leygardagur 9. februar 1946síða 2

9. februar 1946 Fremmandir vitjunnarmenn siga okkum frá Feroyum. Tað er ekt tað fólk, ið kemur higar til Føroyar at ferðast, nógv Fyrr lógu Feroyar sum ein frida- ligur, einsligur blettur her úti í Atlantshavinum, stýrdar um- og > sítnar væl og virðiliga av embætis- monnum alvísum hjá einavalds- kongum. Teir ansaðu eftir, at lóg og rættur vóru hildin í landinum, ';g á teimum ástóð, at korn, tub- landið. Fólkið veiddi fugl í berginum, velti bak kom til og annað sin bø og røktadi sín haga, fór í grindadráp og viðhvert út á sjógvin at flóta at fáa sær ein fisk í pottin, kvað í eisini kvað og segði frá segum hesi dansaði og føstutidini og longu vetrarkveldini, meðan tes sótu í roykstovuni og virkaðu ullina til >Feroya gulle. Eingin reringur kom í hetta fridarliga einsháttaða liv, uttan ta ið eitthvert svart sjórænaraskip setti skortin inn á fjerðin. Tá ruku fólkini til fjalls at crógva seg, men hesir óbodnu gestir fóru avstað aftur við onkrum teit høvdu funnið, kjat og tálg, og høvdu so nekur fólk í vidfør aftur t. Kanska eisini teir løgdu okkurt vanaligt fræ ettir 8 seg, sum vaks og Men so at endanum kom eitt glopp í, og ruktaði væl í landinum uttanlanda menninir fóru reiðiliga it vitja ovggjarnar. Menniskjan hevur jú eltíð havt lyndi at snodda eftir øllum og kanna um alt av Kolumbus skuldi út at forvitni. sig] fann summir av Amerika, igla og > i hesum Norðmonnum, ið altíð hava havt sovorðnan úthug, skuldi fara út at vita, hvussu skeltarnir á jerð- høvdu teiti int vóru skaptir, og so 1 | mangt stuttligt og forvitnisligt at kunngera um allan henda ísin, ið fannst. Afrika, Ameríka, Australia var eftirkannað, og mangt áhuga- vert var at fra fólkini, tta um hesi mongu løgnu har funnust Danir burtur og komið aftur við forvitn- sum hava eisini dugað at farið isligum og stuttligum fráseonum g g g g um tey lond og tey fólk, teir hava sæð og funnið. Tað er so ofta, at ein ikki so knappliga fær evga á tað áhugaverda, sum er beint fyri hans egnu durum, og nú munnu danskir menn hava fest eygað við hesar oyggjar teirra, og teir hava tvaleyst nógv stuttligt og beinrakið siga okkum. Men fólkið her í ikkt er so kun oyggjunum, sum ugt við fremmanda vitjan, og sum hevur sínar egnu avmarkaðu lógir g hugsanir um, hvussu hin fremni- indi eigur at bera seg at, og hvat hann eigur at síga frá, tá id hann kemur heim aftur, gerst mangan firtid og illfert av so sum vit og verða blaðmann, viðurskifti okkara avmálað. Vit høvdu ein sun krivaði um »graa Fiskeboller« og Hetta illa tók til orða, ti hann hevði skemt landið og fólkið. hevði Falliternes Bye. var umtókt og ornkur Hann tosað við ymisk, og > FØBOYA SOSIAL-DEMOKRATUK tey høvdu verið góðvarin og ikki hugsað um, at tå id ein kemur í kast við útlendskar blaðmenn, so må hann vara tungu sína. Vit hava eisini haft eina læknakonu, sum skrivaði bók um Føroyar. Bókin er sera nógv Hon kann vera barnslig viðhvert, men stuttlig, og er beinrakið, ið hon sigur. samanum tikid, so dugir hon at gera burtur úr tilfarinum, so at ein fær hug at lesa tað. Her var eisini einhver, sum tók inn at sær, og helt hon hevði givið ranga mynd av ellum »Kanska« minnast øll, ið elvdi slikt