leygardagur 4. mai 1935síða 2

A - sees h Er TIP er endaður í rerslan, er udal, høg í ideum og rætlvís í krovum. Hitt einasta våpnid, id hesin kapilalistiski huldumaður hevur til brúks ímóti socialismuni, er eilt skúmandi brigsl í móli persón- um, id bera ta socialistisku læruna út millum manna og hevur hann harvið júst — ímóti vilja sínum — undirstrikað sín egna vanmátt og socialismunnar sannleika og fyri fjøldina torvandi og rættvísu stevnu. Hin einasta stevna, ið ber fjøldini bjarging og frígering hin sum kapitalistiska — og skipanin og styrislag lí ræðaslt verri enn pestina. Få Utróðurin á várgrunninum fyri vestan. Lítið lystiligt var tað at lesa lev tvey brøv sum tlíðindamað- urin í Miðvági skrivaði í hetta blað 20. apríl. Tað er ivaleyst ov mikið satt, sum hesin maðurin sigur frá. Og tað er harmiligt, at standurin her á landi skal vera so út a vánaligur. Tí tað er visl lagi ikki bert í Miðvági, at vánaligt er vorðið. Tað tykist mest sum um tað versnar í Føroyum ár undan ári. Tað er góð grund til, at hvor og ein spyr seg sjálvan: Er her gjørt nóg mikið til at royna at livbjarga og skapa livilig kor hjá ollum, ið her búgva. Og navni- liga eigur fyriskipan landsins al spyrja seg um tað sama. Eitt, ið hesin tíðindamaðurin skrivar um, er útiróðurin á vår- grunninum fyri vestan, sum ár eftir ári er komin heilt burtur úr vón og vili, inntil hann nú påra vinnuloysi, og gevur mangan ikki eigang av sær tad, ein bilig útgerð fil snørisdrift kostar. Tað vísir seg at snørid, tað tíðir tað er, ikki fiskar væl. Og kemur línan á grunnin, so batar Pað tað serliga lítið við snorinum. Men er allíð onkur, id hug hevur at við bálarnar. er ein royndur lutur. royna línu millum snøris- Tí er at hugsa um ikki tað kann komast í eilt lag, har allir bátarnir, uttan at lað kemur til stríð og flokju, kunnu brúka r . línu á vårgrunninum fyri vestan, tó at hann er lítil ummáls. Tað er ikki longri síðani, enn al tað er lætt at minnast, hvussu ringt skilið var, tá línubrúk síðst var alment á várgrunninum fyri vestan. Tað var sum tað sigst í »Trøllini í Hornalondum<: >Tað livdi longst, sum sterkast var, tå hvort ál annað inni.« Tann útróðurin var ein skúli til at ala upp óspekt og ónærislyndi. Í slíkt skil ynskir eingin, at útróðurin á Vágahavinum skal koma aftur. Men (ad framman undan sagt er — kann — sum her vera vert at hugsa um ikki línu-út- róður á hesum várgrunni kann fara fram í slíkum skili, at hann kann verða ollum bátunum til samdar. Kunnugt er, at í oðrum fiski- londum, t, d. í Lofoten í Norge, | Í AKTIESELSKABET FOROYA BANKI HOVEDKONTOR: THORSHAVN STIFTET 1906 AFDELING: TRANGISVAAG AKTIEKAPITAL OG RESERVER KR. 900,000 af Indskud paa Bankbog af Kredilter og Udlaan RENTE af Indlaan (3 Maancders Opsigelse) f. T. {9/ f. Í. 5 0 Disconto.... „ daðt/s 9 p. Indskud paa Bankbog og Indlaan modtages tillige paa følgende Fuglefjord hos.... Klaksvig Midvang Vestmanh. Pladser: Breysamler Fru Alma Rustin Sysselmand cand. jur. P. Petersen Brevsamler Søren Danielsen Brevsamler Edw. Hjalt Assurandør Daniel Niclasen Postekspeditør A. Djurhuus Brevsamler Fru Kristine Poulsen Sudurstreymoyar Javnadarfelag hevur ársaðalfund 6 maí kl. 8! A [ [O[ [[ [ff [TUD [ÉT É[ÉÉÅÉ [|[|[M[É [ÉT UE[||[|[[[D har, sum nógvir hundrað bátar søkja hin sama grunnin, gongur úliróðurin eflir fostum reglum, sum hver bálur hevur at geva seg undir. Um líknandi reglur ráddu á Vágahavinum, er tað hugsandi, at: grunnurin, so lítið rúmligur, sum hann er, tó kundi vera nóg til allar línurnar, sum síórur søktu hann. Al geva hendan vårgrunnin upp til skutils hjá trolarum og onkrum einstakum línubáli, áðrenn roynt verður um ikki eilt skil kann