leygardagur 14. september 1935síða 2
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
A
í Sjónleikarhúsinum av javnaðar- | um hesar menn, tå hann skrivaði
monnum var leiddur frá at vera | um ósmædni; men >dens Brod,
ein esingar- og splitfundur inn | man æder, dens Vise man kvæ-
á eina sakliga viðgerð. der,« So tveilti hann ósmædnið
Og, heldur hann, at P. M.
Dam »eigur at vera ein ósmæin
madur«, tá hann refererar fundin
á ein annan.
Hoyr harra Sondums bivandi
rødd í hesum orðum hansara:
á henda hátt. >. .. So líki tað er P. Mohr
Dam, hesum manni, ið roynir
at vinna sær politiska slødu
í einum flokki, hann ikki
sjálvur hoyrir heima í, maðurin
ið nýtir hin fåtækra føroyska
fiskimannin sum skjól, (1) tå
hann ikki å annan hått kundi
koma sær fram. Líkur leim
plantum, ið liva av oðrum
plantum .. .«
Hertil er fyrst al siga, at hr.
E. Sondum ivaleyst er greidur
yvir, at tað er so salt, sum tað
var sag', og at tað als ikki var
P. M. Dam, ið
referatið í >Socialinumc.
hevði skrivað
Men hvussu er so við lí refe-
ratinum, >Dagblaðið< hevði av
hesum sama fundi, m. a. har
sagt verður frá brævinum, ið Vekur og yndislig koma
Chr. Holm-Jacobsen leyp upp | orð hansara úr eini rein-
á bæði bein við? Og hver hevur | ari og óspiltari sál. Jú,
skrivað hetta referatið, sum Í | sanniliga !
so harðligum tónum syngur Hví meinar harra Sondum,
Vinnuflokksins prís. at ein maður, ið sílur sum
Vit vita, at harra E. Søndum | lærari í Foroyum, ikki skal
byrjaði at referera, og at hann | kunna taka tok fyri arbeiðaranna
telefon | sak, særliga tá hann sum fáur
næstan alt fyri eitt pr.
varð kallaður burtur. Tað liggur | annar hevur verið í teim trongu
tí reiðiliga nær at trúgva, tá | skónum? Og trýr hann, at Dam
eingin selli seg í hansara stað | hevur nakra persónliga vinning
at skriva, at teir harrarnir, ið | av al sita sum leglingsmaður og
løgdu fyri á fundinum, eftir | sóknarslýris formaður í eini
teirra egna høvdi hava dikterað | útarmaðari kommuni. Og tann
blaðnum eitt referat. — Og tað | heiður, slík story fora við sær,
tykist eisini at framganga av | liggur í at verða húðflongdur
produktinum, at ordini >hvor | (vit hovdu nær sagt: inn al
sigur sina søgu sum besta«, hava | sålini) av slíkum, sum — ja,
Oivað | sum harra Søndum.
Í
hugsað K,
verið leimum í huga.
hevur harra Sondum
„Anana“ hevur fingið leyvi
at driva útróður
Úr
Tovkussak
vegna mannalivsfåran við útróðri á víðum.
havi frá „Ananu“, ið sigist ikki at vera
fullfiggiad útgjerd til slíkan útróður.
Folketingsmand Samuelsen,
Thorshavn.
A fundinum í »Sjénleikar- |
håsinum« fanst okkara maður |
at, at teir, id áttu fundin — | Í Anledning af den af Dem
pÅnans«-menninir — í teirra | anbefalede Vedtagelse om Fisk-
eri ved Gronland maa henvises |
til gældende Lovgivning, som |
De ved forbyder at opfylde |
Kravene fra Mødet i Thorshavn. |
Den ønskede Tilladelse kan ikke
gives i Strid med den af Rigs-
dagen vedtagne Lov om Adgan-
gen til Havne i Grønland. Denne
tillader, at »Anana« opholder sig |
i Tovkussak Havn, men ikke |
videre. Det venles, at de med-
deler dette videre til rette Ved- |
resolusjón ikki høvdu eitt orð
til rælta viðkomandi um at
hjálpa »Anana« rætt nú. Hann
setti tí fram resolusjón, ið hov-
uðssakliga miðaði ímóti tflikari
hjálp. Men lað mótmælti ein
»stjørin«. Fyrst lá id A. Samu-
elsen, fólkatingsmaður, tók undir
fram eina
resolusjón — |
við okkum og bar
Grønlandsmålinum sum
meiri umfatandi kommende. ;
Stauning.
ið tó hevdi okkara uppskot um
pÅnana«
| reddet denne Gang.
| Sø i daarlig Vejr.
