mánadagur 8. januar 1945síða 2

Nr. Í TØKK Hervið takka vit øllum, ið sýndu samkenslu tå ið kæra mamma, omma, vermamma og mammusystir okkara CAROLINE HEINESEN doyði og varð jarðað. William og Lisa Heinesen Ralf Vedel Larsen, Heine, Zakarias og Jørgen-Frands Heinesen, 4ndreas Restorff Jacobsen. Tíðirnar Tað er óvanliga góðar peningatíðir her í sagt, at tað hava verið Føroyum nú undir krignum, og at tað er sannleiki í hesum sæst av ti peningaágóða, sum Feroyingar sigast at eiga bæði níðri í Ong- landi og í bankunum heima í Før- øll virðir í oyum — eisini á at landinum eru uppgingin. Hús, grundir, jorð og alt handa slag, tað sýnist beinanvegin at hava verið so vorðið, at bara ein eigur okkurt at selja við tað. O At tíðin hevur givið hetta pen so sleppur hann av ingaliga úrslit til okkara er tó íkki tað, ið slíkar tiðir geva inn í peningi taka at harmast um — hóast tær ofta út aftur í aðrar mátar, knappligar innlegutíðir hava ofta lundi til at leggja eitt andaliga heilsubrekað fálk eftir seg. — Vit voru so undirkomnir figgjar- liga sæð, at tað gjerdist stórligð fyri neyðini, at ein slíkur peninga- rennandi henda streymur kom vegin. Men rangan á hesi ljósu mynd er tó so vorðin, at hesin peningastreymur er ikki runnin til all her á landi. Tað er bara ein partur — og ivaleyst tann minni parturin, ið lut hevur fingið í sum skip hava átt, ella tey, sum teimum stóru innlegunum. leigað hava skip og heppin hava > verið, hava vunnið gull. Á sama hátt skiparar, bestimenn og ein- hver, sum eydnu hevur haft at sigla í heilum. Men stór fjøld av fiskimonnum — ja kanska frægastu fiskimenn- noyðst at ligid á onkuntid eru mangan teir inir — hava landi ella slopnir upp í part, og tá kunnu hava gjert ein óeydnistúr við ringum úrsliti. I hesum føri kundi sjálvsagt verið eðrvísi, um fiskimenn stóðu fastari um sínar orgåanisationir, høvdu betri fatanina av sínum stætti sum eina heild, ið hevði felagsinteressur at rekja og ikki bara, sum verið hevur, ligið eftir at fingið sær ein Ella landið við lóg- vávu hevði haft sett fastar reglur letuvinning. fyri siglingini og siglingsloyvinum Men alt hetta kundi so bara batt munagott um vidurskiftini utan at verið nakar rættiligur leki- dómur. TA ið tað hendi, at hin legd á føroyska fiskivinnan var aw FØROYA SOCIAL-DEMOKRA'T tann bågv, at skipini noyddust at sigla til Islands at keypa fiskin, í staðin fyri sum fyrr hevði verið at veiða hann sjålvi, var tað sjålv- andi, at fjøldin av teimum før- ovsku fiskimonnunum noyddist at liggja heima, og inulegurnar gjørd- ust smáar og ójavnar, Her kundi haft verið aðrvísi, um heimafiski- skapurin hevði haft verið so góður hinum krígnum. sum t. d. undi Tá gekk fiskurin á land, so átti ein maður okkurt hann kundi flóta á bara tað var so frægt, at klettin, fekk hann slapp út fyri hann uppí, og tá vóru prísir á fiski einki aftur móti sum nú. Hesa tíðina sýnast ikki sú stórar fiskagongdir at hava verið, hann hevur staðið langt frá landi ólaga- igur at fáa við sneri, og veður. hevur verið sera vánaligt. agið Teir menn, sum hava haft opnar játar, eru tí illa staddir. Vinning- urin lítil, og hóast íkki so nógv er rætt, so hevur óivað verið ógvu- iga trupult hjá munnum at baksa seg igjøgnum hesar dýru dir. Tad hoyrist ti nu verjum fiskimanni bæði i by og eitt róp frå ygd eftir størri førum til heima- fiskiskapin. Bátar frå 15 tonsum og so upp eftir og tkki til sneri, men til annan nýggjan reiðskap t. d. línu uliga, at menninir hava rætt. Tev Og tað sæst eisini týð- pláss, sum hava haft stórar motor vunnið ófert við útróðri hevdi alt verið væl áborið við stórar dekks- ar, hava hesa tíðina, so landið bátar til línufiskiskap, so høvdu Førovar verið nakrar miljónir rík ari, sum so eisini kundi verið javn ligari útbýttar. Men her aða brekið hjá Feroyingum, eingin kemur hetta vælsign- haldarplánur er fyri nekrum, alt gengur eftir tilviljum, fram