týsdagur 27. september 1932síða 2

bejdede under, bevirkede at der ikke blev det rigtige Liv í For- retningen. Hr. M. Mork rejste til Foraaret hjem igen til Færøerne medens Hr. Jeppesen søgte at fortsælte Virksomheden, Kapitalknapheden havde lige fra Forretningens Start virket hemmende paa dens Udvikling, og da en saadan Forretning burde have Muligheder i Danmark, til- førtes der Forretningen ny Ka- pital, af hovedsagelig Direktør Bowman, fra Forsikringsselska- bet »Absalon«, hvis Søn Ewald Bowman, saa overtog Ledelsen, idet Jeppesen fratraadle. Det var i August Maaned at Rekonstruktionen fandt Sted — og der kom Fart i Foretagendet paa ny. Vi erfarer at man opholder sig i Torshavn, og vi opsøger ham paa Pensionatet Direktor Bow- i Tinganes. Efter at hilst anden gaar vi lige til Sagen og have paa hin- spørger: — Er der nu after Sving í Forretningen i Strandgade 4, som baade Hr. Mørk og vi andre havde saa gode Forhaabninger til ved Starten. — Ja, ja, nikker Hr. Bowman, nu synes jeg i hvert Tilfælde at Foretagendet er kommet i en saadan Gænge at vi kan regne med Resultater, selv om disse ikke bliver saa overvældende til at begynde med. Efter ai indskudt en Del Merkapituli For- retningen har min Søn nu over- have taget Ledelsen. — Fisken sælges emballeret i Pakker saaledes som Hr. Mørk var slaaet ind paa? — Jo, meget rigtigt. Fisken indpakkes í Cellophon, í '/s Kilo Pakker, 20 Pakker i en Æske. Købmændene rekvirerer saa en Eske eller flere, som Behovet er til. Det er saaledes en en gros Forretning? — Ja, absolut. Vi sælger ude- lukkende til Købmænd, direkte fra vor Forretning eller gennem Agenter. Ja vel, saa der fortsætter alt- saa med Anvendelsen af Agen- ter? Hr. Mørk paastod nemlig at det var umuligt at skabe et stort Salg uden Agenter. Den er riglig. Der var ikke taad til mange Agenter i Hr. Mørks Tid, og paa det Tidspunkt havde Forretningen 3 Agenter. Nu har vi 45 Agenter spredte var hele Landet. — (Øg Arrangementet Agenter tilfredsstillende? Ja, ja, det maa med virker man ved- gan, til Trods for at denne For- anstallning først er i sin Vorden endnu. En enkelt af disse Agen- ter solgte saaledes kort Tidspunkt 80 Kasser, altsaa 800 Hvis dett øennemsnillig vilde vi paa et værel allerede kilo, havde være inde i et stort Salg, Men blikket? Den som Barometer, da der ikke er mere end ca. 6 U blev taget fat med et Omsætningen i Øje- kan vi ikke brug ser siden der paa ny. Vi maa Var siges noget bestemt. Men kan vi sælge 50 regne for der kan gennemsnitlig Kasser om Dagen, saa ja, saa er Fær- osk Prudukt-Forretning sikret. Fr de hertil for at Forbindelse med Le- rejst komme i verandør? Ja, ser her havde vi og det gør godt at faa talt rerne, for vi er jo noget nye i det forsaavidt. Forbindel- ud med Leverandø Hvordan med Forstaaelsen blandt Publikum? spørger vi til Slut, Færøsk Den er oprettet, de største Chancer at kunne være i Kontakt med Publikum, og derved opnaa en lang Levetid. Castor. Rúsdrekkamálið. Kompromisleidin ber annaðhvort í eitt verri skil ella gerst meiri inntokumál enn fráhaldsmál. Táið álitið frá >edrúiligheils- var lil I. gerð á lingi, kendi ein á orða- kommissióninic við- dráttinum, at flestu tinglimirnir ikki bert vóru linliga stemtir móti minnilutans uppskoti um einsølu, men vildu heldur ikki rættiliga taka undir at hækka råsdrekkatollin í so stórum muni, sum av meirlutanum skotið uppá. [It er at læna tveimum hørr- um, og enn verri og ógreiðari verður stødan, táið menn ræðast mólsltríð- Ert tú ikki við mær, ert tú ímóti mær, al viðganga at vera í andi dupultari tænasltu. siga báðir