leygardagur 30. mars 1935síða 3

Tíðindi úr Íslandi. Franskt seglskip strandaði á Meðallandsfjorði. Eftir tí, sum frætt er 29 á hesum skipi, 25 bjarg- aðust, meðan 4 sjólótust. vóru * * + 200 tons av frystum fiski hava Íslendingar fingið loyvi at selja í Póllandi. Her er talan um hin ollesenska frystingar- háttlin, verður í Ísvirkinum á Tvøroyri. Tað er stårkeypmadurin Mag- lann sami, ið nýttur nus Andrésson, ið skal selja fiskin í Pólin. * * * Týskur trolari er strandaður undir Eyjafjøllum. Trolarin eitur Diisseldorf og er frá 'Cuxhaven. Tað eydnaðist tí bjarga manningini. betur at „Okkara“ TOILETSÆBER er dreje, billige, og har den Par- fume, som De synes om. Nyggj bók. Skulasongbok, 1. hefti. Greitt úr hondum hava Andrias Thomsen og Mikkjal á Ryggi, — er ein bóklingur uppá 32 síður, ið ål er komin í seinastu døgunum. Sum tað framgongur av navn- inum er hetla fyrsta hefti av eini songbók, ið ætlað er til skúlabrúks. Vit kunnu ætla, at hetta heftið skal nýtast av teim heldur yngru skålabørnunum. Og er lað so, hava útgevararnir verið ógviliga hepnir í valinum av tilfari. Bæði yrkingarnar og legini, tær ganga eftir, eru egnað til at nema við teir eymastu streingirnar í barna- lyndinum ; sostatt vón og er um, at børnini verða hugfangað av tí, ið bókin hevur at bjóða leim, og at tann lærugrein, hon hoyrir til, verður ein av teimum, tey verða fegin yvir. tey heftini, ið seinni J Um koma út, verða lika væl løgd til rættis sum helta, og um eilt hefti kemur vid prentadum løgum til yrkingarnar, so hevur skúli vunnið eitt stórt okkara stig fram á. Pávans dúgvur. Påvin hevur skipað at reka burtur oll túsundini av dúgvum, ið hava bústað í Vatikaninum og har í nánd. Hesin dúgvu- hernaðurin er nú mestsum lokin, men var heldur drúgvur vegna tess, at mangar vóru holurnar, sum tær kundu smetta sær í. Orsøkin til henda pávaboðskap er tann, at dúgvurnar, hóast tær eru hildnar sum heilagar, vóru so ólrivaligar og sýndu pávabústaðnum so lítla virðing, at hann ikki longur kundi tola tær. Tær høvdu til vanligan sið at sleppa minni vælkomnar send- ingar niður í høvdid á teim allraheilagastu persónum, annað- hvert teir nú vóru livandi menn ella einans halgimyndir, Luftmanøvren over Berlin. Da Hitler lavede Formørkelses- øvelse, lavede Himlen Belysningsprøve! Københavns >Social-Demo- kraten« skrivar 20. mars: Fra Berlin telegraferes i Af- les: I Anledning af Luftmanøvrer var Berlin í Aflen fra Kl. 22 til 24 erklæret for luftspærret Om- raade. I Eftermiddags udsendtes i Storstaden Luftvagter, der gjorde Befolkningen opmærksom pan,» at alt Lys skulde slukkes i det nævnte at Bestemmelserne om, Tidsrum, nøje skulde overhol- des, da der ellers vankede Bø- der paa indtil 150 Mark. tidig vrimlede det i Eftermid- Sam- dagens Løb med Flyvere over Berlin, splinternye Maskiner allesammen. Paa et Tidspunkt var der over 100 Flyvere oppe Det uhyggevarslende Syn med alle paa een Gang. var et de skinnende Maskiner, der brummende foer frem over Storstaden. Det var Tysklands første Flyveeskadre »Jagereska- drille Richthofen«, opkaldt efter Tysklands Flyverhelt fra Ver- denskrigen. Kl. 22 var Lyset paa Gader og Stræder slukket, Kontakterne slaget fra i alle Lejligheder og Butiker, eller Ruderne blændet Lys absolut de Steder, hvor ikke kunde undværes, Sporvog- nene listede sig frem med Lys af Lommelygteformat foran og med Mørke indvendig, og Bi- lerne havde Lygterne blændet med Papstykker, der kun gen- nem en ganske smal Revne til- lod en liden Lysstribe at tilte ud. Til paa Dril tændt en Fuldmaane Gengæld havde Himlen saa stor og straalende, som kun sjældent ses, og i det klare Vejr kastede den sine sølverne Straa- ler ned over