leygardagur 30. mai 1936síða 3

á 5 rigsminister angaaende det gamle Vinland? Før det sker, vil Bitterheden i Norge ikke lægge sig, og det fremtidige Samarbejde hæmmes deraf. Derfor vil det være godt, om jeres Forening sætter sig for at genopretle del norske Impe- rium. Í mana se frem til den Dag, da den norske Konge kan bære Titlen »Konge af Norge og Kejser af Vinland«. Broderlig Hilsen Pelle. Tíðindi. Frelsens Hær. Søndagens Møder: KI. 10'/,: Hellighedsmøde. Kl. 2: Søndagsskole. KI. 8: Frelsesmøde. Alle er velkomne. * , * K. F. U. M. Søndag: Hjemligt Samvær. Onsdag: Bibeltime. Torsdag Kl. 6.: Mindsteafde- lingen. Kl. 8. Ungdomsafdelingen. Fredag: Børnehaven er Yngsteafdelingen. aaben hver NSøgnedug. Lektorat i føroyskum máli við universitetið í Keypmannahavn. Javnadarmenn taka røktina av tí tjóðskaparliga lívinum sum eina sjålvfylgju, nakað sum hvor mentaður maður, ið hevur minsta skil uppá orsøk og virkning, treytirnar fyri einum rótfestum virðisfullum vøkstri innanfyri hitt sálarliga, hevur skyldu og kennir sum skyldu sína at taka lut i. Um tad sjålvfylgjuliga eigir einki stríð at standa. Men tå ið vit so hugsa um, at teir báðir flokkarnir í størstu Føroyum, sum at kalla inntil nå so nær sum einans hava gjert teirra politiska stríð til eitt stríð um foroyskt mál, føroyskan tjóðskap, sum ikki stríð men sjálvfylgju- lig semja og felagsdráttur skuldi verið um, skilja vit til fullnar, hvussu lívsfjarir og hepileysir og Føroyum og tess fíggjarliga lívi til ógagns teir hava verið — vit liggja tí so í dag, fíggjarliga á grúgvu við eldslokkingi. Hetta stríð tykist so míkið meiri øvugt, sum tað er ein »kens- gerningur«, at báðir partar hava svikið føroyskt mål, tá ið mest galt um. Vit hava hildið tað verið av stórum týdningi fyri okkara mál, og íkki minst fyri teir nógvu lesandi Føroyingar í Danmark, at við landsins lærdasta skúla kom eitt lektorat í foroyskum máli, ið gav livilíkindi og mál- røkingarumstødur fyri ein før- oyskan vísindarmann. Hetta donsku hava vit gjørt okkara partamenn kunnugar við, og vit skylda teimum stóra tøkk okkum á meti og fingið í lag fyri, at teir hava gingið eitt foroyskt lektorat við Keyp- mannahavnar lærda skúla. Harri Chr. Matras hevur fingið embætið sum lektor. » * Trolarin „St. Brelade“ hjá arbeiðarafeleg- unum á Tveroyri fór frá Hull væntandi á Tveroyri hvítusunnu- hósdagin og er aftan. Tað er einki lætt tak á berum botni at reisa eina trolara- og forrættningsdrift, særligu lá ið foroysk bloð — áðrenn hin neyð- turviligi peningurin er veiddur til vega — samvilskuleyst ill- neilast um, al peningastuðul skal verða untur driftini. Hvorja vón kunnu vit hava um endurreising av okkara á fólki, soleingi grúgvu komna tílíkir judasar hava nakað at siga í okkara landi. náði peninga- og lånividurskifti vóru Gud okkum, um all prísgivin tílíkum illkvendum. Blomsterdag. »Føroya felag móti tuberkla sjåku« afholder »Blomsterdag« Onsdag den 3. Juni, og vi vil derfor atter í Aar relte en ind- trængende Opfordring til unge og gamle om at være med og stølte os ved Køb af Blomster. Det gælder mere i Aar end maaske nogen Sinde før, at enhver, som paa nogen Maade kan, giver sin Skærv til Arbejdet, idet de Forhold, der for Tiden hærger økonomisk desperate vore Øer, har saa ut sige »stil- let Nøden for hver Mands Dør,« men om vi faar Øjnene op og se, at der hvor Selvhjælp | er udelukket, der er Nøden størst, saa vil vore Hjærter udvide sig, og vi vil takke Gud for, at vi indtil i Dag har været bevarede fra en