leygardagur 25. september 1937síða 3

hava ost hann >móti Dønum og harðræði teirra“. Hygga síggj — vit órdu tað altíð, at hann ikki var víðari fastur á nálini. Um (ad kundi mangt bera á borð fyri. »Javnadarbladstjorin« skal hava skift støðu frå sínum ungmannu- felagsdøgum, »Flokks- madurin« ovurfegin út og heldur varpar seg hava gjørt kubbid. Hvussu nógv hesin slórerpni »Flokks- maður uppi í nakrari ungmannafelags- hevur verið slórvegis rorslu, eru vit ikki so heilt greiðir yvir — okkum kemst tó fyri, at hansara luttaking vigaði ikki stórvegis. Í hverjum falli tykist hann ikki at vila besked ið lofti »javnadarblaOstjorin« um, hvat var å har. Hvørki ella høgdu aðrir ungmannafelagslimir ímóti Dønum. Felagið var eilt menlunnarfelag á før- oyskum bolni og einki politisk felag. At jjavnaðarblaðstjórin ella annar ungmannafelagslimur skal hava ost móli Dønum, skal vist ikki leysakast, »Flokksmadur« hevur heldur vera annad enn funnid, sam »passende for Situ- ationen«. Nei, javnaðarblaðstjór- in hevur á ongan hált skift støðuna, hann hevði í sínum ungmannafelagsstarvi. Tað er einki loyndarmál, hvat baks og z strid »bladstiørin í sudri« føjøgn- um ungmannafelagsarbeiði sítt og annað arbeiði hevur haft við at sjålvslyris niðurbrýnt målstøduna hjá danasnobbunum á Tvøroyri móti at geva føroyskum sín nåttårliga fulla og heila rætt í kirkju, skúla, soknarstyri og í ødrum fori í sóknini — hvat ið nú føroyskt mál er á veg at fáa fyri ein slóran part av javnuður- blaðstjórans ávum. Allir ment- aðir Danir eru fyri at veita for- oyskum sín fulla náttúrliga rætt — snobbanin fyri vissum estrup- skum preusardonskum Donum varð lí fruktaleys hjá teim tá- verandi stýrandi sjålvstyrismonn- um á Tvoroyri. So! Flokksmaður hevur >onga- tíð fjeppast« uppi í javnaðar- flokkinum (óivað íkki av hjarta og fullum huga!), og »langt er síðan getur okkara tóku at skiljast«, heldur »Flokksmadur« vid patos. Hygga síggj! Maðurin heilt »reystmenni«, so væl hann dugir er ju erpin og eitt satt at renna frá sær sjålvum og av- nokta, verri enn maðurin í garð- inum á sinni. At »gøtur okkara« hava gingið saman fyri longari líð síðani, við vita vit einki um — ikki vissu í hvussu er. Harafturímólti hildu vit okkum fyri at hava fingið ein nýggjan parlamann í »Flokksmanni«. Hetta hevur í falli sjálvur nýliga sagt okkum skriv- hverjum »Flokksmadur« liga (kanska tað rak fyri seið ål) — og vit fegnir. vóru sjálvandi Men eingin skal gleða Tí hetta lykist „Flokksmaður“nú at hava gloymt. seg ov líðliga. Kanska hann tó fær minni sítt og meðvilanina uftur vid at hitta seg sjálvan undir kristna navni sínum, Páll Nolsoe. Hjálpir tað ikki, kunna vit við hovundans loyvi »sitera« í næsta blaði. Vit leggja okkum annars í geyma, at »Flokksmadur« ikki longur er so heitslórur yvir arbeiðsmann- »lkki heldur hann soleiðis fyri, »stand- Við undantak av yvirskriftini, sum tað øorvisi, vidurskiftini hjá inum å Tvøroyri. Lí,“ urin verunliga er góðurd. eisini vil við sama hildu, kundi verið åsannar »Flokksmadur« sannleikan í frá- greiding 0. L.s. »Men hella ævinliga tosid um lann ringa slandin er farið Ikki ti at tað er at keða okkum«, óbeint, id O. L. hevur sagt, »men einans lí, al hetta tosið beinleiðis. kedir hann, vil hann ikki hoyra tað. Spell er, al Tvoroyramenn ikki hava kunna hildið hesum gæva »Flokksmanni« uppi við sangi og musikki og veitslurómi hvort kvold til s6larris I Tá vóru bannaðar allar gråtu- røddir og arm6dstalur. „Dagblaðið“ og nazisman og fascisman, Tá vinnuflokkurin varð stovn- aður, sogdu vit, ella rættari: gittu vil flokkurin var jú óroyndur — at hann var ikki annað enn nazisma og fascisma. Livid og tíðin hevur víst, al vil kollgittu. Tad sæst best á >Dag- blaðnum“. Ein partur av hesum blað verður brúktur til at siga frá nazismuni og fascismuni í Spaniu frá = veinglaævintýrum“ og aðrastaðni og til at sverta teir »reydu« og gera teir til kullurloysingar og reinar djevlar. Meðan Francos menn bert skulu hava dømt 20.000 menn til deyðis, skulu teir »reydu«, sigur »Dagbl.