týsdagur 3. juli 1934síða 2

Hæg 1 inntekt er, so metar hann hana við lønina hjá læraranum. Her er bóndin erligur; men eg hugsi ikki, at hann sjálvur varnasl tað, tí hetta er frá hansara síðu ein innarlig ásannan av, al ker aralønir yvirhovur ikki eru reið- iliga stórar. Tað er heldur ikki altíð álítandi al skafti, melta eina inn tøku eftir lí ein mndul hevur. Einhvor likningsnevnd veit hvussu nógv oyrur 10 lærarin hevur, og er tað lí lætt al skalla hann ål í ylstu æsir. Men hvor likningsnevnd veit, hvussu nóg vælindir, sperlar, rukkulakkar, reyðnýrur, hvilnyrur o. a. I, sum kann ið bóndin fær, og líða nógv í húsinum, sjálv um tað ikki er vert at sela á skem aðið. bóndanum al ad er ikki neyðugt av noyða meg lil lærarin eigur ti, al her at vísa á, al at skattast linliga av løn hansara er so sjonlig, meðan bóndin eigur al skattast harðliga vegna bansara ymisku lunn- | Danskurin hevut knæsuð, | mæsað, bræsað, galiæsuð og | innfort danskar skúlar. Her | man helst ein av hundunum | liggja niðurpotaður. Í hvort fall er hetta eilt golt ílegg, og 1.1 eg koyri trumft á, tó ikki ha Tað n ri enn essið. estbesta Danskurin hevur gjørt fyri Før ovar, er tað, at hann he stovn, men selt okkum skalar í tað allarbesta er tað, al skul arnir hava verið so danskir, al vit í leimum eru vorðnir bunir | til at fylgja við og lutlaka í forhandlingum við lað land, x saman við í fleiri hava hoyrt hundrað ár. Í teimum skå unum eru nógvir vælamei upplærdir, — eisini Jóann: Patursson Men yvir heyði hann haft i føroyskum kúla skiflum, mundu ley helst vi sum maðurin segði 1åi0 hevdi tarvin, tå var hann slim isligur.» H. Kamban. Omanfyrislandandi grein, Skrl að av navnøivnum manni, verri ov mikið sonn, la ikl stuttligt at vila, al ein partur Á okkara fólki, leir hava tað arbeiði al færa tykkara børn, at geva teim tað fyrsta grundarlagið fyri (i tann fyrsta kunnleika, sum og verðin nú einaferð kl at leir, siga vil, frå eini vissari síðu altid skulu vera undir ol ini. altíð millum hamar o amboll» skjótt á ein skjótt á ein annan hált. Ki ikki skjótt tann líðin komin, ul hetta halda hevur vart so Í fer at upp, tað t leingi nu! Og so vila vil, at hinir foroyski lærararnir yvirhøvur hava verið besti stuðlar fyri sjálvstýri flokkin eru tað enn, ló at og teir frá teirri síðuni hava verið ikki Blaðst. viðfarnir sum er vert al sign hval. „Okkara“ TOILETSÆBER cr drøje, billige, og har den Par- | 50! fume, som De synes om. Eitt pinkulitid andsvar. Fad eg skrivaði um asendi: ferdina», ferðinu hjá hini foroy- sku loglings-<delegasjónini> hev- ur harra I. H. Danbjørg upplikid moti sum cill fornermilsi bæði M. Dam nevnir «ringfelngsstjørn» harra PP. og nøkrum hann ” og hennara viðlokur suduri á TYorovri o. s. fr. Mín grein var skrivað áður so vilt eg veil henda sljórnaravgerð var gjørd, so her for- alt hava All í sunni eri eg ósekur í al nakran. tað menn hava so lætt við al t er ikki at nermað tykil mær, ál verða fornermaðir, at bes lonuur, røra penn Og pappir men lata allar partar verða Í tríði. Men so skulu eis- ini teir geva frið! Harra Danbjørg tykist mær al hava so tungl við at fala tað, eg ellnaðrirskriva, ella ertað kanska so, al hann ikki lesur luð men tå skrivar ímóli, bara ímóti! — Men at ein so kókandi heitur, blóðreyður sjályslýrismuður sum hann | 1 orðin rå: i t lands viðurskilli amtio: ikkt eftir ha programmi må um | Í ei i cialum | M, i r mær ein | tyr ro cl í cn í un vil ( ir orð på mlíðar- Føl 8 SÓ lein- lur eri kki vi n í hugsi solt VI kk fyri pláss Gamal Fø 191 Hv. Í dú over EN eFTter Vand , ske Sæ Í 1 1 faa I Hi t Í J (it (1 Fabriken Í rdagin . Juni kom ið Lyi hitt lóra ( 7 0 nm i } í til | | d n hildu (Ol Ki pp 