leygardagur 13. november 1937síða 2

Um Feroya land reikar ein adressa móli jarðaumskipanini: Henda adressa er eilt falsum og villleiðandi: Eingin, sum ikki hevur lisið jarðareformin, eigur tá at skriva undir hana. Adressumenninir vilja billa fólki inn, at eftir jardaumskip- anini kunnu menn ikki fáa træðir til keyps, og at tað so tikið eitt frá tradarmonnum við statt verður rættindi jarða- reforminum. Hetta er eitt falsum og ljót- fólki, ið menn fáa at skriva undir, tí teir asta villeiðing av ti trúgva, at tað er satt, sum adress- uberararnir siga. Hvussu er tað enn og hevur tað verið traðir til keyps: I galdandi lóg stendur: > 5 viðvíkjandi at fúa »Justitsministeren skal efter Indstilling af Godsbestyrelsen, være berettiget til at afhænde …« Danski justitsministarin hevur altso nú hægsta avgerðarrættin í traðarsolu. Sigur hann nei, so verður tað nei. Traðarmenn eru altso í hond- um justitsministarans. Atso skal AFøroyaløgtingi 1937. Frágreiðing frå telefonnevndini. Ein millumtinganevnd hevur sitið og kannað málið. Tað ringa veðrið, sum var í seinasta vetur, hevur gjørt stóran skaða á tele- fonverkið. Í Havn slitnaði tráð- urin til o. u. 100 abonnentar; men ringast var í Eysturoynni t. d. millum Norða- og Syðru- gotu, hvar ein hópur av steyr- um brotnaði, og sjálvandi val til stóra úlgift fyri verkið. Tað eru sjókaðalir sum eru slitnaðir, men afturgjørdir; eis- ini eru nýggjir kaðalir útlagdir linjur ymsastaðni og nýggjar eftir landi, so tá alt er liðugt, vóna vit at telefonin er í góðum standi. Mest umvelingararbeiði hevur Streymoy, verið í Vágoy og Sandoy. Í alt eru 102 telefon- stoðir og 4 radiotelefonstødir. Johan Poulsen greiddi frá málinum. Holm Jacobsen kravdi ábót. Klagaði yvir tele- fonsambandið, at tala í tele- fon var sum at fara út á geilar at rópa. At fáa 6 samtalur um dagin út á bygd, var roysni. Hann vildi ikki betala til Smiril tósli persón- við at telefonera. alinum. Johan Poulsen gav Holm Jacobsen viðhald fat telefonin ikki skuldi betala Smi- ril. Helt at nógv var gjørt við telefonina. J. P. Davidsen. Jacobsen rósar ellum Holm | alla skyldina. | og Fyrsta falsum Í adressuni móti jarðaumskipanini. Ósannindini viðvíkjandi tradarkeypi. verða framvegis vilja altso Jóanes bóndi og hansara fylgi, sum sjálvandi er villleilt og hevur undirskrivað á falskum grundarlagi, lí í jarðaumskipanini stendur í S 13: »Til Jordbrug bør Afhændelse i Almindelighed kun ske for mindre Ejendommes Vedkom- mende«, Til »mindre KEjendomme« megu sjálvandi traðarbrúk rokn- ast. Traðarstykki kunna soleiðis seljast. Munurin er bara tann, at nú er tað danski justitsministarin, ið avgerð, um seljast skal. Eftir jarðaumskipanini verður tað hitt foroyska landbrúksráðið, sum hevur avgerðina í hendi. At Jóanes bóndi Patursson hev- ur størri álit á danska iustitsmin- trimum Før- landbrúks- | ráðnum, er at síuttleika sær yvir istara enn á teim oyingunum, ið sita í sum eitt „kuriosium“. Hann hevur jú einaferð spælt sjálvstýrismaður og kveði Feroyingum heiður og prís! | persónalinum so lað sær út sum lelefonnevndin ið hevur Eftir Holm Jacob- tað er sens talu at døma, er tað nevn- | din sum leggur bein fyri fyri- stødumannin. Tad er jú løg- ikki nevndin, sum