af Menneskehedens største Svober; og der, hvor Hjerterne | udvider sig, der aabnes Penge- pungen, og selv om den er slun- ken, vil der sun alligevel rulle en 10 Øre ned til dem, der har det værre end vi. Derfor beder vi Dem, stands, naar Blomster- sælgeren kommer forbi, køb Blomsten og vær paa den Maade med til at sprede Velsignelse til nogen, der lider. Skulde De og ikke saa undlad ikke derfor at være Blomstersælgeren mødes, med, men send Deres Skærv, stor eller lille, til »Føroya felag móti tuberklasjåku«, Den, der hjælper andre, hjæl- per sig selv. + * Ísur. Amtið fekk miðvikudagin so- ljóðandi telegram frá hinum danska ministaranum í Reykja- vík: >Megen Havis 30 Sømil nord- øst for Horn.« Fiskur eystanfyri Suduroynna. Trolararyið hava verið inni á Tvøroyri, siga frá nógvum fiski á Dalagrynnuni. Ein hevði fingið Byrsur. Dupultar og einkultar hagl- byrsur, ásamt riflur, sera góðar, fáast hjá undirrítaða til prísir frá kr. 33,00 og upp eftir. Eisini selji eg ein innstaller- ingsmotor 2!/, hk, lítið bråktan, sera bíligan. D. P. SPLIDT á Nesi, Vág. Í kioskini á Vaglinum eru altíð nyggjheitir úr Føroyum og útheiminum at frætta, | blød. | Foroysk og donsk Fótboltsleikur var hóskveldið uppi í Gunda- dali millum Havnar Boltfelag og B. 36. at :B. 36 fór at stunda H. B. eina Hann, ið hevði ta vón, harða syftu, varð svikin. B. 36 restar nógv í at kunna javn- metast vid H. B. 1-lið. Urslitid úr leikinum varð, at H. B. vann við 8 málum máli 1. * * Teir taptu. Leygarkvøldid fór fram kapp- telvingin millum Havnar Telv- ingarfelag og Íslendingarnar. Havnarmenn laptu bæði talvini; målstødu- men tå ein veif, at menn leirra vóru mætastu telv- Frukt, sjokulåta o. a. |arar Íslands — og tað telur Eina gleðiliga hvítusunnu. | nakað nógv — so er tað til slóran heiður fyri landsmenn Við hávirðing Jacob Danielsen. meir enn hálvan farm í 3 dagar, men fyri snerinum er oyðdripið. Bátar hesum góða veðrinum, men leir hava roynt dúgliga í okkara, at teir royndust so frætt sum teir gjørdu. Báðir partur mistu alt lað stóra fólkið í báðum talvunum ; men Íslendingum eydnaðist at leika upp frúgv, og tå varð sjålvsugt leikur brátt at enda. lelvingar- Vit ynskja Havnar hava einki fingið. | felagi betri eydnu í næstu | | atlogu. * * Sildaroyndir. | Torshavnar havn. Hjå vinnunevndini eru fleiri umséknir um studul til silda- royndir vid Føroyar og fmillum Hetlands og Føroyar. Tað er ikki at undrast á, um menn eru komnir til ta åsannan, at húkurin einans er hættisligur at líta á hjá Foroya fólki. Og heima hjá okkum sjálvum. Silda- | lað skuldi ligið eina næst at 6 9 eg roynt allar lær nýggju driftir, | IN VU | sum eru møguligar at fremja | veiðan er óivað ein av leim, ið | liggja næst fyri. Tess verri eru vil fíggjarliga látri vinnunevndin situr at kalla við so illa út av skolaðir, at berum hondum at styðja nýggjar fiskiroyndir. So er okkum reitt upp av teim, ið stjórnað hava! Hesa vikuna hevur ein hópur av fiskiskipum verið á Havnini. Harumframt hava verið Nautilus, hálendskt Nurgis, eykaskip til Skipafelagið. rannsóknarskip, og vilja gerast vissur í, at tað loysir seg at lýsa, bert tygum royna eina lýsing í Føroya Social-Demokrat“. Ringid til prentsmiðjuna måltr. 143. 9) Hedin Brå: Småsøgur. »Gott er jólaveðrið.< Tróndur støkkur upp, tað verður eitt fjas og eitt skav har í strúgvanum. >Gott jólaveðrið, ja, ja, tað er vorðiðsum gott. Er tað tú, Jóannis, javnaldurin, ið spøkir her so snimma ?« >Ája, eg stakk yvir, eg hoyrdi, hurðin gekk.