týsdagur 28. november 1933síða 2

Lagtinget skønnes at være til- fredstillende. Af det aarlige Belob, der ind- kommer ved Afgiften, tilfalder tre Femtedele Færø Amts øko- nomiske Fond. De to andre Femtedele tilfalder Færøernes Kirkefond, Færø Amts Fatlig- kasse og Amtets Skolefond, mel- lem hvilke Beløbet deles efter Lagtingets Skøn. Storhvalkød man Amtets Tilladelse Færøerne. ikke uden udføres fra S 11. Overtrædelse af Lov straffes, for san vidt stren- gere Straf ikke er hjemlet i den gældende Lovgivning, med Bøder, hvis Størrelse bestemmes saa- ledes: Ved Overtrædelse af SS 1 og 2 ikke under 2.000 Kr.; ved Overtrædelse af $8 3 og 5 ikke under 40 Kr.; ved Overtrædelse af S8 8 og 9 ikke under 3.000 Kr.: ved Overtrædelse af $ 10, Íste Stykke, ikke under 100 Kr. og $ 10, Ste Stykke, ikke under 50 Kr. Afgift, som vedkommende har søgt at unddrage det offent- nærværende lige, vil være at erlægge tredob- belt. Overtrædelse af det i 8 4 omhandlede Reglement straffes med Bøder ikke under 100 Kr. Bøder, som nogen ved en Hval- station eller paa et Fangstskib ansat Person ifalder efter denne Lov, saavel som Sagsomkostnin- er kan inddrives ved Udlæg i ø 5 samtlige Etablissementet tilhø- rende Ejendele. S 12. Boder efter denne Lov tilfal- der Statskassen. S 13. Tidspunktet for denne Lovs Ikrafllræden bestemmes ved kgl. Anordning. Ved kgl. Anordning kan der for Færøernes Vedkommende udover de ved $ 10 særlige Bestemmelser efter Ind- stilling af Laglinget gøres saa- danne Lempelser i Loven, som ifølge de stedlige Forhold maatte fastsalle anses for fornødne. Fra denne Lovs Ikrafttræden ophæves Lov Nr. 193 om Hval- fangst ved Færøerne af 14. Juli 1927. Dansk statistisk Oversigt udviser, at der i 1932 af Stals- laanefondens Midler er udbetalt 352.300 Kr. til Fiskere paa Fær- øerne til Fartøjsanskaffelse. Í 1933 el »Kongerigel Foraaret den nyopret- Danmarks tede Fiskeribank« traadt í somhed. Den færøske Fiskerflaade bestod ved Udgangen af 1932 af 186 Kuttere og Skonnerter med en samlet Drægtighed af ca. 19.100 Brutto Tons. Endvidere fandtes der samtidig hjemme- hørende paa Øerne 130 Motor- baade og 1470 Smaabaade, som anvendtes til Hjemmefiskeri. Færøerne Ogsaa paa bragle Aaret Forlis desværre med stort Tab af Menneskeliv. I Færingernes Fiskeri ved Is- g land deltog 3050 Mand, ved Grønland 1400 Mand. Værdien af det hele færøske Fiskeri el for 1932 opgjort til 5.131.000 Kr. imod ca. 5.848.000 Kr. i 1931. Af det samlede Udbytte hidrø- 1.723.000 Kr. fra Kutler- fiskeriet, og ca. 410.000 Kr. fra Baadfiskeriet, Værdien af rer ca. den Fisk, der gaar til lokalt Forbrug, er ikke medregnet i Opgørelsen. 1932 ca. 1270 Storhvalfangst Der dræbles i Grindehvaler. ikke drevet nævnte Aar. É|[|[[[—|—|——"|—||[[[[|—VAÉ||]|]|]|]Æ |] [fy [Oy [fy yff[fyf—fff—|—|—e|]f cc MM Vi fremstiller nu færøsk Smelteost den er fed velsmagende og billig. AS Thorshavns Mælkeforsyning & Margarinefabrik. „Jól Í Foroyum“. Bókin >Jól í Føroyum« kemur nú út fyri fjórðu ferð. Bókin er prýðilig, við nógvum vokrum góðum myndum og nógvum jólalestri, alt av okkara bestu listarmonnum. Bókin verður at selja í okkara bókabúðum her í Havn, Úti á bygd kann bókin bíleggjast hjá lærarunum. Stydjid foroyskar bókmentur og føroyskt kynstri við at keypa vJól í Føroyum«! Lærari. Toiletsæben „Okkara“ er den fineste fine og den bil- ligste billige af al Toiletsæbe. Byrådstundur varð hildin 22. november 1933 við hesari dagsskrá: a. Garanti til a/s >Feroya Grótvirkic. b. Bræv frá kirkjuinspekliónini viðvíkjandi sýni av kirkju- garðsmúrinum. c. Bræv frá amtinum viðvíkj- Hoyviks- andi leigutrød í haga. d. Bræv viðvíkjandi lækkan av valnskatti. e. Bræv frå amtinum viðvíkj- andi kommunuroknskapin. f. Bræv viðvíkjandi