fríggjadagur 23. desember 1932síða 3

roynt at hildið bernini rein, heil og hampulig. Hon hevði roynt at stridst og baksað so, at hennara elskaðu børn ikki skuldi ganga til skammar í bygdini, og tað var fáur, ið ánað hevði, hwussu trongt og lypt hon mangan hevði sitid, hóast ein, um hann hugsaði um lað, ikki visti, hvussu og hvaðani hon fekk klæði og fødi til sín og bornini. Men í kvold bar einki til hjá teirri neyðar fáast við al bola, lappa og seyma. Hendurnar duttu støðugt í og eyguni stardu fram uttan at linna tað, tey hjálp til Hon orkaði ikki al mommu al langið — eftir í vonloysi nakað, uttan at søktu og tráðaðu eflir, born. í søjt síggja hennara neyðar kundi ikki, hon fara út at bidda. Hennara børn verða skírd biddaravætti! Nei! Fyrr mátti hennara hjarta bresta. Var hon farin, var hon burluri, mátti onkur taka sær og so sluppu ley frá born- unum at:fáa biddaramerkið fyri heila lívið. Men hvat var tað, hon hugsaði? Eingið hevði rætt til at laka lívið ultan hann, id hevdi givið tað, Gud. Men hvar var Gud? Hann hevði opinberað seg fyri henni og lovað henni og hennar neyðar bornum hjálp. ind bert ein sinnisvilla, barnið hevði Ella var ein hvorvsjón, ið haft, skapað av tí tað hevði hovrt hana so ofta sagt úr somlu testamenti, Jákupsstigun? Á, Gud, nú var Hvi kundi fast á søguna um henni. trúgva fullt og Hon visti, at ivin var ivin aftur yvir hon ikki Harran? Sálans verk. Hví skuldi hon freistast so hart, so ómenniskja- liga hart. Tankarnir, ivin fóru herjandi yvir bardust í og lrúgvin, hana. Hennara sål deyðavanda. . Hon støkkur aftur til sin sjålvs við, at nakar bukar spakuliga á dyrnar. »Kom inn!« »Gott kvold, Eg eri komin higar al biðja fólk at koma við mær Marjun! í bygdina at fiska, og so hugsaði eg, at eg skuldi stokka inn á gólvið hjá tær fyri gamlan kennskap skyld. Eg havi ferð verið her Tað var meðan maður tin Fad var ikki eiti av blíð- Men klárar eina fyrr. livdi. skapi, til hvussu livsl, tå teg í hesum trongu tíðunum. Tú sært følin og bleik út. Eg kann ætla, at tú hevur tað ikki heilt lætt og rúmligt. .c Tað var Líggjas skipari, ein kenningur Marjunnar frå hennara ungu gentudøgum. Hann var ein av hesum tíð- indafróðu menniskjunum, verða við at tosa langt og leingi áðrenn nakar kann leggja upp Áðrenn hann hevði endað sín hevði Marjun bað vera Men less verri sýndu mær tå. og hvussu mær so gamalur sun . langa talustreym, fingið líð al hann fala seg, og hon sila niðri og væl komnan. lað var vorðið so seint. »Nci, »Traktament« skalt tú einki leggja lag í. Ég væl settur. Ég vælsigna. eri metlur og gísli hjá bestamanni Andras bónda,< hell hann, Marjun hevði fingið talað seg lidna. Tey tosaðu leingi tíðindi. minum, son áðrenn Tað vil siga Líggjas losaði um teirra ungu dagar, tå ið ley leikaðu kát í dansi. Hon hoyrdi minsta partin av lankar hennara elskaðu born, ið lógu svong á loftinum, meðan hesin talandi ríki skip- lí, hann segði. Hennara vóru aflur við at mala um mong við honum ikki kendu, sakna, og sukna tað