leygardagur 14. juni 1947síða 2

14. juni 1947 FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR Verður ikki boð givið fyri saltfisk? Menn skipa saltfiskafarmar upp, sum ikki verða vigaðir og viltu ongon pris. Hvat verður gjørt? Í vár hoyrdist um ein óføran saltfiskapris. Ein prís, sum aldrin fyrr hevði verið boðin, ikki eingang undir hinum krignum, upp til 1,75 kr. fyri kg. Tað var sjálvandi, maður, sum fór til sjós, lyftist upp av slíkum tidindum og setti stórar vónir Lil sallfiska- veiðina: hon var einaferð kom- in til heiður og æru aftur. Bil- aði feskfiskasølan, so var bara at umleggja veiðina og fara til saltfisk. Nógv skip, serliga snøris- skip, eisini trolarar, fóru út at fiska og salta fiskin, lí teir hildu tað vera meira vinningur burt- ur úr saltfiskinum enn fesk- fiskinum. Men tað var skjótt, at fiski- maðurin kendi seg at vera vón- sviknan. Menn tað før at vera ivingasamt við hesi saltfiskasøluni, tað ikki at líta á. Tíðindini flugu ímillum. Skip og trolarar komu aftur full av saltfiski og noyddust at skipa fiskin upp, ikki viga hann og kundu vissu fáa hvørki um sølu ella pris. Alt tyktist at standa í botni. Og í hesum døg- um stendur so fyri, at eingin, uttan hann er noyddur, vágar sær at fara til saltfisk. Eingin kann annað siga, enn at hetta er álvarssamur standur. Beint nú, ið summarið er ringt at selja feskfiskin, var tað fiskimannsins stóra álit, at hann kundi selja sína veiðu sum salt- fiskur fáa góðan prís. Og ongan kann tað undra, at hann av hesum skili gerst illtonktur og leggur skuldina á hitt gamla, óliðuliga stýrislag. Hann heldur, sum ein skipari nú ein dagin tók til, tá id hann losaði í telefon síni: »at soleiðis var, tá ið aftur skuldi verða farið gjøgnum hina gomlu sil- unac. Men silan, tað man vera hill at hvør søgdu, al var onga og og stirda og FS gamla lagid, sum vant er her á landi, at hvor lítur á seg sjálvan, leitar sær eftir einum løtuvinningi og heldur so væl standa til. Vit fingu so frætt í lag, at vit fingu gjørt avtalur við enska stýrið viðvíkjandi feskfiskasøl- uni, So har høvdu vit ein fast- an tátt um at halda. Øðrvísi við saltfiskasøluni. Hon var bert skipað soleiðis, at fiskakeyparar í Danmark góvu Førovingum boð uppá saltfisk. Ein av hesum keyparum skuldi nettupp fara á húsagang beint lá ið best skuldi standa til, og | so stóðu leir, ið handil høvdu gjørt við hann sjálvandi lyptir Her var einki organiserað, eingin sølumiðstøð, Logtingid helt seg fjart frá øllum og lat bara ganga sum tað gekk, og nú slóð longu í botni. Sjálvandi hava menn umberingar, men øll kunna halda, at her eru grundir at finnast at. Her kann sigast, at vit gera einki, kunna Men fara okkum einki ikki er kanska til verka og gera okkurt. Sall- fiskur má ló verða keyptur, tá ið hann var í so óførum prísi sjálvir. ovseint at i Vár. Hr. J.H. Danbjørg hevur tikið spurningin upp í seinasta F.S.D. Hann mælir til, at Løgtingið kemur saman og fer at gera okkurt. Tað vóru ikki ringastu Allastaðni ins slýri slíkt í hondum. Tað frættisl, at Trolarafelagið er kallað saman, og teir fara kanska at gera