AKTIESELSKABET
FØROYA BANKI
Hovedkontor: Stiftet 1906. Afdeling:
THORSHAVN TRANGISVAAG
AKTIEKAPITAL OG RESERVER KR. 900,000.
Bankforretninger af enhver Art udføres.
Kontortid 11—3.
Hovedkontoret i Thorshavn tillige aabent 6—7 for Ind- og Udbetalinger.
Panting.
Tað verður her gjørt kunnigt, at dómarin hevur góðkent, at
eflirsloður av kommunuskatti fyri januar og apríl ársfj. 1935, og
eftirstoður fyri 1934 og oktober årsf. 1933, sum áður eru pantaðar
til einkis, verða innheintadar við panting.
Farið verður undir pantingina uttan aðra ávaring, tann 23. í
hesum mánað.
Térshavnar byråd, 13. september 1935.
Eg geri fólki kunnugt, at eg havi búsett meg i Tórshavn
sum sakferari. Eg havi kantór saman við bankastjóra, cand.
jur. Thorstein Petersen, Tórshavn.
MARIUS HANSEN
Telefonir 147 — 347. Sakførari — Cand. jur.
Kursus til Motorpasserprøven,
Sætteskipperprøven og Udv. Fiskeskipperprøve begynder |.
Oktober.
Elever kan indmelde sig skriftligt eller pr. Telefontelegram
samt ved personlig Henvendelse paa Skolen.
Elever til Motorpasserprøven medbringer Daubsatlest, medens
Elever til de nautiske Prøver desuden medbringer Søfartsbog.
Elever til Styrmandseksamen modtages hele Aaret.
Den 12. September 1935.
Thorshavn Navigationsskole.
Minnist til
útsalgið av arbeiðsklæðum á Bryggjubakka hjá
Hansine Johannessen.
gehavn, men mangler Lovhjem- |
mel tillade Baadfiskeri fra Tov-
Selve Fiskeriet skal
selvfølgelig í Tilfælde
foregaa paa lovhjemlet Omraade.
kussak.
begge
Samuelsen.
Sama dag koma líðindi frå
»Ananu« um hin burlurgingna
båtin, og varð so frá okkum
sent hetta flogboð:
: J DJ acobsen.
Statsminister Stauning,
København. SÍ.
|
august hevur ein ungur
Telegram fra »Anana«: Baad | Havnarmaður, J. D. Jacobsen, í
forulykket, Mandskabet dog | ti konservativa >Foroyulíðindic
eina grein, ið hann nevnir »Slikt
opskræmt for
pÅnana« siges
udrustet til al
Folkel meget
Ulykker, idet
daarlig
manøvrere med Bandene i aaben | er
psykologiskur vavgrevtur — har
er Socialisma«.
være Hill fyrsla peltið, ógviliga langt
lað, hann skrivar, er ein
Hensyn
samme
Hvis muligt giv af
Menneskeliv »ÅAnana«
Fisketilladelse fra Tovkussak
Færingehavnen for
hann roynir seg sum teinkjara
av verdinsformati! Tad halda
vil, vit loypa um.
som Íra ,
resterende Del af Sæsonen.
Dam.
So ger Jacobsen eitt lop yvir
í religiónina. Har heldur hann
millum onnur margháttlig vís-
bráðfengis hjálp til
Tingsins formaður kallaði so
sum sítt høvudspunkt — tagnaði | ., !
8 | til fundar fyri læstum hurðum.
mólstoðan hjá >Ananuc->stjór- |
Har vóru lingmenn sæmdir við
unum 6GivaO lí leir sóu, al
LA rr Samuelsen f, at hann sendi hetta
fundarfólkið ikki var til sinnis |
flogboð:
bara at hava »rumbulnummar«
í hesum alvarsmáli. ai 4 ;
i Statsminister Stauning,
Fyri at fremja eitt einmælt København.