eftir utan at hava nakra ætlan. Vit meta einari tíð, og vit taka ímóti Vit eru halda tí, ið tíðin tveitir okkum ein Aladdins-natúr. Vit turbanin undir, og er nakað til, so dettur í hann Men vernnleikin er oftast soleidis, at vit kunnu ikki ganga blind gjøgnum heimin og vænta at eydnan leypur upp í hendurnar á okkum. Tað má hugsan og ein ætlan fyri framtíð ina, so at hon ikki finnur okkum óvarandi. Vit og vísdómur skal til fyri at kanna tíðirnar. Menn eru gandaðir av hesum teir rópa tað >privata-initiativið< einstaklingurin, sum skal standa óheftur og bugvin at taka imótt og leiða hín blinda tiltakstóma flokkin tíðir. At og i flokki, skipa til góðar, blómandi standa saman nevndir, tað er trekt og forðandi fyri einstaklingsins virkisanda. Nei, vit skulu bíða inntil andin kemur yvir onkun góðan mann í Klakks vík, Vági, Tvørovri o. 8. fr. og hagar er tað hin langtandi múgvan skal venda sær. Førovingurin skal stedga og vita, hverji amboð ein nýggj tíð fer at velja sær, ella hvat fyri fisk hann fer at eta turran M EKKO FC OOA ISE RK RK KK IX XX AX KA ER AX XX XK AX AX AK XX AX AX AX KK p PF BRECHMAN & CHRISTIANSEN Spreingievni i heilsølu 8. jannar 1945. Telefon nr. 446 KAKA AKA AX pal — an ae od oOo) KUNNGERING i »Vedtægt for Byen Thorshavns Sambært 4 2 kommunale Styrelse« verður her gjørt kunnigt, at býráðsfundur verður hildin tysdag tann 0. januar 1945 kl. 20 vegna val av manni, nevndarlimum og fyri býráðsfundar. Tórshavn, tann 3. januar ' byrådsformanni, næstfor- fastsetan av møtidøgum 1945. F. P. Henriksen. Skipstroyggjur. Eg keypt vælgjørdar, reinlittar, tvíbundnar skipstroyggjur fyri 20 kr. stk. og styvlahosur fyri 4,50 kr. PETRA DJURHUUS ella feskan. Hverji skip hon fer at flvta fiskin burtur við. Alt hetta skulu vit bíða eftir og kanska lata stóru ondunum onkun av hesum fara og gera onkra einstaka roynd fyri at vita, hvussu ið fer at ganga. Leiga bara skipini til Islánds, ti har er eingin risiko, og so gongur fjøldin og bíðar á landi. Onkur »snappar« sær ein ella tveir túrar, og hann kann vera vælhugaður. Ein »appelsin« datt í húgvu hans- honum ikki at ara, og so tørvar gremja seg um lagsmannin, sum onga appelsin fekk, før heim vid tómari húgvu. Ella til ugga siga bygdamonnum frá gulltíðini sum skal vera í Klakksvík, og hvat ið avrikast kann, tá ið avburðamenn standa á odda. Men ansa eftir ikki at landið, tað skal ro Orogva tingið, virkis- andan, Tað skal bara slætta vegin hjá onkun av hesum við tí privata- initiativinum, Minka um skattirnar, minka um inntekurnar, men íkki skipa seg soleiðis, at tað kann gera ætlanir fyri ta tíð, vit koma í, royna at hindra arbeiðsloysi og standa á odda fyri ellum landsins virksemi. Tað skal bara koma til hjálpar við onkum gandakynstri, tá ið hitt privata ínitíativið, ein- staklingurin, fer av fótunum. Þlagdi. Frá heimsbardaganum. I langar tíðir hevur eingin hoyrt Hitler, aftur at hoyra; reddina á men nýgglárs- . nátt var hann tó leikaði hann ikki í, sum hann Hann folkt- num.frå krígnum og frá teim flestu segði týska storhendingum, síðan tað byrjaði. Ringasta árið fyri teir hevði verið 1944, og komandi árið vildt ikki verða mætart, undtals mannaltvum og men hann uggaði fólkið við, at tapa vildu og kundu teir ikki. Lítil hendan við oyðan av tús- heimum mundi tó uggantm vera fyri fólkið í teim bumbaðu stød- unum, ti tvalepst duga tey væl at síggja hvønn veg tað hevur gingið og hvenn veg tað gongur, Vesturfronturin. Amerikanarar hava haft voða Sramgongd i teirra álopum ímóti Belg 2. 09 amerikanska ti týska >kílanume í Luxemburg. Hin 3. herdeildin, leiðari general Patton, "hevur klipt kílan av og tikið Roche- fort. Bardagin við Bastogne hevur framvegis verið hin týdningarmikl asti, og eisini har ganga Ameri- kanarar fram; tað sær út sum, at Tyskurin er bangin fyri at verða púra innibyrgdur her. Frá hinum pørtunum á vesturfrontinum eru A ———— "——.—"