firtni, og næstan voldi, at hesin neyðar eingilski hermaðurin var settur fyri ein kriggsrætt og okkurt tllt var gjørt við hann. Og nú hava vit havt allar hesar donsku , net blaðmenninar uppi, nú ið valgi var. Teir duga at snúgva sær, teir hava skaðiligar tungur og hvassar stuttligar pennar. Teir vilja siga frá fólksins lyndi, fólksins lívi, fólksins brekum og dygdum. Sjálv tað Danmark teir andi et um vidurskiftini Føi oval tala mest, og nógv vis orð siga teir og ráð hava teir at beta um okkara viðurskifti og fáa hetta „fátæka niðaldar fólk at vakna og læra at taka Initiativid, KOMA til tann bugvin og fornuftig og 1,7. 4 Uuppiysning, sum lEirr; skvldmenn « donsku g lærumeist arar hava Summir Førovincgar fitrnir, aðrir hetta var ófett, hetta vóru sann- gerast lovpa uppi loft og halda letksort fvri mangan at Solei hovra er tað her hjá okk um vit ikki tóku Ynskjandi var, at allar hesar fremmandu so ålvars 1 liga og > hátíðarliga, gjerdust firtnir ella lupu upp í | loft og róptu, at soleiðis er tað. Betri mundi verið at tíkið tað er NÓGV av fi solerdis sum meint — við skemt og ein leikur penninum hjá manni. ið vil vísa síni blaðmannaevni. Ella alt hitt visa og klóka. At nógv av ti er vert at lurta eftir, geva gætur og siga nekur orð um, hugsa eisini, at tað er væl meint, men so minnast, at tað er sagta : x ið stedgad monnum, her hava bara eina stund, ikki koma til kjarnan í málinum og langt ifrå koma: ti botns í »probleminum« Heimatíðindi. Post- og ferðamannasambandið hjá Suðuroynni. Hvør Suðurovingur, tú hittir, klag ar um ringt post- og ferdamann samband. „Drottningin“, sum leing er at Havnina I omiril fel bíða eftir, kemur á dagin ella posturin og ferðafólkið. sum í henni d. tórsdag, tann til Suðurovar, fríggjadagin, og er komið, kemur ikki til Suðurovar | f yrrenn mánadagin. Tá er posturin vorðin gamal, og ferðafólkið, skal tað hotel tíðina, fær hót av eykaútreiðslum, tey bíða so leingi búgva á hesa áðrenn tey koma til húsa, at tes kundu verið í Tað er Danmark aftur. einki al undrast á, um Suðuroyingar mangan hugsa um uppskotið frá D. Danielsen at stovna „republikk“ ella knyta fastari band við londini sunnanfyri, kenna útskotnar av ti samfelagnum. sam Teir seg førovska Ikki hava teir telefon- samband við nakra av hinum ovggj- unum heldur og So „Smiril“ verður eisini øvundaður teimum. Skonnartin „Marité“. Skonnartin „Marité“, sum A. T. á Tvøroyri keypti í fjør, ætlar sær til snorisfiskiskap undir Íslandi í vár. Fiskurin ætlast at verða seldur sum saltfiskur. Við skulu verða 30 manns. Í summar skal hon fara til Gronland Útróður. Veðrið forðar øllum útróðri. Tó er tað ymsastaðni, har góðir bátar eru, at roynt hevur verið, og fiskur tykist at vera at fáa. Bálur úr Vági kom til 90 ctr. Eisini úr Klakksvík hovrist, at róð verður ul. Veðurlagið. Onglendingurin, sum skrivaði hina lítlu bókina „Kanska“, ið mong fólk vóru heldur firtin av, hevði ivalevst rælt í nógvum, hann segði frá Veðurlagið er fólk um, og í Íl sum Oll tala eilt hugsa CYni, her á landi um og stendur aft Hesin velurin, meinar hvør maður hevur verið ein av teim verstu, javnverstu ið hvussu er. KEltlirnai mælid sum ein hvørn, og óveður í heilum. Sonn heldur, al