leygardagur 10. januar 1948síða 2
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 2
honum, so mugu aðrir døma
um tað. Men eg hugsi ikki, at
hasin >vinurinc er førur at
vera hin rætti og sannføri dóm-
arin. Í hvussu er, haldi eg meg
ikki hava orsakir til at smæast
av andanum í F.S.D. heldur
enn teir menn, ið skipa tí blaði,
har hesin dulnevndi »gamli
vinur« setir sitt åvaringarbræv.
Nógv eru tey nú á døgum, sum
prýða seg við sjálvstýrisnavni,
men sum einki annað sýna enn
bert navnið.
Og hví skulu Dam og Louis
vera størri syndarar og fáa meira
briksl enn aðrir? Vil hesin
»gamli vinur« vera sann-
førur, so kundi hann ivaleyst
duga at sett saman ein synda-
lista hjá øðrum monnum enn
hasum báðum nevndu.
Tað, id eg havi skrivað við-
víkjandi >Rinkenæs<-málinum,
taki eg ikki aftur. Har kunna
bondsk orð hava fallið; men
bløð gjørdu eina slíka gølu
burtur úr hesum máli, sum
einki hevði við stýrisskipan at
gera, og fóru so ósakliga fram,
at skuldi verða tikið til orða,
kundi tað ikki vera øðrvísi.
Løgtingið hevði játtað skipa-
keypið. Hví skuldi tað so vera
lógbrot og koma undir stranga
revsing, at Løglingsmenn og
limir Landsnevndarinnar fingu
skipið út at sigla fyri Løgtingið?
Ella skal tað vera so, at lógir
skulu strangliga nýtast bert
móti monnum, ein ikki er væl
í øgn við?
Og á sama hátt viðvíkjandi
>Tingakrossic. Eingin verjir lóg-
brótarar ella vil »anarki«, um
hann heldur, at tað er óneyð-
ugt harðliga farið fram móti
einum lítlum fátækum blaði
at flyta tað fyri rættin og á-
leggja tí bót, ti tað setti leysa-
søluprísin fyri tey fáu eintøk,
sum soleiðis seld vórðu, upp.
Mong munnu halda, at lógir og
lógarreglur mangan vera undar-
liga útlagdar her á landi, eins
og mangt fer fram, ið sjónskari
er enn hetta, og sum ikki verð-
ur átalað.
Aðrenn eg endi skal eg biðja
henda >ygóða gamla vin«
væl at røkta sína egnu sann-
leikskenslu, og kemur hann
fram aftur, so at koma í opin-
skaraføri og ikki fjala seg í al-
mennum bløðum.
Tvøroyri, hin 18. des 1947.
Martin Joensen.
CEMENT KALK
MURSTEN
ISBJORN Cement, RAPID
Cement, danske Mursten
og Melkalk haves
paa Lager.
Billigste Priser mod
kontant Betaling.
Valdemar Liitzen.
FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR
/ hal .
Lysing.
Samsvarandi kommunuskattalógina av 12. mars 1923 verða
allir skattaíbúgvar í Froðbiar sókn bidnir um at geva upp skatta-
inntøku sína fyri árið 1947 soleiðis sum ávíst er í skattaskemu-
num við leiðbeining til sjálvuppgávu. Teir sum ikki hava skyldu
at føra auloriseraðar handilsbøkur, eiga at geva upp innan 15.
januar 1948, meðan teir, ið hava hesa skyldu, eiga at geva
upp innan endan av januar mánaði 1948. Ein kann geva
upp við fulltrúa, men hevur kortini ta fullu ábyrgd fyri upp-
gávuna.
Mint verður á, at persónar, sum í yrki sínum vanliga nýta
eitt annað rakstrarár enn álmanakkaárið, hava rætt til í sjálv-
uppgávuni at nýta rakstrarárið.
Til leiðbeiningar við rætta útfylling av skattaskemunum
verður minnt á, at skattur sum ikki er goldin við árslok 1947,
kann ikki verður frádrigin inntøkuni. ,
Sjálvuppgávan verður at lata til sóknarstýrisskrivstovuna á
Tvøroyri.
Tað verður her beinleiðis gjørt kunnigt, at tann, sum ikki
gevur upp í rættari tíð inntøku sína samsvarandi við áðurnevndu
lóg, missir rættin til at gera mótmæli móti skattaálíkning síni,
uttan so at hann kann vísa á, at álíkningin gongur upp um hansara
veruligu inntøku við meir enn 25 pct. — Er munurin meira enn 25
pct., skal hann lata skatt av síni veruligu inntøku við 25 pct. í viðbót
Tann, sum einki skema hevur fingið við útbýtingina, eigur
sjálvur at fáa sær skema sitt á sóknarstýrisskrivstovuni, av lí at
møgulig mistøk við útbýtingina hava onga ávirkan á undan-
neyndu ásetingar.
Persónar, sum eru skyldigir at føra autoriseraðar handils-
bøkur og skattaskyldig deyðsbúgv, skulu saman við uppgávu av
inntøku síni senda inn rakstrarroknskap og uppgerð yvir
figgjarstøðu við rakstrarársins byrjan og enda.
Sjálvuppgávur, sum ikki eru innkomnar innan ådurnevndu
frestir í ti fyriskrivaða sniði og beint undirskrivaðar, kunnu ikki
krevja at verða tiknar til umhugsunar.
Arbeiðsgevarar verða bidnir um at geva frágreiðingar um
goldnar lønir o. a. m. til arbeiðsfólk sítt, og mugu teir innan
15. januar 1948 koma fram við hesum frágreiðingum til sókn-
arstyrid, sum teir eru skyldigir eftir ådurnevndu lóg $ 34, og
verður lagt aftrat at slíkar frágreiðingar, tá ið arbeiðsgevarin
førir seg undan, kunnu verða kravdar fram við dagbót.