Byens Gader, hvor kriblede og der krablede af Mennesker, Politi- Forbud tog Spadsereturen med det trods i den uvante Belysning. Kl. 23 fuld- stændige Formørkelse, der dog blot bevirkede, at Maanens Lys stærkere frem, indlraudle den traadte endnu san Gaderne ligefrem laa badet i Lys. levrigt skete der heller ikke i denne Time noget nævne- værdigt. Flyverne brummede oppe i ca. 1000 Meters Højde paa Rekognoscering. Í Kreutz- berg, Luftbeskyttelseskældre, hvor der er indrettet hvori Publikum gennes som Faar i Flok, og hvor Øvelserne fort sættes i Morgen, blev der ned- kastet Papirsbomber med Knald- perler. Ved Midnat normale Tilstande. indtraadte atter Toiletsæben „Okkara“ er den fineste fine og den bil- ligste billige af al Toiletsæbe. IR SUÐUROY Smæran. Sum eg áður havi skrivað, hevur hin kapilalistiska smæran her á landi try blød: »Tinga- »Dimmalætting« og Tað er, maðurin segði: >Et herligt Tre- krossur«, »Føroyatidindi«, sum kløver«; men ólukkan er lunn, at lað ið javnaðarrerslan mennist her nøtrar í stelkinum nú, á landi — blødini gerast rædd og hjartkipt. Í fyrstani, lá javn- aðurflokkurin varð stovnaður og byrjaði at úlgeva síll egna blad, hildu at gaman at smærublødini sær hesi lítlu blómu, sum neyvan sást upp úr svør- inum. Smæran stóð errin, bros- átti Hon gjørdist so står og bringubrott, andi og bringubrøtt. Hon heimarætt í landinum. at hon billaði sær inn, at hon var ein stórur prúður gangari, og bladstjørararnir sótu so fullir hvor í sínum lagi. Teir vistu, at hestar teirra vóru goddir av kapitalistum. Har var eingin neyð. Ørdvfsi var við hinum lítla ólukkudýrinum, sum einki hevdi at liva av uttun teir bit- arnar, sum danskir javnaðar- menn vildu unna (i. Hetta ólukkudýrið var eisini upp- málað í »Tingakrossi« hinkandi á trimum beinum, dragandi hitt fjórða eftir sær. Hetta var ønskriligt at síggja, við rygg- inum upp úr sær, har hin neyðar ryllarin sat eins og á træhestinum. Aðraleiðis var »Tingakrossur«. Hann hevði jú góðar menn undir herð- unum: keypmenn, stórbóndur, millionerar og aðrar ríkmenn. Har ríða og kvøda: »Stauningsryssan ikki beinum kundi ryttarin óræddur var sprekin, á trimum hinkar hon<. »Kross- urin« var eingin Stauningsryssa, heldur var hon millionerryssa. Tó at fåtæksligt var hjá >Foroya tað dirvi al Social-Demokrat«, so vóru menn, sum Rhøvdu halda áfram við blaðinum. Teir eita P. M. Dam og P. K. Mou- ritsen. Tað eiga teir tokk fyri, og nú hevur blaðið ment seg so mikið, at tann dagur er ikki langt burtur, lá blaðið ber seg sjálvt fyri ultan studning fri donsku partamonnum. okkara Blaðið studningurin til helvtar fyrstu gongur væl nú, t6 al niðri frá bert er ímóti lí, hann var ley árini. Ég veit, at harrarnir Dam og Mouritsen eru forir fyri at stimbra blaðið nógv meira enn. Tann innsendari, sum undir merkinum »ÅArbeidari« ger álop á P. K. M. og P. M. D. og undir- skrivaða, sigst at vera hin sami ryttarin, sum ikki kundi sita á Stauningsryssuni vegna less, ut hon var ovrak, hon gjørdist Olika millioner- honum ovherð at sila á. z betri er at sfta í ryssuni. Hon er bæði feit og bleyt at sita og felta sær á. gamla vini mínum nýggja lí feila ryssubakinum. Eg ynski eydnu í sínum plássi á Eg var ógvuliga harmur, tá eg frætti, at: hin russiska ryssan var deyð í hungri; lí eg veil, al mínum gamla vini dámar ikki at ganga. Hann vil ríða á bleytum hesta- baki. Tí halda ger hann rætt Í at £ seg á bakinum á fí feilu ryssuni, sum stórmenninir fóðra. Hvat »Føroyatidindi« viðvíkj- ur, so lovaði eg, at eg seinri skuldi ynskja blaðnum til lukku Niclas Niclasen, ífall framvegis kom við harra hann suður a! vatna og loða hitt kapitalistisk: smærublaðið á Tvørovri. Þr vil nú lúka hesa