okkurt. Tað er betur er seint enn koma heim ráðini. hevur lands- seint, men ongantíð. við saltfiski, trolarar noyðast at flekja og salla feskfiskafarmar. Tað er ikki lukkuligt, at menn veiði frá verður seld Trolarar skulu leggja ikki vita, um ella ikki. Nógv stendur í våga sær og hon hjá nógvum monnum, og onkur má taka sær um reiggj. FØRCYSK grønsapa er tann besta Ørn eiga alt brúka Føroyska hondsápu frá fabrik OKKARA Foroya Sjóvátrygging Skip - motorbátar útróðrarbátar verur verða tryggjað Telf. 372. lit fáa bestu málingina hjá okkum. M. P, Jacobsens málarabúð, Nr. 24 Z. HEINESEN VÅGSBOTNI TLF. 8 GOLVTEPPIR, FORLI i stórum úrvali, ymis LINOLEUM gjøgnummynstrað. GÓLVVONDUÚKUR YVIRALLS jakkar & buksir, keti GUMMIFRAKKAR til konufolk. IMPREGN. FRAKKAR 3 & 240. SGGJARAR, LOYPARAR kum støddum. ldress. DREINGJA-KLÆDNINGAR BARNA-CYKLUR (3 hjól) LEIKUTOY HETLANDS-TOGV UNDIRTO) DUKAR DAMUSOKKAR FLONELL TIl SLOBROKKAR ULL, KLUTAR, TROYGGJUR og VOTTIR keypast sum vanligt til hægsta dagspris. AKTIESE LSKABET FØROYA BANKI HOVEDKONTOR THORSHAVN Aktiekapital Bankforretninger af dtittet oOo og Kontortid Lørdag Reserver AFDELING: TRANGISVAAG 1906 Kr. 1.360.000 enhver Art udføres. Kl. |} 11 —3. Ger fenaður grødini so menn missa hug Nu er hevur lagt á jørðina tað, ið geva várað, jarðamaðurin honum skal grøði á heystardegi. Men lað skal fáa frið at vaksa. Seyðir, neyt, gæs hånur og dunnur ganga í bønum og skræða upp, tað ið jarðamaðurin leggur á jørðina, mugu ikki sleppa at forkoma so hansara arbeiði og tað, at hann møðir seg lil einkis. Samfelagið hevur eisini nýlslu av hansara grøði, og lad má vera í inleressu frið at gera tess, at hon fær geva nakað av Men mangur bæði fyrr og nú, at veltur hans- sær, maður klagar ara fáa ikki frið hvørki á vári ella heysti. Garðarnir standa ikki um várið og liggja slættir um heyslið, áðrenn fruklin er komin til húsa. So treður seyð- urin í bøin og oyðileggur alt. Eisini eru tað óloyviligir seyðir, slíkir sum eingir garðar ella stik forða. Hesir seyðir mugu takast av, teir eru ólóg- ligir og kunnu ikki havast. Úr bygdini kemur eisini fenaður. Hann verður ikki havdur við skaða in at fáast við jorð? hús, og hann liggur á bønum og grevur eplavelturnar upp. Login sigur, at gardaskodarar skulu vera, hyggja eftir gørðunum og åtala, tå ið garð- ar og stik ikki eru í standi. Og verða teir ikki aktaðir, so skulu leir klaga til yvirvaldið, sum skal álaka sær sakina, átala lóg- brótarin og batar ikki áleggja honum ból ella aðra revsing. Spurningurin er so um hesi vald gera sína skyldu. Jarða- maðurin gremur setir fram klagur, og tá ið tað er ein samfelagssak, hevur eisini sam- felagið, hitt almenna, rættin til at koma uppi og spyrja. Tað er sum lað eigur at seta lýsingar fram og ávísa, at garð- ar og stík skulu standa til ásetta tíð og at grøðin eigur at fáa frið, men meira umráðandi er, at ávaringin verður fylgd. Ikki er nóg mikið at gera lógir og fyriskipanir, hitt at umsíta lógir og fyriskipanir er tað ið er meira umsitingin er oftast tað, ið á- breiðslurnar fáa. sum seg og tydningarmikid, og æ 3