arin og mong, livdu í yvirflóð og hvat ið tað var al enn og minni at dagliga breyðið. Gleðilig jól og eydnurikt | nýár ynskist ollum veljarum minum. Takk fyri sýndan trúskap og vælvild á valdegnum. Við kvødu javnaðarmanna, bróður heilsan J. H. DANBJØRG >Nú, Marjun vorðið seint, Tað er at eg stað aftur. góða. og eg hugsi, má ragga mær mn Nú er bert ein dagur til jóla. Eg ætli morgin, mær yvir fjørdin i so eg kann verða heima Men fái eg tíð, støkki eg inn á golvid til tin í morgin fyri at síggja fi tíð at teimum eitl hvort jólagóða. jóladag. áðrenn bornini. Kanska eg keypa Tær sjálvari vildi eg fegin givið okk- urt tinganest til áminningar um vinskap. Ég takka sýndið gamlan lrúgvan heldur ikki tær fyri blíðskapin, tú mær fyrstu ferð, eg var her at biðja fólk. ikki havt líð at nakað. Ég má royna at fáa líð í áðrenn, jú, Ja, góða nátt, væl! havi fingið Men eg havi keypa morgin tað má eg royna. Marjun, og Sov »Takk í líka måta,« svaraði hon, sum í øðrum heimi. >Tinganest! Hvat dugdi tað. Tað var matur, hon og bornini trongdu til.« Hon skar í at grála. Tárini lættu. Hon reistist. Hon vildi ikki gráta. Hon vildi Harran til tað fura al trúgva og líta á Hon leggja seg hjá síðsta vildi nú bornunum, so hon kundi vakna við leimum í morgin. Tey skuldu ikki sakna hana. Jolaaftans dagur reis við góð- veðri. Menn fóru til útróðrar. kundi ikki bíða til sum hann hevði ætlað. I iggjas middags, bestimað- Sonur Andras bónda, urin, vakti hann á morgni við sólarrisinum og segði, at leir skuldu fara so míkið fyrr frá landi enn hinir bátarnir, at teir kundu fáa tíð at:seta hann yvir fjord og vera nóg skjótir á fiski- leiðum kortini. Líggjas fekk so einki tinga- nest keypt, sum hann hevði lovað. Men hann bað konu Andrasar bera Marjuni ein lítlan pappírsballing. Tað Marjuni. bukar á dyrnar hjá Hon og bornini eru nýstani hvat skuldi Svøvnur uppi — hon vekja børnini til. dulmar og doyvir svongdina. Tað var kona Andras bónda. vl íggjas bad meg bera tær henda pappirsballingin, Marjun.e yFakk!< Marjun fekk bert hetta eina orðið fram. »Var tað Guds svar?< hugsaði hon. So skjótt sum Andrasar kona var farin, skundaði Marjun sær við piprandi hondum al ballingin upp. loysu Innan í lógu hundrað krónur og nøkur orð til undanførslu, at hann ikki, sum lovað, fekk keypt nakað tinganest til bornini. Marjun og børnini leitaðu sær innar til hitt lilla Guds altar Nigandi kring lað takk Harranum: leirra. aðu tey ssaldri vil eg, himneski faðir, og hjálp tína, amen.< ivast um náði, miskunn Býarstýrisvalið. So er Og úrslitið varð tuð endað, alt valslríið. væl nakað so- leiðis og ein kundi væntað sær ikki verri. Urslitid av byarstyrisvalinum gav fýra sambandsmenn, fýra sjálvslýrismenn og ein juvnaðar- mann, og vil kunnu siga her, at frægari høvdu vit íkki væntað. Liknilsisvis til skattalíknings- nevndina: tríggir sambands menn, tríggir sjálvslýrismenn og ein javnaðarmuður. Granskarir: ein av hvorjum leim størru flokkunum. Hetta er fyrsta ferð, aðarmenn hava sett upp