solu av bátabyggjarí. g. Umsóknum at sleppa undan byggiskyldu. h. Bræv frå amlinum viðvíkj- andi húsagrund. i. Umsón frá meinigheitsráð- num um at leggja vatn inn í kirkjuna. j. Bræv frá sunnheitskommi- siónini viðvíkjandi kloakk. k. Umsókn um septic-lank. I. Umsóknir um ellisrenlu og onnur mål. „Okkara“ Toiletsæber er droje, billige, og har den Parfume, som De synes om. . . Fr Kirkiuvigsla. Sunnudagurin 19. novbr. var merkisdagur fyri Havuar by. Tå varð aftur katolsk kirkja vigd í Føroyum. Tó at veðrið ikki var av lí besta, var ein nøgd av fólki komin saman. Vakurt var at síggja hesar fagurt skrýddu prestar og lær 5 . B hvílklæddu nunnur ganga í skrúðgongu (Procession) rundan um kirkjuna, og sjáldsamt og vakurt var at síggja allar teir sidirnar, ið framførdir vóru inni í kirkjuni, tó at teir fyri okkum, sum ikki eru uppvaksin í hesum, vóru ófalandi. — Sjålv kirkjan er vøkur og — fram om alt — hugnalig. Prýð- iligari verður hon, sum Árini ganga. — Lat meg, samslundis við, at eg skrivi hesu fáu orð, venda mær til slýrið fyri Havnar kirkju: Hví verður einki gjørt fyri at bøta um kirkjuna her? Hví kemur ikki ljós og hiti í kirkj- una, so hon verður hugnalig at sita í? Jú, svarið verður vanligt: »hvat skulu vit gera, peningur er eingin. Á hvorjum ári er víða hvar eill ólal av bazarum og innsam- lingum til ymislig verk — hví so ikki fáa Havnar kirkju? bazar í lag fyri Nógv eru ley, ið vilja lala, og oll vilja keypa. Vor Krone Margarine overgaar al anden Margarine í Kvalitet og Velsmag. AS Thorshavns Mælkeforsyning & Margarinefabrik. AZARKOMITEEN for Klakks- vig Kirke sender sin bedste Tak til alle dem, der har ydet os deres Hjælp. Af udtrukne Numre er afhentet: Kommode udtr, paa Nr. 98 Kaffedug Å — = - $. Genstandene bedes afhentel inden Nytaar ved Henvendelse til Pastor Rasmussen. RITA SÆBESPAANER til al finere Vask. Tidindi. Nú er tað langt síðan, al tað hoyrdusl nøkur tíðinni her frá Miðvági. — Higuni eru tó ikki stórvegis tíðindi. Her verið nógv róð út í heyst, men hevur lítið hevur víst seg at verið al fiska. Teir bestu bátarnir eru komnir til 8—900 pund, men gjøgnumgangandi hevur tad ikki verið meira enn til at koka, so lítið sjónum at liva av. í heyst hevur fingist av Eplini hava yvirhovur verið góð, men lad er lítil nytta í at fáa nógv av eplum, lí lítið ella einki fæst fyri eplir, so tað er ið fær 4 Soleiðis veltingar- ein heppin maður, krónur fyri sekkin. gongur tað okkara monnum, leir skulu íkki sleppa av við leirra eplir, meðan Fer- oyingar flyta inn fyri fleiri túsundir av krónum í eplum um árið. Skurðurin hevur gjøgnum- gangandi verið góður her í ár. — Ier eru teir farnir í holt við ai byggja cilt missiónshús, tað verður óivað eilt prýðiligt hús, tå tað verður liðugt. Miðvágur, 13. novbr. 1933. Tíðindamaður. * Fiskasøla. Í kunngering her í blaðnum sæst, al ein Íslendingur, harra Olafur Davidsen, hevur sett seg fastan her í Havn sum fiska- keypari — bæði klippfisk og saltfisk. — Mangir Foroyingar kenna harra Davidsen úr Havnafjørdi og Reykjavík, og leir kenna hann sum ein góðan mann at hava við at gera í keypi og solu. — Hann hevur — sigst tað — uppi í Íslandi nýtt tann forrætningshált at rinda pen- ingin fyri fiskin sum skjótast, og golt hevði lað verið, um vit her hjá okkum kundu komið inn í hella sama lag, so fiski- fekk góðari líð og kundi komið heim maðurin avrokningina í við peninginum, lá fiskitidin var komin at enda. — Kann harra Davidsen gera eilt gagniligt arbeiði fyri fiska- okkara, er al solu ynskja honum eydnu. Ein fiskimaður. Rita Stangsæbe kan bruges til alt — bør bruges af alle —. Gloire de diable (Fjandin eigur æruna). Fjandin sat í sínum kantóri og gjørdi upp vikuúrslitið. Tað pikkuði uppá, og inn