leygardagur 15. januar 1938síða 2

á odda, fyri at fáa hetta arbeiði í fasta skipan. Sum vit skilja tykkum er tað hetta, tit vilja: Hvor ein boeig- ari í Føroyum skal fúa loyvi til, um hann vil, at keypa sær frið uppi á sínum all árið. Tessvegna vilja vit hervið geva hesari sak okkara besta viðmæli. — Tí — sum danskurin sigur — Fri Jord i fri Mands Haand! Tórshavn, 1, 24/11 1037. J. Dalsgaard. H.J. Jacobsen (sign) Til Gøtu tradarmannafelag. Angaaende Brevet modtaget 15. Novbr. d. A. om en Udtalelse anganende Vin- hvori bedes terfredning af Trøer, skal jeg udtale: Jeg er af den Mening, al det har stor Betydning, om en Trø- ejer, der vil, kan faa Ret til at betale for Vintergræsningsretten paa sin Tre, altsaa fau fuld Rettighed til at benytte den, som han vil, hvilket jo ikke er Til- fælde som nu er, da han af Faarene kan faa det ødelagt, som han har plantet eller saaet. Jeg kan iøvrigt give den til- sendte Indbydelse min Tilslut- ning. Sand, d. 26/11 1937. J. F. Dalberg (sign). Harra Poul Fr. Joensen, forni vinur og fyrrverandi partamaður. [Ha fórst tú. la royndist tú. So lyndi tú lelur stinga undan kavi. ringa muru, so Verri enn kanska teir flestu órdu. Men Poul, at tú komst at gera ein bakbrest og sýna leg illavorðnan í skapi, tað kom mær ikki óvart. Tú vart av »Skæbnens Lune« komin at ávara meg um hetta, Eg hevði satt at siga bara híðað men tú komst kollutari og ljétari, enn eg væntaði. Tú ert jú skald. Og skald skuldu kunna heyjað seg upp um kellingaat- burð. Men tað varð ikki. Minnist tú brævið, tú skrivaði Tað er rætt. mær? Eg sendi tær eina avskrift av lí. Tað var svarið uppá tíni skendsku og ósonnu ålop á meg valdagin — mær fall betur at samla gloðandi kol. Eg vóni, at tað er so frætt efltiri í tær av håbornum, at tú kendi sviðan, feldi gloðurnar. Eg havi hettu bræv liggjandi framan fyri mær. Tað er stuttligt nú at síggja, | ber ikki til at keypa eina hug- illavorðið | hvussu tú í ti smyr mær um munnin, lyftir meg til skýggja, hvussu tú vilt sýna teg »ovur- trågvan« við at ráða mær til ikki at vera ov eyman í samvilskuni og vápnunum móti mólsloðu- monnunum. Og so koma ørindini undan kavi, væl smurd við sjálv- rósi: Tað miseydnaðist at fáa Kristin frå »Krossinum« og al sleppa í Sjálv- ikki at Og lí og um at lata hansara bladstjorasess. stýrismenn hættu sær seta hann av, sigur tu. kemur tå til mín, bonar hóttar. Bønar meg teg sleppa at vera blaðstjóri á Social-Demokrati« og svor mær og socialismuni trygdar- »Føroya eið sum vápnamaður. »Tå skulu teir hava á kúluna,< heldur lú. Men so kemur rosinan í pylsu- endanum, so kemur muturlyndi og rópar varskó. Viss eg ikki . Lat meg heldur sign nøkur av orðum tínum ordrætt: Kæri vinur, lat meg hoyra frá tær sum skjótast, munnliga ella skrivliga. Og kanst tú upp- fylla hetta mitt (at fáa blaðstjórastarvið P. D.), hægsta ynski skal tú altíð eiga ein trúgvan vápnabróður í mær! Annars er fryktandi fyri, at vit av „Forholdenes Magt+ koma at metast við drignum brondum, hver í sínum parti, og tað vildi giort mær ilt. .. Vinarliga heilsu P. F. Joensen. einki minni enn Hetta ein formur fyri mulri og lusk- var handli vid »hugsjønum« og politiskum stødum. Aldri nakran vápnabróður til, hvorki havi eg skonkt mær á ein ella annan bålt. Keypa teg til socialist, visti eg eisini var ómeguligt. Það 5 ein 4 > sjón til ein mann eins 0 bestillir ein pakka frå Buldog. Eg mátti so heldur møla tær við »drignum brondumc. Hin socialistiska hugsjónin skal sigra við blonkum våpnum, ja, heldur við marlýrkrúnuni enn við mutri. Vil brondum, Poul. mølast so vid drignum Tað er korlini eingin upplyftandi hildarleikur at fara til. sært teg til ólívs. Tí tå hevur longu Við lít hevur tú fylgt teim ráðum, tú gavst mær sum »parlamanni«, ikki al brúka ov blonk våpn. Harvið hevur tå felt teg sjálvan í manna- eygum felt leg, áðrenn tú byrjaði. Hvort hogg, lú leggur at mær, fellur maktaleyst til jarða, lí svorð líni eru rustað av um skeftini — rustad av í berum ósunnindum, lågari ovund og illgitan og heyndgirnd. Mær kundi lí verið ónýtt at likið teg á hondum, vápnabrotin Men tað skal jú gerast. Hitt villleidda liðið, ið sum tå slendur. tå stendur á odda fyri, tað hevur ið hvussu er krav uppá tað. Nógv eru punklini, nógvar eru skarnsbylturnar, tú ríður fram við móli mær. Lat meg taka tey f rað, eill fyri eitt, hvørl fyri seg, og tveila tey, ósannindi líni, á skarnsdungan: Kolamálið: Tú brigdar mær at hava gjørl, at lonin hjá kolaminuarbeiðar- unum er vorðin 70 oyru um líman. Ein ósannindin ! Fyri tað fyrsta er lonin ikki 70 oyri yvirhøvur, sum tå vill lata tað síggja út. Lønin er 80 10 oyru tað fyrsta lað hálvárið og síðani 90 oyru um hálvárið, oyru næsta líman. Fyri tað næsta er at siga, al mín í timalønini einasti lutur hjá kolaarbeiðarunum er: at eg, lá ið eg hoyrdi, at tað var talan um eina forholdsvís lærulíð fyri kolahogg- ararnar, við úrslíti talaði fyri langa at stylta lærulíðina, eg fekk falla frå kravinum um, at 70 al Kol« at „Foroya oyru skuldi vera timalønin fyri alla lærulíðina, og „ganga við til, at seinra hálvárið av læru- líðini SÓ oyru. skuldi timalønin vera Allir limir í >Fylkinge, ið vóru á fundi, lá ið kolamålid var til sum válta viðgerðar, og vilja satt, kunna bera vitni um: at eg á »Fylkingar« fundi hvorki viðmælti ella frámælti lim- unum al ganga við til eina lærutíð við einum særligum lonskála, og at eg, lá id eg hevdi orðið, bara ásannaði, al tað var satt, sum tåverandi formaður arbeidara- felagsins, Peter Michelsen, hevði greitt limunum frå við- víkjandi, hvussu samráðing- arnar vóru farnar fram við harra Gernow stjóra og stjøran fyri »Arbejderkul« í Danmark, harra Flotkjær. »Fylking« vidtok soleiðis løn- sáttmálan við »Føroya Kol«, uttan nakað tryst frå minari síðu. Í heila takið havi eg hildið meg neutralan á »Fylkingar« fundum, lá ið lentræla hevur verið hvor sannleikskærur limur í »Fylking« kann válta hesum. Annað er lað, at lá ið arbeiðararnir hava viðlikið eina støðu, so havi eg roynt at gjørt mitt til, at teim í stríðnum fyri at halda stuðul av hana varð veiddur kammiråtum aðra- staðni frá. Og hetta hevur eydnast, so »Fylking« hevur vunnið. Og hetta kunna allir teir arbeidarar ásanna, ið ikki sum lú hava hildið seg ultanfyri alt stríð fyri »Fylkingar« frama. Kø ella fyri »Fylkingar« limir. Teir eru Poul, fyri at taka eina sjálv- Tú av Fylkinga. Men hvar var tå lut lonlækkan havi soleiðis hvorki part í nakrari eisini, skal eg siga tær, menn ert limur slenduga støðu. undir lonforhandlingunum við F.K.? Dugnaði lå arbeiðarunum við góðum ráðum ? Nei, lú legði verlin í leir — og lat teir standa ullan lína hjálp. Tað er lín lutur, tað er tilt verk í hesum spurn- ingi. Vegna hinum tåltinum í kola- spurninginum, nevniliga jarða- eigaranna krav um at fáa kola Fransar, avgiflina heldur enn er at siga: Eingin veit betur enn i, al tað, lú brigdar mær her, el ógrundað illavordid briksl. Tú veilsl, at eg bardist fyri kolamålinum, lá ið politikki vóru ímóti málinum mólsløðumenn mínir í og jarðaeigararnir kaldir fyri lí, tað Demokrates al var av »Føroya Social- ávum, al jarða- interessera eigararnir fóru at seg fyri ognarspurninginum viðvíkjandi kolinum, Færøernes Rederiforening Ekstraordinær (eneralforsamling afholdes Torsdag den 20. ds. i Anledning af Kontraktspørgsmaalet der fore. ligger saaledes. Rederiforeningen har tilbudt Fortsættelse af Kontrakten af 1937 uforandret for Haandlinefiskeriet og yderligere Forhandling primo Februar om andre Fiske. metoder. Føroya Fiskimannafelag afviser vort Tilbud for Haandlinekontrakten saafremt Overenskomst ikke samtidig opnaas om Line- Garn- Sild- og Trawlerkontrakt. Bestyrelsen. Fundur Suðuroyar syðra javnaðarfelag bjóðar ellum limum sínum og ellum limum Fiskimannafelagsins, Arbeidsmanna- felagsins og skipara & navigatorfelagsins ásamt arbeiðs- kvinnum til fundar í losjuni í Vági leygarkvøldid hin 22. januar kl. 6 s. p. Legtingsmenninir Danbjørg og Jacob Nielsen flyta rødur. Ífall sjóveður verður, verður fundurin sunnudagin 23. januar kl. 3 8. p. Metið fjøllment. Javnaðarfelagið. Køb ikke udenlandsk MARGARINE men færøsk Margarine VITA NR. Í velsmagende. Den er vitaminiseret — den er Vi har kun én Kvalitet den bedste, én Pris den billigste. —— Thorshavns Mælkeforsyning & Margarinefabrik. Panting. Tað verður her giørt kunnugt at eftirstødur av kom- munuskatti fyri juli og oktober ársfjórðingar 1937 og vatn- | gjaldið fyri 1937, sum ikki eru goldnar innan 10, februar hetta ár, verða sendar pantifútanum til pantingar. Tórshavnar býráð, 14. januar 1938. mn Ram mín lutur í hesum Hetta tåttinum í aftrat tí, al al direktørurin í »Føroya Kol«, er harra Gernow, vildi, um jarða- kolaspurninginum eigararnir bundu seg til at kolaarbeidid kom aftur í gongd, hvarvið vart var geva arbeiðsfrið og lil ikki, um leir fingu rætt, al geva | fyri einari katastrofu fyri Frodbiar Foroya Kol verri kor enn | søknararbeidarafjøld og Frodbiar Fransarnir, leggja sak ímóti | sóknar kommunu. sømir tær at illgrunas! undir- Tað mulur, um al Torir tú at síga lað einum jarðaeigara, sum ikki hevði skrivað rælttindini (il | um vera kolid burtur av nýggjum. Vann | stungin. at sóknarslýrið hevur úlint lað, sum hverki lú ella tínir hjálpar- menn kundu úlinna, nevniliga, bart út? Allir eru ikki soleiðis innstillaðir, um summir eru (ad. menn, ið kunna hesin, skuldu allir eigararnir, eislni teir, ið høvdu givið hond sína burtur, vinnu. finnast Enn Í l