treyt og sum- Niclas almennun siga, at harra stundis sig Niclasen segði á fundi, at arbeiðsmenninir Tvøroyri høvdu etið allar keyp- fol- menninar á Tvørovri av unum, og nú søktu leir um ar- beiðsloysisstudning, fyri at leir eisini kundu ela aðrar Foroy- At eilt blað, sum kemur út á Tveroyri, kann Nicla- sen til makkara er besta prógv blaðið ikki at ingar av fótunum, lroysta sær at hava hr. Tað fólki frå. Ég vil enda við at ynskja um, hvat ætlar, nýlist eg greiða blaðnum túsund ferðir til lukku við Niclasi, og eg vóni, at blaðið fær falur í fleiri slíkum monn- um aftrat teim, ið blaðið hevur framman undan, tí so vóni eg, at hin minni maðurin brátt fær Hvat felagið ætlar at gera við Niclas, eyguni upp. kennara- kenni eg einki til; men eg vóni, at stjórn felagsins greiðir henda spurning við tað allrafyrsta. Sambandsryssan = er meira Ojøvn — alt eftir lí, annaðhvert hin eldri ryttarin ella hin yngri hava leymarnar og koyrilin. Hin eldri ryttarin er tolin og ríður meira hóliga, meðan hin yngri tykist at vera ógviliga Ojavnur av sinnalag. Stundum situr hann makliga og fettir sær við einum lítlum, dåmligum brosi um varrarnar. Tá gongur fót fyri fol gomul jom- rySsan sum elin nærum seksti ára frú; men aðrar tíðir dykir hann so á hina gomlu, at hon bæði bitir og sparkar. Í tí orða- skiflinum, eg havi havt við hina gomlu, nú í seinastuni, stundum eilt ferð sum hon oyst og hevur g sligið sum erl, meðan hon næstu hevur verið so spøk nakað heimau- lamb. Hesa síðstu ferðina tyk- ist hon at vera so deyðmóð — og lað er ikki so legið — nú rópar hon neyðurróp vinnuflokkspressuni at taka ein part av byrduni frå sær. Hon spyr, hví vinnuflokkspressan er | so følilsisleys at lala hina gomlu vera einsumalla um ut verja »Kapilalisternes forste Slagskib<. Neydurrép hennara »Denne Sigtelse Blad ljóða soleiðis: i det svcialdemokratliske eftir | er saa ulvorlig, at det er for- Kredse, imod den er ikke for- længst taget Affære, for at Offentligheden kan faa fuld Be- Betydningen af An- Nú vit vóna, gamla fær eina hjálp buvsende, ut de hvilke retlet, har sked om grebenec. mega at hin sum munur. Vinnuflokksryssan er ung og sprekin, hon kann suktuns taka lunn stívara partin fáa nú at av byrðuni. Ja, vit síggju. Gott er at hava gott í vænlu. Fyri at øsa hina yngru ryssuna meiru upp, skrivar hin ' ske posilivt ved, at der ligger andre gamla: »Suaulænge man | end reelt erhvervsmæssige Hen- sigler bugved saudanne Planer, er det aldeles forkasteligt at antyde, at sandanne Fremsted finansieres af enkelte store udenlandske Kapilalistselskubn 0. s. v.« Sjålvanda er felagið, t. v. s. p.f. »Grønland« stovnað av »erhvervsmæssige Hensigter«. Tað havi eg ultíð hugsuð, og eg havi aldrig skrivað nakað annað. Eg vóni íkki, at L. S. ger mær ger Ég hugsi tað kemur av tí, at nervar órætt við vilju; men her hann mær stóran órælt. hansara eru gingnar fyri nú í síðstuni, og lí haldi eg, tað vera best at lata hann fáa frið. Hann treingir óivað til eina »reisu« til »Syden«, og lað hevur hann ærliga uppiborið. Men eg leggi ikki í at siga hví. J. H. Danbjørg. Takið yods við » Tjaldrinum., Høsnanet. Høsnanet f ymiskum hæddum og meskuvfddum fæst hjå Tvøroyri. Generalforsamling. Afholdsorg. Sygekasse í Frode- bo Sogn, afholder ordinær Gene- ralforsamling í Arbejderforenin- gens Lokale Lordag d. 30. Marts d. Á. Kl. 8 Efim. Dagsorden: Í. Regnskabet for 1934 frem- lægges. 2. Valg af Bestyrelse. 3. Tundudtrækning ved Tand- læge Kaaber. 4. Eventuelt, Bestyrelsen. Måling Tapet Linoleum Poul Arne Poulsen. Seteplir. Aftur í ár havi eg tad slagið uv seleplum, sum ullir menn eru á einum máli um, er tað besta. Telf.61. D. J. Enni, Telt, 61. Tveroyri. Tlf. 81.