19 konsert | ónleikarhús- nun um var mestur full av rarUun, Fað var sera i al HOVI í ida I dreti Í tell U orski ki Í (8) nit in 109 Is í (in Dyr) | ið dú al í it | ti n 0) el im ein k hú er útlend- i | if ein song í førovsk- um máli itt mål sum fåur innar enn Foroyingur er føru ri at: tal ræll — Umframl unou teir Johann Strauss in der schønen bluuen Donau, og var lad fyrstu ferð vit hava hovrt orð til henda víðakenda smla týska vals Fyri oll ley, sum frá barni iv hava elskað Bjarnsons yrk- ingar, var tað ein stór gleði al hoyra hansara «Ingrid Sletten», gin um gentuna, sum einki eigur ullan kýsan, hon hevur | | | fingið frá mammu síni — «el falligt far og mor, der skinned langt mer enn gull«, minne frå — Kysin skal goymast, hann må hon ikki slíta, hann skal liggja í kistuni Gl hon kemur til stundina, sum hon eins og so mong onnur hevur droymt um, tá hon skal standa brúður. — — Men dreymurin varð onganlid annað enn ein dreymur, stundin kom íkki. Í fjøruti år goymdi hon kýsun, hann kom ongantíð á høvdid í øll ley ár — og lá hon, gomul og grá, fór al taka hann fram, ja «da var der ikke tranden igjen. gutiene, hin 12 Frøshaug Ein a ára gamli Bjorn sang iriggjar sangir einsamallur: Ein lýskun «viel Triume», og tveir norskar: «Vuggevise» og «kveld- sang for blakken> — hitt gamla sleipurossið. — Sera vakurt var hetta = dreingjumálið at hovra bera teir vakru sangirnar fram, teir gingu frá hjarta til hjarta, oll kendu lað! Harra Arvid spæl var nakað av ti vakrasta vil Fludmoe's fiol- hava hoyrt her av tónleiki. Har var einki av tí: „Síggja tit meg“, sm tíverri ofta kemur fram teim, sum stíga fram á palli hjá fyri fólkuflokki; nei, lítillútuður hann har, sum hevði SO Í hann mestan hug ll at fara í ein krók við síni fól eitt undurvakurt spæll Ein óglovmilig løta var tað, sjáldsom fyri = okkum, hel langt útí búgva so lang! burturi frá øllum lí, sum ci tað dagliga breyðs fyri fólk í teim stóru londum. Margarine overg i Kvalitet Vor Krone 1 al anden Margarine H ler og Velsnidg. S 0Frshavt Mælkel ning K Margarin brii - „ Fundir. Friøgiadagurin 29. juni var 558 ræltur fundardagur her í Havn. Aftanå al sjúkakassa-fyristoðu- menn úr so al siga ollum Føroy- hildið boðið til um høvdu fund allan dagin, var fund vid fyrilestri avsjúkrukussafyr isloðu- manni (Direktor) Borberg. Klokk an Í varð fundur byrjaður uppi N. Í. O. 6. sam í sali Is, og vóru har komnir leir neyndu sjåkrassamenn,soknarstyrislimir, læknar og sjálvsagt umbmaðurin sum jú er sakkonur í ollum lí sum hevur við lógir at gera. D al men har ressan» var boðin. mølli ikki meir enn ein. Fyri- lesturin var ein frágreiðing um (eir socialu løgir, sum eru settar í vildi í Danmark Soctal- reformen og sum við neyð larvíligum — broytingum er å trappusteininum her hjá okkum. Mest var lad invalide- og sjúkru- kassalógin talan var um, og fyri allar teir, sum fáast dagliga við tílík viðurskifti, var fyrilesturin ivalevst «instruklivur», Men fyri oll almenn fólk er ein bók sum «Socialreformen» tað reina fala hakk» av ollum somlum (i, „hebraisk“, ley ikki <eill úttalaði direktør Jensen sína gleði yvir, at henda lóg — invaliderentu- Aftanå fyritesturin lósin — vildi hjálp, lí hon vildi lætta um tær byrður, ið nú lógu so tungar á okkara kommunu. Anton Andresen råddi til at senda eina vidløku, resolusjón, luð væl við hesi lóg, tå hon nú varð verða til stóra til logtingid og bíða luka logd á tingsins borð. A, Ziska frå al nakað nú, her málli bíðast til oll vorðin kunnug við hesa lóg. helt ikki vera best var at gera ráddi gera sóknarstýrir o. Í. vórðu J. Rasmussen best at bíða, tað nú. Vidtikin varð soljóðandi resolusjón : „Til Færøernes Lagting: Repræsentanter