leygardagur 23. mai 1936síða 2

tað mátti latið seg gjørt at fingið eitt annað skil uppá hetta; ti um tað ikki skjótt verður steggad við torvskurði í undirhaganum her í Havnini ella har, tað kann teinkjast, at traðir verða inn- lagdar í tí nærmastu framtíðini, verður tað heilt ógjorligt at velta úr nýggjum hjá Havnar- monnum tey komandi árini, uttan so er, at teir fara at leggja inn uttanbíggjahaga, og tað man ivaleyst at føra vid sær mangan trupulleikan. Hevdi tað tí ikki verið beinast at steggað við ollum torvskurði innanfyri eitt vist mark í hag- anum ? Tó soleiðis, at teir menn, ið soleiðis mistu lorvheidar, fingu útlagdar nýggjar t. d. norðuri í Havnardali, í Kirkjubøhaganum, Hoyvíks- fara Velbastaðhaganum, haganum, Sundshaganum og annars í teim hogum, ið liggja nærhendis Havnini. Tað er jú all kongsgóðs, so tað hevði iva- leyst kunna latið seg gjort, um rætt varð atborið. Tað vil ið hvussu er verða lættari enn at fáa dyrkilendi. Tað er nú eisini so, at tað er mangur maður hér í Havnini, sum als ongar torv- heiðar eigur, og tíðin er ivaleyst inni nú til at fáa lagt út nýggjar heiðar, eins og gjort hevur verið fyrr. Sjálvandi vildi tað verið óhog- ligari at haft torvið longri burtur, men tað kundi bøtst eitt sindur uppá (ad, tå Oyggjarvegurin kemur,eisini kundi Sundsvegurin verið longdur, og stylri lorv- vegir kundu verid gjørdir frå høvudvegunum inn í teir áður nevndu hagar. Um hetta fekst í lag, vildi tað haft stóran tydning fyri teir menn, ið fáast við nýdyrkan og fyri teir, sum ætla sær at leggja trød inn. Havnarmaður. Nylagte Ág kobes. Firma 8. Mørk, Vestmanhavn. Der skal nok blive hjulpet! En Udtalelse af Stats- minister Stauning. »Berlingske Tidende« hevði leygardag fíggjarlig: Foroyum. Síðani prentar blaðið síðsta seinasta eina grein um hin standin í upp eina samrødu vid amtmann okkara, Ringberg, og við einum »iåittalilsi« av Hetta seinasta loyva endar Stauning. vit okkum at prenta uppaflur: Vi forelagde í Afles de alarme- rende Efterretninger fra Thors- havn for Statsminisler Stauning, som i den Anledning udtalte: — Det har længe været klart herhjemme, at Forholdene paa Færøerne er meget vanskelige. Der er jo allerede ved vedtagne Love paa Rigsdagen ydet en betydelig Hjælp, bl. a. til Fiske- riet, hvor der er givel forskellige Bevillinger til Udrustning o. lign. og der er ogsaa gennem Fiskeri- ret betydelig banken ydet en Hjælp til Rederne. Regeringen er i høj Grad opmærksom paa Forholdene, og jeg har for nylig staaet i telegrafisk Forbindelse med ledende Kredse deroppe. Situationen er jo saa vanskelig, fordi Færøerne i Realiteten kun har et Erliverv, men del er givet, at der fra dansk Side vil blive gjort saa meget som over- hovedet muligt for at hjælpe. Stene for Brød. Vær venlig og giv Plads for følgende Linjer: Ved sidste Lagtings Samling blev der indsendt her fra Vest- manhavn el Andragende om at faa Dispensasion for et Hval- selskab fra Norge, som vilde Hvalfangst fra Vestman- havn. Delte anbefalet af Arbejderforeningen drive Andragende blev her og Kommunen samt de omliggende Bygder, og Befolk- ningen var glad for, at der AKTIESELSKABET FØROYA BANKI Hovedkontor: THORSHAVN Stiftet 1906. Afdeling: TRANGISVAAG AKTIEKAPITAL OG RESERVER KR. 900,000. Bankforretninger af enhver Art udføres. Kontortid 11—3. Lørdag 11—2, N. I. O. G. 'T, heldur, um gott veður verður, almennan fráhaldsfund inni Á Varmakeldueiði komandi sunnu- dag tann 24. mai kl. 2!