Og so tað vælsignaða regn. syndflod í heilum. Mangui vedurvidurskiftini verða 'v betri og veðuriagið ikki verri her í Føroyum, nó tóðufastari var fyrr í tioini, og slík iula er heill lápulig. Tað á sjógvi. Og gerst einki hvørki á landi ella leir menn, 1 hava inntøkur sínar av sjónum, liggja í slíkum líkindum vinnulevsir. Tað er ti al betur. vona, at varið gerst Elektricitetiø. Onkrir menn eru tó kanska hug: góðir av hesi valnflóðini. Teir sum umsita elektricitetsverkini, Teir hava seinasta ár, verið klagað um vatntrot hetta regntíð. men trot bott hesa skuldi Tað hevur eisini synst, at „vatn er komið aftur í turrar brunnar”. Á Tvøroyri {. d. seinasta hevst søn fólk ikki ravmagnstjós nakran dag fyrrenn klokkan 5 seinrapartin, og tað hvars klokkan 10 á kvøldi. Nú ló í seinastum kunnu fólk slett seg við at kunna ljósið til stundisliga hava lendra á middegi og hava midd- nátt. Skipararnir. Hetta plægdi vera tíðin, at skip- Nr. 6 3 FØROYA SOSIAL DEMOKRATUR kemur ut eina ferð um vikuna og kostar kr. 2,00 + porto um fjórðingsárið. Telf 374 tekur móti lýsingum. Bráðf. bladstjøri: MARTIN JOENSEN Prent : Á. ØSTER ararnir gingu um landið at biðja fólk. Byrja longu um jóltíðir. Hetta lagið er broytt. Nú er tað fólkið, ið biður seg, og tað man mangan vera trupult hjá monnum nú at fáa tjans við skipum, sum tað fyrr var hjá skipara at fáa manning. minst líka so Umbygt motorbåt. Sandvíkingar fóru suður til Vágs eftir motorbåtinum ,,Freyu", sum hevur verið til umbyggingar har suðuri. dåturin hevði stødd upp á eini 8 tons, men nú er væl vaksið um hann. Hann er ið vorðin so ikki, teir liggjandi har i Brimplåss er, hóast 4 bátar hava akkerspláss har. Men teir seta og greiðir verða ikki at halda báti. leggja hann fyri tað fyrsta i Nesi í Hvalba, har Sundvíksbátur plægdi at hava teym at fara til, lá ið vánaligt kundi vera at hava båtin á Sandvík. hvussu er stórur, at menninir halda kunnu hava hann bygdini. nogv á, so stórum Ætlanin er so at onkur liggjandi Kolid í Hvalba. Hvalbingar gremja seg um í „Dimmalætting“, at mongd av koli liggur niður fyri, og teir sleppa ikki av við lað, tí eingi før koma at heinta „Rókur“ verið sig hevur so at hevur kol. einasta far, siglt inn á Hvalba eftir hann ongantíð kunnað tikið tað, ið menn eru komnir at fyri at høgga. Hetta man týða uppá, at ikki er stór kol- neyð í tað tað, so hevði skip komið eftir koli. SUil koli, men hevur Førovum. Var Politikkurin. Í bardagnárunum royndu Folka- øllum alvi at para Sambandsmenn flokksmenn av Javnaðarmenn og saman. Vit hoyrdu og lósu í heilum | um 17 manna veldi, 13 manna veldi ella Hilbertsmenn. Nú hevur „Dimmalætting“ lært og tikið eftir Hon er farin at knýta seg saman og vísa, at Javnad- hesum. armenn hava sligid seg í paralag við Fólkaflokksmenninar og ætla at Tað verður menninar ganga teirra órindi. brátt, ræði ella um onkum, Thorsteins-menn kanska. hjå Tad ljóðar so reystligt. Eins og var tað tíkið úr kvæðunum. SS Smiril fer úr Tórshavn sunnndagin 17. februar kl. norðuraftur ardagin 23. febrúar. | SMARLÍKI! — MØLIN — Tlf. 543 9 til Suðuroyar og kemur mánadagin 18. Síðan skal hann hava ketilreinsan til leyg- Smiril's administrator. (fimm-fýra-trý) Tóssham. |