stórur partur av hesum peningi skal koma landinum til sóða, kundu menn væl ikki av røltum hava framihjå »følilsis messigar« grundir moti einkar søluni. Hann hugsaði, at í hesum tydningarmikla máli var rætlast at handla mest »praktiskl« fyri fráhaldsmálið eins og pen- ingaliga sæð. Hann vónaði lí, at teir nevndarlimir, ið fingu vid hetta mál at gera, vildu hugsa um la av minnilutanum åvistu leið. Hann ivadist ikki í, at allir menn ynsktu tað allarbesta úr- slit í hesum føri. skilti ikki sum Johannes Joensen P. M. Dam, at hann haldsmaður kundi lala fyri eink- arsølu við rúsdrekka. Hann vildi ikki vóna, al monopol kom aftur frå- til Føroyar. Føroyingar høvdu eingi góð minni um monopol. Hann mintist tað ræðuliga skil, ið var, tá rúsdrekka var at fáa í handlunum, og hvor kundi keypa, sum hann vildi. Hetta óskil vildi hann uppá tað kraft- igasta mæla ímóli, at lad aftur skuldi koma al ráða. Talarin kom so inn uppá tubbaksskaðan, sum var vert at arbeiða ímóti. Cigarellurnar vóru verslar fyri børn. Men her hevdi lingið gjørt sítt við at hækka cigarettollin. Hann var glaður yvir, at kenn- arafelagid hevði viðmælt at fáa alkohollæru í Dam hevði líkið nakað nógv í nevnd al høvdu gjort eill skúlarnar. arálilíð. Hann var vísur i, neyndarlimirnir stórt arbeiði, og teirra uppskot var teirra upprigliga meining sum verandi tað besta, 10 gerast kundi í hesum máli. P. M. Dam Debess J. O. Joensen á, at hansara upp- minti og fatan av, hvussu einkarsolan skuldi skipast, ikki var ætlanin Tað kundi eingin samanlíkning vera millum hitt gamla Gabels monopol og ta umtaluðu einkar- sølu. Tad var als ikki talan um detailsølu ella vanligan handil. Menn skuldu, sum longu sagl, als ikki fáa rúsdrekka beinleiðis yvir disk. Tað var jú sagt, at ætlanin var, at einki skuldi av greiðast frá einkarsøluni, fyri enn t. d. um 14 dagar aflaná, at bestilt var. Teir vónaðu, al Joensen nú fór at skilja, al einkarsoluupppskotið ikki mið- aði ímóli einum lílíkum poli, sum fyrr var í Foroyum. mono Dam undirstrikaði, at hann júst sum avhaldsmaður hell uppá einkarsølu, og flutti hann annars inngangandi grundir fram fyri sínari stødu fyri einkarsølu sum fráhaldsmaður. Ó. F. Joensen ivaðist ikki í, at einkarsølan vildi geva teir flestu pengarnar, særliga var nógv at vinna við brennivíns- solu til fremmand skip, trolarar linubåtar. Men brennivínshandli. var Hann og hann ímóti hevdi ring minni at flyta fram frá leirri tå handil var í Foroyum. dámdi heldur ikki ta stóru toll- brennivíns- Honum tíðini, hækkaninua. Iversen talaði um, hvussu ringt skilið var í Kvívík, tå fríur handil var við spiritus. Hann vildi eins og J. O. Joensen vóna, at ikki til fremja einkarsølumålid. Tá talan menn vóru við al var um at handla spiritus til hann lika handli. sinar fremmand skip, var so hart ímóti hesum høvdu liðu brennivíns- Teir fremmandu konur og born, eins nm» sum tå ólukkan rakti heimið. og Vil, nogv 8 Niclasen talaði um okkara figgjarliga stand og rdi Á Samuelsen, hvaðani pengarn skuldi takast, tå brennivinspeng at monnum, sum ikki høvdu nortið arnir hvurvu. Hann fanst við hesa síðuna av málinum Nú dráltur spanst ein langur orða millum Andras Samuel- Niclasen, ikki nakað nylt fram í málinum. sen og men bar | | | Ur Føroyum. | Í Tórshavn Grenlandsfiskeriet. Inspektionskufteren »Maagen« har observeret følgende færøske Fiskerskibe ved Grønland: »Albert« »Mignonetta« 28,000, 38,000, »Sigrid« 53,000, 28. Aug.: 75.000 , 27 August: »pTitania« »Ørvingur« 28,000, »Suduroy« 54,000, »Tre Søskende« 15,000, »St. Ekspedit« 77,000, »Tve; systkin« 72,000. Finsens Fædreland". Aftaná at »Diml.« fyrst hevur sagt frá, at Niels Finsen er fødd- ur í amltmannshúsinum í Havn, kunnger blaðið leygardagin, at fremmandur vilskupsmaður tek- ur til Danmark sum »Finsens Fædrelanda. Fil hill fyrsta er at siga, at Niels KR. Finsen er foddur í fúta- húsunum »åti á Reynis, og hitt seinra er f tråd við skaldaord Chr. Richardts: »Ilvert et Folk er Finsens Ven os tilhøre Allso dikterisk«, allsamalt. Thorvaldsen«. »noget So ymiskar eru frásognit Gronlandi. út Meðan summi siga at allur fisk- ur undir Grønlandi í summar hevur staðið innanmarks, so sigur ein kendur skipari at tað var ørgrynni av fiski uttan- marks og var tí ónýtt at fara inn um. »So ymisk tíðindi ganga«. „Thurid“ er heimkomin leygardagin úr Gronlandi við 30,000, Úr Grenlandi fræltist frá hesum fiskiskapi: Skálanes 100,000, Karen 50,000, Phi-Phi 80,000, Silver Spray 30,000, Vikholm. 13,000, Hetta seinasta skipi setti kós heim leygardagin,