leygardagur 12. januar 1935síða 2

taka“Tbestemmilsir "fyri menn, sum hava brotið seg út av felaginum. Það má roknast fyri avgjørt, at tud ikki fiskimannafeløgum I kann ganga við tveimum Foroyum. Lat so vera, at felagið ikki hevur verið stýrt so væl, verið, sum kundi ynskjandi givið er tað, at tað hevur verið til gagn fyri okkum fiskimenn; og eg haldi, at tað blívur til fyri okkum at stóran skaða hava tvey felog, tí tað er sjálv- andi, at limir av F. F. og Suður- oyar Fiskimannafelag ikki kunnu skipum. Ein fara við somu limur av F. F. kann væl íkki fara til sjós við monnum, sum ikki standa í felag hansara annars er eingin grund til at vera organiseraður. Og ein limur av S. F. sum jú ikki vil standa í felagsskapi við okkum, kann væl heldur ikki vera bekentur við at fara til sjós saman við limum í F. F. Eg haldi, at fiskimenn í Suðuroy áttu at hugsa seg um meir enn eina ferð, áðrenn teir slíta allan felagsskap við okkum, sjálvt um teir ikki eru tilfrids við F. F., so sum tad er. Tað er nú, at fólkið er alt ov nógv til tíverri soleiðis vorðið skipini, vit hava; fólkatalið okist, og skipini blíva færri og færri. Allir vilja vit fara til sjós, tó, Harrin veit, tað gevur lítið av sær. Reiðararnir eru fult út klárir yvir, at teir ikki hava brúk fyri ollum ti fólki, ið vil sleppa við skipum teirra. Teir fara at pressa okkum niður í løn, haldi eg; og endin verður væl tann, at vit og tit fara at undirbjóða hvønn annan fyri at fáa loyvi til at koma til sjós — ella at id hvussu er annað, um ikki bæði, felogini verða sprongd. Og tá er lítið vunnið. Nú hevur F. F. sáttmála kalla teir gjort yvir- einskomst — tað — uppá trý ár við reiðar- arnar. Og henda sáttmála er, tað eg at útseta uppá; men tað kann kann síggja, ikki stórt harfyri væl vera, at meiningarnar eru deildar um hann. Eitt er tó avgjørt, og tað er, at F. F. hevur bundið limir sínar til at fara við øllum skipum, hvors reið- arar standa í reiðarafelagnum, also eisini við Suðuroyar skip- unum, og tað verður 6gviliga torført at koma uttanum eina slíka avgerð, hvussu góðan vilja vit enn hava til tað. Sum javnaðarmaður má eg siga, at eg enn ongatid havi hoyrt, at hin minni maðurin hann verði seg fiskimaður, ar- beiðari ella hondverkari — nakra staðni í verðini hevur vunnið nakað við at standa spjæddur; men einans, tá teir slóðu sum ein heild, hava teir kunnað sett Arbeiðar- arnir á Tveroyri, ið eru eina krøv síni igjøgnum. best organiseradir í Føroyum eru eitt gott dømi uppå, at felags- skapur gevur megi. Eg veit ikki, hverjir teir eru, ið slanda fyri hesi »rørslu« í Suðuroy; men er tað so, al tað eru nakrir fáir menn, sum hava fingið til fiskimenninar, so má mission at øsa upp tað vera uppá sítt pláss at'rópa eittfvarskó: verið ansnir, slarvsbrødur fyri sunnan fjørd, tit eru í ferð við at ganga bæði tykkum sjálvur ófori. Men er tað so, at tit íkki blíva og okkum Ii østir upp av einstøkum monn- um. men sjálvir mann og mann ímillum eru komnuir til la hugsan, al tit av eini ella aðrari grund ikki kunna standa saman við okkum, so er væl einki við tað al gera, —so mugu lit fara tær leiðir, sum tit halda vera tykkum hollast, og sum lykkara samvitska má síga tykk- um at vera beinast Tó at eg ikki dugi al síggja, vinna við at hvat tit kunnu standa einsamallir, so má eg kortini sum starysbróður lykkara, um tit ætla tykkum al ganga tykkara egnu leiðir, ynskja tykk- um góða eydnu við li. Men helst vildi eg, og tað eri eg neyvan einsumallur um, al vit allir stóðu saman í eini heild — gevur megi. heildini, henni, sum Limir í F. F. Rita Stangsæbe kan bruges til alt bør bruges af alle Føroya