/; em. A. Samuelsen, fólkalingsmaður, og Simun av Skarði, háskúlastjóri, 0. á. halda reðu. Havið Songbók Foroya fólks við. maaske her var en Udvej at øjne i disse meget vanskelige og trange Tider, vi havde, og som desværre er blevet endnu værre, idet Sydlandsfiskeriet helt er slaaet fejl. Ja, efter hvad man kan huske frem i Tiden, har Færøerne ikke oplevet en værre Tid. Men alt detle viste sig ikke vedkomme Laglinget, d. v. s. de Parlier í Laglinget, som ødelagde foran anførte Forela- gende, men det kan ikke være ude med delle. I sin Tid blev der ødelagt et lignende Forsøg, da Italienerne søgte om Tilla- delse at slalionære en Trawler- flaade ved Færøerne. Den Gang var Tiderne maaske ikke saa vanskelige som nu, og af den Grund lod man det passere saa Men her kan ikke passere upaatalt. Hvad har Sambands- og Selvstyre- partiet nu at byde Befolkningen, godt som upaulalt. dette som kan erstatte det, de øde- lagde ved at afvise Ansøgningen fra Vestmanhavn, Et Svar ud- bedes. Ifald dette Foretagende kom igang, da vilde der komme ikke foa Tusind Kr. i Laglingskassen, nogle Tusinde til Vestmanhavn Kommune og ikke saa faa Tu- sinde til den arbejdende Befolk- ning — og san alle de mange Munde, som dette Foretagende vilde mætte i Sommerens Løb og ikke al forglemme den gode Føde, man kunde faa til Vinle- ren, ja Der maa gøres noget. Den Befolkning paa Færøerne maa og skal vide, maaske til flere Vintre. arbejdende hvorledes de forskellige Partier i Laglinget, som den har indsat som sine Tillidsmænd, arbejder og belønner den Tillid, der er dem vist. Med Tak for Optagelsen. En Fisker. Hvorfor kommer Øjen- lægen ikke til Vestmanhavn? Hvorfor kommer Øjenlægen ikke til Vestmanhavn ? Er der nogen Bygd, der træn- Vesl- Og i disse daarlige ger til Øjenlæge, er det manhavn. Tider vil det svært for Befolkningen her at bekosle en Tur til og Ophold i Thorshavn, da være Fiskeriet her som alle andre Steder er slaaet fejl í Aar, og en Del Fiskere heller ikke endnu har faget deres Penge fra sidste Aar. Af den vel forstaa, at de har svært ved Naar de maaske ogsan hertil vil komme til alt Helbredet, er det mere end haardt nok. Grund kan man at klare sig økonomisk. miste Vestmenningur. Bekendtgørelse. Fra og med Mundug den 25. Maj lukker vore Mælkeudsalg Kl. 6 Aften. Aftenen før Søn- og Helligdage dog først Kl. 8. Havnar mjólkafelag. A/S Thorshavns Mælkeforsyning & Margarinefabrik. Fólkafund er ætlan at halda um viðrar, annan hvilusunnudag kl. 2 á Velbastadar hálsi. Um all gongur sum ætlað, byrjar J. Dahl próstur fundin við gudiligari reðu. Hinir rød- ararnir verða J. Patursson, Mikkjal á Ryggi og H. A. Djur- huus. Ungmannafelagið Sólarmagns vegna. Páll Patursson. Innfluttningsspurninguri: , Leygardagin hin 16. maí í ár gremur »Tingakrossur« seg Ogvi- liga illa um tann stóra mismun, sum er millum innfluttning og útfluttning av vorum til og úr Foroyum. Statistikkur er hvat skulu Føroyingar nyta slikt til? Hevdi Statistikkur verið, so nógv helst eingin; sást tað gjølla, hvussu meira, ið inn kemur til landið, enn tað ið út verður flutt; men her á landi verður sjálvandi ikki hugsað um slíkt — fyrr enn nú, ið alt sparikassar eru tømdir. bankar og Nú er treingir, og Í nakað seint. Men belri seint enn aldri. Fyri 10 Íslendingar band á innflultningin árum síðani løgdu so einki skuldi innforast utter neydsynjarvørur. Hví gjordu Foroyingar ikki 120? Nú má tað gerast, og eg vi mæla til, at tingid tekur hetta mál til viðgerðar í heyst, tó nú er heldur seint. Tað er glediligt, at »Tingakrossur« hevur eyguni opin fyri hesum, so kunnu vil vóna, at sjálvstýrisflokkurin sum heild tekur væl undir, tå hett: málið kemur fram á ting. J. H. Danbjørg. 8) Heðin Brú: Smásegur. > Dóttirin.< »Hah, dóttirin, tað turkatræid.« „Hon skal liva fyri tað.