leygardagur 2. november 1935síða 3

- ” kjøt kom til Føroya uttanífrá. Tá vóru Føroyingar sjálvbjargnir. Nú slapst íkki av við foroyskt kjøt. Tað var kortini vanskiligt at nevna familjur í Havn, sum ikki ótu kjøt dagliga. Tá ið ein gekk í gøtunum í Havn og sá, hvussu fólk var klætt, var eingin grund til at harmast yvir fálækra- dóm. Kjøtid, sum kom inn, var ringt: blánað, var betri hjá kjøtid til tey lata okkum fáa milliónurnar, ið tuberklað. Tað Donum at geva arbeiðsleysu og bøndurnir og ley arbeidsleysu Dagligt breyð var nóg Gav nakar, skuldi hann fingu. mikið. geva tigandi. P, M. Dam: Tað var ikki var gott. tað etandi. Winther hevði jú í rætt, at sumt kjøt Men annars var rørandi orðum greitt frá, hvussu gott tað var. Hvat visti Niclasen um tey fåtæku í Havn? Sum hann talaði, visti hann einki ella vildi hann einki vita. Í For- oyum hava vil dagligt breyð, segði Niclasen. Nei, so var ikki. Niclasen sítt gávumildi kundi hóskandi vísa tigandi við at stemma ligandi — men at vera tigandi um sínar gerðir, tað var vist tað, ið N. N. minst dugdi til. Debess helt, at N. N. hevði fingið Havnina í rangastrúpan. Tað var íkki alt Havnarfólk, ið gekk á Havnargøtum. J. Palursson: Danska kjøtid var tuberkla- fongt — sk6svertukjøt, sum ein Danskari Ikki at gera øllum til passar. Verður kríggj, fingu neytini vóru ikki fleiri enn fyrr. segði. var gott vit einki kjøt, tí Tað loysti seg ikki at hava nevt J tel . — og eftir vidurskiftunum var produliónin ov lítil. Um rætt var, skuldi verið fleiri fitidjór og færri mjólkkýr. Hann harm- aðist yvir, al amtmadurin skuldi hava sagt, at 90 9/, av fólkinum ikki skuldi hava ráð at keypa kjøt. Hetta var at gera Føroy- ingar til eitt neyðarfólk. Vit fingu so einki lán, ongan kredit o. s. fr. Hvor tannleys kelling kundi gomlu ótu liva til Teil ikki fekst til jóla — teir ótu ræst. jóla. P. M. Dam helt við J. stoltleiki P,, at tað var ein ikki at vid- At låtast beinleidis forlorin ganga fátækradómin. stórur og erpin var at bedraga. Tað var skeivt at fáa kredit uppá at látast stimbr- ari, enn ein var. Tá bóndin talaði um ræst kjøt til jólamal, var tað gaman í hjá honum at siga, sum hevði hjallarnar fullar. Annars var at siga, at skuldu Føroyingar fáa ræst kjøl til jóla av lí innflutta biliga kjøtinum, mátti tað innforast áðrenn jól. A. Samuelsen: Menn fingu ikki dogurðamat í heila takið. Tað var farligt al stempla kjøtið sum skósvertukjet, tuberklakjøt uttan bevis. Kjolið rar kontrollerað, men ikki tað foroyska. Tað varikkiavdonskum kjøti, vit høvdu fingið tuberklar. Patursson og Niclasen vildu inn- fora revar fyri at drepa lomb. Vórðu lombini dripin, fingu vit jú ongan seyð. Føroyskt kjøl hevdi góðan pris, 60 oyr. pundið. N. Niclasen: Foroysk neyt vóru sunn. 60 oyru pundið var góður prísur fyrr, lá ið arbeidslønirnar vóru vóru 60 prísur, tá ið arbeidslønirnar vóru lágar. Nú oyru lítil so ræðuliga hogar.Produsentarnir fingu bert 30—40 oyru fyri pundið. Danir seldu okkum hundahvølpar fyri 100 kr. — fyri eitt heilt neyt. Hann vildi atvara at fara so fram móti okkara måttu geva teimum tilskot. Nógv landmonnum, at vit av fiski var ofta við Føroyar — tað var treyðugt so, at menn kundu fáa at kóka. A. Samuelsen upplýsti, at N. Niclasen hevði gjørt sær lilgóðar av tí danska kjølinum. N. Niclasen. Ein skuldi íkki sum Dam sláa uppá hungurtrumluna. Hann helt tað vera sjáldan, at A. Sa- muelsen gekk saman við socia- listum. Ein skuldi ikki siga ósatt, ikki spolta Gud. P. M. Dam: Eg havi sitid og sluttleikad mær við at líkna saman Nicla- sen nr. I og Niclasen nr. 2. Hesin maður gongur altíð dupultur: Nr. Í sigur: Tú skalt ikki liva av ðrum. Nr. 2 sigur: Tú skalt fáa hægstu prísir av ólukkudýrum. Nr. Í sigur: Tú skalt gera gott ligandi. Nr. 2 talar dupult so