«, hava myrt yvir 200.000 (6sult!); og meðan Franco- stýrið skal tyda ordan, deciplin og rætlvisi, skulu leir »reydu« stýra verri enn leir verstu djevlar og kulturloysingar. Fullkomiliga ósatt selan og sakina á høvdid! Sannleikin er júst tað mólsetta. So gott sum allir vísindamenn, andalig stór- aðrir i rithøvundar menni, og Spania berjast móti Franco. Meðan Francomenn, marokansk- ir óvenjingar og bølmenni o. i, ræna og oyða, myrða og drepa, ið stjórnarflokkurin í Spania har leir koma fram, hevur sett deyðsslraff fyri voldtekt og harð skap og teymaleysa oyðing. Hetta er våttad av enskum, fronskum og amerikanskum sjónarvitnum. Mussolini til Tysklands. Menn skriva og tala almikið um eina viljunnarferð hjá Musso- lini til Hitler í Tysklandi. Ørindini skulu vera rådleggjan eilt millum diktalorarnar í stríðnum um vintimari« samarbeidi móli demokralinum. Tað skal veru logið, um íkki og helvitisbålini verða atkyndu í fótafelum teirra, krútroykurin f enn storri muni enn áður, aftaná hesa vitjan. FÆRØSK MARGARINE VITA NR. er bedst til Bordbrug, Stegning og Bagning. Fineste Kvalitet. Í seinustum hevur gingið framá hjá stjórnarmønnum í Spaniu. Í gjár frættist, at stjórnarmenn framgongd á hovdu støðuga eysturvigvøllum. Fyri norðan høvdu Francomenn gjørt stort ålop, men måltu víkja, og folk flokksmenn tóku hópin av krigøs- amboðum. Men hvat hjálpa hesir sigrar Malín støðugt fær lovvi Ll at tá senda hermenn og krígu (il Franco. Ifalia og Spania- spurnikgurin. Hin franski attanríkisráðharrin hevur tingast við hin ítalska um ymsar spurningar viðvíkj andi Spaniu, sum fyrr hava verið meir enn fløklir. Ullit er til, at teir faru al at Italia ikki herfólk og våpn til Spaniu, at skal senda meira Italia ikki viðvarandi skal halda herfólk á teim Balearisku oynnum og at leir iHalsku hermenninir í Spantu ikki skulu verða har viðvarandi (hetta tyvdir ikki, al at taka teir heim aflur, stríðið í teir lova áðrenn Spanin er al enda komið). Tad er uppá lal, al Ongland og Frakland skulu lingast við Italiu um Nyon-såttmålan. Tað lykist, sum Ílalia er vorðið meira medgjørligt í seinastum. Men lað kann enn sum áður vera tey ramu skålkabrøgd. Tíðindi Frelsens Hær. Søndag: Hellighedsmøde Kl. | 11. Vaglet Kl. 5. Frelsesmøde kl. 8,15. Børnemøder Kl. 2 og Kl. 6. | Tirsdag Kl. 8.30: Vaglet. Hvis Regn, Mode í Lokalet Revagarður í Havn. | Í hesum døgum verður leknað aksiur til ein revagarð í Havn Ætlanin er at fáa í lag ein stóran silvurrevagarð her. Bókakassarnir Amts í oktober hjá Føroya Bókasavni | verða sendir út lær bygdir, ið vilja hava ein kassa til låns í vetur, megn venda sær til bókasavnið innan 15. oktober; samaleiðis teir lærarar, ið vilja hava ein skúlabókakassa. Búnaðarneynd fyri Sudurstreymoy. Térshavnar byråd samtykti mið vikukvøldid broytingsruppskot semjast um, | Er frá javnadarmanninum at stilla til bånadarnevn, sum so Tórs- 1. Vitaminiseret. HELLESENS BATTERIER LOMMELYGTER, PÆRER EN CROS - EN DETAIL: | IFRITHIOF Ka? sik? Ung Kontorist | |} | Í | | | | Søges, Filtrædelse snarest Kendskab til Bogholderi for« trækkes. Huandskreven Ansøg ning med Kvalifientioner (Sprog kundskab) og Lønkrav til Andelsselskabet Føroya Fiskaexport havner Búónuaðarfelac | i skol ið uppi, IO ro rad ein Drovi ing, hval Havnarmanninum vid víkur Stillaðir lórshavnni Hovvik, og Í. A. Vang. Kalbuk, sum limir : nevndini, og V Liitzen, Norðradali, oo P. VM HG Kalbak, sum tiltaksmenn Lil triðja mannin