úrslit tóku vil okkara resolusjón Deres Telegram Gaars Dalo |
aftur og talaðu fyri al samlast | modtaget og publiceret. Eflei
resolusjón, | Gennemgang af Loven umuligt
| at faa Befolkningen og Laglingel
at forstaa, at Statsminisleren
hetta svar | har Lovhjemmel at tillade
um A. Samuelsens
ið var prentað í seinasta blaði:
kom
Uppá hana
| na« kundi fáa loyvi til at liggja
| dag haft í hesum máli, um aðrir
til fólkatingsmannin:
»Anana« Daadfiskeri fra Færin- |
Dagin eftir fekk A. Samuelsen | indalig bygningsverk: >Hvussu
okkum hin
telegram frå Stauning, at »Ana- | skulu vit hugsa
kristiliga moralin (sam-
í Tovkussak og dríva útróður. felagsins grundvøll), tå biblian
Vit eru Føroyinga vegna gladir | verdur privat (avtikin)«.
yvir hesa rúmkan í Grønlands- Her vil hann ræða fólk við,
stongilinum. at javnaðarmenn, id hava á
Men hvat trúarsakir
úrslit hovdu vit f | stevnuskrå síni, at
eru privalar, við leimum orðum
høvdu gingið Vinnuflokksleiðinu | vilja avtaka religiónina.
bara at „rumbla“ og tveita burtur
alla sakliga forhandling við teir,
ið høvdu maktina?
Man maðurin ikki lesa bíbliuna,
ullan einhvor stendur við einum
lampi uppi yvir honum?
Vit vita væl, at J. D. Jacobsen
var uppi í hinum líða kommunist-
felagnum, ið tók dik á seg her
í Havnini í fjør; men at hann
ikki hevði meira skil á lí, hann
gav seg upp í og var ein for-
| sprákari fyri, tað vardi okkum
ikki; men so lykist at vera, tå
hann her kemur og beinleidis
gevur okkum »heidurin« fyri
eill so avgjørt kommunistiskt
mál sum at vilja beina burtur
av jørdini alla religión. Og mundi
ikki hansara felagsmaður Stalin,
um hann fekk høvi til at síggja
Jacobsens misfostur av eini
bladgrein, við dunandi rødd,
eins og toran, rópt: »Flong
drongin!< — Vónandi heldur
hann ikki »Føroyatidindi«,
At javnadarmenn vilja gera
religiónina til eina >privatsak<,
leggja vil soleiðis út: Vit meina,
at tad er blóðskeivt og stórur
Oræltur, al baptistar, adventistar,
katolikkar og hvat nú oll hesi
trúarfelog eila, fyrst skulu halda
síni egnu samkomuhús og prestar
ella missionerar og síðani skulu
noyðast al vera við til — gjøgn-
um skatlir o. a. — at halda la
sonevndu fólkakirkjunu = og
hennara fastløntu prestar.
Men teir stýrandi í Ruslandi
— J. D. Jacobsens fala morgana
— leggja hesi orðini soleiðis út
sum hann greiður frá í >For-
oyatidindi«, og brenna kirkjur
við lív og lyst, og mangan prest
hava leir slylt so mikið sum
eitt høvd.
Um (ad var eitt av málum
okkara, at reka av landinum
alla religión, var tað so nakað
hopi í, at vit góvu pláss í blað-
num fyri fríari diskusjón —
um religión.
So fer Jacobsen til Danmarkar
at leita eftir einumhvørjum har
at finnast at, og har finnur hann
hina sonevndu Helmundt-sakina.
Einarbeiðari, Helmundt, hevur
lagt ill fyri ein av starvsbrødrum
sínum. Fann brigdaði honum,
at: hann vildi »forføra« seg til
at stjæla. — Har stóð maður
móti manni og orð móli orði.
Ja, »kammerat Jacobsen« vil
vera við, at tað var Helmundt,
ið rættin heyði. Men hvar veit
hann tað frå?
Helmundt sjálvur hevði eina-
ferð fyrr, lá stolid varð á einum
arbeiðsplássi, verið noyddur at
Nýggja úr arbeiði sínum. — Og
so sigur hitt forna orðið: Hann,
ið lýgur, hann stjelur — og hann
var eisini sannferdur um at
hava stolið.
Arbeiðararnir vildu ikki ar-
beiða saman við slíkum harra
og kravdu hann undir somu
kor sum hin, ið hann hevði
lagt ilt fyri, og so varð Helmundt
gjørdur arbeiðsleysur.
At arbeiðararnir seinni hildu
Helmundt vera nóg mikið revs-
ndan og góvu honum loyvi til
at arbeiða saman við sær aftur,
leggur Jacobsen út fyri, at teir
hava viðgingið órætt sín móli
honum.
At vekja split og ovund mill-
um urbeiðarar og at royna at
felogum
seta teir upp Ímóti
sínum — slíkt er >kommunist-
iskur taklikur«,