lingið, og hevur latið pening til Smiril. Tad má gerast alt meguligt | fyri at modernisera telefonina, peningurin må sjálvandi brúkast mest til lað endamál. Eg má spyrja: Hver hevur sagt at vit ikki vilja forbelra tele- fonina. | A. Samuelsen segði at lað vóru ikki bara | keypmenn sum lelefoneraðu, ti | hann telefonera0i fyri 30—50 kr. pr. månad. Harnæst greiddi Johan Poul- | sen frå radiotelefonini til Skúv- oynna og segði: al ætlanin var lítla somu stødd sum tann í Nólsoy. at gera eina stoð har, av J. P, Skúvoya kommuna biður um Davidsen. at sleppa frá at betala tær 600 kr., sum hon skyldar, og haldi eg lað sama. Eisini er tað rætt- ast at strúka tær 150 kr. sum radiostødirnar skulu betala eks- tra, lí hendan telefonin er ikki so góð sum hin, hví so betala ekstra? Við at fáa ein ara í Skúvoy, sum nevnter, må Sandi. Ég vóni so eisini at vil fáa ein nýggjan send- ein lilsvarandi setast á á Dímun. Málið bleiv telefon- nevndina. beint í Fyrispurningur til ríkisdags- menninar. J. Patursson: I fjor varð samlykt at fáa Ár er nú tinginum innlokur. síðani, men enn er eingin lóg komin í gildi. Hví? Kann A. Samuelsen svara? Kann for- maður javnaðarflokksins svara Poul Niclasens vegna? Hann er jú næsti maður kongi. A. Samuelsen: Tað er ikki at seta fyrispurningar til ríkis- måtin aðrastaðni dagsmenninar. Tað plagdi ein at gera yvir fyri ministarunum. Men eg skal tó ikki leggja lag í tað formella. Svarið fyriliggur nú frá ríkisslýrinum. Tað er so greitt, at eingin kann misskilja tað. Tað tykist at vera logið við O mannagongdini her á tingi. 2 blød i Svarl, Havn siteradu úr hesum áðrenn lingmenn høvdu Helta er Høvdu sæð nakað til brævið. skeivt og má átalast. bloðini prentað alt brævið, so gjørdi tað minni. Men ley pell- aðu burtur úr og nýttu tað til ljótar álopsgreinir á danska rík- isslýrið. Tá ið eg for heim í mei, hevði rykisstyrid ikki tikið støðu til málið - lað kom so seint niður vegna velralingsel- una. Patursson hevur verið rík- isdagsmaður og plagar at siga at hann kom aftur sum av torv- heiðum tað passaði jú gott hjá honum, ið heldur: jú galnari less betri! Tað halda ikki vit aðrir, ið royna at fáa tað mest møguliga burtur úr fyri land okkara. P. M. Dam: Eg hugsi fáur hevði vænltad, at eg skuldi koma at taka orðið fæl í fyrispurningsdeiluni millum teir gomlu stríðsseggarnar. Men bóndin í Kirkjubø tók jú við NE almiklari virði og autoritelsótta milt navn á tungu. Og kann eg ikki vera erpin, tá Patursson selur meg næstur kongi, yvir ríkisstjórn, landstingsmanni, amt- manni o. s. fr? Eg kundi freist- ast at latið Patursson gingið í hesari håtignarvirdiskenslu yvir stultligt at kent seg ferð var í nánd. Bukkan og bendan fyri mær — stóran, hvorja Patursson og skróðan, ikki satt Patursson. farið maðurin segði at renonsera uppá hugsi, eg Men eg sum lað liggur mær ikki størheitina. gg fyri Patursson, eg eri einans ein vanligur lingmadur og veit so statt í hesum máli ikki meir enn vanligir tingmenn. Heldur slandi eg ikki í nøkrum tela- patiskum sambandi við Poul Niclasen, ið ferðast um knøltin fyri at selja fisk. Meðan eg havi orðið skal eg, lá ið lader nortið blød tikið brotsstykki úr minisleriis svari, (vey hava Við, al áðrenn nakar av okkum vanligu