mánadagur 23. desember 1935síða 2

| | FRÆLSI Nr. 52. 20 oyr. á 3. Melodi: der findes Klippeøer. hvor Huldrefolket bor. Naturen den er skøn Sorgerne svandt, Lykken du fandt for alt. Naturen den er skøn det lyder som Musik, Naturen den er skøn Stort vil du se Bølgen som Sne hvidt er alt. Lýsingaprísur fyri petitreglu: og 4. síðu. avslåttur í prísinum. HILSEN TIL FØROYAR Den mørke Landevej BLANDT Rigets skønne Øer Jeg fandt dem højt mod Nord, Fjeld og Hav en Drøm Atlantens Perle er saa smuk som Venus selv. En Sommernat til Fjelds blandt Fuglens Sang og Midnats-Solens Glans Atlantens Perle er saa smuk som Venus selv. Ved Vintertid med Sneen, naar Elvne bruser stærke, naar Taagen ligger tætt. Fjeld og Hav en Drøm. Atlantens Perle er saa smuk som Venus selv. En Vinterdag til Fjelds med Sne paa Klippetop og dybe Dal. Naturen den er skøn — Atlantens Perle er saa smuk som Venus selv. O. M. SCHULTZ, Odense. -FØROYA- JAVNAÐUR 30 oyr. á forsíðuni, Við sterri lýsingum fæst Fjeld og Hav en Drøm. Fjeld og Hav en Drøm. — Ýr UN. GUD GAV MÆR EITT TEKIN "un Tað var í 1914. gekk, og born vóru yvirhevur Kikhostin vånalig. Sjálvur átti eg 4 børn, tveir dreingir og tvær gentur. Tey fingu eisini kikhostan. Sum eflirfylgju fekk tann einn gentan, sum var veikari av sær, lunga- bruna. Læknin hevði als einki hop um hana. Vit stríddust tá nált og dag við at gjørdu hvat vit kundu. baka, brúka damp, og So ein morgunin eg fór eftir torvi, føldi eg meg so svakan av ti, at eg hevdi vakt, einki sovid og einki etið, at eg mátti venda inn aftur til mín sjálvs fyri at býta í ein bita. Eg føldi meg lungan í huga, men raggaði tó niðan í krónna. Tankarnir leiddust til Gud, sum helta eg vænlaði fór at taka barnið frá mær. Eg legði meg á knæ, hugdi upp til himmalin sn og bað til Gud, at um tað var hansara vilji, so læt hann meg behalda barnið. Veðrið var tokut. Allur himm- alin var fjaldur av skýggjum. Men mitt igjøgnum hesi skýgg- ini siggi eg eina sljørnu. Ég misstrúi meg, lí tað var á miðjum degi, og hyggi tí meira gjølla at hesum her. Jú, tað var einki at misstaka seg í, tað var ein stjórna. Glaður í huga fór eg aftur til húsar og stólaði uppá, at eg var benhoyrdur. Sama kveldið vendi sjúkdóm- urin seg til tað betra. Fepurin Fyra dagar eftir ikki aftur, so væl var hon fram farin. Guð hevði og eg hevdi sæð hansara tekin. forlæt barnið. lad kendi læknin hana miskunnað mær Faðir. | | frålfki. Vil | sila og pråta. Mánadagin 23. desember 1935. "NNV: EG SÁ TEIR BÁÐAR VEGIRNAR EIN SANNUR DREYMUR ur Tað eru 50 ár síðani. Tað var á sumri. Veðrið var vóru á útróðri. Vit | Eitt kenningini, 16 slogdisl ein fiskur slisn var f nå og tå. Sjålvur var eg eitt sindur tøguligur. »Ni, Jåkup«, sigur ein gamal maður hvat bagir tær, Hans við meg. bagir soleiðis vanliga Men eg kann íkki >Mær sæð einki. fáa ein dreym, eg havi havt í nátt úr tonkunuma. »Sig okkum so dreyming, helt hin gamli. »Ja, læt meg tad«, sigi eg. Og so segði eg dreymin. Hann stóð so livandi fyri mær, sum um hann hevði verið tann reina og skara virkuligheit. dreymur stendur líka greiður sum tann dagin. Og hesin klárur og Tað er sum eg síggi hvonn stein og enn fyri mær hvenn blett og hoyri hvert orð. Táið eg var liðugur at siga dreymin, heldur hin gamli mað- urin : »Gloym ikki dreymin, men lonk uppá hann, so leingi sum tú hevur at liva. Eg droymdi, at eg gekk eftir einum veg. Hetta var eitt pláss, sum eg ikki kendi meg á. Tað var mær heilt ókonnugt. Eg helt tó áfram við gongdini, til eg kom til eilt punkt, hvar ið hesin vegurin deilir seg í tveir vegir, ein breiðan og ein smalan. Eg hugsi við mær sjálvum í dreyminum, at eg skal fara eftir hinum breiða vegnum, tí hann er betri at ganga á. Ég gangi so og haldi fram á hesum vegnum, til hann eina- ferð endar, og eg standi framm- anfyri = einum skirvisligum portri. innum ullan