Buna0darfelagy hevur | aðalfund í Tórshavn 13 februar. Fundarskipan eftir lógini Uppskot um lógbroylan upp- afturtikid frá aðalfundinum 1934. Nærri um fundarlíð og stað verður lýst í Havnar gølum frå 12. febrúar. Stjórnin. Toiletsæben „Okkara“ er den fineste fine og den bil- ligste billige af al Toiletsæbe. Å Føroya løgtingi 1934. Vatnlóg fyri Feroyar. Sjálvt vatnsopin, ið sløkkir deyða- tostan, skal betalast tí ríka. | (Framhald.) | Djurhuus helt, at á Tvøroyri var forholdið oðrvísi, har var tað hitl brúkti almenna, havnin, ið vatnið og seldi tuð víð- P. M. Dam upplýsti, athavnin á Tvøroyri hevði kosta hópin av peningi. Hon skuldi rind- | ast aftur. Tað var annars ein hópur av húsum, ið fingu valn | úr havnarbrunninum. Hesi húsini áttu enn lá forrættin lil fekk sjálvt um vatnið. so í vatntroli havnin einki valn, privathúsini fingu. Talarin helt, at í tí vanliga lívinum sást einki til, at menn ikki tóku fyri voru sína frá ollum, privatum sum tí almenna. So fór at verða við vatninum afluná, at lingið hevði ripað fast sum óvíkjulig, at jarðaeigarin átti vatnið og hevði rætt til at krevja pening fyri tað. Mitens helt eina talu um, hvat AKTIESELSKABET FØROVA BAN HOVEDKONTOR: THORSHAVN STIFTET 1906 AFDELING: TRANGISVAAG AKTIEKAPITAL OG RESERVER KR. 900,000 RENTE af Indskud pia Bankbog „A TB af Indlaan (3 Maaneders Opsigelse) f. T. 4 % Indskud paa Bankbog og Indlaan modtages tillige paa følgende Pladser: Fuglefjord hos Klaksvig Midvaag Sand Servaag Vaag Vestmanlh. ið hann helt skuldi verið. Jarða- eigarin skuldi hava rætt til al nýla vatnið, ið rann eflir og yvir jørd hansara. Tað var eilt spursmál, um hann átli meir. P. M. Dam helt, at Mitens av í dag undir hesi sak var 6før- ur verjari ímóti Mitens fyri nøkrum døgum síðani undir málinum um ekspropriasjónina av valninum til havnina á Tvor OYTI. Mikkjal Samuelsen segði seg at vera heilt ósamdan við Dam. TnO var ikki bara lalan um al drekka vatn havnabestyrilsi å Tvøroyri drakk ikki alt vatn- suðuri ið. Havnin har tjenti uppá vatnið. Í valninum vóru annars síl. Jarðaeigarin átti sílini — hver sum helst kundi ikki koma at taka tey. Brevsamler Fru Alma Rustin Sysselmand cand. jur. P. Petersen Brevsamler Søren Danielsen Brevsamler Edw. Hjalt Assurandør Daniel Niclasen Postekspeditør A. Djurhuus Brevsamler Fru Kristine Poulsen Mitens helt at Dam stóð ju- ridiskt ikki rættur, ið talaði um, at vatnið skuldi hitt Romararætturin. sterkur. Einasti almenna eiga, var takkaði Mitens hevði P. M. Dam fyri, at hann prógvað, at longu í Romara tfdini vóru skilamenn komnir til ta somu hugsan sum talarin vardi, vatnið skuldi vera almanna ogn. Til M. Samuelsen helt hann, at tað ikki var sær, at I. d. so ræðuligt at hugsa smádreingir fingu part í sílunum. Sum smádrongur plægdi hann at fiska síl í áum til stuttleika. Millum M. Samuelsen, Mitens og Dam fór orðadrálturin fram enn eina lotu. Javnaðarmanna inntøkumål á tingi. i Føroyum, løgtingsins einkarsøla við olju, salti, og yvirtaking av kolmålinum. (Fortsat.) For mange Aar siden indkom der til Tinget en Adresse om Forbud mod af spirituøse Drikkevarer. Denne Adresse havde ca. 3—6000 Un derskrifter. Det store Antal af Underskrivere viser, al der mel- lem Folk paa Færøerne er slot Skade, som at faa Indførsel Harme over den Rusdrikke forvolder vort Land. Men riglige Vej at gaa. næppe (den Det er prø Forbud er vet i forskellige Lande med daarligt Resultat. Smughande len har fulgt í Forbudets Kølvand, en saa paatrængen- de og ihærdig Smughandel, at ikke for- heller tog Spiritusmisbruget mindskedes, men til med en uhyggelig Fart, sær lig Drikkeorgierne í