lista, og teir fingu ein. Nú et at jarn tíðin still og komin til at arbeiða sakliga fram gflir, við næsta vali afturat! fyri eygum og vinna ein Víðin hevur ongan enda, og vit mugu hava tol, gott lol, lí eina ferð vinna vit fram. Vit ynskja okkara partamanni góða eydnu, og at hann 5 dugir at nýta sína støðu, tí honum er givið nógv upp í hendur, honum er givin mikil makt, tí hann hevur buktina! Vit ynskja, at okkara byar- slýri í teim komandu árum ger alt, gerast kann til gagns fyri okkara by, at lað ger eitl óegin nyltugt arbeiði fyri okkum oll, lí fólkið hevur sett leir inn sum virka okkum ollum á hátt. Og so takkar ,Føroya Social- Demokratur“ teimum, sum givið lista C sínar atkvødur. sínar ålitismenn al fyri besta Ein spurningur til rætta viðkomandi. haft hetta Av (i, al valini hava ræðið í hesi líð, ikki fyrr enn nú, hóskar best nú móli jólum. kemur Harri bluðstjóri: Eg havi hoyrtatein keypmaður lagt einkjupengarnar hjá einari einkju her í Havn hevur beslag á her, soleiðis at hon fær tann minnna partin hvorja ferð hon fær pengarnir. Eg havi altid rå at einkju- pengarnir vera goldnir fyri ut børnini kunnu fáa til klædna og matna og otist ti yvir slíkan atburð. Geri so væl at greiða mær: 1. Hvør letur einkjupengarnir? 2. Eru ikki einkjukassarnir til fyri at hjálpa børninum við mat og klæðir? 3. Hvorjum skulu latast í hendi? pe ngar nir I. Kunnu hesir pengar beslag- leggji 181? Eg vóni, tygum harri blað- stjóri geva eilt greitt svar. Virðingarmest Borgari. Frelsarherurin. Oll tit, sum hava hjarta opið fyri teim gomlu og treingjandi, minnist Gil bøssurnar sum frels araherurin hevur sett ymsa staðni og latið eitt syndur í tær. »Gud elskar hann, sum er glaður við at lalar. ' hava | og kanska tud | rr Lýsingar — Hjálparlærari. Tað verður pláss fyri einum hjálparlærara við Havnar kommunuskúla frá 1. januar til 15. apríl 1933. Greidligari upp- lýsingar fáast hjá formanninum fyri skúlaneyndini. Havn, 20. december 1932. >. V J. Dah: Hi HV HON HER HAAR HENNE huh Mere syd nogensinde gaa Husmødrenes Ønsker í hetnin Í nyttige og praktiske Julegay Hos 4 >OU L SEN 3 LUDVIG IF SEN findes et-rigl Udvalg af Ting, der ikke alene skaber í Juleaften, men som vil bevare deres Værdi gennem langt Fider. Í en Annonce kan der nødvendig kun nævnes enkelte Artikler, men finder De ingen passende Idé til Gave, kan vi trygt anbefale Dem at aflægge Forretningen Besøg. Udvalget er saa stort, Nyhederne saa mange Priserne saa rimelige, at De ikke gaar forgæves I Juleugen aabent til Klokken 9. Pr Tr TIL JOLAR fæst enn sum áður klædningar, frakkar, == sokkar og kjólar. ====== Góðar og biligar jólagávur Í BRINGSNAGØTU Ad. An 4. Åb. Ad Ad. Ås Mi hr hi Ár br KNUD LAMBAA THORSHAVN hevur fyriliggandi flestar neydsynjarvørur Keypmenn! Spyrjid um virði hjá mær, áðrenn aðrastaðni. tit keypa xXh A AAA 4 < < < < & 4 EJ SVV Yi SN COCEC og 5 ; Stórt útvalg $ Í skótoy, sokkum, hosum og 8 undirklæðum. Ø Gúðar verur. Lágur prisur. NICODEMUS JOENSEN TELEFON 15 TELEFON 15