for største Delen af kasser samt Forstanderskabs- de færøske Syge- medlemmer og andre, samlel til Møde i Thorshavn 29. Juni 1934 sammen med Direktøren Hr. Bor- udtaler herved sin fulde for Sygekusserne, berg, Tilslutning til, at Invalideloven bliver gjort gældende for Fær- øerne.» Amtmaðurin vildi minna um, at nevnd var nidurselt til at fåa úttalilsir frá sóknarslýrinum. — Framsetli uppskot um al senda eina stulla frågreiding viðvíkjandi invaliderentulógina og hvussu hon kundi hugsast sett í gildi í Foroyum í einum av loglingi útarbeiddum líki. kl. 8 var al- mennur fundur í sjónleikarhús- Friggjadagin inum. Keypmannufelagið hevði bjóðað, og har vóru nakrir av teim mest kendu keypmonnum og reiðurum. Serliga vóru bodvir loglingsmenninir, lands- lingsmaðurin, limur av vinnu- neyndini og aðrir vóru komnir til sleðar, lí væntust kundi, at Keypmanna- Har heldur eingin nurraður, lí sendiferðin (il haynar kom lil umreðu. Val lað kann ikki avnoklast, at hon kom uppá tal!! Harra Chr. bað fólkið hann bað oll tey, sum inni vóru Holm-Jacobsen vera vælkomið, og minnast leir 45 menn, sum Í vár vóru sjolatnir, farnir í yrki sínum, í stríðnum fyri dagligt breyð. Øl reisti seg ligandi. Hovuðstalarar vóru: Banka- stjóri Tórslein Petersen, sum byrjaði fundin, Keypmenninir Holm-Jacobsen Jens av (8) og Reyni og landstingsmaðurin Jóannes Patursson. Fleiri aðrir lalarar vóru frammi við meiri ella orðum. Nærri frågreiding kemur um hovi verður til tað. minni væl funderuðum Vi fremstiller nu færøsk Smelteost den or fed velsmagende og billig. A/S Thorshavns Mælkeforsyning & Margarinefabrik. Eitt og annað. Vit hava væntað, <sum hundur væntar bein, at leir menn, ið fóru niður til lingast við ríkisslýrið, fóru at Danmarkar at stevna fólki á ting at siga leim- um frá, hvussu henda ferð gekk í hond og um úrslílið av henni. i— Men, nei vælsignað! einki rokist fyri, at leir ætla at gera nakað; teir hava gloymt, at teir eru fólksins valdu menn, sum hava at vera so góðir at: greiða frá, hvat teir gera fyri tey, sum ralt teir hava. — Nú sigst, at frá aðrari síðu er varslað til fund, har leir og aðrir «tydundi»(1) menn í okk- ara politiska lívi eru bodnir at koma. Nú spyrst! „Hon lýsir sum stjørnan í myrk- astu nátt“. Í blod- um skrivast kvinnu Í útlandskum um eina Italien, sum lá hon svevur, út- sendur slerkt ljós. Læknar hava granskad hesa merkis kvinnu, og teir hava sligid tað fast, at lað er eingin lygn við hesum merkiliga ljósi hon gevur frá sær — hon liggur um nållina sum í eini ljósglemu. Hvat hetta er, ja lað vila leir leir vísu standa enn ikki enn, lika so óvilandi sum oll onnur — men undarligt er eitt tílíkt «fenomen». — Saa tag ham da! En Ind- brudstyv brød en Aften ind hos en Enke. Hendes Datter, en kraf- tig Ungmo paa fem og tredive, var endnu ikke gavet til Hvile, og Tyven styrtede lige i Favnen Hun hende. slog Armen paa om ham, saa han sad som í en Skruestik, og rauble alt imens: Mor, Mor! jeg har ham, Moderen, som hørte Jubel- raabene, skyndte sig ud paa Valpladsen. Da hun saa Dat- teren slaa med en fremmed Mand om Livet, blev hun ude af sig selv af Glæde og ranble med dirrende Stemme: — Tag ham! Tug hum, kære Barn og bliv lykkelig! I har min Velsignelse. Ingolf melder 26. Juni: Følgende — Skibe eller har anløbet Færingehavnen: opserverel Fossanes, Skálanes, Lillye, Ma- rite, Stella Maria, Carlton, Mjóa- nes, Silversprey, Godthaab, Kefla- vík, Li. Polaifarið, Beinisvørid, St. Jarques, Mari Vedrines, tana, Sjóborg. Norðfarið, Ham ru- nes, Polo, Thurid, Svínoy, Bear- naise. SIS , FORCE« 784. 8/7—34. — 11/7—31. Í Hull 13/7-—34. Úr — 16/7—34. Í Feroyum 20/7—34. P/í Skipafelagið Føroyar, Úr Foroyum Í Hambnrg Úr