Tað verður gjørt kunnigt, at tann, sum til skaða fyri komm-
unu móti betri vitan gevur skeiva sjálvuppgávu ella gevur skeiv-
ar upplýsingar til sóknarstýrið um sína inntøku ella síni ognar-
og førimunarviðurskifti, verður straffaður við, at hann
til kommununa bøtir 10 ferðir tann skatt, hann hevur
svikið.
Øll verða biðin um at skriva nøvn síni og bústað skilliga á
sjálvuppgávuna, so at tað verður ikki misskilt.
Tvøroyri, hin 2. januar 1948.
FROÐBIAR SÓKNARSTÝRI
Gamli konservativi admirálurin snerkti
illa, tá iå hann hoyrdi allar lovprising-
arnar av tif»sjosjaala« etc, etc, etc. Men
Hann åtti ongan pening, før til um- | hann koyrdi hann ikki å dyr.
bodsmann Føroyinga i Danmark og bad Tá id okkara góði vinur fer, hálar
hann vælsignaðan hjálpa sær. hann upp visittkort sítt fram, gevur ad-
Maður fór til Danmarkar
at biðja um sleipistød.
Teir bankaðu uppá hjá mongum góð-
um Dana.
Fyrst komu teir til Alsing Andersen
verjimálaráðharra Dana.
Hann tók væl ímóti teimum.
Madurin helt allastaðni langa rødu um
tað »sjosjaala«, Nú mátti tað »sjosjaala«
fram í Føroyum etc, etc, etc.
Men tå id hann kom til ein gamlan
konservativan admirál, tók uppaftur rødu
sína um vælsignilsid við ti »sjosjaala«,
ið nú mátti verða gjert í Feroyum,
mundi bleðran brostið,
miralinum tað og sigur, at um hann vildi
treffa seg, var hann at hitta á »Kongen
af Danmarke millum 3 og 4 e. m.
Tá smílkaðist admirálurin.
»Hellige Enfolde.
E.s. Alsing Andersen slættaði tó sjógv-
in. Gamli admirálurin var vandur við
eitt sindur av hverjum — og Alsing An-
dersen fekk kortini sleipistødina til høv-
udsstadin,
Mr. Woodman,
sjosjaalist »ex-setra«,
10. januar 194 8
Eksperturin Kjartan.
Kjartan Mohr hevur nú talað:
»Oyrnafjalle er, gamalt burturkast!
Er so meiri at siga?
Allur Havnarbýur í skellilåtri — og
láturin rungar so langt sum Kjartans
fótafar hevur rokkið.
»Krossure« sigur, at júst tað, at Kjartan
er ímóti, gevur missålit, er nóg mikið til
at prógva, at »Oyrnafjall« er eitt gott
skip, eitt gott keyp.
Hann minnir á >Vikholme, sum Kjart-
an var uttanlands eftir og keypti sum
tann seksperturine, hann er, eftir seygna-
måli«, id segði at roynast fleiri føtur ov
stutt — og skipid!!!!
Firmaid Evensen, id Kjartan keypti
fyri, var — segdist — ikki sjey ferðir
fegið. Tad fór og »Vikholm« fór.
Hvat vid »Hrimfaxi« í Íslandi, systir-
skiþinum til »Havhestin««?
Hetta var skipid, id Kjartan vildi flyta
inn til Føroyar.
Hvussu var dygdin i hesum skipi?
Tad sigst at hava haft tveir kettlar og
mist annan vegna ódygd.
Hvussu skjótt gongur tað við kettli-
num, id eftiri er?
Hvussu nógv er eftiri av styrkini í
hesum kettli, tá id rustur og tæringur
eru frádrigin?
Hvussu nógvan pening skuldu teir 3
2aktiunerarnir« seta í skipið?
Frætt er, at Kjartan av landsnevndini
var biðin um at geva eina skriftliga frá-
greiðing hesum og ødrum spurningum
viðvíkjandi.
Men ikki ein stavur skal enn vera
komin frá honum sum svar upp á spurn-
ingarnar.
Tí kundi hverki fólkaflokksmaður,
sambandsmaður, gamla 'sjålvstyrismadur
ella javnaðarmaður í landsnevndini yvir
hevur taka stødu til ella realitetsvidgera
Kjartans »Hrimfaxa«-plånir úr Íslandi.
Allir høvdu varhuga av, at her var kan-
ska talan um eitt >Vikholme-bragd.
>Vikholme varð til »Wood-holm« —
»Hrimfaxi« varð til einkis.
Wood-mann.
Nýárstala Trumans.
Truman presidentur helt stóra
nýárstalu til hitt amerikanska
fólkið.
Hann læt ikki væl at hinum
sosiala standinum í Amerika.
Mong sótu í trongum korum,
og teir uppgangandi prísirnir
ótu lønirnar upp hjá arbeiðar-
unum, hóttaðu landið við in-
flatión og einari niðurgongutíð
sum aftan á hin fyrra verðald-
arbardagan.
Hann gav uppskot til ein
»new deal« eins og Roosevelt
sáli á sinni og mælti kongress-
ini til at jálta Marshallætlanina
nú til heyslar aftur. —
Sum kunnugt vóru tað re-
publikanarar, id vunnu sein-
asta valg. Ein flokkur, id vildi
geva alt leyst: eingin prísansing,
eingin eftirhyggjan av vinnu-
lívinum. Hesin politikkur bærdi
upp hitt stóra amerikanska lán-
ið til Bretland og hevur skuld
í kreppum í Europa, eins og
hesin politikkur nú sýnist at
hótta vinnulívið í Amerika við
stórari neyð, um hann ikki verð-
ur steðgaður.