kemur ein vakur, prúður, uppskrýddur her- hovdingi, skeggið sum Napoleon, heiðurskross á bringuni og korðu við lið. >Tú mást hjálpa mær,“ segði herhovdingurin. Fjandin tók sína størstu bók taldi suman og læt hana saman aftur fram, læt hana sundur, við eilt dygt klams. >Tú ert mær væl so næsadjarvur, mín góði vinur,< segði hann. >Tú manst ikki vila, hvussu nógv eg eigi á hjá tær . . . man tú duga á at skynna, hvat eg havi gjørt fyri teg og tínar líkar? Tá eg lærdi menniskjan at gera seg inn á hvønn annan og so- leiðis birli kríggj í, og gjørdi leg til ein stóran, fínan mann millum leirra. Ég gav tær stås- fjala tilt blóðiga handaverk og gjørdi tað klædir, sum kundu heilagt, so vist sum eg fekk prestarnar til at biðja fyri vápn- um línum á landi og sjógv. ... boð hill reina: >Tú skal ikki drepa«.« Teir gloymdu Guds Fjandin kitlaði seg undir nos- ini við halanum og glelli uppá tonn. >Tú mást hjálpa mær,“ segði herhøvdingurin. »Eg havi hjálpt tær,« segði fjandin. >Ég havi givið tær eitt merki, gjørt teg til eitt hugskot, sum hevur sett seg fast til ein vilja, sum ongan annan kennir ella vil kenna. Lystiligir ljómar kova skríggini og neyðina frá leimum særdu, prýðilig minnis- merki eru sell á grov teirra dripnu, heiðirsmerki í hópatali fjala bringu dreparans, og navn hansara livir ævinliga í soguni. Væl verður tå fagnaður, tå tú kemur til hóvar, gentuhjartað bankar, tá tú strýkur tær um luktilsissmurda skegg tilt, allir raskir dreingir apa seg eftir tær. — Hvat meira vilt tå?« „kennir tå ein mann, sum nevnist Dreyfus?< spurdi her- høvdingurin, Fjandin sat og hugsadi seg um. So skakaði hann hovdið. >Ég minnist hann ikki,« segði hann so. »Hann er í hvussu er íkki av leimum, sum skylda mær heilt nógv. Hvat bagir honum? Hevur hanu gjørt nakað skeivt?« »Tad dugi eg ikki al sign,« svaraði herhøvdingurin. hann er dømdur, og dómurin skuldi tað gakk! nú >Men rar harður, og so verið liðugt. Men kemur hatta snóraleysa rakkar- pakkið og vil gjørdan lil hava dómin einkis og fåa alt gjørla kannað og eftirhugt. Ja hvat heldur tå! Teir siga, at vit kunna hava gjørt nakað skeivt. Teir vilja, at vit skulu standa til svars, sum Lt. d. ein keyp- maður.“ »Hava tit rópt gýðingur eflir honum?< spurdi fjandin. tað hjálpti í fyrstuni, men nú batar tað ikki. vÍðan so,“ segði fjandin. >Tað »Ja menn hava vit so, hevur annars hjálpt mangum góðum búrkroppi í míni tíð. — Hava tit rópt um æru? +. Tú »Eru?« »Ja, sært tú. , reisir leg upp . . . brettir tær á soleiðis. So sær lú leg fyri bróstið og rópar: Æra herliðs — æra fødilands —! Tú fortelur, at tå hevur ligið særdur, blød- andi fyri fødilandsins æru ... ella um tå ikki hevur gjørt 180, hvorja lotu ert lata lív so sig, al lú fåsur til at og blóð. Æra, forstendur tú ... æ--ra. Bara tú braskar dúgliga og dregur á orðið æ-ra, aðra hond fyri bringuna og aðra um korð- una so gloymur rakkar- pakkið alt hitt. Keypmenn, bondir og teirra javnlíkar, greiv- indan og skokjan — — oll vilja fagna teg við gleðisrópum, bera teg í gullstóli og elska teg.« »Ja — men —« »Far niður og ger sum eg sigi,« segði fjandin ilskur. Herhøvdingurin hevði hond til vanga og snúðist haðani. Eina lotu aftanå hoyrdist ein ødiligur gleðisrómur niðri á jørdini. »Hesu ferð gekk tad,« segði fjandin fyri seg sjálvan. >Men Gud tað gongur. Hann er vorðin gamal. viti, hvussu leingi Eg noyðist at hilla mær upp á okkurt nýtt. — Úr løtuverkum C. Ewalds, M. S. H. Hvorfor gaa over Aaen efter Vand — hvorfor bruge udenlandske Sæ- ber, naar De kan faa færøske, som er bedre og billigere, fra Fabriken Ymist. Lindberg og frue vender tilbage til Europa, Vejret tillader. om Dollars falden til 4,13. Kongen vil tale i Radio næste Søndag (P/12) — Operasang og Musik. net