fáast — líkt Lí, teir hava í oðrum fiskilondum — so at bálar, sum rógva hagar, kunnu hava skikkiliga vinnu av úlróðrinum, er lítið såmiligt | hjá leimum ið alvara. Tað er einki at undrast á, al menn gremja seg um viður- skiftini, sum ley eru. Men bert at gremja seg. .] Sverre Patursson. Aðalfundur i Sjó- vVinnubankanum 29. apríl 1935. Sjóvinnubankans Til orð- stvrara varð valdur Anton An- Aðalfundur varð settur kl. 6 s. p. dresen, sum takkaði og læs upp dagsskránna. Stjórnin greiddi frá farna árinum. starvi bankans í Síðani var roknskapur bankans framlagdur, og greilt var frá, al bankin hevði hafl ein peninga- umselning uppá 24.000.000 kr. KFundarfólkið hesum var meslsum ov- farið av stóra tali, og R. Rasmussen spurdi, hvussu hesin umsetningur var roknaður, um LI. d. tann peningur, sum Nattur einum konto til var frá annan innan fyri banka varð roknaður fyri umselning. Til hetta svaraði stjórnin ja. 10.000 kr. flyta til næsta års, og 4 %% skuldu bytast voru al út til partaeigararnar. Tá vóru oll gjøld goldin og tantiemir tillagdar stjórn og bankráði. í Avhaldshúsinum (kortstovuni) mánakveldið við leirri fyri aðalfund vanligu dagsskrá. Nevndin. Orðaskifti var ikki mikið, allir fundarmenn vóru fegnir yvir tað góða úrslilið árið hevði givið. Aður farið leyseinnu punktini á dagsskránni, enn varð undir valini av sljórnarlimum og rokn- skapargranskarum, bað R. Ras- Eisini hann mussen um orðið. segði seg at vera fegnan yvir úrslitið og hevði einki at finnast at roknskapi ella ti banktekniska hann vildi tó starvinum ; Men vegna fiskimannafelagsins og vegna fiskimanna yvirhovur koma við nokrum alfinningum. Tá Sjóvinnulánsgrunnurin varð slovnaður, var sterkt hildið fram, seinni at grunnurin — sum varð til bankan — skuldi, um ikki úlilukkandi, so (ó fyri ein stóran part vera tí minni midl- aða manni og serliga fiskimann- inum lil hjálpar; men so var nú ikki. Sjóvinnubankin virkaði eitt fyritakandi, ja, vísti ennló eina sum vanligt kapitalistiskt smáliga óvild móti fiskimonnum, sum heiltu á hann um hjálpar- hond. Talarin hevði álítandi prógv og roynd fyri, at so var. Hann kom í fjørvår til bankans fyri eilt manskap, ið hevði býlt frå og sjålvt vildi turka sín fisk fyri at vinna sær eilt sindur úlyvir saltfiskaprisin, og bað um 3000 kr. í lán móti trygging í fiskinum, sum var 10,000 kr. verdur, men fekk eitt blankt nei undirbygt við, at Fiski- mannafelagið hevði sín upp- sparda pening, ca. 50.000 kr., standandi uðrastaðni og ikki í Sjóvinnubankanum, tað hjálpti einki, at hann segði, hann ikki hevði heimild til at flyta F. F.s pening ella disponeru yvir hon- un, og at hann her ikki kom felagsins ørindi men nakra fiski- manna. Har var korlaneil Í einum oðrum tilfelli var noktad ønranti einum privatkeypara fyri ein veksil fyri keyp av frá byttuu: fiski. Veksiliu var knupt 2500 kr., og bankastjórnin heyði frammanundan lovað at garan- hann, men lá til skuldi Hetta vóru tera takast, var tað nei. æl skililig prógv fyri, at her ikki sum lovað varð, tå sjóvinnuláns- var tann vælvild lilsteðis, grunnurin varð stovnadur, og sum fiskimenn í hópatali seltu pening inn uppá, Talarin vildi ikki kritisern tað bankmessiga í mæla fiski- hesum, men bert monnum (il at kasta tað úr huga, at:Sjóvinnubankin var teirra hjálp, um íkki stjórnin botti um hetta skil. Talarin mældi til, at stjørnin í framtidini visti meiri vælvild móli fiskimonnum. C. Holm fekk orðið og mólmælti Rasmussen, Jacobsen ló ikki so, at hann avsannaði nakað av ti, ið sagt var, men forsvaraði stóðu bankans og meinti, at tað ikki var heldugl at kjakast um bankans vælvild ella ikki vælvild móli einstokum monnum. Hann fann tað logið, at