< »Åja, hevði hon ikki fingið inn í munnin, um tey ikki raka soleiðis inn undir seg. Tey nýta ein kardússtelk út úr ermuni: so fer hann at leita í vestalummanum eftir pípuni. >Ha, er tú ikki her? — — — Ég eri tann burturskíturin, ið eri. Havi eg nú eisini beint mær fyri pipuni. vorðið, her er ikki seilin heil eftiri,« hann hyggur Hvussu er hetta Tróndur við Liða. TE er ikki tann maður, at hann einki um dagarnar. Tú hittir hann seint, tú hittir tíðliga, alt tað sama, hansara hendur eru ikki í frið. Er tað standandi, so er hann í bønum; annars hongur hann í rokkinum.« >Hann hevur ikki ull til >Allan veturin, eg sigi, løtu.« >Sum hann lystir, so er kvøldini tað og óveðurs- dagar árið runt.< >Gaman í, men so er smíð og okkurt sovorðið.< »Ta man vera tað smíðið !- »Ja, ja, skal ein leypur ella hakafótur gerast, so ger hann tað sjálvur, og eru tað einar tuflur, so hevur hann heldur ikki benafólk til tad.« >Ég hoyri, eg hoyri; eitt kveldið, eg var inni har, sat hann og stikaði strå,« >Hygga har, nógv er; mettur hevur hann á ross unum, hver heldur tú, leggur tær? Og er einki fyri hond, so firnast hann ikki fyri at triva í eina ermu.< >Tað er vorðiðsum ; men ikki veit eg, hví hann kýtir seg so. Hver skal taka alt eftir hann ?« gongur fyri allan veturin.< hann er í benum hverja altíð eitthvert at triva í ikki ti at leika so í, gifta fáa tey hana ikki.« „Hver veit, um hon ikki vil giftast.< | >Tú stendur og vevur; er tað ikki fyri hvønn mann, at hatta gongur manngalið, småttsignad.« >Íðan, so kemur maðurin einaferð. Væl er hon ikki so andlitsfríð sum onkur annar; men eitt dygdar- fólk, veit eg. Og árini eru ikki so nógv. Hvat er hon, eini tretivu ?< „Líka skamminum veit eg; ongatíð havi eg torgað hasa gentuna; so hóvligt, at hundarnir mugu spýggja. < * tvey letivætti [réndur veit einki av hesum, at standa hendur í hupp og sleya um hann niðri við lækjuna. Gamli hyggur ikki uppúr har oman fyri Gryvjuna. Har hevur hann ligið í einum urðarkálva og morlað í allan vetur, eitt óteki, id lá eftir innan ímillum; eingin hevði nakrantíð hirt at tikið hondina í tað. Men ikki veit eg, síðsta heyst varð Tróndur eigarmaður av tí; so fór hann í holtur við tað, nú var jólaaftan, og so mikið hevði gamli knógvað, at nú var tað bøur. Hann blakar grótleypin av sær og setir seg niður. »So, nú verður sum er. Tað var í Guds eidur, eg datt á hetta, so varð tað ikki troll hjá mær korti.< Hann skúgvar kollin aftur á-nakkan og tekur sær at lummanum, ið hongur botnaleysur niður úr vest- inum. >Nei hygg, hvar ið spottið liggur og hoyrir hvert orð. Tað var fyri neyðini, hon ikki var burtur.< Ája, hann stingur sær uppí og hann stingur fas! til síðst ger hann tummulin vátan á tunguni, trygda hann væl niður á rokan og snarar eitt sindur á, eh -1 so setir hann sær føtur í spenni og festir í. Tað sjarrar í pípuni, og hann verður undarliga smalur í andliti hverja ferð, hann sýgur á. Pah, pah, pah, roykbólkarnir koma dettandi. >Mær tykir ogn í tær, stakkal<, sigir hann við pipuna. Kveidið er rættiliga komið. Hesin grønguli kulda- liturin stendur í erva, tað er hvítt av frosti um bein og áirnar lokaðar. Víkin er ein sorti oll sum hon er. Og so hvølt: runið undir bakkanum og barna- gangurin har niðri á grind er so undarliga tætt hjá at hoyra. Tróndur er í góðum hýri. Tað er ein stuttleiki at sita soleiðis og hvíla eina løtu, nú tá liðugt er. Hann hevur sett seg so væl í sæti á teirri ovastu brikini. Grótleypurin liggur við fetlinum niður, so situr hann omaná og styðjar ryggin móti botninum. Sum hann situr har, er hann ongum líkari enn einum av teim fornisku, onkrum ið er órógvaður har í urðini og nú hevur sett seg á tofíirnar hjá sær eina letu, áðrenn hann heldur í fjøllini. Albog-