Natklub- berne. Da Sagen var til Be- » Lagtinget, og man Fordelene handling í kom til at tale om ved et Spiritusforbud, selv Lagtingsmænd, der havde mente underskrevet Forbudsadressen, at Vanskelighederne ved et Spiritusforbud var saa slore, at de maatte fraraade Laglinget al indfore Forbud Indførsel af Spiritus. Lagtinget faar Masser af Penge mod ved Told paa Spiritus, som bli- ver indført til Færøerne. Der er intet umoralsk i dette, naar Forholdene er saaledes, at en stor Spiritusafgift ventelig mind- sker Spiritusforbruget. Men del er Laglingets Pligt at prøve at fan en Ordning, som giver Tin- sikresle Folk og imod lus- største og Magt lil at værge vorl Land mest muligt drikkeskaden. Kunde gets Indtægter af Spiritus sam- tidig øges ved, at den Fortjene- get den Laglin- ste, som nu gaar i Lommerne Mellemhand- Kasser, paa udenlandske lere, indgaa i Tingets er det en Grund fun en saadan Ordning i Stand. mere lil at Socialdemokraterne tilrnader, at Lagtinget overtager Enehan- Spiritus, der konsumerelt del med al den bliver paa Færøerne. indført og En saadan Enehandel kunde formentlig ordnes saaledes: Der bliver oprettet en Salgs- og Købecentral. Den, der ønsker Spiritus, ind- sender Ordre til denne Central, og modtager de bestilte Varer ca. 8 Duge efter Ordrens Ind- givelse. Paa denne Maade bli- ver det ikke lettere at faa Spiritus, end Forholdet nu er. For at fremme Afholdenheden, kan der sættes Grænse for, hvor meget hver enkelt Person kan fan. Vi kan f. Eks. sige, at den, der er over 18 Aar, kan faa en bestemt Mængde om Maaneden for en vis Pris, dog skal hun ikke kunne drage flere Muane- hver Gang kun fun det for hver Maaned kvanlum til den lavesle Pris, som dog ikke skal være mindre end den nu- værende Spirituspris med Told. Vil han have mere, forøges Prisen saa meget, al det kun kan blive høldne Mennesker, der har Raad til at købe. Betingelserne om, at Skatten skal være betalt, forinden man faar Spiritus, skal staa ved Magt, og for at forebygge, at enkelte kan faa udleveret Spiri- tus i andres Navn, som ikke bestiller deres Kvantum, skal vedkommende personlig møde hos Sysselmanden eller For- standerskabsformanden eller en af en Afholdsforening dertil valgt Mand for at fun Bestillin- gen paategnet. Denne Salgs- og Købecentral skal ogsan overtage Spritsalget. Som paavist, er Fortjenesten paa Sprilsalget stor. Fordelene ved en saudan Lands- enehandel fremfor den nuværen- de Ordning er mange. Her kan nævnes nogle: der sammen, men for bestemte 1) Spiritus kan kun faas paa ét Sted, og derved gøres del lettere at komme under Vejrs med, hvad og hvor der bliver smuglet. 2) Lagtinget fortjener de store Summe, som nu gaar til udenlandske Mellemhand- lere. 3) Laglinget kan meget bedre en nu »regulere« Spiritus- forbruget. 1) Lagtinget kan indføre Spiri- tus f. Eks. fra Spanien, saa- fremmer vort og det siger ledes at det Fiskesalg — meget. Spørgsmaalet vedrørende Ene- handel med Kul og Kokes ligger nu anderledes end før, da der er Tale om at bryde Kul paa Suderø i saa store Parlier, at Færøerne derfra kan fan nok til eget Forbrug. Søcialdemokraterne har før udtalt, at Lagtinget burde over- tage Kulbrydningen paa Færø- erne. Nu synes Øjeblikket her- til at være kommet. Tinget bør Behandling overtage derfor oplage lil Spørgsmaalet om al Rettighederne til en Kulbryd- ning paa Færøerne og paabe- gynde en Brydning, der til at begynde med kan producere det, som Færinger bruger af Kul. (Framhald). vilja gerast vissur í, at tað loysir seg al lýsa, bert Få royna eina lysing i »Før0ya Social-Demokrat“. Ringid til prentsmiðjuna måltr. 143.