harrarnir. Tað er menniskjaligt at drála so leingi sum gjørligt vid at sanga ov Mikið yvir til annan Ð Ð partin ella at rýma frá búðum. Vanliga endar hin dupulta tæn- astan hjá tveimum motstridandi horrum við, at annar ella báðir >Huldskab harrarnir siga upp og Troskab«, ? Tað kann ikki noktast, at hin ågrytna rørslan at banna alla oyðan av peningi við rúsdrekka- nýlslu eins at stedga rús- og drekkaoyingini av lí, ið er meiri vert enn peningur, ikki kann sila um sált við tingsins »inte- ressur« í rúsdrekkatollinum, ultan so er, al »interessurnar« verða umlagdar og lað kann einans verða gjørt av tinginum vid at loysa tingsins peningaligu »interessur« frå rúsdrekkatoll- Heita gerst vid at ganga Men annan inum. nýggjar inntokuleiðir. um maður og menn hava fólin í hvorji av leim mólstríð- andi »inleressum« og samstundis eru afturhaldandi, láið talan er um nýggjar inntokuleiðir, verður ilt, ja Ogjørligt at reka ørindini til fullnar hjá báðum, fråhalds- málinum og Føroya leglingi. Okkara afturhalds-fråhaldsmenn å loglingi kunnu lí ikki annað á Urias posti. enn vera Við soleiðis al standa Urias var deyðsdomdur og mátti falla — og tað kemst ikki uttan um, at Ð nú, táið aflurhaldið og fráhalds- »idealisman« Í tingsins monnum skulu verða roynd, verður annað at bíta f grasið. er tessverri ikki Um úrslitið nógv grund at ívast. Ég visti í seinastu grein mini hvussu aflurhaldið í fráhalds- monnunum í »kommissiOnini« heyði sigrað. Hjá monnum, ið hava tikið so ågrytisliga til orða fyri fráhaldsmálinum, fellur tað sjálvandi beiskt at standa sum Pætur í ypparslaprestsins garði. Tað er menn royna al tí skiljandi, at hesir ugga seg sjálvan »kom- lað, tríva eflir einum Men sum maðurin segði, hill »roynt við al promisi«, her kemur psykologiska« athugaverda fram, Produkt-Forretning har derfor | at menn, id hava dupultar mót- slríðandi »vinteressur« í eini tydningarmiklari sok, raka oft- ast yvir málið, láið leir skulu gera »kompromisid«. Í stremb- anini al fáa tað at síggja ul, sum lað ikki er talan um »kom- promis«, men fullfíggjað loysing av spurninginum, gloyma teir ella eru ikki fúsir at rokna við Hesir ver- håttadir, al »kompromisid« annaðhvort: I) tekur heilt oðrum partinum, ella ollum verunleikum. unleikar eru oftani so fólin undan 2) beinleiðis gongur ímóti bådum og ger viðurskiflini fløktari og verri, enn ley vóru. Hetta seinasta tykist mær less- verri at vera tilfelli viðvíkjandi »kompromisuppskotinum« hjá vedrúiligheils- við tað, at tað hetta meirlutanum i kommissióninic er at óttast fyri, at um uppskotið verður tíkið óbroytt, fara tingsins inntøkur at minka, elvir meðan rúsdrekkalystin monnum at ganga ólógligar loynigøtur, sum í oðrum londum hava roynst illar, fyri ikki at siga Omøguligar, at verja. Hvat úrslit, logtingið kemur til, er ilt gjølla at siga nakað Málið er nevnd, ið ikki hevur latið nakað likið frå ætl- anin er. Men eg hugsi, at hann um enn. stødugt i sær um, hvat ið valla fer stórvegis skeivur, ið gitur, at tað uppskot, løglings- neyndin einaferð greiður úr hondum, neyvan fylgir >kom- missionini« heilt í hennara stóru tollkrøvum. Kann vera, at málið fellur monnum so tungt, al bundið verður fyri í ár til næsta ár, uttan so er, at hin síðan á sakini, tingsins inntøkur, ikki tolir at bíðja. tingið nakað í år við tað ló afturhalds-fråhaldsmenn tingsins Ger målid, er væntandi, al eisini fara at leita inná »kom- promisleidina«, og er kvíðandi fyri, at tingsins »kompromis« verður so hállað og veikt, al tað verður al bera at tí I. neynda verunleikanum — og verður lad tå fráhaldsmálið, ið kemur at missa til