skjytur hýráðið uppa al velja ein av hesum Í) H. O. Hansen, 2) V. Tórsheim 3) V. Christiansen, allir traðar menn við kunnleika í húsasmíði. Allir hesir eru úr Havn. „Havellen,“ ið hevur verið á sildaveiðu. er heimkomin. Veiit er fyri 62,000 ki løjår fræltist í Havn, al kípið var í drift á Sorvági: men til alt held fór skipið ikki á land. Skipatíðindi. Fagranes 83.000, Guðrun Zoeva 67.000, Langanes 350.000, Frida 30.000. Vågov 29.000, Skarvunes (1100 skpd.), Hamranes 89.000, Godihaab 100.000. Falkurin 60.000, Borglyn 350.000, Johanne Soft 10.000, Energy ' 81.000. Sjana 64.000, Westward Ho 26.000. Albert 70 000 Isabella 0.000, Havgåsin 85.000. Sunbean | 67.000, Ellen 358.000, Grace 80.000, Marie 80.000, Carl 80.000, Marshall | 76.000. Mills (OX Oskpd.), Verdandi | 50.000, Grundick 61.000, Sudurov | 20.000 (2. túr). Phebe 21.000, | (re Søskende 73.000 Klakksvikar havn verður vísd í morgin. Samstundis skal kommunan vvirtaka hana. »Tjaldur« siøst at fara norður við ferðarfólki Flatfiskaveiðan. »Hjalmar« hevur sell í Ong- landi fyri 539 þund, hann hevði nakað av fiski niður við sær fyri danska båtin Ribes«. »Hjalmar« fekk fyri sin fisk 418 pund. | »Njardlingur« selt hevui fyri 117 pund Revagardurin å | I | | | | | | Í Argjum. Silvurrevarnir, sum Argjamenn skulu hava, koma við »Lyru« annan leygardag. Afturat silvur- revnnum skulu teir hava 3 blå- revar. Ein norskur revarøktari kemur við. Takið góðs við Tjaldrinum. Eitt undarligt blað. Undir yvirskriftini »En under- lig Mand« ger »Dimmalætting« ålop á meg. Hevdi hon skrivað Eitt undarligt blaða ella ven underlig Redaktlør«, so hevði tað passað til hana sjálva og henn- Ira unga blaðstjóra. Eitt blað skrivaði fyri kortum um ein bestemtan mann, sum hexði sett ein bestemtan son til blað- stjóra av einum bestemtum blaði. Ja, sanniliga undarligt alt samalt Fin kundi næstsan freistast at sagt »En underlig Mand har sat en underlig Søn fil Redaktør af et underligt Blade slíkt verður ov langt at sktiyu um. Vil heldur halda til megtl okkum sakina, nevni- trolaramálið í Foroyum. liða „Leivur Øssursson« og alt til virkið hoyrundi bæði á sjógvi og landi var í fjør keypt uppá lán. fað var eilt tak yvir evnir fyri at bøla uppá lað, ið raplaði, og hvors húsagangur gjerdi mangar familjur breyðleysar. Byrjað varð í ringari ársins tíð. Hetta aftrat oðrum óhappi gjørdi, it ikki stóð á jovnum fyrstu >seson<. Handilin hjálpti eitt sindur uppá trolarin. Um hesa fyrileku sigur «Dimmalætling«, at lánið er so stórt, at har krevist, at »Traw- lerselskabet med et Indskud paa knapt en halv Snes Tusinde af Held í tað Hetta Arbeiðara- Kroner kun folges Held« annars fer um heinan vegin er lessverri alt ov satt. hevur ikki gullposan á taka til. >Dimma.c fjøldin bakinum at Men sam- stundis, sum sigur hetta, hon fyritokuni eitt tað eilt GeVul so meint spark, at næstan kann melast sum skot í hógvin á trolaranum, eitt spark mikið verri, sum al sun er so tað er ósannheit! Latum okkum vóna, at arbeið- aranna roynd fyri at fáa inn i munnin verður fylød av »Held i Held«; men álíkavæl er tað arbeiðsfólkið á Tvøroyri, sum må fylkjast oxl móti oxl og taka lev lungu lokini fyri at fáa hjolini í royndini at mala runt lað má vera blóðskeivt at siga ósannheil uppá hesa roynd og royna al øsa fólk upp móti henni. Var hjartalagið fyri ar- beidarafjøldini, so royndi »Dim.« heldur at minst til, at arbeiðs- folkini sjálvi og teirra børn eiga fyritøkuna, og at henni tørvar vælvild. Gongst alt væl, so kanska ley kunnu fáa ein og síðan fleiri trolarar aftrat, og moguligvís verða eisini ráð ul keypa inn í stórum kontant og harvið selja úl bíligari enn nú; ti einki yvirskot verður útbýtt hvorki til lutaeigarar, arvingar ella onnur. Tað eru einans lønir