< Rætt gjørdi tú. Nú eg kenni, havi eg einki at krógva. Hygg, legg tunguna á hetta!« >Nei, ger teg ikki søran!« >Bíða, bíða, tað laggar hjá mær fyri ti, ið tú drekkur.< Klukk, klukk, klukk. So fara báðir á skjøtilin. + Seinni um dagin fer Tróndur í kirkju — so upp- skrýddur, setir bringuna fram úr sær og ger seg breiðan, báðar hendurnar hevur hann undir reimini lyri framman og høvcid eitt sindur á skák, læsir munnin saman og ger seg kvørkrasidan. — Haraldur í Garði metir honum og ynskir gleðilig jól, men svar fær hann einki, Tróndur við Liða sær ikki hvønn rakdirðil, tá soleiðis ber til. Almikið av fólki er í kirkju. Tróndur situr í inn- astu brík og heldur albogarnar væl út frá sær, gamli vil hava andarúm og vil síggjast, har hann situr. Inngongubenin kemur fyri, og fólk leggur seg 'ramyvir. Nú ber so illa til hjá Tróndi; ti at skjóta ryggin aftur úr sær og gera seg eyðmjúkan rætt nú, hann skuldi vísa seg eitt sindur hábærsligan, tað kann hann illa, og at sita upprættur, ikki duga fólka- skíkk, tað ber heldur ikki til, ti hellir hann seg bert eitt sindur, men stivur sum eitt træ. So lesur dekn- urin, og so hvert hann lesur, so hvert bognar Tréndur, og tá liðugt er, liggur hann við høvdinum niðurá fyri framman. Sangarin er Tróndur góður og tekur væl undir við sálmunum, dregur eitt sindur meira á enn hini, so hann er eitt sindur seinri helst skuldi hann íkki dottið heilt burtur ímillum her heldur. Prædikan er um santa Steffan, ið Gýðingar grýttu i hel fyri sínar dygdir. Tróndur hevur fest eyguni við eina geitablæmu í loftinum og situr og lýðir á, sær alt fyri sær: Steffan, ein friðarmaður sum hann sjálvur,gongur inni á Grind síðklæddur og berbein- aður við einum stavputti í hondini. So koma allir ránskropparnir, sovorðið slag sum Hellumenninir, og teir taka hann á hondum og dragsa hann niðan um Gryvjuna, har díkja teir hann undir; har er tí so- vorðið við gróti, sum er. Prestur tosar víðari um okkum nú á døgum, hvussu vit grýta hvert annað undir. »Har uppi hjá mær,< hugsar Tróndur, »har var einki at grýta burturav, tað gjørdi botnin, og so var einki eftir. Men nú er tað eitt vakurt stykki, tað kann ikki annað sigast.< >Vit síggja alt tað illa, ið stendst av mannaávum, hvussu ósemja, bardagi og onnur óveður herja lond- ini og tæra hvønn halgan vekstur í heiminum,< tosaði prestur víðari >Tað hevði verið fyri bestum, tað kom eitt slød av tara. Fekk eg nakrar krummur á hatta stykkið har uppi, hevði eg fingið nøkur byggkorn av tí aftur i heyst, hver ið livir.« Og hann sær henda brúna síðvaksna taran fyri sæ dessasligur hann hongur á loft, og fólkið reisur seg. á tá: tað var fyrr illa enn Hellumenninir ið eru } UWaut sit +4 p har anal, Fivl sita fit IKK! Na! Medan bidisløgini glimdu framyvir. Nú tå prestur var liðugur, hevði hann sitt 1 at bera fram. Hver er hann trá honum, ið hjálpa kann. Tað var hesin déttur- maðurin, ja, tað var manni ongan dugna at vita sær, tá ið nú Harrin hevði givið honum so mikið upp í hendur, sum hann hevði. Og so hevði Tróndur sína jólaben Eingin biður ítari alt ilt standa frá sær enn hann »Og so miriliga tøkk fyri meg og mini,« sigur hin gamli. »Ikki at siga tær, eitthvørt skuldi verið eðr- vísi gjørt hjá mær, men eingin kennir orsøkina sum tú, og tå fer at royna at beta tað fyri meg; eg kenni teg so góðan.< Tað er tað við Tróndi, at tað er einki honk við honum; hann meinar tað, hann sigur, og tryggari í huga og lýtileysari fer eingin úr kirkju enn hann. ið ikki treingir hjálp metimikið hjá einum gomlum SR rs