F. F. íkki tók av sínum egna peningi at lána fiskimonnum, ið byltu frá, í staðin fyri at koma til Sjóvinnubankan. Hann dugdi illa at finna greiðu á tí flokta millum fiskimenn privat og Fiski- samanspæli, sum var mannafelugið, lá fråbyti var fyri. Bankin kundi jú ikki halda seg til 24 mans, sum vóru burturi, meðan fiskurin var tillurkingar. R. R. fortaldi jú, at hann bað um lán fyri teir; men felagið varðveilli jú fiskin, og so kundi lað jú eisini geva lánið. Th. einki at 3ankastjóri Petersen segði seg minnast til tað tilfellið við láni uppá fisk. (Rasmussen: >Til tilstedar«.) Hitt tilfellið við veksil- til; men tad var ikki rætt, at hann vóru báðir garantiinum minlist hann hevði lovað nakað. R. Rasmussen svaraði, al hann jú hevði mott Th. Petersen uppi við hjá Isak Joen- sen, og har segði hann, at grundin til, at hann ikki nú gekk við lil garanti, var tann, at maðurin hevði keypt fiskin Í oyra kg dýrari, enn avtalan var teirra millum. Th. Petersen segði nú, at hann yvirhøvur ikki hevði sæð ella leim inte- losað við nakran av resseraðu monnunum. R. Ras- mussen fekk orðið og segði, al hann trúði lí, menninir høvdu sagt. Var tað, sum Th. Petersen segði, mátlu teir hava sæð hann í hamferð, tílíkir fyriburðir vóru jú til. H. Á. avleiddi nú í eini stulligari rødu Djurhuus, kennari, lann eitt sindur bitra stemning, ið hevði summum monnum undir orða- sell seg í sinnini á skiftinum. Ílann segði frá, at eisini hann hevði fingið korta- nei fyri ein veksil í Sjóvinnu- bankanum; men so fór hann niðan í Foroya Banka, og har fekk hann pening uttan murr og knurr. Hella vakti gaman og látur. Síðani fóru valini fram, og tey vóru oll endurval. „Smiril“ ligger i Thorshavn for Kedel- rensning 0. a. Vedligeholdelses- arbejde fra 7. til 14. d. s. begge Dage inclusive. Ruten besørges af »Alkan«. Thorshavn, d. 2. Maj 1935. Johs. Olaus Joensen. Karlakór Reykjavíkur, Stefán Guðmundsson (Stefano Islandi). I kvold, um »Lyra« kemur í tíð, fáa Havnarfólk at hoyra frålika kon- loluliga = passaligari sert. Tað er Karlakór Reykja- víkur, ivaleyst hilt besta íslendska sangkórið, ið á Norðurlandaferð leggur at handi her. — síni Dirigentur tess er Sigurður Þórðarson. Við kórinum er hin einans 27 ára gamli men longu heimsgilni soliturin Stefán Guð- mundsson, ið hevur vunnið sær kunnleika í sangi í Milano, har hann hevur verið operasangari undir navninum Stefano Íslandi. Tíðindi. K. F. U. M. Søndag: Hjemligt Samvær. Mandag: Læsestue. Kl. 8. U. Á, Torsdag: Kl. 8: Bibeltime. Y. A. Kl. 7. aaben Onsdag: Fredag: Børnehaven en hver Søgnedag. sk Framsyning av amatørfotografium. Tað eru nú nógvar góðar før- síggja bæði í bókum og posikortum, oyskar foto-myndir al men tað er ivaleyst, at nógv alhugavert tilfar er eflir at »laka av Til at fáa hill myndum av foroyskari náttúru fram besta í og foroyskum lívi og annars hvat vert kann vera at avmynda her á landi, vil Føroya Ferða- mannafelag í summar halda eina framsyning av amator- fotografium. Framsyningin verður onkun- tíð í tíð og stað kunngjort seinni í juli, men annars verður blødunum. Nú er summarið í hond, so best er, at folografarnir longu fara al hugsa um at finna sær tilfar til at avmynda. A. Ziska, ímóli myndum og gevur annars Tórshavn, lekur allar frágreiðingar. + Børnehave, Fyristoðumaður K. F. U. M.s biður okkum kunngera: De Modre, som arbejder paa Fiskepladser e. lign. gores op- mærksomme paa, at K. F. U. M.s Børnehave er aaben hver Søgne- dag. Normalt har vi Børn mel- lem 4—6 Aar om Formiddagen og over 6 Aar om Eflm. — men for at hjælpe de Mødre, som er borte fra Hjemmet, kan vi godt have nogle Drenge og Piger fra 8!/, Fmd, til 3 Eftm. i v Í | bå úr ) | i V v