frama fyri lingsins »inntøkuinteressur«, og so statt avlitast og bleikist måls- ins upprunaliga ætlan at banna rúsdrekkanýlsluni í Foroyum. P, M. Dam. Føroya Løgting 1932. Almennu peningaviður- skifti Føroya — finans- planurin. A. Samuelsen: Okkum dáma tilboðið. ikki Tad er sum vil ikki, ikki Dåma len- densin i lí, segði, longur sum muðurin skulu sleppa at :síta við borðið. Ég skal, sum dømi uppá tann skeiva lendensin, nevna, at í tilboðnum stendur, al ikki kunnu fáa tilsynid við havnir- vil nar, tí lað íkki kann vera litið á, at vit eru førir fyri at ænsa eftir at halda tær við líka. Stat- urin hevur sell so stórar summir í havnamálið, sígur ministeriið, og tað må lí ænsa eflir, at hesar summir ikki eru latnar til einkis. Hetta dáma vit ikki, at tað ikki lítið okkum so frætt dúma ikki planin sum heild, men ministeriið heldur uppá hann sum eina heild. Okkum dáma sumt, Tað vera Okkum skal til. søgdu vit eisini í fjør. Okkum dáma ikki planin, tí tað er ikki tid at:behandla hann, allarminst sum eina heild. Tað veit mini- Er hann eitt ulli- matum? Kann hann ikki deil- ast, er ultan at seta eill stempil á hann, Men tað kann væl ikki vera meiningin. Tað er greitt, at vit noyðast at behandla tilboðið. Tað er greiðari, tað vil siga meiri bestemt enn i fjor. Tað er keðiligt, al planurin er komin so seint í lingsetuni, nú hava vit longu behandla nógv av leim málum, hann nerlir við. Havnamål, vegir o. s. fr. Plan- urin må behandlast gjølla. Tað ber ikki til, al vit skulu ast, medan forhandlingin stendur sleriið eisini. einki svolt- uppá. Vit mega liva samstundis. Tað má ráða um at behandla hann gjølla meir enn um al behandla hann skjótt. Eg fái meg ikki til at trågva, at hann ultimatum, at vit skulu heilt úr tí gamla Sambandspar- er eitt vera skornir felagsskapinum. tíið dúmar ikki planin, men vil hann, kanska í Fg haldi, al rættast at senda planin vilja behandla eini kommission. tað er fyrst í Jóannes Patursson: Tað lítið vit fingu at vita frá meir- lutanum uttan tað, at teim dåma fíggjarneyndina. var ikki planin, einki um detailjir. £ ud Ég skal ikki koma inn uppá alt í planinum. Men eg vil loyva mær at nerla eill sindur við tað Tilboð kom men lað visti Tilboð í fjør frá Stauningi, eisini Vit uppskot um at seta eina mill- reint politiska. frá [. C. Christensen, av- kom tað settu sambandið. avvísli sambandið. umlanda nevnd av Dønum Foroyingum al oll okkara viðurskifti. og um Men tað So mest samráðast vildi sambandið ikki. kom valið, finunstilboðið. stóð um Sambandið fekk Tað er ikki undarligt, at sambandið ikki er glatt nú hann er afturkomin á Sambandið setti í fjør sum moliv fyri sína stødu, at:lað málli eill avgjørt fleirtal fyri al um planin. Men nú hevur fingið fleirtalid, hevur valið og meirlutan á tingi. við planin, ting. samráðasl hóast sambandið ministeriid sent planin aftur i år til Tað er ikki undarligt, at sambandið er illa í tjór, tå ið monnum høvdu sambandið. við. Nú liggur oðrvísi enn við javnaður- fleirtalid. Mini- sleriið kundi lá kanska fyri ein vil part halda seg handla eftir okk- ara ynski, tað kundi sigast. Men minisleriið hevur støðu. Mínisleriis støda stendur fast. Hon er ikki at koma utt- anum. Tað má sambandið nú rokna við. Ministeriið sigur: hereftir fara Gt at hjálpa tykk- um Tað er heilt onnur sløda, enn Føroyar hig- sjålvir. ein artil hava haft, ið vil nå eru komnir í. Vil sjålvstyrismenn hava viluð, al so málli koma. Ministeriið vildi ikki verða við at føda okkum. Vil hava fingið nógv ley seinastu árini, tuð skal viðgangast. Tá ið følkalingsmenn fyrr fóru (il var ignid: so og so nógv