langt, vítt og breitt sum nakar annar. Nr. 1 ræður frá og nr. 2 ræður til tað sama. Nr. 1 vil liónina. verja heimaproduk- Nr. 2 vil verja útlendskar kjøt- handlarar. Nr. Í sigur, at vit einki skulu men Liga tala um hungur neyðina burtur fyri at fáa rúman kredit. Nr. 2 ræður frå at spotta Gud, ið sigur, at vit skulu hjálpa í neyð. Nr. Í sigur: Tú skalt ikki ljúgva. Nr. 2 ræður til at siga ósatt, at fólk hava tuð gott,sum verun- liga hava tað ringt. Niclasen skuldi fylgt ráðunum og tikid 4 ára feriu fyri at geva sær stundir at smíða ein persón burtar úr nr. I og nr. 2. Við 3. viðgerð varð broytingar- uppskotið vidtikid. Sjálvvandi og sjálvbjargni. Oll tey, sum lata tilvilja ráða, verða oftast fyri skaða á ein og annan hált. Men hini, sum sikra seg móli trupulleikum lívsins, njóta gleði av verkum sínum. Fólk sikra seg móli svartaspillu við al sproyta velturnar, sikra seg við al leggja grót í båtin móli slormi á sjógvi, sikra seg bráðsólt við al móli sproyta seyðin, sikra seg móti ymsum sjúkum við at vaksinera bornini, sikra seg fyri likamligum skaða og lívláti til gagns fyri síni, sikra seg í sjåkakøssum, sikra neyt, sikra båtar og skip og mangt annað, — men tað er minni lutur av foroyskum húsum trygd móti brandi og ødrum skaða. Og hendir tað óhapp, at hús brennur, so verður skaðin oflast størri, en fólk orka at bera. Altso er tað rættari at tryggja ognir sínar — um ikki fyri alt virðið, so tó eflir forimuni. Væl veit ikki hava ráð til tess — ti Men okkurt við at eg, al mong verri ! framtíðin broytir kanska lætta um hesa byrðu. Hvor veit? tælt gera oll, sum sikra seg — sjálvt í útlendskum feløgum. Men seg i rættari er altíð at tryggja felogum innan fyri sitt egna landamark. Harav verða aðrar góðar fylgjur — millum aðrar: peningarnir virka í land- inum til gagns fyri øll í lívi og virki. Fyri mannaminni og til henda dag hava góðir Foroyingar roynt at fáa í lag almenna foroyska trygging, eiga. Og enn er einki úrslit. sum leglingið skuldi Men privatir menn hava stovnað føroyska felagið „Irygad“ fyri fáum árum síðani. Hetta felag hevir í hesi fáu árini virkað við góðum úrsliti bæði peninga- liga og ikki at gloyma hitt, at fólk í Foroyum tryggja nú dag- liga meir og meir í tí. Soleiðis kann nevnast, at luta- peningar felagsins at byrja vid vóru 32 tús. kr., og nú um 100 tús. Herav síggja vit, at tað skal stórur brandur til at tøma kassan, hvat vónandi er, ikki má ske. Sjålvsagt má »Trygd« eins og onnur feløg reassurera, so at onnur feløg ullan oyggja njóta innlokur av hesum felagi. Og soleiðis verður tað framvegis um vil í Feroyum ikki fáa egna reassuransa. Her álti møguligt at stovnað sín reassu- skjótast logtingið ranca, soleiðis at púra allir pengarnir blivu í landinum. Og hervið eru pengar at tjena; tí eg kann ætla, at »Trygd« sjálv ikki ábyrgist meir en ein tridjung í mesta lagi, og hinir tveir fara í úllendsk felog — fyri lrygging móli føroyskum húsabrandi, sum tí belur er lítil og eingin. Og eitt veit eg, al vil løgtingid leita sær kunnleika hjá »Trygd«, so fær tað al vila alt, sum lað ynskir. Og tann kunnleiki stuðlar linginum óivað til virkis. Til reassuransa tingsins nýlast eingir pengar — einans garanti og harvið góðar inntekur. Tá vii hugsa okkum, at virðið av húsum í Foroyum liggur um (0 mill. kr., og brandpremian við 4 pr. Mil gevur eina árliga inntøku av 160 lús. kr., so kann ein og hver síggja, at her eru miklar inntøkur fyri tingið, um tað bara tekur tær. Reassuransi lingsins kemur altso blundandi Máling Tapet Linoleum Tit. 81. Poul Arne Poulsen. Hús til sal vid markid Trongisvåg-Tvøroyri, tætt vid koyrivegin, 17x9 alin vid úlbygningi 7x8 ulin og stórum betongadum hjallara og tveimum hjallum, væl umsitin. Stórt uttanumstykki. Góðar kon- disjónur. Martin