tingmonnum hava sæð stavin av lí, laka undir við mótmæl- inum av hesum atburði. Ting- menn mega sanniliga vera vird ir meir enn so, enn at innhald- ið av ritum Ll lingið kann rúka sum slatur millum geila, áðrenn teir hava sæð tað. Formaðurin upplýsti, at hann var íkki sekur í, at tvey blød kunngjørdu tíð- Hovedkontor: THORSHAVN Kontortid 11 Til hervið at bjóða Vitafisk, revafóður fæst hjá N. 5. Johannessen's Eftf. Telf. 192. AKTIESELSKABET FØROYA BANKI Stiftet 1906. Afdeling: TRANGISVAAG AKTIEKAPITAL OG RESERVER KR. 900,000. Bankforretninger af enhver Art udføres. Lørdag 11—2, 000000000090600000060000000 FØROYA REVAEIGARAR! Fyri at fáa revaaling i Føroyum á góða, praktiska leið, at hon kann verða eig- arum og landi til gagns, loyvi eg mær Tykkum til fundar í Tórshavn friggjadagin h. 17. decbr. kl. 10 fyrrapartin til stovnan av alifelagi - - Y og samráðingar um skipan. - - CARL JOHAN BECH, djóralækni. 900G0000000000000000000000 indi úr minisleriis svari innløkumålini. J. Patursson helt tað vera nytluleyst at hava menn á ríkisdegi og kravdi valg. A. Samuelsen helt Patursson vera nógv heitari nú, enn hann var, tá ið lógar- uppskotið var viðlikið á tingi, kaldur ella beskeð ikki var altíð ulfan, lá id Palursson lunkaður kom um, al ríkisstjórnin hevur framt eilt ella annað mál lá verður hann heitur. Hans- ara molto er jú: »Jo galere jo bedrel« Ein ræduligur politikk- ur! Hann varp jú, meðan hann var ríkisdagsmaður bara eitt egg, eitt sindur av hvalatollinum, sum fyrr fór í ríkisdagskassan. J. Patursson: Vanligt hjá Samuelsen er al ræða fólk. Hann er so ringur í lað, at munninum — sum nú hann stendur og talar um, at menn verpa egg. Tað er ótilgev- iligt, at ministeriid ikki hevur lalað fyrr, so fólkið kundi tala. A. Samuelsen helt, at at lisið sær til Í Palursson málti duga ministeriisins svari, hví málið ikki var framt al ministeriid vildi lað. lað var lí, ikki Hann hevði fremja | Patursson komin heim bara við einum slalseggi, so hevur hann etið so mikið fleiri sjálvur lalað í bílætum sjálvandi. uppá | bara talað »penl« í bílætum. Er Fra Børnenes Verden. Trip, Trip — Trip, Trip — de sman Ben maatte flylte sig meget hurtigt, ja, for den lille Pige var kun to, tre Aar og hun fulgtes med en voksen Dame, maaske hendes Mor. — Men den lille Pige var i godt man høre Humør, det kunde paa hendes Smaasnakken, ja, ligefrem se det þau hendes lille Krop. Min Hustru og jeg som gik bagefter blev i godt Humør ved al *gaa og se paa hende — vi talte om hvor Børn dog var søde, ja, vi kunde næsten ønske at de blev ved med at være Børn, og derved blev skaunet for nogen Fristelse. »Selv om ingen Mennesker er i Sygeværelset, synes han allige- vel ikke at han er ene,« sagde en Moder til syge Dreng. mig om hendes Nej, for Barnet er jo saa lyk- keligt, at det tror ubelinget paa Jesus og paa Englene, — men ikke saa ak, der gaar mange Aar før Tvivlen og Vantroen lister sig ind i Barnehjertet — og ofte var det ældre Kam- meraler eller maaske voksne som sanede den onde Sæd. »De har een prægtig Dreng«, sagde jeg til en Moder. »Ja, men jeg er ikke saa glad for Kam- meratskabet, og de skal jo ud blandt andre«. — Jeg forslaar san godt denne Moder — og del gør vi vist alle.