hava vil veljararnar, lingið, og so og so nógv vænia vit okkum at fáa. Velji tí meg! Men nú hava A. Samuelsen og eg einki at bera heim. Vit koma lað hevur verið so fyrr, at vit ein- sum av torvheiðum. Al ans dugaðu uppá at fúa, er ikki undarligt. Tí alla staðni í verð- ini er hovuðsynski at fylla í magan. Tad skil, ið hevur verið, Tað hevur okkara hevur verið ósunlt. vænt okkum í lands húsarhaldi at verið oyslusamar. Tað hevur gjørt, al nú standa illa í ti, vil ikki verið innstillaðir at gjørt nakað Vil hava sjålvir, ti fer lað nú at falla | óivað tungt og harl. Eg veit ikki, hvat A. Samuelsen meinar við eina kommission, um hann meinar hon bert skal setast av loglings- monnum, ella um menn frå ministeriinum skulu vera uppi í? A. Samuelsen: Vit hava ongan part ella lut í lilboðnum. Vit hava onga æru av lí. Tað góða og lað ringa í tilboðnum skulu sjolvstyrismenn eiga æruna fyri. IC. HO var ein góð líð, ein ljós tid fyri Før- oyar, Vilja Danskarar nú vera vid til at kula okkum úr felag- inum, vilja vil, máa vit taka við konsekvensunum. P. M. Dam: Aid finansplan urin lá frammi á tingborði í fjør, søgdu vil javnaðarmenn, at vit noyddist at taka uppskotið alv- Ministeriid slóð jú ikki tað um, Christensens årligt. ikki sum og segði nakað sum heyði tað ikki alvårligt. Vit málti ikki tað sum nakað vil kundi leggja til viks, hugsað gjølla meinti misskilja ikki hava við al gera. Vil kundi ikki líka fram koyra tað burtur terð sum nakað, vit einki vildu hava við al Vil partar. Danir oðrumegin. Før Vit siga okkara hugsun, okkara vilja. frá okkum eina við alla eru jú tveir gera. oyingar hinumegin. kunna Men vit ráða ikki vvir, hvat ið hin parturin vil. Vit kunna ikki diktera vilja. At henda áskoðan var bein, láið aftur á tingborði. beinleiðis honum ein sæst nú, planurin liggur Tí gjørdi tað sambandsmenn í við ul handla alvárliga saman við hin partin, Danir. Kill farið, eilt år er drálað. nÓgvu mál, ið tilbodid nertir fylgjulig drálað eitt ár. okkum ilt, at fjør ikki vildi vera for- ár er es Við, eru Vil hava ikki ráð at úlsela, at dråla við livsmålum sum vegum, havnum og inntøkumålum. Førova fólk ynski krevur, og lað við røttum, at vil royna al Nú er ikki al koma Nú vit fil al Kø haldi og trågvi bera skjolt at. ultan um. forhandla. ikki, at lil boðið cr eitt ullimalum. Eg ætli mega í ár eins og í fjør, al lað er talan um tingingar grundarlag. Ti dáma mær ikki heilt at senda málið í fíggjarneyndina. Eg haldi, al málið eigur at fara nevnd, hvar ið í eina særliga minisleriis umboðsmenn eru við. Vit her fyri okkum, teir har niðuri fyri seg, ulan persónliga forhandling, anlit til anlit, kem ur al dråla málinum, drega lað ål. Og tað kann ikki forsvarast. Viðurskiflini her á landi eru so trong og spendi, at vil mega royna al koma til eitt vott úrslit skjólast møguligt. Ta0 havnirnar i ger mær ilt, al mål sum Sandi og i útlit af fúa stalshjálp sum væntað. Hesar bíðað havnalikindini bolt. Hovi, á Haldórsvík ikki hava bygdir "hava og longst eftir at fáa Tað er livsmål fyri lær. Men vil mega eisini her forhandla og koma til klårheil. Fáa vil ikki hjálp her niðri frå, mega vil gera úlvegir sjålvir al koma hesum bygdum til hjálpar. Ég vil ikki við hesu viðgerð koma inná leiðir og einkultheit ir hesum máli viðvíkjandi, men Hella er eill ræður fáa bert at enda siga: alvårsmål, ið um al greitt skjólust moguligt. (Meira). „Smiril“. Við fyrstu viðgerð: Mitens greiddi frá fíggjarstand- helt hann lað neyðlurvuligt al taka eill 25.000 kr. til virkispen- inum, vera og » lån uppå ing o, á. P, M. Dam: yvirhovur Føroyingar eru glaðir yvir