Thorsteinsson. at geva einar 125 tús. kr. inn- tøkur árliga. Og sjålvt um vit ikki rokna inntøkur tingsins av hesum re- assuransa meira enn 108 tús. kr. árliga, so verða har milljónir at tjena í framtíðini. Hesi tol eru so lágt sett, al sjålvt um ein Llvífaldaði tey, so vóru ley ikki ov høg. Oll assuransufelog virka eftir | statistik, og vil fingið gera tað sama, so finnur tað, at risikoin er so gott sum eingin. Til dømis hevur »Trygd« ikki latið eitt seinasla roknskapsárið. oyra fyri húsabruna Kontórútlogur = reassuransans verða so gott sum ongar; tí lað arbeiði er einans Í korters tíð dagliga. — »Trygd«. Oll, sum tryggja seg og sítt, eru sjålvbjargin. Men hini koma sær í sjálvvanda. N. Á. EIDESGAARD Tíðindi. K. F. U. M. Søndag: Hjemligt Samvær. Mandag: Læsestue. Onsdag: Mindsteafdelingen Kl. 6. Torsdag: Ungdomsafdelingen KI.8. Bibeltime. Fredag: Yngsteafdelingen. Børnehaven er aaben hver Søgnedag. Jól í Føroyum 1935 Kemur út um 1. december í ár. Heftið verður ógviliga prýði- myndum og Minnist til af teimum, ligt vid vøkrum góðum jólulestri. bileggja tað hjá sum eru biðin um at tekna haldarar. # * ak Foto-framsýning. Sunnudagin hevði Føroya Ferðamannafelag aftur mynda- komnar framsyning. Har vóru fleiri góðar myndir aftrat, so myndatalið var upp ímóti 300. Náltúrumyndir vóru tær flestu, og fleiri vóru so vakrar, at ein heyði ill við at ríva seg leysan Myndir frá vóru ov aftur frá teimum. vinnulivinum vóru væl av myndum av grinda- drápi og rakstri, men frá fiski- vinnu, fjallgøngu og fulglalivi í bjørgunum kundi verið fleiri Alt í alt var frálík framsýning, og er tað tí so mikið hetta ein størri spell, at hon vakti so lftllan eflirans og varð so lítið vitjað, sum tilfellið var. Ætlanin við hesi framsýning er at finna vakrar myndir, ið samstundis Meginarbeiðið ger | fáar, to | eru væl håskandi til »reklamu« fyri Føroyar sum turistland. Tríggjar premiur vóru givnar, og fingu hesi tær: Frú Sanna Apol, Skopun, fyri myndina: ein fleygamaður, 2. premiu fekk Jacob Jensen, Tórshavn, fyri eina mynd, id sýnir dekkið á eini slupp í sama bili sum ein sjógvur floymir inn um stokkin, fekk Anton An- dresen, Tórshavn, fyri eina mynd og 3. premiu av Aarvegnum og »trykantinum«. Fótbóltsleikur. Seinasta sunnudag var leikur millum Seyrvágs boltfelag og Bollfelag Skotfelagsins, (kemur lað rætta navnið hjá B. S. íkki skjótt). Annar backurin hjá B.S. gjørdi straffiispark, dómari floyt- aði líka gjordi eilt aflaná, tå ein S. Bari frispark, og dømdi hann straffiisparkið, tað fór inn leikurin við í netið, og endaði 1—0, Y. Bilvaniukka. Tyskvøldid hendi ein bilvan- lukka í Havn. Ein gomul kona Johanna Clementsen, id var á veg ål á trønna at mjólka, var úti í Mattalå ákoyrd av eini bil. Hon mest var tað fekk ymsar skaðar, men hovdið, ið tað var gingið yvir. Tað var eitt spursmál, um hon slapp við lívinum; men hósdagin frættist, at hon var væl frægari og var aftur. — Bil- styrarin sigst at vera uttan skuld við sítt fulla vit í hesum óhappi. Fólkateljing verður um alt Føroyaland týsdagin í næstu viku. Umfarssjúkur. Heill nógvir meslingar eru nú í Havnini; tað mesta, id verið ferð. 2 Vágum. hevur hesa tilfelli av paratyfus eru í Eini 20 fólk hava nýrabetendilsi, ið ley hava fingið sum eftursjúku av hálsbetendilsi, sum nú eisini gongur í Havnini. Hitt ræðuliga orðið kriggj ljóðar aftur út um heimin. Eftir J. H. Danbjørg. (Framhald.) Hetta ger kanska sítt til, at bæði maður og kvinna í Abessinien lovaðu at berjast til síðsta blóðs- dropa, heldur enn at Mussolini skuldi fáa landið. Eina tid samband við hitt frá bíbliusoguni Saba i Abessiniararnir hevir landið havt kenda landið Suður- arabien; men vilja vera við, at Abessinien var høvudslandid í lí seinastu tíðini | í hvussu var, og teir vilja eisini úr