at Eg hyggi opna portrið. Har síggi eg hvar ið illimaður handa | gólvinum, soleiðis at liggur á Tiljóla: yvirparturin var leysur á honum, meðan folurnir vóru fjølradir. Við síðuna á honum til vinstru bål. Og bálið og illumann var eitt myrkt brendi eitt aftanfyri djúpt hvolv — eg hémadi ikki á botn. Har var nógv fólk, men eg kendi ongan. Ég kann ikki siga frá, hvussu óhugnalig henda sjónin var, hvussu skirvisligir, krékutir og nidurboygdir hesir neydar skapningar s6u út. Tá rann mær í huga at spyrja, hvat ið hetta var. Eg fekk svarið: tað var helviti. Eg vendi so frá aftur og aftur til gongu. aftur å Komin tað punkiið, har ið vegirnir skiltust, skundi eg mær á tann smala vegin. Eg haldi fram á honum, til eg komi lil eill ógvuliga stórt og høgt og prýðiligt portur. Portrið stóð á klemm. Innan- fyri tað stendur ein maður, sum sigur: »Eg eri apostulin Pætur, og hetta er himmirfki.« Í hondini hevði lykil. Hann vísir mær lykilin og sigur: hann ein stóran »Hetta er lykilin til himmiríkis porlur l« Eg bidi hann lata meg sleppa inn. Hann svarar, at eg kundi íkki Hetla fataði eg soleiðis sum, at eg hevdi nakað koma inn enn. eftiri at liva í hesi syndugi verð. Apostulin Pætur opnar tó portrið eilt sindur meir og biður meg hyggja inn. Eg læt mær ikki hetta siga | tvær reisur. Eg sá nógv rúm, og eg så nógv fólk og hartil eina herlig- heit og dýrd, sum eg ikki dugi at siga frá. Øll vístu seg at vera so glað og lukkulig, sum eingin kann gera sær tankar um, uttan hann, ið hevur fingið tað opin- berað. Ég hugsaði vid mær sjálvum, at (ad ikki her gingu tåsund år var undur í, um so skjótt sum ein dagur. Hans Jacob Poulsen. Stórt úrval av sápu- Og parfumu- eskjum, vælhóskandi til jólagávur, ymist góðgæti og fyrverkari. Annars allar vanligar handilsvørur. Telef. 157. E. Joensen (Snikkarastovu). Kostar kr. 1,50 fjóðringsárið - Porto. Blaðið verður bilagt á posthúsinum, brævsavnarstødum og skrivstovuni. Telf. 143. ynskjandi, at tað | væl sungin. SOCIALDEMOKRAT BRODURSKAPUR Tidindi. K. F. U. M. Søndag: Hjemligt Samvær. Mandag: Læsestue. Onsdag: Mindsteafdelingen KI. 6. Ungdomsafdelingen Kl.8. Torsdag: Bibeltime. Fredag: Yngsteafdelingen. Børnehaven er aaben hver Sagnedug. * * * Gudstjenester i den katolske Kirke. Juleaften Kl. 12 Midnal. messe med Prædiken. Adgang kun de, der er Levit- for alle, men forsynet med Kort, kan gøre Krav paa Siddeplads. 1. Juledag. Højmesse med Præ- Kl. 11. med Prædiken Kl. 6. diken — Aftenandagt N Juledag. Højmesse uden Præ- diken Kl. 11. — Aftenandagt med Prædiken Kl. 6. á Konsertin. Sjónleikarhúsið fylt til ytstu gátt av åhoyrarum, og teir var høvdu einki at angra, at teir vóru komnir á konsert hin 15. í h. Hornblástrarmenn blástu fyrst Griegs »Norrøna Folket«, og hetta seiti ein góðan stemning á áhoyrarnar, lí væl varð spælt. Kvinnu- og mannakórið sang sera væl, reinar og klangfullar vóru reddirnar. >Dronning Dag- mar« varð væl sungin, serliga var niðurlagið vakurt við sínum sorglunga stemningi. Tað var hátíð í salinum, tá hin klára natúrliga barnareddin sang »Føgur er foldin«. Mansligt og sterkt var at hoyra mannakórið. Serliga væl eydn- adist »Føroyar mítt landa. Eisini Belmanns sangurin varð sera >Bóndin spyr sín elsta sona var stuttligur og væl fagnaður. Klaverspælið > Ungarnskir dans- | irc var ikki minni gott enn hitt. Havnar sangfelag eigur miklan heiður av konsertini, og tað er ofta kann bera fram lílíkan góðan undir- holdning. Diregemturin, J. Wuag- slein, sýndi til fullnar, at hann kann fáa hin rælta dámin yvir alt. * Bjargingarroynd. Seinasta tysdag frætlist í radio frá Mikinesi, at damparin slsa- fold«, ið var á ferð frå Bremen til Aukureyri við 1200 tonsum fingið leka og av koli, hevði | bad um hjálp. Veðrið var so | gott, at leir sluppu á land í Mikinesi al siga frá. »Tjaldur« og »Rask« fóru avslad al veita